வாழ்த்துச் சொல்வது கூடாது என்று பீஜேயே சொல்லி விட்டு இப்போது முரண்படலாமா?

வாழ்த்துக்கள் சொல்வது கூடாது என்று பீஜேயே சொல்லி விட்டு இப்போது முரண்படலாமா? 

நியூஸ் 7 சேனலில் பீஜே அளித்த பேட்டியில் குறைகாண புறப்பட்டவர்கள் தங்களது கண்ணில் விளக்கெண்ணெய் ஊற்றி பார்த்ததில் இரண்டே இரண்டு குறைகளை கண்டு பிடித்தனர்.

அதில் முதல் கண்டுபிடிப்பு பீஜே அன்பளிப்பு வாங்கிவிட்டார் என்ற ஃபித்னா. அதற்கு ஏற்கனவே பதிலளித்துவிட்டோம்:

http://www.onlinepj.com/kelvi_pathil/vithanda_vatham_kelvi/news_7_channel_il_pj_anbalippu_vaankiyathu_sariyaa/#.Vx3F5vl97IU

தற்போது இவர்கள் கண்டுபிடித்துள்ள அடுத்த கண்டுபிடிப்பு பீஜே வாழ்த்துக்கள் சொல்லிவிட்டார். வாழ்த்துக்கள் சொல்லக்கூடாது என பீஜேவே சொல்லிவிட்டார் எனச் சொல்லி இப்படி ஒரு கேள்வியுடன் பீஜேயின் வீடியோ கிளிப் ஒன்று பரப்பப்படுகிறது.

அந்த கிளிப் இதோ:

https://www.facebook.com/177584309270086/videos/234772883551228/


பீஜேயாகட்டும். தவ்ஹீத் ஜமாஅத்தின் மற்ற அறிஞர்களாகட்டும். அவர்களின் மார்க்க ஆய்வில் தவறு உள்ளது என்று ஆதாரத்துடன் யார் சுட்டிக் காட்டினாலும் அதை ஏற்று பகிரங்கமாக அறிவித்து விடுவார்கள். இதற்கு எண்ணற்ற உதாரணங்கள் உள்ளன.

வாழ்த்து என்று சொல்லக் கூடாது என்பதுதான் ஆரம்பத்தில் அவரது நிலைபாடாக இருந்தது. அந்த நிலைபாட்டில் அவர் இருக்கும் வரை யாருக்கும் வாழ்த்து என்று சொன்னதில்லை. 

வாழ்த்து என்று சொல்ல ஆதாரம் உள்ளது என்று எடுத்துக் காட்டப்பட்ட உடன் தனது கருத்தை மாற்றி ஆன்லைன்பீஜே டாட் காம் இணையதளத்தில் பீஜே விளக்கம் அளித்து விட்டார். 
2011 ஆம் ஆண்டு இந்த விளக்கத்தை கொடுத்தார்கள். 


இது குறித்து தமிழ்நாடு தவ்ஹீத் ஜமாஅத் தணிக்கைக் குழுத் தலைவர் சையத் இப்ராஹீம் பின்வருமாறு இந்த வீடியோவுக்கு பதிலளித்துள்ளார்.
---------------''--------------"------------"------------

வாழ்த்துக்கள் சொல்லலாமா? கூடாதா?: 

- விதண்டாவாதிகளின் ஃபித்னாக்களுக்கு பதில்!

நியூஸ் 7 சேனலின் பேட்டியில் போது பீஜே வாழ்த்துக்கள் என்ற வாசகத்தைப் பயன்படுத்தினார்.
சில அரைவேக்காடுகள் அதைப் பிடித்துக்கொண்டு வாழ்த்துக்கள் சொல்லலாமா?
வாழ்த்துக்கள் சொல்லக்கூடாது என்று பீஜேவே இதற்கு முன் பேசியுள்ளாரே! எனக்கூறி ஒரு வீடியோவை தற்போது பரப்பி வருகின்றனர்.

வாழ்த்துக்கள் சொல்லவே கூடாது என்று பீஜே சொன்னதாக வரும் இந்த வீடியோவின் முழு லிங்க்:
https://www.youtube.com/watch?v=HfluTLe84Mg

கடந்த 25.11.2010 ஆம் ஆண்டு கீழக்கரையில் இஸ்லாம் ஓர் எளிய மார்க்கம் நிகழ்ச்சியில் பீஜே பதிலளித்தபோது சொன்னது.

இதே கருத்தில்தான் ஆன்லைன் பீஜே இணையதளத்திலும் கடந்த 28.09.2009 அன்று ஒரு கேள்விக்கு எழுத்துப்பூர்வமாக பீஜே பதிலளித்திருந்தார்.

வாழ்த்துக்கள் என்ற வாசகத்தை துஆ என்ற அடிப்படையில் சொல்லலாமே! இன்னும் பல ஹதீஸ்களில் வாழ்த்துக்கள் சொன்னதாக செய்திகள் வந்துள்ளதே! அதை நபிகளார் கண்டிக்காமல் ஆமோதித்துள்ளார்களே! சுவனத்திலும் ஸலாத்துடன், வாழ்த்துக்களும் சொல்லப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளதே! அப்படியானால் அனுமதிக்கப்பட்ட அடிப்படையில் துஆ என்ற கோணத்தில் வாழ்த்துக்கள் சொல்வது சரிதானே! என சில சகோதரர்கள் தக்க சான்றுகளுடன் பீஜேவிற்கு சுட்டிக்காட்டினர். 

அதை ஏற்றுக் கொண்டு ஏற்கனவே வெளியிட்ட ஆக்கத்தை கீழ்க்கண்டவாறு பீஜே மாற்றி கடந்த 15-9-2011 அன்று வெளியிட்டார்.

அந்த ஆக்கத்தைக் காண:
http://www.onlinepj.com/kelvi_pathil/bidath_kelvi/eid_mubarak/#.VxzTyfl97IU

அந்த ஆக்கத்தில் வாழ்த்துக்கள் சொல்வது குறித்து பீஜே எழுதியதன் சாராம்சம் இதுதான்.

ஆன்லைன் பீஜேவில் திருத்தி வெளியிடப்பட்ட செய்தியின் முக்கிய பகுதி:


ஈத் முபாரக் சொல்லலாமா?

(பெருநாள் வாழ்த்து என்று சொல்வது ஆசி வழங்குவது போல் உள்ளது என்பதால் அதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்று நாம் இந்த ஆக்கத்தில் தெரிவித்திருந்தோம். ஆனால் ஸலாம் உண்டாகட்டும் என்று நாம் கூறும் போது ஆசி வழங்குகிறேன் என்று யாரும் கருதுவது இல்லை. ஸலாம் உண்டாக துஆச் செய்கிறேன் என்று தான் இதைப் புரிந்து கொள்கிறோம். அது போல் பெருநாள் வாழ்த்து என்றால் பெருநாள் தினத்தில் நன்றாக வாழ துஆச் செய்கிறேன் என்று தானே பொருள் கொள்ள வேண்டும் என்று சிலர் நமக்கு சுட்டிக் காட்டினார்கள். தக்க காரணங்களுடன் இவர்களின் விமர்சனம் இருந்ததால் இதை நாமும் ஏற்றுக் கொள்கிறோம். எனவே அதற்கேற்ப 
இந்த ஆக்கம் 15-9-2011 அன்று மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது)

வாழ்த்து என்ற சொல் இரண்டு அர்த்தங்கள் கொள்வதற்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது. 

நீங்கள் நன்றாக வாழுங்கள் என்று ஆசி வழங்குவது ஒரு அர்த்தம். 

நீங்கள் நன்றாக வாழ இறைவனை வேண்டுகிறேன் என்பது இன்னொரு அர்த்தம்.

நீங்கள் நலமாக இருக்க அல்லது மகிழ்வுடன் இருக்க அல்லது கவலைகள் மறக்க அல்லாஹ்விடம் துஆச் செய்கிறேன் என்ற பொருளில் இதைக் கூறினால் இறைவனிடம் ஒரு முஸ்லிம் சகோதரனுக்காக துஆச் செய்யும் பொதுவான அனுமதியில் இது அடங்கும்.

ஆசி வழங்குதல் என்ற பொருள் கொள்பவர்கள் வாழ்த்துகிறேன் என்ற சொல்லைக் கூற முடியாது. வாழ்த்துகிறேன் என்று ஒருவர் கூறுவதால் அவர் வாழ்ந்து விடுவார் என்று கருதுவதை ஏற்க முடியாது. அப்படி நம்ப முடியாது. நம்பக் கூடாது. 

ஒரு முஸ்லிமுக்காக துஆச் செய்யலாம் என்ற பொது அனுமதியின் அடிப்படையில் பெருநாள் தினத்திலும் துஆச் செய்யலாம். இந்தப் பொருளை மனதில் கொண்டு வாழ்த்துக்கள் என்றோ வாழ்த்துகிறேன் என்றோ கூறலாம்.

ஆனால் இது பித்அத்தாக ஆகிவிடாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். 


தனது முந்தைய நிலை தவறானது என்று பீஜே தெளிவாக அறிவித்து விட்டார். இந்த விபரம் தெரியாமல் யாராவது இப்படி பரப்பினால் அவர்கள் உண்மையை விளங்கிக் கொள்ளட்டும்.

பீஜே தனது கருத்தை 2011ல் மாற்றிக் கொண்டார் என்று தெரிந்து கொண்டே விஷமத்தனமாக பரப்பினால் அவர்களுக்கு இது பயன் தராது.

இதன் முழு ஆக்கத்தை http://www.onlinepj.com/kelvi_pathil/bidath_kelvi/eid_mubarak/#.VxzTyfl97IU
என்ற லிங்கில் காணலாம்.

ஹதீஸ்களில் நபிகளார் முன்னிலையில் வாழ்த்துக்கள் சொன்னதாக வரும் செய்தி:


4172. அனஸ் இப்னு மாலிக்(ரலி) அறிவித்தார். 
”நிச்சயமாகஇ நாம் உங்களுக்கு ஒரு வெளிப்படையான வெற்றியினை அளித்துள்ளோம்” என்னும் (திருக்குர்ஆன் 48:01) வசனம் ஹுதைபிய்யா (சமாதான ஒப்பந்தத்தைக் குறிக்கக் கூடியது) ஆகும்” என்று கூறினேன். (அப்போது) நபி(ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள்! 
”(நபியவர்களே!) தங்களுக்கு இனிய வாழ்த்துகள். (தங்கள் பாவங்கள் அனைத்தையும் இறைவன் மன்னித்துவிட்டதாக அந்த வசனத்தின் தொடர்ச்சியில் கூறுகிறானேஇ அந்த வெற்றியினால்) எங்களுக்கு என்ன (பயன்)?” என்று கேட்டனர். அப்போதுஇ ”இறைவிசுவாசிகளான ஆண்களையும் பெண்களையும் சொர்க்கங்களில் பிரவேசிக்கச் செய்வதற்காகவே (இவ்வாறு நாம் வெற்றியளித்தோம்); அந்த சொர்க்கங்களுக்குக் கீழே நதிகள் ஓடிக் கொண்டிருக்கும்” என்னும் (திருக்குர்ஆன் 48:05) வசனத்தை அல்லாஹ் அருளினான். 
(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) ஷுஅபா இப்னு ஹஜ்ஜாஜ்(ரஹ்) கூறினார். 
பிறகு நான் கூஃபாவுக்கு வந்துஇ இந்த ஹதீஸையெல்லாம் கத்தாதா(ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டதாக (அங்குள்ளவர்களிடம்) அறிவித்தேன். பிறகு நான் கூஃபாவிலிருந்து திரும்பி (கத்தாதா - ரஹ் - அவர்களிடம்) வந்து அவர்களிடம் இது பற்றிக் கூறினேன். அப்போது அவர்கள்இ ”நாம் உங்களுக்கு வெற்றியளித்தோம்” என்னும் வசனம் ஹுதைபிய்யாவைக் குறிக்கிறது என்பதை எனக்கு அனஸ்(ரலி) அறிவித்தார். ”தங்களுக்கு இனிய வாழ்த்துகள்” என்று (தொடங்கும் ஹதீஸை) இக்ரிமா(ரலி) அவர்களே எனக்கு அறிவித்தார்கள் (முழு ஹதீஸையும் ஒரே நபரிடமிருந்து நான் கேட்டு அறிவிக்கவில்லை)” என்று கூறினார்கள். 
ஆதாரம்: ஷஹீஹ் புகாரி அத்தியாயம் : 64. (நபிகளார் காலத்துப்)போர்கள்


திருக்குர் ஆனில் உள்ள வசனம்:
أُولَٰئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا
அவர்கள் சகித்துக் கொண்ட காரணத்தால் அவர்களுக்கு மாளிகை வழங்கப்படும். ஸலாமுடன்
வாழ்த்துக் கூறி அவர்கள் வரவேற்கப்படுவார்கள்.
திருக்குர்ஆன் 25:75

மேற்கண்ட செய்திகளின் அடிப்படையில் பிரார்த்தனை என்ற ரீதியில் வாழ்த்துக்கள் என்று சொல்வது தவறில்லை.

மர்ஹபா (புகாரி 53, 87, 7266, மற்றும் அஹ்லன் வ சஹ்லன் என்ற வாசகங்களும் வாழ்த்துக்கள் சொன்னதாக பல ஹதீஸ்களில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

April 25, 2016, 12:58 PM

நியூஸ் செவன் சேனலில் தந்த அன்பளிப்பை பீஜே பெற்றுக் கொண்டது சரியா?

நியூஸ் செவன் சேனலில் தந்த அன்பளிப்பை பீஜே பெற்றுக் கொண்டது சரியா?

மற்றவர்கள் அன்பளிப்பு பெறக்கூடாது என்று கூறிவிட்டு பீஜேக்கு மட்டும் தனி நியாயமா?

இப்படி ஒரு கேள்வி முக நூலில் பரப்பப்படுகிறது. நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பாகி சில நிமிடங்களில் இதைப் பரப்ப ஆரம்பித்துள்ளனர். இது போன்ற அர்த்தமற்ற விமர்சனங்களால் தான் இந்த ஜமாஅத் வளர்ச்சி அடைகிறது. இப்படி சிலர் மனதுக்குள் வைத்துக் கொண்டு இருந்தால் அவர்களுக்கு உண்மை நிலவரத்தை விளக்க முடியாமல் போய்விடும். இப்படி சிலராவது பரப்பும் போது அதற்கு தவ்ஹீத் ஜமாஅத் நியாயமான பதில் அளிக்க வாய்ப்பு ஏற்படுகிறது.

இந்தக் கேள்விக்கு 2012 ஆம் ஆண்டே பீஜே பதிலளித்துள்ளார். அதில்

@@@@@அந்த நண்பர்களிடமிருந்து பெறும் அன்பளிப்புகளும் கூட தாவாவுக்குப் பயன்படும் லேப்டாப் போன்ற சாதனங்களாகவும், பேனா, டிஜிட்டல் டைரி போன்ற பொருள்களாகவும் தான் இருக்கும். என்னுடைய வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தக் கூடியதாக இருக்காது.@@@@@

என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். புத்தகம் போன்ற அன்பளிப்புகளை பீஜேயும் வாங்கலாம்; மற்ற தாயீக்களும் வாங்கலாம் என்பது தான் ஜமாஅத்தின் நிலைபாடு.

இது குறித்து

பீஜே அளித்த முழு விளக்கம் வருமாறு:

அன்பளிப்பை தவிர்ப்பது நபிவழியா?

கேள்வி :

ஹாமீத் பக்ரி சம்பந்தமாக தாங்கள் வெளியிட்ட பதில்கள் பகுதியில் தாங்கள் எழுதியிருந்த செய்தி படித்தேன். அதில் உங்களுக்கு 5 லட்சம் ரூபாய் இலங்கையிலிருந்து ஒருவர் அன்பளிப்பாகக் கொடுத்துவிட்ட பணத்தை தாங்கள் வாங்க மறுத்த விஷயத்தையும், அதை வாங்குவதற்கு ஹாமீத் பக்ரி அவர்கள் ஆலாய்ப் பறந்த விஷயத்தையும் தெளிவுபடுத்தியிருந்தீர்கள்.

நான் கேட்கும் கேள்வி என்னவென்றால், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பிற நாட்டு மன்னர்கள் கொடுத்த அன்பளிப்புகளையெல்லாம் பெற்றுக் கொண்டார்கள் என்று சொல்லும் நீங்கள் இந்தப் பணத்தை வாங்குவதில் என்ன தவறு?

அதுமட்டுமல்லாமல், சமீபத்தில் வளைகுடா வந்திருந்த டிஎன் டிஜே தாயீ ஒருவருக்கு அன்பளிப்பாக விலையுயர்ந்த ஐஃபோன் வாங்கிக் கொடுத்த போது விடாப்பிடியாக அதை அவர் மறுத்து வேண்டாம் என்று உதறிவிட்டு, ஓடியதைக் கண்கூடாகப் பார்த்தோம். வெளிநாடு செல்வோர் அன்பளிப்புகள் வாங்கக் கூடாது என்பது ஜமாஅத் நிலைப்பாடு என்று அவர் கூறினார். இப்படி தரக்கூடிய அன்பளிப்புகளையெல்லாம் வேண்டாம் என்று மறுப்பது நியாயமா? மார்க்கத்துக்கு முரணான இந்த பாலிசி ஏன்?. விளக்கம் தரவும்.

அமீர் அன்வர் - குவைத்

(இவர் சுட்டிக் காட்டும் செய்தி முன்னர் நமது தளத்தில் எழுதப்பட்டு பின்னர் உணர்வில் வெளியிடப்பட்ட ஹாமித் பக்ரி கைதும் கைவிட்ட தமுமுகவும் என்பது தான். தேவைப்படுவோர் அதை வாசித்துக் கொள்ளவும்.

(http://www.onlinepj.com/…/hamith_bakri_kaithum_tmmk_kaivi…/…)

அன்பளிப்புகளை மறுக்காமல் பெற்றுக் கொள்வது தான் நபிவழி என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

ஆனால் இது குறித்து மேலதிகமான விபரங்களையும், நாங்கள் பட்ட அனுபவங்களையும் நீங்கள் அறிந்து கொண்டால் தான் நாங்கள் பல அன்பளிப்புகளை மறுப்பதற்கான காரணத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

உறவினர்களும், நண்பர்களும் ஒருவருக்கொருவர் அன்பளிப்பு வழங்கும் போது அதில் அன்பு மட்டுமே இருக்கும். எந்த எதிர்பார்ப்பும் அதில் இருக்காது. அன்பளிப்பு பெற்றவரை இழிவாகக் கருதும் தன்மை அன்பளிப்பு அளித்தவர்களுக்கு இருக்காது.

ஆனால் மார்க்க அறிஞர்களும், செல்வந்தர்களும் தங்கள் நடவடிக்கையால் அன்பளிப்பின் அர்த்தத்தையே மாற்றிவிட்டனர்.

நாங்கள் தஞ்சை மாவட்டத்தில் மதரஸாவில் ஓதிக் கொண்டிருந்தோம். அந்த மாவட்டத்தில் உள்ளவர்கள் சிங்கப்பூர், மலேசியா போன்ற நாடுகளில் தொழில் செய்யக்கூடியவர்களாக இருந்தனர். சிங்கப்பூரில் இருந்தும் மலேசியாவில் இருந்தும் செல்வந்தர் ஒருவர் சொந்த ஊர் வந்து விட்டால் அது எப்படி இந்த உலமாக்களுக்குத் தெரியுமோ தினமும் ஆலிம்கள் கூட்டத்தினர் அந்தச் செல்வந்தரின் வீட்டின் வாசலில் அவர்கள் கொடுக்கும் அற்பக் காசுக்காக காத்துக் கிடப்பார்கள். எங்களுக்குக் கல்வி கற்றுத் தந்த ஆசிரியர்களும் கூட அந்தச் செல்வந்தரின் வீட்டுக்குச் சென்று வாசலில் காத்துக் கிடப்பார்கள்.

அது மட்டுமின்றி தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்களில் சில வருடங்கள் ஒருவர் இமாமாகவோ, மதரசாவில் ஆசிரியராகவோ பணிபுரிந்தால் அதன் மூலம் சில செல்வந்தர்களைப் பழக்கம் பிடித்துக் கொள்வார். அந்த தொடர்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு அவர்கள் செலவில் சிங்கப்பூர் அல்லது மலேஷியாவுக்கு கப்பல் ஏறிவிடுவார். அங்கே பெரிய தலைப்பாகையும், நீண்ட ஜுப்பாவும் போட்டுக் கொண்டு கடைகள் தோறும் ஏறி இறங்கி ஒரு வெள்ளி இரண்டு வெள்ளி (வெள்ளி என்பது அந்த நாட்டு நாணயம்) என்று கவுரவப்பிச்சை எடுத்து விட்டு வந்து உடனே சொந்தமாக வீடு கட்டிக் கொள்வார்.

மானத்தை விற்று வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்திக் கொள்வது பற்றி இவர்களுக்குக் கொஞ்சமும் உறுத்தல் இல்லை என்பதை இதன் மூலம் கண்கூடாகக் கண்டோம்.

மார்க்கத்தைச் சொல்பவர்கள் மரியாதையுடனும், கண்ணியமாகவும் பார்க்கப்பட்டால் தான் அவர்களின் சொல்லுக்கு ஒரு மரியாதை இருக்கும். ஆனால் உலமாக்கள் இப்படி யாசிக்கும் நிலையில் நடந்து கொள்வதால் உலமாக்களை இழிவான வேலை செய்பவனுக்குச் சமமாக செல்வந்தர்கள் கருதினார்கள். அவர்களைப் பின்பற்றி பொதுமக்களும் அப்படியே கருதினார்கள்.

இதனால் மார்க்கத்தை உள்ளது உள்ளபடி சொல்லக் கூடிய துணிவை உலமாக்கள் இழந்தனர். அப்படியே அவர்கள் சில உண்மைகளைச் சொன்னாலும் கொடுக்கும் கூலிக்கு ஏற்ப பேசக்கூடியவர்கள் என்று மக்கள் எண்ணுவதால் அந்தச் சொல்லுக்கு எந்த மரியாதையும் இல்லாமல் இருந்தது.

மிம்பரில் இமாம் ஏறும் போது ’’முத்தவல்லி இன்னும் வரவில்லை; அசரத் கீழே இறங்கு’’ என்று கூறி மிம்பரில் ஏறிய இமாமைக் கீழே இறக்கிய நிலையை எல்லாம் நாங்கள் கண்கூடாகப் பார்த்தோம்.

மலேசியாவில் உள்ள பித்அத்களை அந்தச் செல்வந்தர்கள் சொந்த ஊரிலும் அரங்கேற்ற ஆலிம்களை அழைக்கும் போது அந்தப் பணக்காரரின் தயவுக்காக தீய காரியம் என்று தெரிந்தே அதற்கு ஆலிம்கள் துணை போனார்கள். செல்வந்தர்கள் போடும் பிச்சைக் காசுகள் தான் இதற்குக் காரணம்.

தப்பித்தவறி ஆலிமுக்கு ஒரு பெண்பிள்ளை இருந்தால் போதும், குமர் காரியம் என்று கூறியே பல ஆண்டுகளுக்கு கல்லா கட்டி விடுவார்கள்.

நாங்கள் பெரிதும் மதிக்கும் எங்கள் ஆசிரியரை ’அசரத் இங்கே வா’ என்று செல்வந்தர் ஒருமையில் அழைப்பதை நாங்கள் பார்த்துள்ளோம், அந்த ஆலிமும் கூனிக்குருகி அவர் முன்னால் நிற்பதையும் நாங்கள் பலமுறை பார்த்து நொந்து போயிருக்கிறோம்.

பிரபலமான ஆலிம்களைப் பேச்சாளர்களாக அழைக்கும் போது அந்த ஆலிம்களின் பெயரைச் சொல்லி வசூல் செய்வார்கள். ஆலிமை நன்றாகக் கவனிக்க வேண்டும் என்று கூறி வசூல் செய்திருக்கும் போது அவர் கூறும் போதனைகளுக்கு என்ன மரியாதை இருக்கும்?

ஆலிம்களுக்குக் கொடுக்கும் அன்பளிப்பு எந்த அளவுக்கு கவுரவமாக இருந்தது என்பதை விருந்து நடக்கும் சபைகளில் நாங்கள் பார்த்து புரிந்து கொண்டோம்.

விருந்துகளில் எல்லோருக்கும் கொடுப்பது போல் விருந்து கொடுத்தால் அதுதான் சரியான மரியாதையாகும். ஆனால் ஆலிம்களுக்கு சபையில் இரண்டு பிளேட் பிரியாணி கொடுங்கள் என்றும், இரண்டு பங்கு இறைச்சிக் கோப்பையைக் கொடுங்கள் என்றும் கூறி அவ்வாறே கொடுப்பார்கள்.

மற்றவர்களை விட ஆலிம்கள் சாப்பாடு விஷயத்தில் மோசம் என்று காட்டும் இது போன்ற செயல்களைக் கூட ஆலிம்கள் பெருமையாகக் கருதி சாப்பாட்டை ஒருபிடி பிடிப்பார்கள். சில ஆலிம்கள் இந்த மரியாதை தரப்படாவிட்டால் ஹசரத்துக்கு இரண்டு பங்கு கிடையாதா என்று கேட்டு வாங்குவதும் உண்டு. சமுதாயத்தில் மார்க்க அறிஞர்களுக்கு வழங்கப்படும் அன்பளிப்பு எந்தத் தரத்தில் இருந்தது என்பதை இதில் இருந்து அறிந்து கொண்டோம்.

இவை எல்லாம் அன்பளிப்பு என்று நினைக்க முடியுமா?

அன்பளிப்பை மறுக்கக் கூடாது என்று மட்டும் மார்க்கம் சொல்லவில்லை. அன்பளிப்புகள் எப்படி வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் மார்க்கம் சொல்கிறது.

அவனை நேசித்ததற்காக ஏழைக்கும், அனாதைக்கும், சிறைப்பட்டவருக்கும் உணவளிப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் முகத்துக்காகவே உங்களுக்கு உணவளிக்கிறோம். உங்களிடமிருந்து பிரதிபலனையோ, நன்றியையோ நாங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை.

திருக்குர்ஆன் 76:8,9

அல்லாஹ்வின் பாதையில் தமது செல்வங்களைச் செலவிட்டு, செலவிட்டதைப் பின்னர் சொல்லிக் காட்டாமலும், தொல்லை தராமலும் இருப்போருக்கு அவர்களின் கூலி அவர்களின் இறைவனிடம் உள்ளது. அவர்களுக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை. கவலைப்படவும் மாட்டார்கள்.

திருக்குர்ஆன் 2:262

நம்பிக்கை கொண்டோரே! அல்லாஹ்வையும், இறுதி நாளையும் நம்பாது மக்களுக்குக் காட்டுவதற்காக தனது செல்வத்தைச் செலவிடுபவனைப் போல், உங்கள் தர்மங்களைச் சொல்லிக் காட்டியும், தொல்லை தந்தும் பாழாக்கி விடாதீர்கள்! இவனுக்கு உதாரணம் மேலே மண் படிந்திருக்கும் வழுக்குப் பாறை. அதன் மேல் மழை விழுந்ததும் மேலே ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கி விடுகிறது. தாம் பாடுபட்ட எதன் மீதும் அவர்கள் சக்தி பெற மாட்டார்கள். (தன்னை) மறுக்கும் கூட்டத்திற்கு அல்லாஹ் நேர்வழி காட்ட மாட்டான்.

திருக்குர்ஆன் 2:264

கொடுத்ததைச் சொல்லிக் காட்டாமலும் கொடுத்ததற்காக எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பார்க்காமலும் கொடுப்பது தான் அன்பளிப்பாகவோ தானமாகவோ ஆக முடியும்.

அன்பளிப்பு கொடுத்து விட்டு அதைச் சொல்லிக் காட்டுவதும், அன்பளிப்பு கொடுத்த காரணத்தால் அன்பளிப்பு பெற்றவர்கள் அதற்காக அவர்களுக்குக் கூடுதல் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும் எனவும் அவர்களின் பரிந்துரையை ஏற்க வேண்டும் எனவும் எதிர்பார்ப்பதும் அன்பளிப்பு பெற்றவரை இழிவாக நினைப்பதும் இருக்குமானால் அது அன்பளிப்பாக ஆக முடியாது.

தவ்ஹீத் பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்ட துவக்க காலத்தில் நாங்கள் பெற்ற அனுபவமும் அன்பளிப்புகள் விஷயத்தில் கூடுதலாக நாங்கள் கவனம் செலுத்துவதற்கு காரணமாகியது.

நான் நாகர்கோவிலில் 1990களில் அல்ஜன்னத் மாத இதழின் ஆசிரியராக இருந்த போது சில தனவந்தர்கள் சில சமயங்களில் ஆலிம்களுக்கு ஐநூறு அல்லது ஆயிரம் ரூபாயைக் கொடுத்து அனுப்புவார்கள். ஒரு வள்ளல் என்று பெயர் எடுத்தவர் ஒரு தடவை எனக்கும் ஆயிரமோ ஐநூறோ கொடுத்து அனுப்பினார். நான் மறுத்த போது நீங்கள் சொன்ன ஹதீஸைச் சொல்லி அன்பளிப்பை மறுக்க வேண்டாம் என்றார். நானும் வாங்கிக் கொண்டேன். அதன் பின்னர் அந்தச் செல்வந்தர் நோய்வாய்ப்பட்ட போது அனைவரும் நோய் விசாரிக்கச் சென்றனர். அவர் ஜாக் இயக்கத்துக்கு அதிகம் உதவி செய்தவர் என்பதால் நானும் நோய் விசாரிக்கச் சென்றேன். அதிகமான மக்கள் அவரை நோய் விசாரிக்கக் கூடி இருந்த போது ’உங்களுக்கு ஜகாத் கொடுத்து விட்டேனே கிடைத்ததா’ என்று என்னிடம் கேட்டார். இன்னும் பலரிடமும் இப்படி கேட்டார். அனைவருக்கும் முன்னால் இப்படி அவர் கேட்ட போது நான் பட்ட வேதனையை வார்த்தையால் வடிக்க இயலாது. அன்பளிப்பு என்று அவர் சொல்லி அனுப்பியதால் தான் அன்பளிபை மறுக்கக் கூடாது என்று அதை நான் வாங்கினேன். மார்க்க அறிஞர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் அன்பளிப்பு என்பது எல்லா நேரங்களிலும் இந்தத் தரத்தில் தான் இருக்கிறது என்பதை இந்தச் சம்பவம் எனக்குப் புரிய வைத்தது. எல்லா விஷயத்திலும் தவ்ஹீத் செல்வந்தர்கள் மாறிவிட்டாலும் மார்க்க அறிஞர்களுக்கு அன்பளிப்பு என்ற பெயரில் எதையாவது கொடுத்தால் அதன் அர்த்தம் இதுவாகத் தான் உள்ளது என்ற எண்ணம் வலுப்பட்ட்து. அதன் பின்னர் அவர் எனக்குக் கொடுத்த எந்த அன்பளிப்பையும் நான் பக்குவமாக மறுத்து விட்டேன்.

யார் என்று ஓரளவு நான் அறிந்து வைத்திருந்தவரிடம் இது போல் ஆணவப்போக்கும், மற்றவர்களை இழிவுபடுத்தும் போக்கும் இருக்கும் போது யார் என்று தெரியாத ஒருவர் கொடுத்த அன்பளிப்பை எப்படி ஏற்க முடியும்?

ஒருவர் நமக்கு ஒரு அன்பளிப்பு தருகிறார் என்றால் நாம் நாலு பேருடன் இருக்கும் போது நான் அதைக் கொடுத்து விட்டேனே கிடைத்ததா என்று கேட்பார். அந்த நாலு பேர் முன்னிலையில் அதைச் சொல்லிக் காட்டி மானத்தை வாங்கி விடுவார். இது போல் அவமானப்படுத்தப்பட்ட நம் சகோதரர்கள் பலரையும் நான் பார்த்திருக்கிறேன். சுய மரியாதையை விட்டுக் கொடுக்காமல் தேடி வந்த அன்பளிப்பு என்பதற்காகத் தான் அவர்கள் அதைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள். ஆனால் கொடுத்தவர்களோ அன்பளிப்பு கொடுத்து விட்டு அவரை விட நான் உயர்ந்தவன் என்று காட்டிக் கொள்ளும் நோக்கத்திலும், அவரை இழிவுபடுத்தும் விதத்திலும் தான் கொடுத்துள்ளனர் என்பது இதில் இருந்து தெரிகிறது.

நம் ஜமாஅத்தில் இப்போது இல்லாத இரண்டு பிரச்சாரகர்கள் அப்போது நம் ஜமாஅத்தின் சார்பில் (அப்போது அனைத்து தவ்ஹீத் ஜமாஅத் கூட்டமைப்பு என்று பெயர்) வெளிநாட்டுக்கு பிரச்சாரம் செய்வதற்காகச் சென்றார்கள். அவர்கள் பிரச்சாரம் முடித்து விட்டு வரும்போது சில அன்பளிப்புகளை அங்குள்ளவர்கள் தாமாகக் கொடுத்து அனுப்பினார்கள். அவர்களும் அன்பளிப்பு என்ற எண்ணத்தில் அவற்றைப் பெற்றுக் கொண்டு வந்து விட்டனர்.

(அப்போது அன்பளிப்பு வாங்கக் கூடாது என்ற நிலைபாடு எடுக்கப்படவில்லை)

இது நான் தமுமுகவில் அமைப்பாளராக இருந்த போது நடந்ததாகும். இது நடந்து சில மாதங்கள் சென்ற நிலையில் அந்த நாட்டில் இருந்து அங்குள்ள நிர்வாகிகள் விடுப்பில் தாயகம் வந்த போது என்னை தமுமுக அலுவலகத்தில் சந்தித்தனர். இன்னும் பல தமுமுக நிர்வாகிகளும் அப்போது என்னுடன் இருந்தனர். அப்போது அவர்கள் ’’மேற்படி பேச்சாளர்களுக்கு அதைக் கொடுத்து விட்டோம்; இதைக் கொடுத்து விட்டோம்’’ என்று பெருமையாகவும், அந்தப் பேச்சாளர்களை மட்டப்படுத்தும் வகையிலும் எங்களிடமே பேசலானார்கள்.

இதுவாவது பரவாயில்லை. இதைவிடக் கொடுமையான இன்னொன்றையும் அப்போது எங்களிடம் சொன்னார்கள். அதாவது அந்தப் பேச்சாளர்களை விமான நிலையத்தில் ஏற்றி அனுப்ப நாங்கள் வந்த போது விமான நிலையத்தில் அதிகமான விலையுள்ள உணவை அந்த இருவரும் வாங்கிக் கேட்டார்கள்; அதையும் வாங்கிக் கொடுத்தோம் என்று குற்றப்பத்திரிகையாக எங்களிடம் சொன்னார்கள்.

பசி எப்போதும் வரலாம். ஒரு பொருளைப் பார்த்தவுடன் கூட பசி வரலாம். வெளிநாட்டில் விருந்தாளியாகச் சென்றுள்ள போது அங்கே செல்லுபடியாகும் காசு கையில் இல்லாத காரணத்தினால் தான் அவர்கள் அவ்வாறு கேட்டிருப்பார்கள். அந்த இருவரும் நம்முடன் இப்போது இல்லாவிட்டாலும் இந்த அடிப்படையில் தான் அவர்கள் நடந்திருப்பார்கள் என்று நான் இப்போதும் நம்புகிறேன்.

ஆனால் இக்கட்டான நிலையில் வெளிநாட்டில் பசி ஏற்பட்ட போது உணவு வாங்கித் தருமாறு கேட்டதைக் கூட குற்றமாகச் சொல்லிக் காட்டுகிறார்கள் என்றால் அதை ஒரு காதில் வாங்கி மறு காதில் நாங்கள் விட்டு விட முடியாது. தவ்ஹீத் கொள்கைக்கு வந்த பிறகும் கூட ஆலிம்களைப் பற்றிய பார்வை மக்களுக்கு மாறவில்லை. இது பிரச்சாரத்தின் மதிப்பைக் கட்டாயம் கெடுத்து விடும் என்ற சிந்தனையை எங்களுக்கு ஏற்படுத்தியது.

அவர்கள் அப்படி நினைப்பது போல் நம்முடைய உலமாக்களில் சிலரும் நடந்து கொண்டதையும் நான் மறுக்க முடியாது. ஜாக் இயக்கத்தில் நாங்கள் இருந்த போது ஒரு மாநாட்டுக்காக நாங்கள் இலங்கைக்கு அழைக்கப்பட்டு ஐந்து பேர் (என்று நினைக்கிறேன்) சென்றோம். இலங்கையில் உள்ள அந்த நிறுவனத்தினர் எங்களை நல்ல முறையில் உபசரித்தனர். ஆனால் எங்களுடன் வந்த ஆலிம்களில் ஒருவர் (அவர் ஜாக்கில் இருக்கிறார்) உணவின் முன்னால் அமர்ந்து கொண்டு இதெல்லாம் மனிதன் சாப்பிடுவதா? நாங்கள் மெஹ்மான்(விருந்தினர்)கள் வந்துள்ளோம். இது தான் எங்களை மதிக்கும் இலட்சணமா? என்று கேட்டு அந்த மக்களைக் கேவலப்படுத்துவதாக நினைத்துக் கொண்டு தன்னையே கேவலப்படுத்தினார். எங்களையும் கேவலப்படுத்தினார்.

கூத்தாநல்லூரில் நாம் பார்த்த அதே ஆலிம்களின் குணம் கொண்டவர்கள் இங்கேயும் இருந்திருக்கிறார்கள் என்பதையும் நாங்கள் கண்டோம்.

இது போன்ற சம்பவங்களுக்குப் பின்னர் தான் என்னைப் பொருத்தவரை சில முடிவுகளை எடுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டேன்.

உறவினர்களிடமிருந்து அன்பளிப்பு பெறுவதை நான் தவிர்த்துக் கொள்வதில்லை.

எனக்கு மட்டும் இல்லாமல் என் குடும்பத்தினருடன் பழக்கமான சில குடும்பத்தினர் உள்ளனர். அது போன்ற குடும்பத்தினர் தரும் அன்பளிப்புகளை நான் மறுக்காமல் பெற்றுக் கொண்டுள்ளேன்.

இவர்கள் தவிர தனிப்பட்ட முறையில் நண்பர்களாக நான் கருதும் நபர்களிடம் தவிர எந்த அன்பளிப்பும் நான் பெறுவதில்லை.

அந்த நண்பர்களிடமிருந்து பெறும் அன்பளிப்புகளும் கூட தாவாவுக்குப் பயன்படும் லேப்டாப் போன்ற சாதனங்களாகவும், பேனா, டிஜிட்டல் டைரி போன்ற பொருள்களாகவும் தான் இருக்கும். என்னுடைய வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தக் கூடியதாக இருக்காது.

நண்பர்களாக நான் நினைத்த சிலரிடம் இது போல் அன்பளிப்பு பெற்றுள்ளேன். பின்னர் அவர்கள் நமக்கு எதிராகச் சென்று விட்டனர். அவர்களிடம் நாம் வாங்காமல் இருந்திருக்கலாம் என்று இப்போது தெரிந்தாலும் உள்ளங்களை அறிந்து கொள்ளும் ஆற்றல் மனிதனுக்கு இல்லை என்பதால் ஏற்பட்டதாகும்.

இது அல்லாதவர்களிடமிருந்து அன்பளிப்பு பெறுவது அன்பளிப்பாக இருப்பதில்லை என்பதால் அதை நான் தவிர்க்கிறேன்.

பெரிய அன்பளிப்புகளில் மட்டுமின்றி மற்றவர் செலவில் வழங்கப்படும் உணவுகள் விஷயத்தில் கூட கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்ற உணர்வை ஏர்போர்ட் சம்பவமும், ஆலிமுக்கு இரு பங்கு என்ற கலாச்சாரமும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

எந்த விருந்துக்குச் சென்றாலும் சொல்லிக் காட்ட முடியாத அளவுக்கு மிக மிகச் சாதாரண உணவாக இருந்தால் மட்டுமே நான் சாப்பிடுவேன். வகை வகையாக உணவு சமைத்து வைத்திருந்தால் பசி இல்லை தண்ணீர் மட்டும் கொடுங்கள் என்று நான் கூறி ஒதுங்கி விடுவதற்கும் இதுவே காரணம்.

சில வீடுகளில் உணவு பரிமாறும் போது வீடியோ கேமராவுடன் அதைப் படம் பிடிக்க ஆட்கள் தயாராக இருப்பார்கள். இது போன்று சில வீடுகளில் சாப்பிட்டு மாட்டிக் கொண்டதுண்டு. அதன் பின்னர் கேமராவுடன் யாராவது நிற்கிறார்களா என்பதை அலசி ஆராய்ந்து விட்டுத் தான் சாப்பிடுவதா இல்லையா என்று முடிவு செய்யும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு விட்டேன். கேமராவுடன் தயாராக இருந்தார்கள் என்றால் எவ்வளவு பசியாக இருந்த போதும் எனக்குப் பசி இல்லை. ஒரு டீ கொடுங்கள்; மற்றவர்களுக்காகவே நானும் வந்தேன் என்று கூறி சாப்பிடாமல் தவிர்த்துக் கொள்கிறேன்.

இப்போது எல்லாம் நான் தங்கியுள்ள இடத்துக்கு ஒரு தோசை வாங்கி அனுப்புங்கள் அது போதும். வீடுகளுக்கு அழைக்க வேண்டாம் என்று சொல்லி அல்லாஹ்வின் அருளால் தப்பித்துக் கொள்கிறேன்.

இரண்டு இட்லி வாங்கிக் கொடுத்தேன் என்று யாரும் சொல்லிக் காட்டிக் கொண்டிருக்க முடியாது. வகை வகையான உணவுகளைப் பரிமாறினால் அதைப் பெருமையுடன் சொல்லிக் காட்டும் மனநிலை உள்ளவர்கள் அதிகம் உள்ளதை மறுக்க முடியாது.

என்னளவில் நான் இப்படி நடப்பதை மிகைப்படுத்தப்பட்டதாக சிலர் எண்ணலாம். அவர்கள் எண்ணுவது சரியாகவும் இருக்கலாம். ஆனாலும் நான் சந்தித்த அனுபவங்கள் இப்படி என்னை மாற்றி விட்டது. மற்றவர்கள் இப்படி நடக்க வேண்டும் என்று நான் கூற மாட்டேன்.

இது தவிர மாநிலப் பேச்சாளர்களாகவும், மாநில நிர்வாகிகளாகவும் உள்ளவர்கள் அழைப்பின் பேரில் வெளிநாடு சென்றால் எக்காரணம் கொண்டும் அற்பப் பொருளையும் கேட்கக் கூடாது என்பதில் நாங்கள் ஒத்த கருத்தில் இருக்கிறோம். எங்கள் பெயரைச் சொல்லி எந்த வசூலும் செய்யக் கூடாது என்பதிலும் நாங்கள் ஒத்த கருத்தில் இருக்கிறோம். நாம் கேட்காமல் அவர்களாக வலுக்கட்டாயமாக அன்பளிப்பை வழங்கினால் அதை இயன்றவரை தவிர்த்து விட வேண்டும் என்பதை அறிவுரையாகச் சொல்லி அனுப்புகிறோம்.

துவக்க காலத்தில் நாங்கள் இலங்கை சென்ற போது சில அன்பளிப்புகளை வழங்கினார்கள். நாங்களும் பெற்றுக் கொண்டோம். அதன் பின்னர் ஏற்பட்ட கசப்பான அனுபவங்களால் பின்னர் பல தடவை இலங்கை சென்ற போதும், அமீரகம், மலேசியா ஆகிய நாடுகளுக்கு நாங்கள் சென்ற போதும் எங்களுக்காக எந்த அன்பளிப்பும் தரக்கூடாது என்றும் எங்கள் பெயரில் எந்த வசூலும் செய்யக் கூடாது என்றும் நிபந்தனை விதித்துத் தான் சென்றோம்.

அன்பளிப்புகளை பொதுவாக நாங்கள் தவிர்ப்பதில்லை. தக்க காரணத்துடன் அன்பளிப்பு இல்லாதவை அன்பளிப்பு என்ற நிலையில் போலித் தோற்றம் அளிப்பதால் தான் தவிர்க்கிறோம்.

http://www.onlinepj.com/…/anbalipai_thavirpathu_nabivaziya/…

 

April 23, 2016, 10:36 AM

பீஜே குர்ஆனை மறுத்தாரா?

பீஜே குர்ஆனை மறுத்தாரா?

அவ்லியாக்களிடம் அல்லாஹ் பேசுவானா? அவர்களுக்கு வஹீ வருமா? என்று என்று பீஜே அவர்கள் ஷிர்க் ஒழிப்பு மாநாடு ஏன் என்ற தலைப்பில் நடைபெற்ற சேப்பாக்கம் பொதுக் கூட்டத்தில் பீஜே கேள்வி எழுப்பினார்.

தொடர்ந்து படிக்க March 7, 2016, 6:41 PM

ஆதாரமற்ற செய்தியைக் கூறும் உமர் ஷரீப்பிற்கு பகிரங்க அறைகூவல்!

ஆதாரமற்ற செய்தியைக் கூறும் உமர் ஷரீப் :

- நிரூபிக்க பகிரங்க அறைகூவல்! மகாமு இப்ராஹீம் என்றால் என்பது குறித்து சகோதரர் பீஜே அவர்கள் தனது திருக்குர்ஆன் விளக்க உரையின்  35 வது குறிப்பில் கீழ்க்கண்டவாறு விளக்கமளித்துள்ளார்.

தொடர்ந்து படிக்க March 2, 2016, 11:48 PM

நபியின் பெற்றோர் குறித்த அறியாமை வாதத்திற்கு பதில்!

நபியின் பெற்றோர் குறித்த அறியாமை வாதம்!

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் பெற்றோர் சொர்க்கம் செல்வார்கள் என்ற கருத்தில் ஒருவர் வாதிடும் வீடியோ ஒன்று பரவி வருகிறது. 

அந்த வீடியோ:

தொடர்ந்து படிக்க March 2, 2016, 11:32 PM

20 கோடி ரூபாய் பரிசு மழை! - இப்லீஸ் ரியாஜிக்கும் ஜமாஅத்துல் உலமா சபையினருக்கும் அதிரடி ஆஃபர்!

மத்ஹபு நூல்களின் அற்புத(?) வழிகாட்டுதல்களின் அடிப்படையில் ஆண்மையை நிரூபித்தால் 20 கோடி ரூபாய் பரிசு மழை!

-   இப்லீஸ் ரியாஜிக்கும்  ஜமாஅத்துல் உலமா  சபையினருக்கும்  அதிரடி ஆஃபர்!

(இப்லீஸ் ரியாஜியின்  உளறல்களுக்கு மரண  அடி  பதில்  பாகம் 3 – கடைசி பாகம்)

தொடர்ந்து படிக்க March 1, 2016, 4:06 PM

ஏழு உளறல் கேள்விகளுக்கு ஏகத்துவவாதிகளின் பதில்: - இப்லீஸ் ரியாஜியின் உளறல்களுக்கு மரண அடி பதில்கள்! (பாகம் 2)

ஏழு உளறல் கேள்விகளுக்கு ஏகத்துவவாதிகளின் பதில்:

- இப்லீஸ் ரியாஜியின் உளறல்களுக்கு மரண அடி பதில்கள்! (பாகம் 2)

தொடர்ந்து படிக்க February 25, 2016, 8:25 PM

போரின் போது நபி பொய் சொன்னதாக பீஜே சொன்னது பொய்யா?

போரின் போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பொய் சொன்னார்கள் என்று நாம் சொல்வது பொய்யா? -     உளறல்களுக்கு உண்மை விளக்கம்!

தொடர்ந்து படிக்க February 18, 2016, 11:25 AM

அமீர்கான் விவகாரம்: காவிகளின் குதர்க்கமான கேள்விகளும், சாட்டையடி பதில்களும்! முழு தொகுப்பு

அமீர்கான் விவகாரம்: காவிகளின் குதர்க்கமான கேள்விகளும், சாட்டையடி பதில்களும்! முழு தொகுப்பு

Play Without Downloading Download To your computer
 மொபைல் வீடியோ

ஆடியோ

HD

November 28, 2015, 8:56 PM

தமிழகத்தில் ஏகத்துவ சிந்தனை வருவதற்கு முன்னர் மத்ஹபுகளை பின்பற்றி இறந்தவர்களின் நிலை என்ன?

தமிழகத்தில் ஏகத்துவ சிந்தனை வருவதற்கு முன்னர் மத்ஹபுகளை பின்பற்றி இறந்தவர்களின் நிலை என்ன?

தொடர்ந்து படிக்க October 31, 2015, 5:23 PM

யூசுப் நபியின் வாழ்வில் நமக்கு முன்மாதிரி உண்டு என்று நாம் சொன்னது தவறா?:

யூசுப்  நபியின் வாழ்வில் நமக்கு முன்மாதிரி உண்டு என்று நாம் சொன்னது தவறா?:

கேள்வி:

அரசியல் ஈடுபாடு, அரசியலில்; இரண்டறக் கலந்து விடுதல் என்பவற்றின் அடிப்படைகளை மறுதலிப்பது:

தொடர்ந்து படிக்க October 30, 2015, 11:50 PM

மழைத்தொழுகையின் போது முதலில் தொழுகை நடத்த வேண்டுமா? அல்லது பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டுமா?

மழைத்தொழுகை எப்படி தொழ வேண்டும்?

-எம்.பி. நாஷித்

மழைத் தொழுகையின் போது முதலில் தொழுகை நடத்த வேண்டுமா? அல்லது பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டுமா?

தொடர்ந்து படிக்க October 28, 2015, 10:29 PM

கஃபாவில் அனைத்து நபிமார்களும் தொழுதுள்ளார்கள் என்ற செய்தி உண்மையா?

கஃபதுல்லாஹ் இறைவனுக்காக கட்டப்பட்ட முதல் வணக்கஸ்தலமா ? அனைத்து நபிமார்களும் அந்த வணக்கஸ்தலத்தில் தொழுகை நடத்தினார்களா?

தொடர்ந்து படிக்க October 28, 2015, 6:55 PM

ஹுதைபியா உடன்படிக்கை: -ஓர் வரலாற்றுப் பார்வை!

ஹுதைபியா உடன் படிக்கை என்றால் என்ன?

- ஃபைசல்

ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை என்பது இஸ்லாமிய வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனை ஆகும்.  ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை குறித்து ஏகத்துவம் இதழில் ஆதாரப்பூர்வமான செய்திகளை தொகுத்து ஏற்கனவே வெளியிட்டுள்ளோம். அதை இங்கே தருகின்றோம்.

ஹுதைபியா உடன்படிக்கை:

-ஓர் வரலாற்றுப் பார்வை!

இஸ்லாமிய வரலாற்றில் ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை ஓர் உன்னத நிகழ்வாகும். முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிஜ்ரி 6ஆம் ஆண்டு உம்ரா எனும் வணக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தமது தோழர்களுடன் மக்காவிற்கு வருகின்றார்கள். மக்கா மீது போர் தொடுக்க வேண்டும் என்ற நோக்கம் அவர்களுக்கு அறவே கிடையாது. ஆனால் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் புனிதப் பயணத்தை மக்காவாசிகள் ஒரு போர்ப் பயணமாகவே பார்த்தனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தம்முடன் புனித ஆலயத்தில் அறுத்துப் பலியிடுகின்ற ஒட்டகங்களை அழைத்து வருகின்றார்கள். அவர்களது எண்ணிக்கை 700 பேர் என அஹ்மத் 18152வது ஹதீஸிலும், 1400 பேர் என புகாரி 4153வது ஹதீஸிலும் பதிவாகியுள்ளது. இந்த எண்ணிக்கை மக்காவாசிகளை மிரட்டும்படியாக இருந்தது. 

தோழர்களுடனான நபி (ஸல்) அவர்களது வருகை மண்ணில் புழுதியைக் கிளப்பியது போன்று மக்களிடம் போர்ப் பீதியைக் கிளப்பி விட்டிருந்தது. அந்தப் பீதியைப் போக்கும் விதமாக தமது பயணத்தின் நோக்கத்தைத் தெளிவுபடுத்தும் விதமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கிராஷ் பின் உமைய்யா அல்குஸாயீயை மக்காவிற்கு ஸஃலப் என்ற ஒட்டகத்தில் ஏற்றி அனுப்பினார்கள். அவர் மக்காவில் நுழைந்ததும் அவரது ஒட்டகத்தைக் குறைஷிகள் அறுத்து விட்டனர். கிராஷையும் கொலை செய்ய முனைந்தனர். அங்கிருந்த பல்வேறு கிளையினர் அவர்களைத் தடுத்து விட்டனர். முடிவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடமே அவர் திரும்ப வந்துவிட்டார்.

உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களை மக்காவுக்கு அனுப்புவதற்காக அழைத்தார்கள். அதற்கு உமர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குறைஷிகள் என்னைத் தாக்கி விடுவார்கள் என்று அஞ்சுகின்றேன். என்னைத் தாக்குவதை விட்டும் தடுத்து எனக்கு உதவுகின்ற பனூ அதீ கிளையார்களில் யாருமே அங்கு இல்லை. நான் குறைஷிகளின் மீது கொண்டிருக்கின்ற விரோதத்தையும் அவர்கள் மீது நான் கொண்டிருக்கும் கடினப் போக்கையும் தாங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்கள். என்னை விட குறைஷிகளிடம் மரியாதை மிக்க மனிதரான உஸ்மான் (ரலி) அவர்களை நான் தங்களுக்குக் காட்டுகிறேன்'' என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களை அழைத்தார். "நாங்கள் போர் செய்வதற்கு வரவில்லை. அல்லாஹ்வின் ஆலயத்தின் கண்ணியத்தை மதித்து அதில் வணங்குவதற்காகத் தான் வருகின்றோம்' என்று குறைஷிகளிடம் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று உஸ்மானிடம் சொல்லி அனுப்புகின்றார்கள்.

உஸ்மான் (ரலி) புறப்பட்டு அபூசுஃப்யானையும் குறைஷிகளின் முக்கியத் தலைவர்களையும் சந்தித்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் தன்னை அனுப்பி வைத்த செய்தியையும் அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அதற்குக் குறைஷிகள், "நீ தவாஃப் செய்ய விரும்பினால் தவாஃப் செய்து கொள்'' என்று உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தவாஃப் செய்கின்ற வரை நான் தவாஃப் செய்யப் போவதில்லை'' என்று பதிலளித்தார். குறைஷிகள் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களைத் திரும்ப விடாமல் தங்களிடமே நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டனர்.

நூல்: முஸ்னத் அஹ்மத் 18152

உஸ்மானை, குறைஷிகள் தடுத்து வைத்த செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வேறு மாதிரியான தகவலாகச் சென்றடைகின்றது. உஸ்மான் கொல்லப்பட்டு விட்டதாக நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தகவல் கிடைக்கிறது. இந்தத் தகவலைக் கேள்விப்பட்ட நபி (ஸல்) அவர்களும், தோழர்களும் கடுமையான கோபத்திற்கும் கொந்தளிப்பிற்கும் உள்ளாகின்றார்கள்.

பொதுவாகவே அன்றைய காலத்தில் தூது செல்பவர்களைக் கொலை செய்யும் வழக்கம் இல்லை. அதை ஒரு மரபாகக் கடைப்பிடித்து வந்தனர். இந்த மரபுக்கு மாற்றமாக மக்கா குறைஷிகள் நடந்து விட்டார்கள் என்பது முஸ்லிம்களிடம் கடுமையான ஆத்திரத்தை ஏற்படுத்தி விட்டது. இதனால் அவர்கள் தங்களுடைய உயிர்களைப் பணயம் வைத்து போரிடுவதற்கு ஆயத்தமானார்கள். தங்கள் உயிர்களை அல்லாஹ்வுக்காக அர்ப்பணிக்கவும் முன்வந்தார்கள்.

பைஅத் ரிள்வான்

நபித்தோழர்கள் தங்கள் உயிர்களை அர்ப்பணிப்பதாக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உடன்படிக்கையும் செய்தனர்.

"ஹுதைபிய்யா தினத்தில் என்ன விவகாரத்தின் மீது நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உடன்படிக்கை செய்தீர்கள்?' என்று ஸலமா பின் அக்வஃ அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "மரணத்தின் மீது உடன்படிக்கை செய்தோம்' என்று பதில் அளித்தார்கள்.

அறிவிப்பவர்: யஸீத் பின் அபீஉபைத், நூல்: முஸ்லிம் 3462

உஸ்மான் (ரலி) கொல்லப்பட்டதாக வந்த விவகாரத்தில் தங்களுடைய உயிர்களை அர்ப்பணம் செய்ய முன்வந்த தியாகத்தை இந்தச் செய்தி தெரிவிக்கின்றது. அல்லாஹ்வும் நபித்தோழர்களின் இந்த தியாகத்தையும், தங்களது உயிர்களை அர்ப்பணிப்பதாகச் செய்த உடன்படிக்கையையும் மிகச் சிறப்பாகப் பாராட்டுகின்றான்.

உம்மிடத்தில் உறுதிமொழி எடுத்தோர் அல்லாஹ்விடமே உறுதிமொழி எடுக்கின்றனர். அவர்களின் கைகள் மீது அல்லாஹ்வின் கை உள்ளது. யாரேனும் முறித்தால் அவர் தனக்கெதிராகவே முறிக்கிறார். யார் அல்லாஹ்விடம் எடுத்த உறுதிமொழியை நிறைவேற்றுகிறாரோ அவருக்கு மகத்தான கூலியை அவன் வழங்குவான். (அல்குர்ஆன் 48:10)

தோழர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் செய்த அந்த உடன்படிக்கையை, தன்னிடம் செய்த உடன்படிக்கை என்றும் அல்லாஹ் குறிப்பிடுகின்றான். இவ்வாறு உடன்படிக்கை செய்து கொண்டவர்களைத் தான் திருப்திப்பட்டுக் கொண்டதாகவும் இறைவன் கூறுகின்றான். அதனால் இந்த உடன்படிக்கைக்கு பைஅத்துர் ரிள்வான் (இறைவனின் திருப்பொருத்தத்தைப் பெற்ற உடன்படிக்கை) என்று பெயர் வழங்கப்படுகின்றது.

மக்காவிற்கு உம்ரா செய்வதற்காகத் தான் முஸ்லிம்கள் வந்தனர். ஆனால் இடையில் அவர்களது பயணத்தில் இப்படி ஒரு இனம்புரியாத திருப்பம் ஏற்பட்டு அது ஒரு போராக மூளப் பார்த்தது. ஆனால் பின்னர் உஸ்மான் (ரலி) கொல்லப்படவில்லை என்ற சரியான தகவல் முஸ்லிம்களுக்குத் தெரிய வந்ததும் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் சமாதான முயற்சிகளை முழு மூச்சுடன் மேற்கொண்டார்கள். அந்த முயற்சிகளை இப்போது ஒவ்வொன்றாகப் பார்ப்போம்.

குறைஷிகளின் முதல் நல்லெண்ணத் தூதராக வந்த பிஷ்ர் பின் சுஃப்யான் அல்கஃபி என்பார் உஸ்ஃபான் என்ற இடத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களைச் சந்தித்து, "குறைஷிகள் நீங்கள் வருவதைத் தெரிந்து கொண்டு தங்கள் பெண்டு பிள்ளைகளுடன் வெளியே கிளம்பி வந்துவிட்டார்கள். வலுக்கட்டாயமாக, முஹம்மது மக்காவிற்கு வருவதை என்ன விலை கொடுத்தேனும் தடுத்துவிட வேண்டும் என்ற வைராக்கியத்தில் இருக்கிறார்கள். குராவுல் கமீம் என்ற இடத்தில் காலித் பின் வலீத் தனது குதிரைப் படையுடன் முன்னரே வந்து விட்டார்'' என்று கூறினார். காலித் பின் வலீத் அப்போது இஸ்லாத்தைத் தழுவியிருக்கவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிராகப் படை திரட்டி வந்திருந்தார்.

போர்ப் பயணம் அல்ல! புனிதப் பயணமே!:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் போர் செய்வது தான் நோக்கம் என்றிருக்குமானால் குதிரைப் படையுடன் நின்றிருந்த காலித் பின் வலீதிடம் தமது கைவரிசையைக் காட்டியிருப்பார்கள். ஆனால் அவர்களின் நடவடிக்கையைப் பாருங்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "காலித் பின் வலீத், குறைஷிகளின் குதிரைப் படையுடன் "கமீம்' என்னுமிடத்தில் (போர் வியூகத்துடன்) முதல் அணியாக (நம்மை எதிர் கொள்ளக்) காத்திருக்கின்றார். ஆகவே, வலப் பக்கப் பாதையில் செல்லுங்கள் (காலித் பின் வலீதுக்குத் தெரியாமல் மக்காவின் அருகே சென்று விடலாம்)'' என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் வருவதை காலித் அறியவில்லை. குறைஷி குதிரைப் படையினர் (முஸ்லிம்களுடைய) உம்ரா பயணக் குழுப் படை எழுப்பிய புழுதியைக் கண்டவுடன் (அதன் தளபதியான) காலித் பின் வலீத், குறைஷிகளை எச்சரிப்பதற்காக, குதிரையைக் காலால் உதைத்து விரட்டியவராக (விரைந்து) சென்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் பயணித்துச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். இறுதியில், மக்காவினுள் இறங்கும் வழியாக அமைந்துள்ள சிறிய மலை ஒன்றை அடைந்ததும் ("மிரார்' என்னும் இடத்தில்) அவர்களுடைய வாகனம் (ஒட்டகம்) மண்டியிட்டு அமர்ந்து கொண்டது. மக்கள் (அதை எழுப்பி நடக்க வைப்பதற்காக) "ஹல்ஹல்' என்று அதட்டினார்கள். அது எழும்ப மறுத்து முரண்டு பிடித்தது. உடனே, மக்கள், " "கஸ்வா' பிடிவாதம் பிடிக்கிறது, "கஸ்வா' பிடிவாதம் பிடிக்கிறது'' என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "கஸ்வா பிடிவாதம் பிடிக்கவுமில்லை; பிடிவாதம் பிடிப்பது அதன் குணமுமில்லை. ஆனால், (யமன் நாட்டு மன்னன் அப்ரஹா தலைமையில் யானைப் படை கஅபாவை இடிக்க வந்த போது) யானையைத் தடுத்த(இறை)வனே அதையும் தடுத்து வைத்திருக்கின்றான்'' என்று கூறினார்கள். பிறகு, "என் உயிரைத் தன் கையில் வைத்திருப்பவன் மீது சத்தியமாக! (போரைக் கைவிட்டு) அல்லாஹ்வின் புனித(த் தல)ங்களை கண்ணியப்படுத்தும் ஒரு திட்டத்தை அவர்கள் என்னிடம் கேட்டால் அதை நிச்சயம் அவர்களுக்கு நான் (வகுத்துக்) கொடுப்பேன்'' என்று கூறினார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் ஒட்டகத்தைத் தட்டி எழுப்பினார்கள். உடனே அது குதித்தெழுந்தது. பிறகு, நபியவர்கள் மக்களை விட்டுத் திரும்பி ஹுதைபிய்யாவின் எல்லையில் சிறிதளவே தண்ணீர் இருந்த ஒரு பள்ளத்தின் அருகே முகாமிட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது பயணம் போருக்கான பயணம் அல்ல! உம்ராவுக்கான புனிதப் பயணம் என்பதை நிரூபிக்கும் விதமாக மாற்றுப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து ஹுதைபிய்யாவில் முகாமிடுகின்றார்கள்.

இப்போது இங்கு குறைஷிகளின் இரண்டாவது நல்லெண்ணத் தூதர் புதைல் பின் வரக்கா என்பார் நபி (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்கிறார்கள்.

நம்பிக்கையாளர் புதைலின் வரவு:

இந்த நிலையில் புதைல் பின் வரகா அல்குஸாயீ அவர்கள், தம் குஸாஆ குலத்தார் சிலருடன் வருகை தந்தார்கள். அவர்கள் திஹாமாவாசிகளிடையே (மக்கா மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதியில் வசிக்கும் மக்களிடையே) நபி (ஸல்) அவர்களின் நலம் நாடும் நம்பிக்கைக்குரியவர்களாக இருந்தனர். புதைல் அவர்கள், "(முஹம்மத் அவர்களே!) கஅப் பின் லுஅய், மற்றும் ஆமிர் பின் லுஅய் ஆகியோர் ஹுதைபிய்யாவின் வற்றாத ஜீவசுனைகளின் அருகே முகாமிட்டிருக்க, அங்கே அவர்களை விட்டு விட்டு (தங்களிடம் செய்தி சொல்ல) வந்துள்ளேன். அவர்களுடன் தாய் ஒட்டகங்களும் தம் குட்டிகளுடன் வந்துள்ளன. அவர்கள் உங்களுடன் போரிட்டு உங்களை இறையில்லம் கஅபாவை (சந்திக்க விடாமல்) தடுக்கப் போகிறார்கள்'' என்று கூறினார்கள்.

புதைல் அவர்களின் இந்தச் செய்தி, முதல் தூதரான பிஷ்ர் என்பாரின் செய்தியை உறுதிப்படுத்துகின்றது.

"தாய் ஒட்டகங்கள், குட்டிகளுடன் வந்துள்ளனர்' என்ற புதைலின் வார்த்தைகள் அரபியர்களின் முக்கியமான நடைமுறைகளைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. நீண்ட நாட்கள் ஓரிடத்தில் முகாமிட வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டால் அரபிகள் இப்படி பால் கொடுக்கும் ஒட்டகங்களை அவற்றின் குட்டிகளுடன் ஓட்டிச் செல்வார்கள். தங்களுடைய உணவுக்கு ஒட்டகத்தின் பாலைக் கறந்து குடித்துக் கொள்வார்கள் என்பது தான் அந்த நடைமுறை. இதையே புகைலின் வார்த்தைகள் விளக்குகின்றன.

தங்களுடைய மனைவி, மக்களுடன் வந்து முகாமிடுவதையும் இந்த வார்த்தைகள் குறிக்கின்றன. பயந்து, போரிலிருந்து பின்வாங்கி ஓடக்கூடாது என்பதற்காக மனைவி, மக்கள், பிள்ளை குட்டிகளுடன் போர்க்களங்களுக்கு வருவது அரபுக் குலத்தவரின் வழக்கத்தில் இருந்தது. இந்தக் கருத்தும் புகைலின் இந்த வார்த்தைகளில் அடங்கியிருப்பதை நாம் அறியலாம்.

மொத்தத்தில் குறைஷியர்கள் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு கடினப் போக்கைக் கடைப்பிடித்தனர். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்களோ நிதானம், நீக்குப்போக்குத் தன்மையையும், சாந்தி, சமாதானத்தையும் கடைப்பிடிக்கின்றார்கள்.

இதோ அந்த சமாதானத் தூதர் தெரிவிக்கின்ற சாந்தி வார்த்தைகளைப் பாருங்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நாங்கள் எவருடனும் போரிடுவதற்காக வரவில்லை. மாறாக, நாங்கள் உம்ரா செய்வதற்காகத் தான் வந்திருக்கின்றோம். குறைஷிகள் அடிக்கடி போரிட்டுக் களைத்துப் போயிருக்கிறார்கள். போரின் காரணத்தால் அவர்களுக்கு நிறையவே இழப்பும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அவர்கள் விரும்பினால் அவர்களுக்கு ஒரு காலகட்டம் குறிப்பிட்டு சமாதான ஒப்பந்தம் செய்து கொள்கிறேன். அவர்கள் எனக்கும் மக்களுக்குமிடையே தடையாக இருக்க வேண்டாம். நான் வெற்றி பெற்று விட்டால், அவர்கள் விரும்பினால் மக்களெல்லாம் விரும்பி ஏற்றுக் கொள்ளும் இந்த மார்க்கத்திலேயே இணைந்து கொள்ளட்டும். இல்லையென்றால் (சில நாட்கள்) அவர்களுக்கு ஓய்வாவது கிடைக்கும். அவர்கள் இதற்கு மறுத்து விட்டால், என் உயிரைத் தன் கையில் வைத்திருப்பவன் மீதாணையாக! நான் எனது இந்த விவகாரத்திற்காக என் தலை துண்டாகி விடும் வரை அவர்களுடன் போரிடுவேன். அல்லாஹ், தன் திட்டத்தை நடத்தியே தீருவான்'' என்று கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட புதைல் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நீங்கள் சொல்வதை அவர்களுக்கு நான் எடுத்துரைப்பேன்'' என்று கூறிவிட்டு புதைல் பின் வரகா குறைஷிகளிடம் சென்று, "நாங்கள் இந்த மனிதரிடமிருந்து உங்களிடம் வந்திருக்கிறோம். அவர் ஒரு விஷயத்தைக் கூறியதை நாங்கள் கேட்டோம். அதை உங்களுக்கு எடுத்துச் சொல்ல வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்பினால் நாங்கள் அவ்வாறே செய்கிறோம்'' என்று சொன்னார். அப்போது அவர்களிலிருந்த அறிவிலிகள், "அவரைக் குறித்து எங்களுக்கு எதனையும் நீர் தெரிவிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை'' என்று கூறினர். அவர்களில் கருத்துத் தெளிவுடையவர்கள், "அவரிடமிருந்து நீங்கள் கேட்டதை எடுத்துச் சொல்லுங்கள்'' என்று கூறினர். புதைல், "அவர் இப்படியெல்லாம் சொல்லக் கேட்டேன்'' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னதை அவர்களுக்கு எடுத்துரைத்தார்.

உர்வாவின் வருகை:

புதைலின் இந்த சமாதானப் பேச்சை குறைஷிகள், குறிப்பாக அவர்களிலுள்ள அறிவிலிகள் காது கொடுத்துக் கேட்பதாக இல்லை. இப்போது உர்வா என்பவர் எழுந்து குறைஷிகளிடம் அனுமதி கேட்கின்றார்.

உடனே, (அப்போது இறைமறுப்பாளராயிருந்த) உர்வா பின் மஸ்ஊத் அஸ்ஸகஃபீ, "முஹம்மது, உங்கள் முன் நல்லதொரு திட்டத்தைச் சமர்ப்பித்துள்ளார். நீங்கள் (அதற்கு) ஒப்புக் கொள்ளுங்கள். அவரிடம் என்னைச் செல்ல விடுங்கள்'' என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அவரிடம் (எங்கள் சார்பாகப் பேசச்) செல்லுங்கள்'' என்று கூறினர்.

சூடான சூழல்:

அவரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று பேசத் தொடங்கினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் புதைலிடம் சொன்னதைப் போலவே சொன்னார்கள். அப்போது உர்வா, "முஹம்மதே! உங்கள் சமுதாயத்தினரை முற்றிலுமாக அழித்து விடுவதை நீங்கள் உசிதமாகக் கருதுகிறீர்களா? உங்களுக்கு முன்னால் அரபுகள் எவரேனும் தம் சமுதாயத்தாரை வேரோடு அழித்தார் என்று நீங்கள் கேள்விப்பட்டதுண்டா? வேறுவிதமான முடிவு ஏற்பட்டாலும்... குறைஷிகள் வென்று விட்டாலும்...(அதனால் உங்கள் தோழர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டு விடுவார்கள் அல்லவா?) நானோ, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! பல முகங்களை (உங்கள் தோழர்களிடம்) பார்க்கின்றேன்; மக்களில் பலதரப்பட்டவர்களைப் பார்க்கின்றேன்; உங்களை விட்டு விட்டு விரண்டோடக் கூடியவர்களாகவே (இவர்களை) நான் பார்க்கின்றேன்'' என்று கூறினார்.

உர்வா நபித்தோழர்களிடம் ஏடாகூடமாகப் பேசி அவர்களை சூடாக்கி விடுகின்றார். ஆனாலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் சூழலை சூடாக்காமல் விவகாரத்தை சாதுரியமாகக் கையாள்கிறார்கள்.

அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் ஆக்ரோஷம்:

(இதைக் கேட்ட) அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அவரை அக்கால வழக்கப்படி ஏசிவிட்டு, "நாங்கள் இறைத்தூதரை விட்டு விட்டு ஓடி விடுவோமா?'' என்று (கோபத்துடன்) கேட்டார்கள். அதற்கு உர்வா, "இவர் யார்?'' என்று கேட்டார். மக்கள் "அபூபக்ர்'' என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு உர்வா, "நீங்கள் முன்பு எனக்கு உதவி செய்திருக்கிறீர்கள். அதற்கான நன்றிக் கடனை நான் உங்களுக்கு இன்னும் தீர்க்கவில்லை. அந்த நன்றிக் கடன் மட்டுமில்லாவிட்டால் நான் உங்களுக்கு (தகுந்த) பதில் கொடுத்திருப்பேன்'' என்று கூறி விட்டு, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேசத் தொடங்கினார்; நபி (ஸல்) அவர்களுடன் பேசும் போதெல்லாம் அவர்களுடைய தாடியைப் பிடித்தபடி இருந்தார்.

அப்போது முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் (கையில்) வாளுடனும் தலையில் இரும்புத் தொப்பியுடனும் நபி (ஸல்) அவர்களின் தலைப் பக்கமாக நின்று கொண்டிருந்தார்கள். ஆகவே உர்வா, நபி (ஸல்) அவர்களின் தாடியைப் பிடிக்க முனைந்த போதெல்லாம் முகீரா (ரலி) அவர்கள், அவரது கையை வாளுறையின் (இரும்பாலான) அடிமுனையால் அடித்து, "உன் கையை அல்லாஹ்வின் தூதருடைய தாடியிலிருந்து அப்புறப்படுத்து'' என்று கூறிய வண்ணமிருந்தார்கள். அப்போது உர்வா தனது தலையை உயர்த்தி, "இவர் யார்?'' என்று கேட்க மக்கள், "இவர் முகீரா பின் ஷுஅபா'' என்று கூறினார்கள். உடனே உர்வா, "மோசடிக்காரரே! நீர் மோசடி செய்த போது (உம்மை தண்டனையிலிருந்து பாதுகாத்திட) நான் உழைக்கவில்லையா?'' என்று கேட்டார். முகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் அறியாமைக் காலத்தில் (இஸ்லாத்தைத் தழுவும் முன்பு) ஒரு குலத்தாருடன் (எகிப்து மன்னனைக் காண) பயணம் சென்றார்கள். அப்போது (அக்குலத்தார் வழியில் குடித்துவிட்டு மயங்கிக் கிடக்க,) அவர்களைக் கொன்றுவிட்டு அவர்களுடைய பொருட்களை எடுத்துக் கொண்டார்கள். (அதற்காக பனூ மாலிக் குலத்தார் முகீரா (ரலி) அவர்களைப் பழிவாங்க முனைந்த போது அவரது தந்தையின் சகோதரரான உர்வா தான், அவர்களை உயிரீட்டுத் தொகை கொடுத்து தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றினார்.) பிறகு முகீரா (அங்கிருந்து) வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ இஸ்லாத்தைத் தழுவியதை நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன். ஆனால், (நீ அபகரித்துக் கொண்டு வந்த) பொருட்கள் எனக்கு அனுமதிக்கப்படவில்லை'' என்று கூறியிருந்தார்கள்.

குறைஷிகளிடம் திரும்பிய உர்வா, "முஹம்மது ஒரு நேரிய திட்டத்தைச் சமர்ப்பித்துள்ளார்; அதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்' என்று என்று கூறினார். ஆனால் அதைக் குறைஷிகள் பெரிதாகக் கண்டு கொள்ளவில்லை.

தாக்க வரவில்லை, தவாஃபுக்கே வருகின்றோம்:

உடனே பனூகினானா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர், "என்னை அவரிடம் செல்ல விடுங்கள்'' என்று சொன்னார். அதற்கு அவர்கள், "சரி, செல்லுங்கள்'' என்று கூறினர். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடமும் அவர்களின் தோழர்களிடமும் வந்த போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது இன்னார். இவர் இறைவனுக்காக ஹஜ்ஜில் அறுக்கப்படும் தியாக ஒட்டகங்களைக் கண்ணியப்படுத்துகின்ற ஒரு குலத்தைச் சேர்ந்தவர். ஆகவே, இவரிடம் தியாகப் பலி ஒட்டகத்தை அனுப்பி வையுங்கள்'' என்று சொன்னார்கள். உடனே, அவரிடம் ஒரு தியாக ஒட்டகம் ஒன்று அனுப்பிவைக்கப்பட்டது. மக்கள் "தல்பியா' கூறியபடி அவரை வரவேற்றார்கள். இதை அவர் கண்டவுடன், "சுப்ஹானல்லாஹ்! இவர்களை இறையில்லத்திற்கு வரவிடாமல் தடுப்பது சரியில்லையே'' என்று (தமக்குள்) கூறிக் கொண்டார். தம் தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்ற போது, "தியாக ஒட்டகங்கங்களுக்கு (அடையாள) மாலை கட்டித் தொங்கவிடப்பட்டு, அவற்றைக் கீறி காயப்படுத்தி அடையாளமிடப்பட்டிருப்பதை நான் கண்டேன். ஆகவே, இறையில்லத்திற்கு வரவிடாமல் அவர்களைத் தடுப்பதை நான் சரியானதாகக் கருதவில்லை'' என்று கூறினார்.

இதற்கு அடுத்து, பனூ கினானா குலத்தைச் சார்ந்த ஒருவர் நான்காவது தூதராக வருகின்றார். இவரது ஆலோசனையையும் குறைஷிகள் ஏற்க முன்வரவில்லை. பலிப் பிராணிகள் அழைத்து வந்ததன் மூலம் நாங்கள் போர் தொடுப்பதற்கு வரவில்லை, புனிதத் தலத்தில் வலம் வந்து, பலி கொடுக்கவே வந்துள்ளோம் என்ற முஸ்லிம்களின் உண்மை நிலையை குறைஷிகள் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை.

இதுவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று வந்த அத்தனை பிரதிநிதிகளும் நபி (ஸல்) அவர்களைத் தடுப்பது நியாயமில்லை என்ற கருத்தையே குறைஷிகளிடம் பதிவு செய்தனர். ஆரம்பத்தில் காட்டமாகப் பேசிய உர்வாவும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் பக்கம் நியாயம் இருப்பதையே பிரதிபலிக்கின்றார். ஆனால் குறைஷிகள் அசைந்து கொடுக்கவில்லை.

மிக்ரஸின் வருகை:

அவர்களில் மிக்ரஸ் பின் ஹஃப்ஸ் என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதர் எழுந்து, "என்னை அவரிடம் போக விடுங்கள்'' என்று கூறினார். மக்காவாசிகள், "சரி, நீங்கள் அவரிடம் செல்லுங்கள்'' என்று கூறினர். முஸ்லிம்களிடம் அவர் சென்ற போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவன் மிக்ரஸ் என்பவன். இவன் ஒரு கெட்ட மனிதன்'' என்று கூறினார்கள். அவன் (வந்தவுடன்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேச ஆரம்பித்தான்.

ஐந்தாவது பிரதிநிதியாக சுஹைல் பின் அம்ரீ வருகையளிக்கின்றார்.

மிக்ரஸ் பேசிக் கொண்டிருக்கையில், சுஹைல் பின் அம்ர் என்பவர் குறைஷிகளின் தரப்பிலிருந்து வந்தார். சுஹைல் பின் அம்ர் வந்த போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் விவகாரம் சுலபமாகி விட்டது'' என்று கூறினார்கள். சுஹைல் பின் அம்ர் வந்து, "(ஏட்டைக்) கொண்டு வாருங்கள். உங்களுக்கும் எங்களுக்குமிடையிலான (சமாதான ஒப்பந்தத்திற்கான) பத்திரம் ஒன்றை எழுதுவோம்'' என்று கூறினார்.

முஸ்லிம்களின் முதல் கொந்தளிப்பு:

நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுத்தரை அழைத்தார்கள். பின்னர், "அளவற்ற அருளாளனும் கருணையன்புடையோனுமான அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்...' என்று (சமாதான ஒப்பந்தத்திற்கான வாசகத்தை) நபியவர்கள் சொன்னார்கள். சுஹைல், "ரஹ்மான் - அளவற்ற அருளாளன்' என்பது என்ன என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆயினும், "இறைவா! உன் திருப்பெயரால்...' என்று நீங்கள் முன்பு எழுதிக் கொண்டிருந்ததைப் போல் தான் நான் எழுதுவேன்'' என்றார். முஸ்லிம்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! "பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம் - அளவற்ற அருளாளனும் கருணையன்புடையோனுமான அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்' என்று தான் இதை எழுதுவோம்'' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், " "பிஸ்மிக்க அல்லாஹும்ம - இறைவா! உன் திருப்பெயரால்' என்றே எழுதுங்கள்'' என்று சொன்னார்கள்.

அளவற்ற அருளாளன் என்ற அல்லாஹ்வின் பெயர் குறைஷிகளுக்கு ஒருவிதமான குமட்டலை ஏற்படுத்துகின்றது. இதையே அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் குறிப்பிடுகின்றான்.

"அளவற்ற அருளாளனுக்கு ஸஜ்தாச் செய்யுங்கள்!'' என்று அவர்களிடம் கூறப்படும் போது "அது என்ன அளவற்ற அருளாளன்? நீர் கட்டளையிடுபவருக்கு நாங்கள் ஸஜ்தாச் செய்வோமா?'' என்று கேட்கின்றனர். இது அவர்களுக்கு வெறுப்பை அதிகமாக்கியது.

அல்குர்ஆன் 25:60

இணை வைப்பாளர்களின் இந்த வெறுப்பு முஸ்லிம்களைக் கொதிப்பிலும், கொந்தளிப்பிலும் ஆழ்த்துகின்றது. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நபித்தோழர்களின் இந்த வெறுப்பையும் தாண்டி சமாதான ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்கிறார்கள்.

இரண்டாவது கொந்தளிப்பு:

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மது அவர்கள் செய்து கொண்ட சமாதான ஒப்பந்தம்' என்று (எழுதும்படி வாசகம்) சொன்னார்கள். உடனே சுஹைல், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் தாம் என்று நாங்கள் நம்பியிருந்தால் இறையில்லத்திற்கு வரவிடாமல் உங்களைத் தடுத்திருக்கவும் மாட்டோம்; உங்களுடன் போரிட்டிருக்கவும் மாட்டோம். மாறாக, "முஹம்மத் பின் அப்தில்லாஹ் -அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மது' என்று எழுதுங்கள்'' என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் நான் பொய் சொல்வதாகக் கருதினாலும் நிச்சயம் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் தான். (இருந்தாலும் உங்கள் விருப்பப்படி) முஹம்மத் பின் அப்தில்லாஹ் - அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மது' என்றே எழுதுங்கள்'' என்று கூறினார்கள்.

ஒப்பந்தத்தின் இந்த இரண்டாவது விதியும் முஸ்லிம்களைக் கொதிநிலைக்குக் கொண்டு போய்விடுகின்றது. இறைத்தூதருக்குக் கட்டுப்பட வேண்டும் என்பதற்காக இந்தக் கசப்பு மருந்தை வேண்டா வெறுப்பாக ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர்களுடன் தகாரறு செய்யாமல் விட்டுக் கொடுத்து ஒத்துப் போய்விட்டதற்குக் காரணம் அவர்கள், "அல்லாஹ்வினால் புனிதமானவையாக அறிவிக்கப்பட்ட(மக்கா நகரத்)தை கண்ணியப்படுத்துகின்ற எந்த ஒரு திட்டத்தை அவர்கள் என்னிடம் கேட்டாலும் அதை அவர்களுக்கு நான் (வகுத்துக்) கொடுப்பேன்'' என்று முன்பே சொல்லியிருந்ததை நிறைவேற்றுவதற்காகத் தான்.

மூன்றாவது கொந்தளிப்பு:

பிறகு சுஹைலுக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எங்களை (இந்த ஆண்டு) இறையில்லத்திற்குச் செல்ல விடாமலும் அதை நாங்கள் தவாஃப் செய்ய விடாமலும் தடுக்கக் கூடாது' என்று (வாசகம்) சொன்னார்கள். உடனே சுஹைல், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (இதை ஏற்க) முடியாது. (இந்த ஆண்டே உம்ரா செய்ய நாங்கள் உங்களுக்கு அனுமதியளித்தால்) "நாங்கள் உங்கள் நிர்பந்தத்திற்கு அடிபணிந்து விட்டோம்' என்று அரபுகள் பேசிக் கொள்வார்கள். ஆயினும், வருகிற ஆண்டில் நீங்கள் உம்ரா செய்து கொள்ளலாம்'' என்று கூறினார்; அவ்வாறே எழுதினார்.

ஒப்பந்தத்தின் இந்த விதியும் நபித்தோழர்களிடம் பெரிய அளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. அதையும் அவர்கள் அமைதியாக சகித்துக் கொண்டனர்.

நான்காவது கொந்தளிப்பு:

மேலும் சுஹைல், "எங்களிடமிருந்து ஒருவர் உங்களிடம் வந்தால், அவர் உங்கள் மார்க்கத்தில் இருந்தாலும் சரி, அவரை எங்களிடம் நீங்கள் திருப்பியனுப்பி விட வேண்டும்' என்று நிபந்தனையிட்டார்.

ஒப்பந்தத்தில் அடுத்தடுத்து வருகின்ற ஒவ்வொரு விதியும் முஸ்லிம்களுக்கு ஒவ்வொரு அடி அல்ல, இடியாகவே விழுகின்றது. இதனால் அவர்கள் கொந்தளிப்பில் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களை சுஹைல் தொடர்ந்து சூடாக்கிக் கொண்டிருந்தார். நபித்தோழர்கள் உணர்ச்சிக் கொதிப்பில் தகித்தனர்.

முஸ்லிம்கள், "சுப்ஹானல்லாஹ்! அவர் முஸ்லிமாக (எங்களிடம்) வந்திருக்க, அவரை எப்படி இணைவைப்பவர்களிடம் திருப்பியனுப்புவது?'' என்று வியப்புடன் கேட்டார்கள்.

நபித்தோழர்கள் தங்கள் சூட்டை இப்படி வியப்புடன் கூறி தணித்துக் கொண்டனர்.

ஐந்தாவது கொந்தளிப்பு:

அவர்கள் இவ்வாறு ஒப்பந்தம் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது (குறைஷிகளின் தரப்பிலிருந்து ஒப்பந்தம் பேச வந்த) சுஹைல் பின் அம்ருடைய மகன் அபூ ஜந்தல் (தம் கால்கள் பிணைக்கப்பட்டிருக்க) விலங்குகளுடன் தத்தித் தத்தி நடந்து வந்தார். அவர் மக்காவின் கீழ்ப்பகுதியிலிருந்து தப்பி வந்து முஸ்லிம்களிடையே வந்து தஞ்சம் புகுந்தார். உடனே (அவரது தந்தையான) சுஹைல், "முஹம்மதே! (ஒப்பந்தப்படி) முதலாவதாக, இவரை எங்களிடம் ஒப்படைக்கும்படி உங்களிடம் கோருகிறேன்'' என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நாம் இன்னும் இந்த நிபந்தனையை எழுதி முடிக்கவில்லையே'' என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு சுஹைல், "அப்படியென்றால், அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்களிடம் நான் எந்த அடிப்படையிலும் ஒரு போதும் சமாதானம் செய்து கொள்ள மாட்டேன்'' என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியென்றால் இவரை மட்டுமாவது நான் திருப்பியனுப்பாமலிருக்க எனக்கு அனுமதி தாருங்கள்'' என்று கூறினார்கள். அதற்கு சுஹைல், "நான் உங்களுக்கு அனுமதி தர மாட்டேன்'' என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, இவரை மட்டுமாவது திருப்பியனுப்பாமல் நிறுத்திக் கொள்ள எனக்கு அனுமதியளியுங்கள்'' என்று கூறினார்கள். அதற்கு சுஹைல், "நான் அனுமதியளிக்கப் போவதில்லை'' என்று கூறினார். மிக்ரஸ் என்பவர், "நாம் அதற்கு உங்களுக்கு அனுமதியளித்து விட்டோம்'' என்று கூறினார். அபூஜந்தல் (ரலி) அவர்கள், "முஸ்லிம்களே! நான் முஸ்லிமாக (உங்களிடம்) வந்திருக்க, என்னை இணை வைப்பவர்களிடம் திருப்பியனுப்புகிறீர்களா? நான் சந்தித்த துன்பங்களை நீங்கள் (சிந்தித்துப்) பார்க்க மாட்டீர்களா?'' என்று கேட்டார். அவர் இறைவழியில் கடுமையாக வேதனை செய்யப்பட்டிருந்தார்.

இந்த ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அபூஜன்தல் அவர்கள் இணை வைப்பாளர்களிடமே திருப்பி அனுப்பப்படுகின்றார். இதை நபித்தோழர்களால் ஜீரணித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் கெஞ்சிக் கேட்ட பிறகும் குறைஷிகள் ஒப்புக் கொள்ளாததால், இரத்தம் தோய்ந்தவராக இருந்த அபூ ஜன்தல் இணை வைப்பாளர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகின்றார்.

"முஸ்லிம்களே! நான் முஸ்லிமாக வந்திருக்க என்னை இணைவைப்பாளர்களிடம் திருப்பி அனுப்புகிறீர்களா? நான் சந்தித்த துன்பங்களை நீங்கள் பார்க்க மாட்டீர்களா?'' என்று அபூஜன்தல் கேட்டது முஸ்லிம்களின் இதயங்களை நொறுங்கச் செய்து விட்டது.

அதுவரை கொதிப்பிலும் கொந்தளிப்பிலும் இருந்த நபித்தோழர்கள் அக்கினிப் பிழம்பாக மாறிவிட்டார்கள். அவர்கள் சார்பாக உமர் (ரலி) அவர்கள் வெடித்துச் சிதறுகிறார்கள். அசத்தியத்திற்கு எதிராக அடங்கிக் போவதா? இறை நிராகரிப்பு எகிறிக் குதிப்பதா? அது இறை நம்பிக்கையாளர்களை ஏறி மிதிக்க நாம் அனுமதிப்பதா? என்று கேட்டு உமர் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொப்பளித்த வார்த்தைகள் இதோ:

அப்போது (நடந்ததை) உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் சென்று, "நீங்கள் சத்தியமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் இல்லையா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதர் தான்'' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "நாம் சத்திய மார்க்கத்திலும் நம் பகைவர்கள் அசத்திய மார்க்கத்திலும் இல்லையா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம் (சத்திய மார்க்கத்தில் தான் நாம் இருக்கின்றோம். அவர்கள் அசத்திய மார்க்கத்தில் தான் இருக்கிறார்கள்.)'' என்று பதிலளித்தார்கள்.

"அப்படியானால் (இந்த நிபந்தனைகளை ஏற்று) நம் மார்க்கத்திற்கு நாம் ஏன் இழிவைச் சேர்க்க வேண்டும்?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதராவேன். நான் அவனுக்கு மாறு செய்வதில்லை. அவனே எனக்கு உதவக் கூடியவன்'' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், " "விரைவில் நாம் இறையில்லம் கஅபாவைத் தவாஃப் செய்வோம்' என்று தாங்கள் எங்களுக்கு சொல்லி வந்திருக்கவில்லையா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம். ஆனால், நாம் இந்த ஆண்டே கஅபாவுக்குச் செல்வோம் என்று நான் உங்களுக்குச் சொன்னேனா?'' எனக் கேட்டார்கள். நான், "இல்லை'' என்று பதிலளித்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் நிச்சயம் கஅபாவுக்குச் சென்று அதை தவாஃப் செய்வீர்கள்'' என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அமைதியான, அதே சமயம் அழுத்தமான பதிலில் அடங்காத உமர் (ரலி), அடுத்தக்கட்டத் தலைவரான அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் தமது ஆத்திரத்தைக் கொட்டித் தீர்க்கிறார்கள். அதற்கு அபூபக்ரும் நபியவர்களின் பதிலை அப்படியே அச்சுப் பிசகாமல் அழுத்தம் திருத்தமாய் சமர்ப்பிக்கின்றார்கள். அந்த சூடான விவாதத்தையும் உமர் (ரலி) அவர்களின் வார்த்தையில் சுவைப்போம்.

பிறகு நான் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "அபூபக்ரே, இவர்கள் உண்மையிலேயே அல்லாஹ்வின் தூதரல்லவா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்; அல்லாஹ்வின் தூதர் தான்'' என்று கூறினார்கள். நான், "நாம் சத்திய மார்க்கத்திலும் நம் பகைவர்கள் அசத்திய மார்க்கத்திலும் இல்லையா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்'' என்றார்கள். நான், "அப்படியென்றால் இதை ஒப்புக் கொண்டு நம் மார்க்கத்திற்கு நாம் ஏன் இழிவைச் சேர்க்க வேண்டும்?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நண்பரே! அல்லாஹ்வின் தூதர், தம் இறைவனுக்கு மாறு செய்ய முடியாது. அவனே அவர்களுக்கு உதவக் கூடியவன். அவர்களுடைய சுவட்டையே நீங்கள் பின்பற்றுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர்கள் சத்திய வழியில் தான் இருக்கிறார்கள்'' என்று கூறினார்கள்.

"அவர்கள் நம்மிடம், "நாம் இறையில்லத்திற்குச் சென்று அதை தவாஃப் செய்வோம்' என்று சொல்லவில்லையா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்; (சொன்னார்கள்.) ஆனால், "நீங்கள் இந்த ஆண்டே அங்கு செல்வீர்கள்' என்று உங்களிடம் சொன்னார்களா?'' என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை (அவர்கள் அவ்வாறு சொல்லவில்லை)'' என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் நிச்சயம் அங்கு சென்று இறையில்லத்தை தவாஃப் செய்யத் தான் போகிறீர்கள்'' என்று கூறினார்கள்.

துயரத்தில் மூழ்கிய தோழர்கள்:

ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்பவர் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு விட்டால் அவர் தடுக்கப்பட்ட அந்த இடத்திலேயே பலிப்பிராணிகளை அறுத்து, தலைமுடியைக் களைய வேண்டும்.

பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒப்பந்தப் பத்திரத்தை எழுதி முடித்த பின்பு தம் தோழர்களை நோக்கி, "எழுந்து சென்று குர்பானி கொடுத்து விட்டு தலைமுடி களைந்து கொள்ளுங்கள்'' என்று உத்தரவிட்டார்கள். ஆனால், அவர்களில் ஒருவர் கூட எழுந்திருக்கவில்லை. எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் மூன்று முறை இவ்வாறு கூறினார்கள்.

தோழர்கள் ஒருபோதும் நபி (ஸல்) அவர்களின் கட்டளையை மீற மாட்டார்கள். ஆனால் ஒப்பந்தத்தின் ஒவ்வொரு விதியும் தங்கள் மீது விழுந்த அடியாக அல்ல, இடியாக இருந்ததால் அவர்களிடம் இந்தத் தயக்கம் ஏற்பட்டது.

அருமை மனைவியின் அற்புத யோசனை:

அவர்களில் எவரும் எழுந்திருக்காத காரணத்தால் (தம் துணைவியார்) உம்மு சலமா (ரலி) அவர்களிடம் சென்று மக்களிடமிருந்து தாம் சந்தித்த அதிருப்தியைச் சொன்னார்கள். உடனே உம்மு சலமா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தியாகப் பிராணியை அறுத்து விட்டுத் தலைமுடி களைந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை விரும்புகிறீர்களா? (நீங்கள் தியாகப் பிராணிகளை அறுத்து முடி கûளையப்) புறப்படுங்கள். நீங்கள் (தியாகப் பிராணிகளான) குர்பானி ஒட்டகங்களை அறுத்து விட்டு உங்கள் நாவிதரை அழைத்து, அவர் உங்கள் முடியைக் களையும் வரை அவர்களில் எவருடனும் ஒரு வார்த்தையும் பேசாதீர்கள்'' என்று (ஆலோசனை) கூறினார்கள். உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டு ஒட்டகங்களை குர்பானி கொடுத்து விட்டு, தம் நாவிதரை அழைத்துத் தலைமுடியைக் களைந்து கொண்டார்கள். அதுவரை அவர்களில் எவரிடமும் நபியவர்கள் பேசவில்லை. இவற்றைக் கண்டவுடன் மற்ற நபித்தோழர்களும் எழுந்து சென்று தியாகப்பிராணிகளை அறுத்து, ஒருவர் மற்றவரின் தலைமுடியைக் களையத் தொடங்கினார்கள். ஒருவர் மற்றவரை நெரிசலால் சாகடித்து விடுவார்களோ எனும் அளவிற்குப் போட்டி போட்டுக் கொண்டு (தியாகப் பிராணிகளை அறுக்கவும் முடி களையவும்) சென்றனர்.

உரிய நேரத்தில் உரிய ஆலோசனையை உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் வழங்கினார்கள். அது உடனே எடுபடவும் ஆரம்பித்தது. அந்த சோக மயமான கட்டத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களின் வாய்மொழி உத்தரவில் நபித்தோழர்கள் சிறிது தயக்கம் காட்டியிருக்கலாம். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் செயலில் இறங்கிய பிறகு அதைப் பின்பற்றுவதை விட்டுக் கொஞ்சமும் தயக்கம் காட்டவில்லை. அதில் அவர்கள் கொஞ்சம் கூடப் பின்தங்கவில்லை. உடனே செயல்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

நெருக்கியடித்து ஒருவரையொருவர் கொன்று விடுவார்கள் என்ற அளவுக்கு நபியவர்களின் செயலை, செயல்படுத்த முனைந்துவிட்டனர். அந்த அளவுக்கு அவர்களது கட்டுப்பாடு அவர்களின் இந்தச் செயலில் பிரதிபலித்தது.

இங்கு நாம் கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான விஷயம், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு போரைத் தவிர்ப்பதற்காகக் கடைப்பிடித்த சமாதான நடவடிக்கையையும், அதில் அவர்கள் கொண்ட பிடிமானத்தையும் தான்.

மக்காவின் மீதும் குறைஷிகள் மீதும் போர் தொடுப்பதற்கான அத்தனை நியாயங்களும் சரியான காரணங்களும் அவர்களுக்கு முன்னால் இருந்தன. ஏற்கனவே உஸ்மான் (ரலி) கொல்லப்பட்டதாக வதந்தி கிளம்பிய போது, நபித்தோழர் தங்கள் உயிரை அர்ப்பணிப்பதாக உறுதிப்பிரமாணமும் செய்திருந்தனர். போர் என்ற கார்மேகம் சூல் கொண்ட கருவாக போர் மழையைக் கொட்டுவதற்குத் தயாராக இருந்தது. போருக்கான சூழ்நிலைகள் அத்தனையும் நபியவர்களுக்கு சாதகமாக இருந்தன. ஆனால் அத்தனையையும் தட்டிக் கழித்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் சமாதானத்தையே நிலைநாட்டினார்கள். அதை அல்லாஹ்வும் அங்கீகரிக்கின்றான்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹுதைபிய்யாவிலிருந்து திரும்பும் போது "அல் ஃபத்ஹ் - அந்த வெற்றி' என்ற அத்தியாயத்தின் 1 முதல் 5 வரையிலான வசனங்கள் இறங்கின.

நபித்தோழர்கள் கவலையிலும் வேதனையிலும் மூழ்கியிருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் தியாகப் பிராணியை ஹுதைபிய்யாவில் அறுத்துப் பலியிட்டனர். அப்போது இந்த உலகம் அனைத்தை விடவும் எனக்கு மிக விருப்பமான ஓர் வசனம் அருளப்பட்டது.

அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலி), நூல்: முஸ்லிம் 3341

(முஹம்மதே!) தெளிவான, மாபெரும் வெற்றியை உமக்கு நாம் அளித்தோம். உமது பாவத்தில் முந்தியதையும் பிந்தியதையும் உமக்காக அல்லாஹ் மன்னிப்பதற்காகவும், தனது அருட்கொடையை உமக்கு முழுமைப்படுத்திடவும், உமக்கு நேரான பாதையைக் காட்டுவதற்காகவும், அல்லாஹ் மகத்தான உதவியை உமக்குச் செய்வதற்காகவும் (இவ்வெற்றியை அளித்தான்.) தமது நம்பிக்கையுடன் மேலும் நம்பிக்கையை அதிகமாக்கிக் கொள்வதற்காக அவனே நம்பிக்கை கொண்டோரின் உள்ளங்களில் நிம்மதியை அருளினான். வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைகள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அல்லாஹ் அறிந்தவனாகவும், ஞானமிக்கவனாகவும் இருக்கிறான். நம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களையும், பெண்களையும் சொர்க்கச் சோலைகளில் அவன் நுழையச் செய்வதற்காக (நிம்மதி அளித்தான்). அவற்றின் கீழ்ப்பகுதியில் ஆறுகள் ஓடும். அதில் நிரந்தரமாக இருப்பார்கள். அவர்களின் பாவங்களை அவர்களை விட்டும் அவன் நீக்குவான். இது அல்லாஹ்விடம் மகத்தான வெற்றியாக இருக்கிறது.

அல்குர்ஆன் 48:1-5

கவலையில் மூழ்கியிருந்து நபித்தோழர்களுக்கு ஆறுதலாக இந்த வசனங்கள் இறங்கின. வெற்றி என்று அல்லாஹ் இங்கு குறிப்பிடுவது ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையைத் தான். இதற்குப் பிறகு நடந்த மக்கா வெற்றியைப் பற்றி இந்த வசனம் பேசவில்லை.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் அளித்த பாக்கியத்திற்காக நபித்தோழர்கள் வாழ்த்துத் தெரிவிக்கின்றார்கள். அதே சமயம் இதனால் எங்களுக்கு என்ன பயன் என்றும் கேட்கின்றார்கள். அதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாகக் கீழ்க்காணும் இந்த ஹதீஸ் அமைகின்றது.

"தெளிவான, மாபெரும் வெற்றியை உமக்கு நாம் அளித்தோம்'' என்னும் (48:1) வசனம் ஹுதைபிய்யா (சமாதான ஒப்பந்தத்தைக் குறிக்கக் கூடியது) ஆகும்'' என்று நான் கூறினேன். (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள், "(நபியவர்களே!) தங்களுக்கு இனிய வாழ்த்துகள். (இந்த வெற்றியினால்) எங்களுக்கு என்ன (பயன்)?'' என்று கேட்டனர். அப்போது, "நம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களையும், பெண்களையும் சொர்க்கச் சோலைகளில் அவன் நுழையச் செய்வதற்காக (நிம்மதி அளித்தான்). அவற்றின் கீழ்ப்பகுதியில் ஆறுகள் ஓடும்'' என்னும் (48:5) வசனத்தை அல்லாஹ் அருளினான்.

அறிவிப்பவர்: அனஸ் (ரலி), நூல்: புகாரி 4172

உண்மையில் ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மாபெரும் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. ஒரு போர் தொடுத்தால் கூட இந்த அளவுக்கு வெற்றி கிடைத்திருக்காது. மக்காவில் இருந்தவர்கள் அனைவரும் இஸ்லாத்தைத் தழுவி, ஒட்டுமொத்த மக்காவும் இஸ்லாத்தின் கீழ் வந்தது. அந்த அளவுக்கு இந்த உடன்படிக்கை மாபெரும் வெற்றியாக அமைந்தது.

மக்காவிலிருந்து மதீனாவுக்கு வந்தவர்களை திரும்பத் தந்துவிட வேண்டும் என்ற விதியை கொஞ்ச காலம் கழித்துத் திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டனர். மக்காவில் உள்ளவர்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக ஆண், பெண் என அனைவரும் மக்கா வெற்றிக்கு முன்பே இஸ்லாத்தில் இணைய ஆரம்பித்து விட்டனர்.

இஸ்லாத்தின் முதல் எதிரியாகவும், குறைஷிகளின் முன்னணித் தலைவராகவும் திகழ்ந்த உக்பா பின் அபீமுஐத்தின் மகள் உம்மு குல்சூம் இஸ்லாத்தை ஏற்று மக்காவிலிருந்து மதீனாவுக்கு வந்து விட்டார்.

அந்த (ஒப்பந்தத்தின்) கால கட்டத்தில் தம்மிடம் (அபயம் தேடி) ஆண்களில் எவர் வந்தாலும் அவரைத் திருப்பியனுப்பாமல் நபி (ஸல்) அவர்கள் இருந்ததில்லை; அவர் முஸ்லிமாக இருந்தாலும் சரி. (அவரையும் மக்காவிற்குத் திருப்பியனுப்பி விடுவார்கள்.) முஸ்லிம் பெண்கள் சிலர் ஹிஜ்ரத் செய்து (மதீனா) வந்தார்கள். அன்று (நிராகரிப்பாளர்களின் தலைவன்) உக்பா பின் அபீமுஐத்தின் மகள் உம்மு குல்தூம் (ரலி) அவர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (அபயம் தேடி) வந்த பெண்களில் ஒருவராவார். அப்போது அவர்கள் வாலிபப் பெண்ணாக இருந்தார்கள். ஆகவே, அவரது வீட்டார் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவரைத் தங்களிடம் திருப்பியனுப்பக் கோரினார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை அவர்களிடம் திருப்பியனுப்பவில்லை. அவர்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ், "விசுவாசிகளான பெண்கள் ஹிஜ்ரத் செய்து உங்களிடம் வந்தால் (அவர்கள் விசுவாசிகள் தாம் என்று) சோதித்துப் பாருங்கள். அவர்களுடைய இறை நம்பிக்கையை(க் குறித்து) அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன் ஆவான். அவர்கள் இறை நம்பிக்கையுடையவர்கள் தாம் என்று நீங்கள் கருதினால் அவர்களை நிராகரிப்பவர்களிடம் திருப்பியனுப்பாதீர்கள். அப்பெண்கள் அவர்களுக்கு (நிராகரிப்பாளர்களான அந்த ஆண்களுக்கு) அனுமதிக்கப்பட்டவர்கள் அல்லர்; அந்த (நிராகரிப்பாளர்களான) ஆண்களும் அப்பெண்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டவர்களல்லர்'' (60:10) என்னும் வசனத்தை அருளியிருந்ததே (அவர்களைத் திருப்பியனுப்பாததற்குக்) காரணமாகும்.

நூல்: புகாரி 2713

இதே போன்று ஆண்கள், பெண்கள் என்று பலர் இஸ்லாத்தை நோக்கிப் படையெடுத்து வந்தனர். இம்மாபெரிய பயன்கள் இந்த ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையால் விளைந்தன. ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையை ஆரம்பத்தில் எதிர்த்த உமர் (ரலி) அவர்கள் இதையெல்லாம் பின்னால் உணர்ந்து, நான் இவ்வாறு அதிருப்தியுடன் பேசியதற்குப் பரிகாரமாக பல வணக்கங்கள் புரிந்தேன் என்று கூறுகின்றார்கள்.

சண்டையா? சமாதானமா? போரா? அமைதியா? என்றால் நபி (ஸல்) அவர்கள் சமாதானத்தையும் அமைதியையும் தான் தேர்ந்தெடுத்திருக்கின்றார்கள் என்பதற்கு இந்த ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை ஒரு வரலாற்றுப் பதிவாகும். இஸ்லாமிய மார்க்கம் சாந்தி, சமாதான மார்க்கம் என்பதற்கு இது ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை தொடர்பான இந்தச் செய்தி புகாரி 2734, முஸ்னத் அஹ்மத் 18166 ஆகிய ஹதீஸ்களிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டது.

 

October 27, 2015, 11:56 PM

புகாரியில் பலவீனமான செய்திகள் உள்ளனவா?

புகாரியில் பலவீனமான செய்திகள் உள்ளனவா?

கேள்வி: ஸிஹாஹுஸ் ஸித்தா (புஹாரி, முஸ்லிம், திர்மிதி, நஸாயி, இப்னு மாஜா, அபூ தாவூத்) வில் இருக்கும் அனைத்து ஹதீஸ்களும் சரியானவையா? பலவீனமான ஹதீஸ்களும் கலந்து இருக்குமா? பலவீனமான ஹதீஸ்கள் கலந்து இருக்கும் என்றும், அதற்குக் கீழ் பலவீனமானவை என எழுதப்பட்டிருக்கும் என்றும் கூறுகிறார்களே இது சரியா? விளக்கம் தரவும்.

- ஆர்.மிஹ்ராஜ் நிஷா

தொடர்ந்து படிக்க October 26, 2015, 9:18 PM

நஜ்ஜாஷி மன்னரை அழ வைத்த அத்தியாயம் எது?

நஜ்ஜாசி மன்னரை அழ வைத்த சூரா எது?

- ஹுசைன் முஹம்மது

பதில்:

நஜ்ஜாஷி மன்னர் குறித்து அஹ்மத் என்ற ஹதீஸ் நூலில் இடம்பெற்றுள்ள ஆதாரப்பூர்வமான செய்தி அவர் எவ்வாறு இஸ்லாத்தை மறைமுகமாக ஏற்றார் என்று தெளிவு படுத்துகின்றது. அல்லாஹ்வுடைய வேத வசனங்களை ஓதக்கேட்டதும் அவர் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடியது.

இது குறித்து அஹ்மது நூலில் இடம் பெறும் செய்தி இதுதான்:

அபீசீனியா ஹிஜ்ரத் சம்பந்தமாக விரிவான செய்தி முஸ்னத் அஹ்மதில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அது ஒரு நீண்ட சம்பவம். அதில் முக்கிய நிகழ்வுகளை எடுத்து வைக்கிறோம்.

1649 حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ابْنَةِ أَبِي أُمَيَّةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلْنَا أَرْضَ الْحَبَشَةِ جَاوَرْنَا بِهَا خَيْرَ جَارٍ النَّجَاشِيَّ أَمِنَّا عَلَى دِينِنَا وَعَبَدْنَا اللَّهَ لَا نُؤْذَى وَلَا نَسْمَعُ شَيْئًا نَكْرَهُهُ فَلَمَّا بَلَغَ ذَلِكَ قُرَيْشًا ائْتَمَرُوا أَنْ يَبْعَثُوا إِلَى النَّجَاشِيِّ فِينَا رَجُلَيْنِ جَلْدَيْنِ وَأَنْ يُهْدُوا لِلنَّجَاشِيِّ هَدَايَا مِمَّا يُسْتَطْرَفُ مِنْ مَتَاعِ مَكَّةَ وَكَانَ مِنْ أَعْجَبِ مَا يَأْتِيهِ مِنْهَا إِلَيْهِ الْأَدَمُ فَجَمَعُوا لَهُ أَدَمًا كَثِيرًا وَلَمْ يَتْرُكُوا مِنْ بَطَارِقَتِهِ بِطْرِيقًا إِلَّا أَهْدَوْا لَهُ هَدِيَّةً ثُمَّ بَعَثُوا بِذَلِكَ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ الْمَخْزُومِيِّ وَعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ بْنِ وَائِلٍ السَّهْمِيِّ وَأَمَرُوهُمَا أَمْرَهُمْ وَقَالُوا لَهُمَا ادْفَعُوا إِلَى كُلِّ بِطْرِيقٍ هَدِيَّتَهُ قَبْلَ أَنْ تُكَلِّمُوا النَّجَاشِيَّ فِيهِمْ ثُمَّ قَدِّمُوا لِلنَّجَاشِيِّ هَدَايَاهُ ثُمَّ سَلُوهُ أَنْ يُسْلِمَهُمْ إِلَيْكُمْ قَبْلَ أَنْ يُكَلِّمَهُمْ قَالَتْ فَخَرَجَا فَقَدِمَا عَلَى النَّجَاشِيِّ وَنَحْنُ عِنْدَهُ بِخَيْرِ دَارٍ وَعِنْدَ خَيْرِ جَارٍ فَلَمْ يَبْقَ مِنْ بَطَارِقَتِهِ بِطْرِيقٌ إِلَّا دَفَعَا إِلَيْهِ هَدِيَّتَهُ قَبْلَ أَنْ يُكَلِّمَا النَّجَاشِيَّ ثُمَّ قَالَا لِكُلِّ بِطْرِيقٍ مِنْهُمْ إِنَّهُ قَدْ صَبَا إِلَى بَلَدِ الْمَلِكِ مِنَّا غِلْمَانٌ سُفَهَاءُ فَارَقُوا دِينَ قَوْمِهِمْ وَلَمْ يَدْخُلُوا فِي دِينِكُمْ وَجَاءُوا بِدِينٍ مُبْتَدَعٍ لَا نَعْرِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتُمْ وَقَدْ بَعَثَنَا إِلَى الْمَلِكِ فِيهِمْ أَشْرَافُ قَوْمِهِمْ لِيَرُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ فَإِذَا كَلَّمْنَا الْمَلِكَ فِيهِمْ فَتُشِيرُوا عَلَيْهِ بِأَنْ يُسْلِمَهُمْ إِلَيْنَا وَلَا يُكَلِّمَهُمْ فَإِنَّ قَوْمَهُمْ أَعَلَى بِهِمْ عَيْنًا وَأَعْلَمُ بِمَا عَابُوا عَلَيْهِمْ فَقَالُوا لَهُمَا نَعَمْ ثُمَّ إِنَّهُمَا قَرَّبَا هَدَايَاهُمْ إِلَى النَّجَاشِيِّ فَقَبِلَهَا مِنْهُمَا ثُمَّ كَلَّمَاهُ فَقَالَا لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِنَّهُ قَدْ صَبَا إِلَى بَلَدِكَ مِنَّا غِلْمَانٌ سُفَهَاءُ فَارَقُوا دِينَ قَوْمِهِمْ وَلَمْ يَدْخُلُوا فِي دِينِكَ وَجَاءُوا بِدِينٍ مُبْتَدَعٍ لَا نَعْرِفُهُ نَحْنُ وَلَا أَنْتَ وَقَدْ بَعَثَنَا إِلَيْكَ فِيهِمْ أَشْرَافُ قَوْمِهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَعْمَامِهِمْ وَعَشَائِرِهِمْ لِتَرُدَّهُمْ إِلَيْهِمْ فَهُمْ أَعَلَى بِهِمْ عَيْنًا وَأَعْلَمُ بِمَا عَابُوا عَلَيْهِمْ وَعَاتَبُوهُمْ فِيهِ قَالَتْ وَلَمْ يَكُنْ شَيْءٌ أَبْغَضَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ وَعَمْرِو بْنِ الْعَاصِ مِنْ أَنْ يَسْمَعَ النَّجَاشِيُّ كَلَامَهُمْ فَقَالَتْ بَطَارِقَتُهُ حَوْلَهُ صَدَقُوا أَيُّهَا الْمَلِكُ قَوْمُهُمْ أَعَلَى بِهِمْ عَيْنًا وَأَعْلَمُ بِمَا عَابُوا عَلَيْهِمْ فَأَسْلِمْهُمْ إِلَيْهِمَا فَلْيَرُدَّاهُمْ إِلَى بِلَادِهِمْ وَقَوْمِهِمْ قَالَ فَغَضِبَ النَّجَاشِيُّ ثُمَّ قَالَ لَا هَا اللَّهِ ايْمُ اللَّهِ إِذَنْ لَا أُسْلِمُهُمْ إِلَيْهِمَا وَلَا أُكَادُ قَوْمًا جَاوَرُونِي وَنَزَلُوا بِلَادِي وَاخْتَارُونِي عَلَى مَنْ سِوَايَ حَتَّى أَدْعُوَهُمْ فَأَسْأَلَهُمْ مَاذَا يَقُولُ هَذَانِ فِي أَمْرِهِمْ فَإِنْ كَانُوا كَمَا يَقُولَانِ أَسْلَمْتُهُمْ إِلَيْهِمَا وَرَدَدْتُهُمْ إِلَى قَوْمِهِمْ وَإِنْ كَانُوا عَلَى غَيْرِ ذَلِكَ مَنَعْتُهُمْ مِنْهُمَا وَأَحْسَنْتُ جِوَارَهُمْ مَا جَاوَرُونِي قَالَتْ ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَاهُمْ فَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولُهُ اجْتَمَعُوا ثُمَّ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَا تَقُولُونَ لِلرَّجُلِ إِذَا جِئْتُمُوهُ قَالُوا نَقُولُ وَاللَّهِ مَا عَلَّمَنَا وَمَا أَمَرَنَا بِهِ نَبِيُّنَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَائِنٌ فِي ذَلِكَ مَا هُوَ كَائِنٌ فَلَمَّا جَاءُوهُ وَقَدْ دَعَا النَّجَاشِيُّ أَسَاقِفَتَهُ فَنَشَرُوا مَصَاحِفَهُمْ حَوْلَهُ سَأَلَهُمْ فَقَالَ مَا هَذَا الدِّينُ الَّذِي فَارَقْتُمْ فِيهِ قَوْمَكُمْ وَلَمْ تَدْخُلُوا فِي دِينِي وَلَا فِي دِينِ أَحَدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَمِ قَالَتْ فَكَانَ الَّذِي كَلَّمَهُ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ كُنَّا قَوْمًا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ نَعْبُدُ الْأَصْنَامَ وَنَأْكُلُ الْمَيْتَةَ وَنَأْتِي الْفَوَاحِشَ وَنَقْطَعُ الْأَرْحَامَ وَنُسِيءُ الْجِوَارَ يَأْكُلُ الْقَوِيُّ مِنَّا الضَّعِيفَ فَكُنَّا عَلَى ذَلِكَ حَتَّى بَعَثَ اللَّهُ إِلَيْنَا رَسُولًا مِنَّا نَعْرِفُ نَسَبَهُ وَصِدْقَهُ وَأَمَانَتَهُ وَعَفَافَهُ فَدَعَانَا إِلَى اللَّهِ لِنُوَحِّدَهُ وَنَعْبُدَهُ وَنَخْلَعَ مَا كُنَّا نَعْبُدُ نَحْنُ وَآبَاؤُنَا مِنْ دُونِهِ مِنْ الْحِجَارَةِ وَالْأَوْثَانِ وَأَمَرَنَا بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَصِلَةِ الرَّحِمِ وَحُسْنِ الْجِوَارِ وَالْكَفِّ عَنْ الْمَحَارِمِ وَالدِّمَاءِ وَنَهَانَا عَنْ الْفَوَاحِشِ وَقَوْلِ الزُّورِ وَأَكْلِ مَالَ الْيَتِيمِ وَقَذْفِ الْمُحْصَنَةِ وَأَمَرَنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَأَمَرَنَا بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ وَالصِّيَامِ قَالَ فَعَدَّدَ عَلَيْهِ أُمُورَ الْإِسْلَامِ فَصَدَّقْنَاهُ وَآمَنَّا بِهِ وَاتَّبَعْنَاهُ عَلَى مَا جَاءَ بِهِ فَعَبَدْنَا اللَّهَ وَحْدَهُ فَلَمْ نُشْرِكْ بِهِ شَيْئًا وَحَرَّمْنَا مَا حَرَّمَ عَلَيْنَا وَأَحْلَلْنَا مَا أَحَلَّ لَنَا فَعَدَا عَلَيْنَا قَوْمُنَا فَعَذَّبُونَا وَفَتَنُونَا عَنْ دِينِنَا لِيَرُدُّونَا إِلَى عِبَادَةِ الْأَوْثَانِ مِنْ عِبَادَةِ اللَّهِ وَأَنْ نَسْتَحِلَّ مَا كُنَّا نَسْتَحِلُّ مِنْ الْخَبَائِثِ فَلَمَّا قَهَرُونَا وَظَلَمُونَا وَشَقُّوا عَلَيْنَا وَحَالُوا بَيْنَنَا وَبَيْنَ دِينِنَا خَرَجْنَا إِلَى بَلَدِكَ وَاخْتَرْنَاكَ عَلَى مَنْ سِوَاكَ وَرَغِبْنَا فِي جِوَارِكَ وَرَجَوْنَا أَنْ لَا نُظْلَمَ عِنْدَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ قَالَتْ فَقَالَ لَهُ النَّجَاشِيُّ هَلْ مَعَكَ مِمَّا جَاءَ بِهِ عَنْ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ قَالَتْ فَقَالَ لَهُ جَعْفَرٌ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ النَّجَاشِيُّ فَاقْرَأْهُ عَلَيَّ فَقَرَأَ عَلَيْهِ صَدْرًا مِنْ كهيعص قَالَتْ فَبَكَى وَاللَّهِ النَّجَاشِيُّ حَتَّى أَخْضَلَ لِحْيَتَهُ وَبَكَتْ أَسَاقِفَتُهُ حَتَّى أَخْضَلُوا مَصَاحِفَهُمْ حِينَ سَمِعُوا مَا تَلَا عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ النَّجَاشِيُّ إِنَّ هَذَا وَاللَّهِ وَالَّذِي جَاءَ بِهِ مُوسَى لَيَخْرُجُ مِنْ مِشْكَاةٍ وَاحِدَةٍ انْطَلِقَا فَوَاللَّهِ لَا أُسْلِمُهُمْ إِلَيْكُمْ أَبَدًا وَلَا أُكَادُ قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ فَلَمَّا خَرَجَا مِنْ عِنْدِهِ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ وَاللَّهِ لَأُنَبِّئَنَّهُمْ غَدًا عَيْبَهُمْ عِنْدَهُمْ ثُمَّ أَسْتَأْصِلُ بِهِ خَضْرَاءَهُمْ قَالَتْ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَبِيعَةَ وَكَانَ أَتْقَى الرَّجُلَيْنِ فِينَا لَا تَفْعَلْ فَإِنَّ لَهُمْ أَرْحَامًا وَإِنْ كَانُوا قَدْ خَالَفُونَا قَالَ وَاللَّهِ لَأُخْبِرَنَّهُ أَنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنَّ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ عَبْدٌ قَالَتْ ثُمَّ غَدَا عَلَيْهِ الْغَدَ فَقَالَ لَهُ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ قَوْلًا عَظِيمًا فَأَرْسِلْ إِلَيْهِمْ فَاسْأَلْهُمْ عَمَّا يَقُولُونَ فِيهِ قَالَتْ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ يَسْأَلُهُمْ عَنْهُ قَالَتْ وَلَمْ يَنْزِلْ بِنَا مِثْلُهُ فَاجْتَمَعَ الْقَوْمُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَاذَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى إِذَا سَأَلَكُمْ عَنْهُ قَالُوا نَقُولُ وَاللَّهِ فِيهِ مَا قَالَ اللَّهُ وَمَا جَاءَ بِهِ نَبِيُّنَا كَائِنًا فِي ذَلِكَ مَا هُوَ كَائِنٌ فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قَالَ لَهُمْ مَا تَقُولُونَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَالَ لَهُ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ نَقُولُ فِيهِ الَّذِي جَاءَ بِهِ نَبِيُّنَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ وَرُوحُهُ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ الْعَذْرَاءِ الْبَتُولِ قَالَتْ فَضَرَبَ النَّجَاشِيُّ يَدَهُ إِلَى الْأَرْضِ فَأَخَذَ مِنْهَا عُودًا ثُمَّ قَالَ مَا عَدَا عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ مَا قُلْتَ هَذَا الْعُودَ فَتَنَاخَرَتْ بَطَارِقَتُهُ حَوْلَهُ حِينَ قَالَ مَا قَالَ فَقَالَ وَإِنْ نَخَرْتُمْ وَاللَّهِ اذْهَبُوا فَأَنْتُمْ سُيُومٌ بِأَرْضِي وَالسُّيُومُ الْآمِنُونَ مَنْ سَبَّكُمْ غُرِّمَ ثُمَّ مَنْ سَبَّكُمْ غُرِّمَ فَمَا أُحِبُّ أَنَّ لِي دَبْرًا ذَهَبًا وَأَنِّي آذَيْتُ رَجُلًا مِنْكُمْ وَالدَّبْرُ بِلِسَانِ الْحَبَشَةِ الْجَبَلُ رُدُّوا عَلَيْهِمَا هَدَايَاهُمَا فَلَا حَاجَةَ لَنَا بِهَا فَوَاللَّهِ مَا أَخَذَ اللَّهُ مِنِّي الرِّشْوَةَ حِينَ رَدَّ عَلَيَّ مُلْكِي فَآخُذَ الرِّشْوَةَ فِيهِ وَمَا أَطَاعَ النَّاسَ فِيَّ فَأُطِيعَهُمْ فِيهِ قَالَتْ فَخَرَجَا مِنْ عِنْدِهِ مَقْبُوحَيْنِ مَرْدُودًا عَلَيْهِمَا مَا جَاءَا بِهِ وَأَقَمْنَا عِنْدَهُ بِخَيْرِ دَارٍ مَعَ خَيْرِ جَارٍ قَالَتْ فَوَاللَّهِ إِنَّا عَلَى ذَلِكَ إِذْ نَزَلَ بِهِ يَعْنِي مَنْ يُنَازِعُهُ فِي مُلْكِهِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْنَا حُزْنًا قَطُّ كَانَ أَشَدَّ مِنْ حُزْنٍ حَزِنَّاهُ عِنْدَ ذَلِكَ تَخَوُّفًا أَنْ يَظْهَرَ ذَلِكَ عَلَى النَّجَاشِيِّ فَيَأْتِيَ رَجُلٌ لَا يَعْرِفُ مِنْ حَقِّنَا مَا كَانَ النَّجَاشِيُّ يَعْرِفُ مِنْهُ قَالَتْ وَسَارَ النَّجَاشِيُّ وَبَيْنَهُمَا عُرْضُ النِّيلِ قَالَتْ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ رَجُلٌ يَخْرُجُ حَتَّى يَحْضُرَ وَقْعَةَ الْقَوْمِ ثُمَّ يَأْتِيَنَا بِالْخَبَرِ قَالَتْ فَقَالَ الزُّبَيْرُ بْنُ الْعَوَّامِ أَنَا قَالَتْ وَكَانَ مِنْ أَحْدَثِ الْقَوْمِ سِنًّا قَالَتْ فَنَفَخُوا لَهُ قِرْبَةً فَجَعَلَهَا فِي صَدْرِهِ ثُمَّ سَبَحَ عَلَيْهَا حَتَّى خَرَجَ إِلَى نَاحِيَةِ النِّيلِ الَّتِي بِهَا مُلْتَقَى الْقَوْمِ ثُمَّ انْطَلَقَ حَتَّى حَضَرَهُمْ قَالَتْ وَدَعَوْنَا اللَّهَ لِلنَّجَاشِيِّ بِالظُّهُورِ عَلَى عَدُوِّهِ وَالتَّمْكِينِ لَهُ فِي بِلَادِهِ وَاسْتَوْسَقَ عَلَيْهِ أَمْرُ الْحَبَشَةِ فَكُنَّا عِنْدَهُ فِي خَيْرِ مَنْزِلٍ حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِمَكَّةَ ( رواه أحمد ) 

அபீசீனியாவிற்கு நபித்தோழர்கள் அடைக்கலம் சென்றதும், மக்கத்துக் காஃபிர்கள் அபீசீனியாவிற்கு அப்துல்லாஹ் பின் அபீ ரபீஆ இப்னுல் முகீரா அல்மக்ஸும்மிய்யி என்பவரையும், அம்ருப்னுல் ஆஸ் இப்னு வாயில் அஸ்ஸஹ்மிய்யி என்பவரையும் தூதுக்குழுவாக அனுப்பி வைக்கிறார்கள். மக்காவில் அவர்களைத் துன்புறுத்தியது மட்டுமல்லாமல் அபிசீனியா வரை சென்றும் தொந்தரவு கொடுத்தனர் இந்தக் காஃபிர்கள். கீழுள்ள அதிகாரிகளுக்கு காணிக்கைகளை கொடுத்து முன்கூட்டியே அவர்களை சரிக்கட்டி வைத்துக் கொண்டு, பிறகு அங்குள்ள மன்னரிடம் பேசுவதாகவும், காணிக்கைகள் பெற்றுக் கொண்ட அதிகாரிகள் நமக்குச் சாதகமாகப் பேசுவார்கள் என்பதுதான் இந்த மக்கத்து காஃபிர்களின் திட்டம். அதேபோன்ற கீழுள்ள அதிகாரிகள் அனைவருக்கும் காணிக்கைகள் கொடுக்கப்பட்டு, அவர்களும் நீங்கள் அரசவையில் உங்களது கோரிக்கைகளை வையுங்கள். நாங்கள் அதற்குரிய ஆதரவைத் தெரிவிக்கிறோம் என்றும் பேசி முடிக்கப்பட்டது.

பிறகு அரசரிடம் பேசுகிறார்கள். மன்னரே! எங்களது ஊரிலிருந்து சில முட்டாள் சிறுவர்கள் வந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் எங்களது சமூக மார்க்கத்தையும் விட்டு விட்டார்கள். உங்களது மார்க்கத்திலும் சேராமல் இருக்கிறார்கள். இதுபோன்ற ஒரு பிரிவினர் உங்களது ஊருக்கு வந்திருக்கிறார்கள் என்று அவர்களிடம் தூபம் போடுகிறார்கள் இந்த மக்கத்து காஃபிர்கள். இவர்கள் புதிதாக ஒரு மார்க்கத்தைக் கொண்டு வந்துள்ளார்கள். அதனை நாங்களும் அறியவில்லை. உங்களுக்கும் அது தெரியாது என்றும் இவர்கள் நம்மைக் கெடுக்க வந்திருக்கிறார்கள் என்று நஜ்ஜாஷி மன்னரிடம் சொல்லிவிட்டு, நாங்கள் இவர்களின் சித்தப்பாக்களும் பெரியப்பாக்களும் குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்களும்தான் எங்களை அனுப்பி வைத்திருக்கிறார்கள். மற்றபடி அந்நியர்கள் அல்ல. வெறுத்துப் போய் நாங்கள் இங்கே வந்திருக்கிறோம் என்று கூறினர். அங்கு சபையிலிருந்த அதிகாரிகளும் அப்படியே மொழிந்தனர். 

மக்கத்துக் காஃபிர்கள் நம்மை இங்கிருந்து கொண்டு செல்வதற்காக மன்னனிடம் பேசியிருக்கிறார்கள் என்கிற இந்தச் செய்தி ஜஃபர் பின் அபீதாலிபுக்குக் கிடைக்கிறது. மன்னர் நம்மைக் கூப்பிட விடுவார். மன்னர் நம்மைத் திருப்பியனுப்புவதற்கும் வாய்ப்பிருக்கிறது. என்ன நடக்குமோ என்று பயந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஜஃபர் பின் அபீதாலிப் தான் இந்தக் கூட்டத்திற்கு தலைவராக இருக்கிறார். மன்னர் நம்மிடம் விசாரணை செய்தால் என்ன சொல்வது? என்ற அவர் தலைமையில் ஆலோசனை நடக்கிறது. அப்போது ஜஃபர் பின் அபீதாலிப் அவர்கள், எதையெல்லாம் இதுவரை நாம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தோமோ அதையே இங்கேயும் சொல்வோம். அதில் ஒளிவு மறைவு தேவையில்லை. என்ன விளைவுகள் வந்தாலும் பரவாயில்லை என்கிறார்.

மார்க்கத்தில் இரகசியம் என்பது கிடையாது. அவ்வாறு நபியவர்கள் நம்மை வழி நடத்தவில்லை என்று முடிவு செய்தார்கள்.

(குறிப்பு: இன்றைக்கு இரகசியக் கூட்டம் போடும் சில விசமிகள் உள்ளுக்குள் சொல்வதற்கு ஒன்றும் வெளிப்படையாகச் சொல்வதற்கு இன்னொன்றும் என்று பிரித்து வைத்துள்ளார்கள்.)

இதுவரை நாம் எதை அறிந்து வைத்திருக்கிறோமோ அதைத்தான் நாம் அல்லாஹ்வின் மீதானையாகச் சொல்வோம். நபியவர்கள் நமக்கு எதை ஏவினார்களோ அதைச் சொல்வோம். இந்த நாட்டின் கொள்கைக்கு மாற்றமாக இருந்தாலும் சரி! அல்லாஹ்வைத்தான் வணங்குகிறோம். சிலைகளைத்தான் எதிர்க்கிறோம். என்று சொல்லிவிட்டு, என்ன நடந்தாலும் பரவாயில்லை. சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும் என்றும் முடிவு செய்தார்கள்.

அதே போன்று  மன்னர்  நபித்தோழர்களை அழைத்து  விசாரிக்கிறார். அவரிடம், மன்னரே! 

நாங்கள் எதையும் அறியாத மக்களாக இருந்தோம்.

சிலைகளை வணங்கிக் கொண்டிருந்தோம்.

செத்த பிணங்களைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தோம்,

அசிங்கமான மானக்கேடான காரியங்களைச் செய்துகொண்டிருந்தோம். 

சொந்த பந்தங்களான உறவுகளைப் பகைத்துக் கொண்டிருந்தோம்,

அண்டை வீட்டார்களுக்குத் தொந்தரவு செய்து வந்தோம்,

பலமானவர்கள் பலவீனமானவர்களைச் சுரண்டி வாழ்ந்து வந்தோம்.

இந்நிலையில் எங்களுக்கு ஒரு தூதரை அல்லாஹ் அனுப்பினான். அவரது பாரம்பரியத்தை நாங்கள் அறிவோம். அவரது உண்மையையும் நாங்கள் அறிவோம். அவரது நேர்மையும் பரிசுத்தமான வாழ்க்கையும் எங்களுக்குத் தெரியும்.

அவர் அல்லாஹ்வை மட்டும் வணங்க வேண்டும் என எங்களுக்குச் சொன்னார்.

மற்றவைகளை விடச் சொன்னார்.

மரம் செடி கொடிகள் சிலைகள் போன்ற எதையும் வணங்கக் கூடாது என்று சொன்னார்.

உண்மையை மட்டும் பேச வேண்டும் என்று ஏவினார்.

அமானிதத்தைக் காப்பாற்றச் சொல்கிறார்.

சொந்தபந்தங்களைச் சேர்த்து வாழவேண்டும் என்றார்.

அண்டை வீட்டாருடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்த ஏவினார்.

இறைவனால் தடை செய்யப்பட்டதைத் தவிர்க்கச் சொன்னார்.

உயிரைக் கொலை செய்யக் கூடாது என்றார்.

அசிங்கமான காரியத்தைத் தடுத்தார்.

பொய் சொல்லக் கூடாது என்றார்.

அனாதை சொத்தைச் சாப்பிடக் கூடாது என்றார்.

பெண்கள் மீது அவதூறு சொல்லக் கூடாது என்று எங்களுக்கு ஏவினார்.

தொழச் சொன்னார்.

ஜகாத் கொடுக்கச் சொன்னார்.

நோன்பு வைக்கச் சொன்னார்

என்று அப்படியே பட்டியல் போட்டு பேசுகிறார்.

இவ்வளவும் சொன்னார் என்று மன்னரிடம் அவரை இஸ்லாத்திற்கு அழைக்கிற அளவுக்கு ஒரு இஸ்லாமியப் பிரச்சாரத்தையே செய்துவிட்டார். இதையெல்லாம் நாங்கள் நம்பியதாலும், செயல்படுத்தியதாலும் எங்களை இந்த மக்காவாசிகளான காஃபிர்கள் கடும் துன்பத்திற்கு ஆளாக்கி விட்டனர். அதனால்தான் நாங்கள் எங்கள் ஊரிலிருந்து உங்கள் நாட்டுக்கு வந்துவிட்டோம். உங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து விட்டோம். உங்களது அடைக்கலத்திற்குத்தான் நாங்கள் ஆசைப்படுகிறோம். மன்னரே! உங்களது ஆட்சியில் எங்களுக்கு அநீதியிழைக்கப்படக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் நாங்கள் உங்களிடம் வந்திருக்கிறோம் என்று கூறினார்கள்.

அடைக்கலம் தேடி வந்திருக்கிறோம் என்றால் என்ன பொருள், உங்களது சட்ட திட்டங்களுக்குக் கட்டுப் படுவோம் என்பதுதான். ஒரு முஸ்லிம் மார்க்கத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்கு வாய்ப்பிருக்குமானால் முஸ்லிமல்லாத நாட்டில் அடைக்கலம் வாங்கிக் கொண்டு அதற்குக் கட்டுப்பட்டு நடக்கலாம் என்பதற்கு இஸ்லாத்தில் அனுமதியிருந்ததினால் தான் நபியவர்கள் அபீசீனியாவிற்கு நபித்தோழர்களை அனுப்பினார்கள். இதில் எடுத்த ஒவ்வொரு முடிவுக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதரின் அங்கீகாரம் இருக்கிறது. இந்தச் சம்பவம் நபியவர்கள் உயிருடன் வாழும் காலத்தில் நடக்கிறது. இந்தச் சம்பவம் தவறானது என்றிருக்குமானால் இறைவனால் இது சுட்டிக் காட்டப்பட்டிருக்கும்.

இப்படியெல்லாம் நஜ்ஜாஷி மன்னரிடம் ஜஃபர் பின் அபீதாலிப் அவர்கள் பேசியதும், அவர் மக்காவிலிருந்து வந்தவர்களிடம் நான் விசாரித்து விட்டுத்தான் சொல்ல முடியும் என்று சொல்லி விடுகிறார். உங்களிடம் இவர்களை ஒப்படைக்க முடியாது என்று மறுத்து விடுகிறார்.

மறுநாள் மன்னரிடம் மக்கா காஃபிர்கள், நீங்கள் நம்பும் ஈஸாவைப் பற்றி இவர்களிடம் விசாரியுங்கள் என்று கேட்டுக் கொள்கிறார்கள். அது போன்றே ஈஸாவைப் பற்றி நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? என்று மன்னர் நஜ்ஜாஷி நபித்தோழர்களிடம் கேட்டதற்கு,

ஈஸா என்பவர் அல்லாஹ்வின் தூதர்,

அல்லாஹ்வின் மகனாக அவர் இல்லை,

அல்லாஹ்வின் வார்த்தையினால் உருவானவர்,

அவர் அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தை மக்களுக்கு எடுத்துச் சொன்னார்

என்று இன்றைக்கு நாம் என்ன சொல்கிறோமோ அதைத்தான் அன்றும் அவர் சொன்னார். உடனே நஜ்ஜாஷி மன்னர், உங்கள் நபி முஹம்மதுக்கு இறைவனிடமிருந்து வேதம் வருவதாகச் சொன்னீர்களே, அதை வாசித்துக் காட்ட முடியுமா? என்று கேட்கிறார்.

அப்போது ஜஃபர் பின் அபீதாலிப் அவர்கள், காஃப், ஹா, யா, ஐன், ஸாத். (இது) உமது இறைவன் தனது அடியார் ஸக்கரிய்யாவுக்கு செய்த அருளைக் கூறுதல்! என்ற சூரத்துல் மர்யம் என்ற 19 வது அத்தியாத்தை ஓதிக் காட்டுகிறார். அதைக் கேட்டதும் மன்னர் நஜ்ஜாஷி அவர்கள், கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தோடுகின்றது. இது மூஸா நபிக்கு யாரிடமிருந்து வந்ததோ அவரிடமிருந்தே இவருக்கும் வந்ததைப் போன்றுள்ளது என்று கூறிவிடுகிறார். மேலும் நீங்கள் எங்களது நாட்டில் அடைக்கலம் பெற்று விட்டீர்கள். உங்களது மார்க்கத்தின் பிரகாரம் இங்கே நடந்து கொள்ளலாம் என்றும் அனுமதியளித்து விடுகிறார்.

இந்த சம்பவம் தான் நஜ்ஜாஷி மன்னர் இஸ்லாத்தை ஏற்க அடிப்படையாக அமைந்தது.

பிற்காலத்தில் நஜ்ஜாஷி மன்னர் இறந்த போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காக காயிஃப் ஜனாஸா தொழுகை நடத்தியதற்கும் இதுதான் காரணம்.

அபீஸீனிய மன்னர் நஜ்ஜாஷி இறந்த செய்தியை நபிகள் நாயகம் அறிவித்த போது'உங்கள் சகோதரருக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள்என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)

நூல்: புகாரி 1328

இது பற்றி மற்றொரு அறிவிப்பில் 'நஜ்ஜாஷி மன்னர் முஸ்லிம்கள் வசிக்காத பகுதியில் இறந்து விட்டார். எனவே உங்கள் சகோதரருக்குத் தொழுகை நடத்துங்கள்'என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி)

நுல்கள்: அஹ்மத் 14434, 14754, 15559, 15560, 15561,

நஜ்ஜாஷி மன்னருக்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஜனாஸா தொழுகை நடத்திய போது அவருக்காக நான்கு தடவை தக்பீர் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)

நூல்: புகாரி 1245, 1318, 1319, 1328, 1334, 1333, 3881, 3879

October 26, 2015, 7:41 PM

பீஜேயின் திருக்குர்ஆன் தமிழாக்கத்தை சவூதி உதவியில் இலவசமாக வெளியிடலாமே?

குர்ஆன் தமிழாக்கத்தை சவூதி உதவியில் இலவசமாக வெளியிடலாமே?

உங்கள் தர்ஜுமாவை ஏதாவது மத்திய கிழக்கு நாடு ஒன்றின் அனுசரணையில் இலவசமாக வெளியிட முடியாதா?முஸ்லிம், முஸ்லிமல்லாதவர்களுக்கு தாவா செய்ய மிகவும் உதவியாக இருக்கும். தற்பொழுது சவுதி அரசால் விநியோகிக்கப்படும் தமிழாக்கம் யாருக்கும் விளங்குதில்லையே? அல்லாஹ் உங்களுக்கு ரஹ்மத் செய்ய வேண்டும், உங்கள் மொழி பெயர்ப்பை முஸ்லிம் அல்லாதவர்களுக்கு கொடுத்தால் இலகுவாக விளங்கிக் கொள்கிறார்கள். விளக்கங்களும் நல்ல உதவியாக உள்ளது. பலர் உங்கள் தர்ஜுமாவைப் பற்றி வெட்டிப் பேச்சு பேசினாலும், ரெண்டு தர்ஜுமாவையும் கொடுத்து அனுபவ ரீதியாகக் கண்டவர்கள் நாங்கள்.

- சனீஜ், இலங்கை

பதில்:

இலவசமாக திருக்குர்ஆனை வழங்க வேண்டும் என்ற உங்கள் நோக்கம் நல்லது தான். ஆனால் அரபு நாட்டில் பணம் பெற்றுத் தான் இதைச் செய்ய வேண்டும் என்ற நிலையில் நாம் இல்லை. இப்போதும் பல்லாயிரக்கணக்கில் ஜமாஅத் சார்பில் இலவசமாக வழங்கப்படுகிறது. முஸ்லிம் அல்லாதவர் ஒரு அஞ்சல் அட்டை அனுப்பினால் போதும். உடனே அவருக்கு இலவசமாக திருக்குர்ஆன் தமிழாக்கத்தை தமிழ்நாடு தவ்ஹீத் ஜமாஅத் சார்பில் வழங்கி வருகிறோம்.

ஏராளமான கொள்கைச் சகோதரர்களும், வளகுடா மண்டல அமைப்புகளும் இந்த வகைக்காக தாராளமாக அள்ளித் தருகின்றனர்.

சவூதி அரசாங்கத்தின் மூலம் தமிழாக்கத்தை இலவசமாக வெளியிட நாம் முயற்சித்தால் அதற்காக நாம் பல சமரசங்களைச் செய்ய வேண்டும். அவர்கள் ஏற்கனவே வெளியிட்டுள்ள மொழி பெயர்ப்புகளை ஒட்டி இருந்தால் தான் அதை வெளியிடுவார்கள். தவறான முறையில் அவர்கள் செய்துள்ள மொழிபெயர்ப்பின் படி நாமும் மாற்ற வேண்டும். விளக்கம் பகுதியில் உள்ள பல விஷயங்களை நீக்க வேண்டும் என்ற நிர்பந்தம் செய்வார்கள். எனவே இது சாத்தியமில்லை.

இது தான் பைபிள், இயேசு இறைமகனா?, பித்அத் ஓர் ஆய்வு, திருமறையின் தோற்றுவாய், நோன்பு, அர்த்தமுள்ள இஸ்லாம், மாமனிதர் நபிகள் நாயகம் உள்ளிட்ட பல நூல்களை சவூதி ஜாலியாத் மூலம் வெளியிட்டனர்.

இதற்காக பீஜேயிடம் அனுமதி கேட்டபோது இதற்காக ராயல்டி எதுவும் கேட்காமல் பீஜெ அனுமதி அளித்தார். பணமாகப் பெற்று நாம் வெளியிட்டால் நாம் ஆதாயம் அடைந்ததாக யாரும் கருதுவார்கள் என்பதால் அந்த நூல்களை அவர்களே அச்சிட்டு அவர்களே வினியோகித்துக் கொள்ளும் வகையில் பீஜே அனுமதி அளித்தார். அதை எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் வெளியிட்டனர்.

ஆனால் திருக்குர்ஆன் தமிழாக்கத்தை இலவசமாக வெளியிட அவர்கள் அனுமதி கேட்டால் அதற்கு பீஜே அனுமதி அளிக்கத் தயாராக உள்ளார். இதற்காக அவர்கள் எந்த ராயல்டியும் தரத் தேவையில்லை. எந்த மாற்றமும் செய்யாமல் வெளியிட வேண்டும் என்பது மட்டுமே இதற்கான ஒரே நிபந்தனை.

ஆனால் பீஜேயின் தமிழாக்கம் சவூதி அரசின் சில நிலைபாடுகளுக்கு மாற்றமாக உள்ளதால் அவர்கள் வெளியிட மாட்டார்கள் என்றே நாம் கருதுகிறோம்.

இதே அடிப்படையில் இலவசமாக அச்சிட்டு வெளியிட சவூதி அரசு அனுமதி கேட்டால் அனுமதி அளிக்கப்படும்.

பிறமத சகோதரர்களுக்கு வழங்குவதற்கு ஏற்ற வகையில் குறைந்த விலையில் சிறப்பு பதிப்பு அச்சாகிக் கொண்டு இருக்கிறது. திருக்குர்ஆன் அரபு மூலத்திற்கான மொழி பெயர்ப்பு முழுமையாகவும், அதே நேரத்தில் முஸ்லிம்கள் மத்தியில் உள்ள கருத்து வேறுபாடுகள், வணக்க வழிபாட்டின் சட்டங்கள் போன்றவற்றிற்கான விளக்கக் குறிப்புகளை நீக்கியும், முஸ்லிமல்லாத மக்கள் ஆர்வம் காட்டாத விளக்கக் குறிப்புகளை நீக்கியும், அவர்கள் ஆர்வம் காட்டும் விஷயங்களை மட்டும் உள்ளடக்கிய விளக்கக் குறிப்புகளை மட்டும்  கொண்டதாகவும் இந்த வெளியீடு அமைந்துள்ளது. ஒரு குர்ஆன் வழங்கும் விலையில் இரு குர்ஆன் பிரதிகள் வழங்கும் வாய்ப்பு இதனால் ஏற்படும். அப்போது இன்னும் அதிகமான மக்களுக்கு இலவசமாக வழங்குவது எளிதாகும்​.

October 24, 2015, 1:25 PM

நெருங்கிய உறவுகளுக்குள் மணம் முடித்தால் பிறக்கும் குழந்தை ஊனமாக பிறக்குமா?

சித்தப்பா மகளை திருமணம் முடித்தால் பிறக்கப் போகும் குழந்தைகள் குறைபாடு உள்ளதாக பிறக்கும் என்று கூறுகின்றார்களே! இது உண்மையா? இது எந்த அளவு உறுதியானது?

தொடர்ந்து படிக்க October 24, 2015, 3:37 AM

www.onlinepj.com © 2013 Developed by Mwinsys

Scroll To Top