தீன்குலப் பெண்மணி டிசம்பர்

தலையங்கம்
 
தொடரும் திரைப்பட காவிச் சிந்தனை

இஸ்லாத்தை அழிப்பதற்கு ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் பெரும் முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டு அனைத்தும் தோல்வியில் முடிந்தன. நவீன வளர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருக்கும் இக்கால கட்டத்திலும் முஸ்-லிம்களை தீவிரவாதிகளாக காட்டி இஸ்லாத்தையும் அதைப் பின்பற்றி நடப்பவர்களையும் தனிமைப்படுத்த திரை உலகினர் குறிப்பாக தமிழகத்தை சார்ந்த திரைக்கூத்தாடிகள் பெரும் முயற்சி செய்து வருகின்றனர். முஸ்லி-ம்களை தீவிரவாதிகளாகவும், சமூகவிரோதிகளாகவும், தேசத்துரோகிகளாகவும் காட்டும் வகையில் பல படங்களை உருவாக்கி முஸ்-லிம்களை அழிக்கும் முயற்சிகள் தொடர்ந்து வருகின்றனர்.

ரோஜா, பம்பாய் போன்ற திரைப்படங்களில் முஸ்-லிம்களை தீவிரவாதிகளாக காட்டுவதும் திருக்குர்ஆனை கையில் வைத்து அப்பாவி மக்களை சுடுவது போன்ற காட்சிகளை எடுப்பதும், தீவிரவாதிகளை காட்டும்போது பள்ளிவாசல்களை காட்டுவதும் வாடிக்கையாக்கி விட்டனர் தமிழக திரைஉலகினர்.

முஸ்லி-ம்கள் என்றால் அப்பாவிகளை கொல்பவர்கள் என்ற கருத்தை சாதாரண மக்கள் மத்தியில் பதிய வைத்து இந்நாட்டின் மைந்தர்களை அந்நியப்படுத்த திட்டுமிட்டு செயல்பட்டு வருகின்றனர்.

தற்போது வெளிவந்துள்ள துப்பாக்கி திரைப்படத்தில் முழுக்க முழுக்க முஸ்லி-ம்களை தீவிரவாதிகளாக சித்திரிக்கும் காட்சிகள் நிறைந்து காணப்படுவதாகவும் மிகவும் மோசமான கருத்தை மக்கள் மனதில் பதிய வைக்கும் வேலையை செய்துள்ளதாகவும் படத்தை பார்த்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

முஸ்-லிம்களின் எதிர்ப்பை அடுத்து நான்கு இடங்களில் வரும் காட்சிகள் நீக்கப்படும் என்று பட இயக்குநர் தெரிவித்திருந்தாலும் நீக்கிய பிறகுள்ள காட்சிகளும் முஸ்-லிம்களை சமூகவிரோதிகளாகவும் தேசத் துரோகிகளாகவும் காட்டும் வகையிலேயே இருப்பதாக படத்தை பார்த்தவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
முழு படத்தை வெட்டும் அளவுக்கு முஸ்-லிம்களுக்கு எதிரான காட்சிகள் அதில் நிறைந்து காணப்படுகின்றன. முஸ்லி-ம்களுக்கு எதிரான இந்த திரைப்படத்திற்கு ஆதரவாகவும் சில பசுத்தோல் போர்த்திய புலி-கள் பேசிவருகின்றனர். கருத்து சுதந்திரத்தை பறிப்பதாகவும். நாட்டில் நடப்பதைத்தான் அப்படத்தில் எடுத்துள்ளதாகவும் இப்படத்திற்கு வக்காலத்து வாங்குகின்றனர். ஆனால் நாட்டு நடப்பு இவர்கள் கூறுவது போல் இல்லை. முஸ்லி-ம்களில் சிலர் குண்டுவைத்தல் போன்ற காரியங்களில் இறங்கினாலும் அதைவிட அதிகமாக சங்கபரிவாரத்தினர் தான் அதிகமான குண்டு வெடிப்பை நிழ்த்தி படுகொலை செய்துள்ளனர்.

காந்தியைக் கொன்றதில் துவங்கி மாலேகான் குண்டு வெடிப்பு வரை இவர்கள் நிகழ்த்திய பயங்கரவாதம் கணக்கில் அடங்காது. இவர்களைப் பற்றி படம் எடுப்பதுதான் நடப்பதை படமாக்குவதாக ஆகும். பாபர் மஸ்ஜித் இடிப்பு, பல்லாயிரம் முஸ்லி-ம்கள் கொன்று குவிப்பு என சங்பரிவாரத்தினரை பற்றி படம் எடுப்பார்களா?

நாட்டில் நடப்பதை மக்களிடம் எடுத்துரைக்கும் சேவையை(?) திரையுலகினர்
செய்கின்றனர் என்றால் அமெரிக்காவிற்கு எதிராக திரைப்படம் எடுப்பார்களா? ஆப்கான், ஈராக் என்று எத்தனையோ இஸ்லாமிய நாடுகளில் குண்டுவைத்து பல்லாயிரக்கணக்கான முஸ்-லிம்களை கொன்று குவித்த அமெரிக்காவின் உண்மை நிலையை எடுத்துரைக்கும் திரைப்படத்தை தமிழ திரைப்படத்தினர் எத்துள்ளனரா?

அமெரிக்காவின் கள்ளப்பிள்ளை இஸ்ரோல் இன்று வரையும் பலாஸ்தீன பகுதி மக்களை குண்டுவீசி கொன்று குவிக்கும் அநியாயத்தை படம் எடுத்தார்களா?
குஜ்ராத்தில் ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லி-ம்களை கொன்று குவித்த கலவரத்தைப் பற்றி படம் எடுத்தார்களா? எடுக்கமாட்டார்கள். ஏனென்றால் அதில் உயிர், உடமைகளை இழந்தவர்கள் முஸ்-லிம்கள்.

முஸ்-லிம்களின் உண்மையான பண்பாடுகள், பழக்கவழக்கங்கள், ஈகை குணங்கள் இவற்றை யாரும் படம் எடுப்பதில்லை. மாறாக முஸ்-லிம்கள் என்றால் தீவிரவாதிகள் என்பதை மட்டுமே கருவாக கொண்டே குழந்தைகளை பெற்றெடுக்கிறார்கள்.
இந் நிலை தொடருமானால் . . . முஸ்-லிம்களின் பொறுமைக்கும் எல்லை உண்டு. . . என்பதை திரைப்படத்துறையினர் மனதில் கொள்ளட்டும்.
 

ஈமானின் கிளைகள் தொடர் : 2
மனம் தொடர்பான ஏழு விஷயங்கள்

இந்தத் தலைப்பில் நேரடியாகவே ஈமானுடன் தொடர்புடைய விசயங்கள் மொத்தம் ஏழு ஆகும். இந்த ஏழு விசயங்களாவன:

"ஆமன்த்து பில்லாஹி, வமலாயிகத்திஹி, வகுத்துபிஹி வருஸுலிஹி, வல்யவ்மில் ஆகிரி, வல்கத்ரி கைரிஹி வஷர்ரிஹி மினல்லாஹி தஆலா, வல்பஃதி பஃதல் மவ்த்'' - அல்லாஹ்வையும், அவனது மலக்குகளையும், அவனது வேதங்களையும், அவனது தூதர்களையும் நான் நம்புகிறேன். மேலும் மறுமை நாள் உண்டு என்றும் நம்புகிறேன். நன்மைகளும் தீமைகளும் இறைவனின் நாட்டப்படியே நடக்கின்றன என்றும் மரணத்திற்குப் பின்னால் அல்லாஹ் அனைவரையும் எழுப்புவான் என்பதையும் நம்புகிறேன்

இதை சிறுவர் பாடசாலைகளிலேயே நமக்குக் கற்றுத் தந்துவிடுகிறார்கள்.
இதிலுள்ள ஏழு என்பதை சிலர் ஆறு என்றும் சொல்வார்கள். ஆறு என்று ஹதீஸி-ம் கூறப்பட்டுள்ளது. மறுமையை நம்புவதற்குள்ளேயே மரணத்திற்குப் பின்னால் எழுப்புவதையும் சேர்த்து ஆறு நம்பிக்கையாகக் கணக்கிடுவார்கள். அதில் ஒன்றும் குழப்பமில்லை.

இந்த ஆறு விசயங்களையோ அல்லது ஏழு விசயங்களையோ தவிர மற்றவைகள் அனைத்துமே ஈமானுடன் நேரடியாக சம்பந்தப்பட்டவை அல்ல. அவைகள் அனைத்துமே ஈமானின் மற்ற கிளைகளாகும்.

அவை வெளிப்படையான செயல்பாடுகளாக இருக்கும்.

இந்த ஏழு விசயங்களை நம்புவது மனம் சம்பந்தப்பட்டது.

அல்லாஹ்வை நம்புவதும், மலக்குமார்களை நம்புவதும், வேதங்களை நம்புவதும், தூதர்களை நம்புவதும் மனது சம்பந்தப்பட்டவையாகும். ஆயினும் இந்த நம்பிக்கையின் காரணமாக மனிதனிடம் வெளிப்படும் செயல்களும் ஈமானின் கிளையாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதாவது எதை நாம் இஸ்லாம் என்று சொல்கிறோமோ அவையும் ஈமானின் கிளைகளாக ஆகிவிடுகிறது. தெருவில் கிடக்கும் முள்ளையும் கல்லையும் அப்புறப்படுத்துவது செயல் சம்பந்தப்பட்டதாகும். இதையும் ஈமானின் கிளை என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளனர். இப்படி இஸ்லாம் என்பதுவும் ஈமானின் கிளைதான். ஒருவனிடம் ஈமான் சரியாக இருந்தாலேயே இஸ்லாம் வந்துவிடும்.

ஹஜ், ஜகாத், நோன்பு, தொழுகை என்பது பெரிய கிளைகளாக இருக்கும். ஈமான் என்பது ஆணிவேர் என்றும் அந்த வேருக்கான மரத்தில் உள்ளதுதான் இஸ்லாம். அதில் பெரிய கிளைகளும் சிறிய கிளைகளும் இடம்பெற்றிருக்கும்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சொன்ன விளக்கங்களின் அடிப்படையில் பார்க்கிற போது, ஈமான் என்பதுதான் முதலில் முக்கியம் பெறுகிறது. பிறகு இஸ்லாமும் அடுத்த இடத்தில் முக்கியம் பெறத்தான் செய்கிறது.

இந்த ஈமானின் 70 கிளைகளில் முதலாவது முக்கியமான நம்பிக்கைக்குரிய ஏழு அல்லது ஆறு விசயங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். ஏனெனில் மிக முக்கியமான ஏழு நம்பிக்கைதான் ஆணிவேராகவும் அடிமரத்து வேராகவும் இருக்கிறது. அது சரியாக இருந்தால் நம்மிடம் என்னவெல்லாம் நடக்கும் என்று நபிகள் நாயகம் சொன்னார்களோ அவற்றையெல்லாம் நமது வாழ்க்கையில் நாம் கொண்டுவந்துவிடுவோம்.

மேலும் இந்தத் தொடரில் அல்லாஹ்வை நம்புவது சம்பந்தமாக ஒன்றும் இடம்பெறாது. ஏனெனில் கடந்த ரமலான் மாதம் முழுவதும் "ஏகத்துவமும் எதிர்வாதமும்'' என்ற தலைப்பில் அல்லாஹ்வைப் பற்றி முழுமையாக விளக்கியிருப்பதினால் இப்போது "ஈமானின் கிளைகள்'' என்ற இந்தத் தலைப்பில் அல்லாஹ்வை நம்புவதை மட்டும் விட்டுவிட்டு அடுத்த நம்பிக்கையிலிருந்து ஆரம்பிப்போம்.

திரும்பவும் அல்லாஹ்வை எப்படி நம்புவது என்று இந்தத் தொடரில் பேசினால் மீண்டும் இந்த ரமலான் ஒருமாதமும் சென்றுவிடும் என்பதினால், அல்லாஹ்வை சரியாக நம்பவேண்டிய விதத்தில் நம்பிக் கொள்ளவேண்டும். அதுதான் சிறந்த கிளை. முதல் கிளை. எல்லாவற்றுக்கும் அடிப்படையான கிளை என்பதை மட்டும் சுருக்கமாக புரிந்து கொள்வோம்.

"ஈமானின் கிளைகள்'' என்ற இந்தத் தலைப்பை ஏன் தேர்வு செய்தோம் எனில், மலக்குமார்களை நம்புகிறோம் என்ற பெயரில் இல்லாத பொல்லாத கட்டுக் கதைகளையும் கற்பனைகளையும் ஆதாரமில்லாதவைகளையும் நம்பியிருக்கிறார்கள் இன்றைய முஸ்-லிம்கள். எனவே அதையெல்லாம் களையெடுப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாகத்தான் இந்தத் தலைப்பினைத் தேர்வு செய்தோம்.

மக்கள் தவறாக நம்பியிருக்கிறார்கள் என்று உதாரணத்திற்குச் சொல்வதாக இருப்பின், எல்லோருடைய உயிரையும் கைப்பற்றுவது இஸ்ராயீல் என்ற வானவர்தான் என்று பெருவாரியான முஸ்லி-ம்கள் பரவலாக நம்புகின்றனர்.
ஆனால் இஸ்ராயீல் என்ற வானவர் பற்றி குர்ஆனிலோ ஹதீஸிலோ சொல்லப்படவில்லை. மார்க்கம் அறியாதவர்கள் உண்டாக்கிய கற்பனைதான் இஸ்ராயீல் என்பது. இஸ்ராயீல் என்ற வார்த்தை அரபி வார்த்தை கூட இல்லை. இஸ்ராயீல் என்ற வார்த்தை யஃகூப் நபியின் இன்னொரு பெயராகும். அதுதான் இருக்கிறதே தவிர மற்றபடி இஸ்ராயீல் என்ற வானவர் எவரும் இல்லை. எனவே இதுபோன்று மலக்குமார்களின் பெயர் பட்டியல் என்னென்ன? மலக்குமார்களின் பணிகள் என்னென்ன? மலக்குமார்களுக்கு கடவுள் தன்மை இருக்கிறதா? என்பன போன்ற பல்வேறு அம்சங்களைப் பார்க்க இருக்கிறோம்.
இதில் நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான அடிப்படை, மலக்குமார்களைப் பற்றி அல்லாஹ்வும் ரசூலும் சொன்னதைப் போன்று நம்பியிருக்கிறோமா? என்பதுதான்.

அதேபோன்று நபிமார்களை அல்லாஹ் சொன்னது போல் நம்பாமல் இருப்பதினால்தான் கண்டவனெல்லாம் ஆள்ஆளுக்கு ரசூல் என்றும் நபி என்றும் கிளம்பிவிட்டார்கள். ரசூல் என்றால் என்ன? எத்தனைபேர் நபிமார்கள்? அவர்களது பணிகள் என்ன? முஹம்மது நபிகள் நாயகம் ஏன் கடைசி தூதராக இருக்கிறார்கள்? அவர்களுக்குப் பின்னால் இன்னொரு தூதர் வரமுடியாதா? வருவதற்கு வாய்ப்பாவது இருக்கிறதா?
வரக்கூடாது என்றால் அதற்குரிய சான்றுகள் ஆதாரங்கள் என்னென்ன? ஆகிய இதுபோன்றவைகளையெல்லாம் நாம் அறிந்து கொள்ள இருக்கிறோம்.

அதுபோன்று, வேதங்களை நம்புவது சம்பந்தமாகவும் நமக்குத் தெளிவான ஞானம் இருக்க வேண்டும். வேதங்கள் என்றாலேயே நான்கு மட்டும் என்பதைப் போன்று மக்தப் பாடசாலைகளில் - சிறுவர் சிறுமியர் பாடசாலைகளில் பாடம் நடத்துவார்கள் ஆ-லிம் பெருமக்கள். இது சரியானது தானா? என்பதை ஆராய்ந்து நம்ப வேண்டும்.

இந்தத் தவறான நம்பிக்கையின் மூலம் ஆதம் நபியி-லிருந்து அனுப்பப் பட்ட எத்தனையோ நபிமார்களுக்கு வேதம் கொடுக்கப்படவில்லை என்கிற கருத்தாக்கம் உள்ளது. இது முற்றிலும் குர்ஆனுக்கும் நபிவழிக்கும் மாற்றமான எதிரான கொள்கையாகும். எனவே வேதங்கள் நான்கு மட்டும்தான் என்பது எப்படி தவறானது? என்பதையும், அது தவறென ஆகிவிடுமானால் வேதங்கள் குறித்து எப்படி நம்பவேண்டும்? என்பதையும் குர்ஆனி-லிருந்தும் நபிகளாரின் வழிகாட்டுத-லில் இருந்தும் அடுக்கடுக்கான சான்றுகளின் மூலம் நம்ப வேண்டும்.

அதன் பிறகு விதியைப் பற்றியும் மறுமை நாளைப் பற்றியும் குர்ஆனிலி-ருந்தும் நபிவழியி-லிருந்தும் தெளிவான ஆதாரங்களுடன் நம்பவேண்டும். அதுபோன்று மரணத்திற்குப் பின்னால் மனிதனின் நிலை குறித்து தெளிவான அறிவு நமக்கு வேண்டும்.

நம்மிடம் மரணத்திற்குப் பின்னால் என்னவெல்லாம் நடக்கும் என்பதைப் பற்றி தெளிவான ஆதாரங்களுடன்கூடிய நம்பிக்கையில்லை என்பதினால்
தான், ஸிராத்துல் முஸ்தகீம் என்ற பாலம் மயிரை விட மெல்-லியது, வாளை விட கூர்மையானது என்று கற்பனைக்குள் வந்ததையெல்லாம் எழுதி
வைத்துள்ளார்கள். அதையும் ஆதாரமில்லாமல் நம்பிக் கொண்டு தங்களை முஸ்லி-ம் என்று சொல்-லிக் கொள்கிறார்கள். முத-லில் ஸிராத்துல் முஸ்தகீம் என்று ஒரு பாலம் இருக்கிறதா? குர்ஆனில் அந்தப் பாலத்தைக் குறித்து ஏதாவது ஒரு வார்த்தையாவது காட்டமுடியுமா? சூரத்துல் ஃபாத்திஹாவில் இஹ்தினஸ் ஸிராத்தல் முஸ்தகீம் என்று வேண்டுமானால் வருகிறது. அதற்குப் பொருள், இறைவா! எங்களுக்கு நேரான பாதையைக் காட்டுவாயாக என்பதாகும். ஸிராத் என்றால் பாதை, முஸ்தகீம் என்றால் நேரானது என்று அர்த்தம். இஸ்லாம்தான் ஸிராத்துல் முஸ்தகீம் என்று சொல்லப்படுகிறதே தவிர, பாலம் கட்டி வைத்திருப்பதாக குர்ஆனில் எங்கேயுமில்லை. நபிகள் நாயகமும் அப்படி சொல்லவில்லை. பலவீனமான சில ஹதீஸ்கள் உள்ளன. அதைப் பின்னர் விளக்குவோம்.

இதுபோன்ற தவறான நம்பிக்கைகள் நம்மிடம் இருப்பதைக் களையெடுப்பதற்காகத்தான் இந்தத் தலைப்பைத் தேர்வு செய்து ஒரு மாதம் முழுவதும் படிக்க இருக்கிறோம்.

அல்லாஹ்வை நம்புதல், மலக்குமார்களை நம்புதல், வேதங்களை நம்புதல், நபிமார்களை நம்புதல், மரணத்திற்குப் பின்னால் உள்ள நிலையை நம்புதல், மறுமையை நம்புதல், விதியை நம்புதல் ஆகியவை மிக முக்கியம்.

அதன் பிறகு உள்ள மற்ற கிளைகளில் விருந்தினரை உபசரிப்பது, கடன்காரர்களுக்கு கடனை தள்ளுபடி செய்வது, மற்ற மக்களுக்கு உதவி செய்வது என்று மனிதர்கள் சந்திக்கிற பல பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வுகள் அதில் இருக்கிறது.

முதலி-ல் எதைச் செய்வதாக இருந்தாலும் அஸ்திவாரம் சரியாக இருக்க வேண்டும். ஒரு கட்டடத்தைக் கட்டவேண்டுமெனில், முதலி-ல் பூமியில் பள்ளம் தோண்ட வேண்டும். பிறகு அடிமட்டத்தில் பலமான கற்களையும் ஜல்-லிகளையும் சாந்தையும் சேர்த்து தோண்டிய அளவுக்குப் போட்டு நிரப்பிவிட்டு அடிமட்டத்தைப் பலமாக்கிக் கொண்ட பிறகுதான் அதன் மேல் நமக்குத் தேவைப்படுகிற கட்டடத்தை எழுப்ப வேண்டும்.

அப்படி எழுப்புகிற கட்டடம் மிகவும் பயனுள்ளதாகவும் பலமானதாகவும் எதையும் தாங்குகிற கட்டடமாகவும் இருக்கும்.

அதுபோன்று நம்பிக்கை என்பது கட்டடத்தின் அஸ்திவாரம் போன்றது. எனவே இஸ்லாத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கையாக இருப்பவைகளை சரியாக ஆக்கிக் கொண்டு அதன் மேல் மற்றவைகளை அமைத்துக் கொண்டால் அதில் உறுதி கிடைக்கும். அஸ்திவாரம் சரியில்லாமல் மேலோட்டமாக பூசினால் பார்ப்பதற்கு நன்றாக இருக்கும். ஆனால் ஒரு காற்றடித்தாலோ மழை பெய்தாலோ கட்டடம் இடிந்து சின்னா பின்னமாகிவிடும்.

எனவே முத-லில் அஸ்திவாரத்தை உறுதி செய்துகொண்ட பிறகு மற்ற கிளைகளையும் பார்ப்போம்.
வளரும் இன்ஷா அல்லாஹ்


லஹப் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை தொடர் 2
விறகு சுமப்பவள் என்பதின் கருத்து என்ன?


ஹம்மா லதல் ஹதபும் கடைந்தெடுத்த பொய் கதைகளும்

அல்லாஹ் இந்த அத்தியாயத்தில் ஹம்மா லதல் ஹதப் - விறகு சுமக்கிற அவனது மனைவியும் நரகில் கருகுவாள் என்று சொல்லுகிற இந்த வசனத்திற்கு ஒரு கதையை அடித்துவிட்டார்கள்.

அபூலஹபின் மனைவி விறகு வெட்டி சம்பாதித்ததாகவும், அப்படி ஒருநாள் விறகுக் கட்டை கயிற்றினால் கட்டிக் கொண்டு வரும்போது, விறகுக் கட்டு சாய்ந்து அதிலுள்ள கயிறு அவளது கழுத்தில் சுற்றி அவள் கழுத்து நெறிந்து முறிந்து செத்துவிட்டாள் என்று கதையளந்து விட்டுள்ளார்கள்.

இந்தக் கதை பொய் என்பதற்கு இந்த அத்தியாயத்தின் மேலுள்ள வசனத் தையே தகுந்த ஆதாரமாகக் கொள்ளலாம். அபூலஹப் பெரிய பணக்காரன் என்பதை அதாவது காசுபணமுள்ளவன், பசையுள்ளவன் என்ற சொல் மூலம் அல்லாஹ் சுட்டிக் காட்டி விட்டான். பணக்காரனுக்கு மனைவியாக இருப்பவள் எதற்காக விறகு சுமக்க வேண்டும்? இது பொய்யானது என்பதை மேலுள்ள வசனமே நமக்குக் காட்டிக் கொடுக்கிறது.

விறகு சுமப்பவள் என்பதற்கு நேரடியாக விறகு சுமப்பது என்று இருந்தாலும், இலக்கியமாக அல்லாஹ் இந்த வசனத்தில் பயன்படுத்துகிறான்.

விறகு சுமப்பவளுக்குப் பொருள், கோள் மூட்டுகிறவள் என்று அர்த்தம். அதாவது கோள் மூட்டுகிறவன், பிறரை உசுப்பிவிடுகிறவன், சிண்டு முடிந்துவிடுகிறவன் போன்றவர்களைக் குறிப்பதற்கு அரபியில் இலக்கியமாகப் பயன்படுத்துவார்கள். விறகு சுமப்பது என்றால், இலேசாக தீ பற்றி எரிகிற இடத்தில் விறகைக் கொண்டுபோய் போட்டால் இன்னும் தீ நன்றாக எரியும். ஏற்கனவே எறிந்து கொண்டிருக்கிற தீயில் விறகையோ பெட்ரோலையோ மண்ணெண்ணையோ கொண்டு ஊற்றினால் அது மென்மேலும் சுடர் விட்டு எரியும். இப்படி எரிகிற தீயில் எண்ணையை ஊற்றுவதைப் போல் என்றெல்லாம் நாம்கூட பழமொழி சொல்லுகிறோமே அதைப் போன்றுதான் கோள் மூட்டுவதை அரபியில் ஹம்மா லதல் ஹதப் என்று சொல்லுவார்கள்.

அதாவது முஹம்மத் நபியவர்களின் பிரச்சாரத்தைத் தடுப்பதற்காக முஹம்மது நபிக்கு எதிராக ஆட்களைச் சூடேற்றிவிடுவதற்காக ஆட்களை உசுப்பிவிடுவதற்காக வீடுவீடாகச் சென்று, இந்த முஹம்மத் எனது மகன்தான். இவனது போக்கு சரியில்லை எனவே இவனது பேச்சைக் கேட்காதீர்கள், அவனுக்குப் பின்னால் போகாதீர்கள் என்று மக்களை முஹம்மது நபிக்கு எதிராகத் தூண்டிவிடுவதைத்தான் அல்லாஹ் "ஹம்மா லதல் ஹதப்" என்று இலக்கியமாகச் சொல்லுகிறான்.

இன்னும் சொல்லப் போனால் நமது பேச்சுக்கும் அல்லாஹ்வின் பேச்சுக்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது. அல்லாஹ் எதை அனுமதித்து இருக்கிறானோ
அதை அவனே விமர்சித்து தவறாக சித்தரித்துப் பேசமாட்டான். எனவே
பழித்து ஒரு வாசகத்தைப் பயன்படுத்துவதாக இருந்தால் அது பழிப்புக்குரிய செயலாக இருக்கவேண்டும் என்பதையும் பலர் சிந்திக்கத் தவறிவிடுகின்றனர்.

மனிதன் கூட இப்படிப் பேசாத போது இறைவனது வார்த்தையை தப்பும் தவறுமாகப் புரிந்துவிடக்கூடாது. இது இறைவனது பேச்சிக்குரிய தன்மையாகும்.
விறகு சுமப்பது பாவமான காரியமா? விறகு சுமந்து ஒருவன் சம்பாதித்தால் அவனைக் கேவலப்படுத்துவது சரியா? அவனது உழைப்பை உதாசீனப்
படுத்துவது நியாயமா? முத-லில் இப்படியெல்லாம் கேவலப்படுத்தி இஸ்லாம் சொல்லுமா? மனிதன் வேண்டுமானால் அறியாமையின் காரணமாகவும் பெருமைக்காவும் பகட்டுக்காகவும் பந்தாவிற்காகவும் இப்படி சொல்லலாம். ஆனால் அல்லாஹ்வோ ரசூலோ அப்படி எந்த உழைப்பையும் உதாசீனப்
படுத்த மாட்டார்கள்.

ஏனெனில் விறகு சுமப்பது என்று தவறாக விளங்கினால் விறகு சுமப்பது தவறான செயலைப் போன்று பதிவாகிவிடும். எனவே குர்ஆனுக்கு விரிவுரை எழுதியவர்கள் மார்க்கத்தில் சொல்லப்படுகிற பல்வேறு செய்திகளை மறந்துவிட்டு அல்லது மறுத்துவிட்டு விரிவிரை எழுதக்கூடாது. கட்டுக் கதைகளையும் கப்ஸாக்களையும் குர்ஆனுக்கு விரிவுரை என்ற பெயரில் ஆதாரமில்லாமலும் சொந்த யூகத்திலும் அடித்துவிடக்கூடாது.

உதாரணத்திற்கு, ஒருவரைத் திட்டுவதைப் போன்று குறைசொல்லுகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு, "இவர் நன்றாக பிரியாணி சாப்பிடுவார்'', "இவர் தினமும் புதுப்புது சட்டை அணிவார்'' என்று சொன்னால், அது திட்டுவதில் அடங்காது.

பிரியாணியை நன்றாக சாப்பிடுவது நல்லதுதானே! அதுபோன்று தினமும் புதுப் புது சட்டை அணிவது கெட்ட செயல் இல்லையே! பிறகு எதற்கு இதை ஒரு குறையாகச் சொல்ல வேண்டும்? என்று குறை சொன்னவரைத்தான் ஒருமாதிரியானவர் என்று நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

புதுப்புது சட்டை அணிவதில் என்ன தவறு இருக்கிறது என்று குறை சொன்னவரிடம் கேட்கத்தான் செய்வோம். "இவர் சூதாடுகிறார்'', "இவர் ஏமாற்றுபவர்'' என்றெல்லாம் சொன்னால் அதில் திட்டுவது
அடங்கியிருக்கிறது.

நபியவர்கள் மக்களிடம் யாசகம் கேட்பதை விட விறகுக் கட்டை முதுகில் சுமந்து, விற்று வாழ்க்கை நடத்தவது சிறந்தது என்று சிலாகித்துச் சொல்-லியுள்ளார்கள். விறகு சுமந்தாவது உழைக்க வேண்டும் என்று நபியவர்கள் பாராட்டியுள்ளார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: உங்களில் ஒருவர் ஒரு கயிற்றை எடுத்துக்கொண்டு தமது முதுகில் விறகுக் கட்டைச் சுமந்து விற்று வாழ்வது மக்களிடம் யாசகம் கேட்பதை விடச் சிறந்ததாகும். இதன் மூலம் அல்லாஹ் அவருக்கு இழிவு ஏற்படாமல் தடுத்துவிடுவான். மக்கள் அவருக்குக் கொடுக்கவும் செய்யலாம்; அல்லது மறுக்கவும் செய்யலாம்.
அறிவிப்பவர்: ஸுபைர் பின் அல்அவ்வாம் (ர-லி), நூல் : புகாரி 1471,2373

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: எனது உயிர் யார் கையில் உள்ளதோ அவன் மீது ஆணையாக! உங்களில் ஒருவர் தமது கயிற்றை எடுத்துக்கொண்டு(போய்) விறகு வெட்டி அதைத் தமது முதுகில் சுமந்து சம்பாதிப்பது, ஒருவனிடம் வந்து யாசிப்பதைவிடச் சிறந்ததாகும். அவன் யாசிப்பவருக்கு கொடுக்கவும் செய்யலாம்; மறுக்கவும் செய்யலாம்.
அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ர-லி), நூல்: புகாரி 1470.1471,2373,2374

இந்த வசனம் உட்பட இந்த அத்தியாயத்தின் துவக்கத்திலிரு-ந்தே குறைகளைத் தான் பட்டியல் போடுகிறான். ஆரம்பமே தப்பத் - நாசமாகட்டும் என்று கடுமையாகச் சொல்-லிக் கொண்டே வரும்போது விறகு சுமப்பவள் என்று சொல்வது திட்டுவதாக அமையுமா? விறகு யார்தான் சுமக்காமல் இருக்கிறார்? விறகு சுமப்பது கேவலமானதா? அது பாவமாகக் கருதப்பட வேண்டுமா? அது அவமானத்திற்குரிய செயலா? இஸ்லாத்தில் இப்படியெல்லாம் உண்டா?
இஸ்லாமியர்களல்லாத சில மதத்தவர்கள் தொழில் அடிப்படையில் சாதியையும் வர்ணத்தையும் பிரிக்கின்றனர், ஆனால் இஸ்லாத்தைப் பொறுத்த வரை பிச்சை எடுக்காமல் சுயமரியாதையுடன் எந்தத் தொழில் செய்து பிழைத்தாலும் அதைப் பாராட்டத்தான் செய்கிறது. எனவே அபூலஹபின் மனைவியாக இருக்கிறவள், விறகு சுமக்கிற அளவுக்கு அவளுக்கு வறுமை ஏற்படவில்லை என்பதையும் பார்க்கிறோம்.

அவளுக்கும் அவளது கணவன் அபூலஹபிற்கும் அவர்களுடைய பொருளாதாரம் அவர்களுக்கு உதவவில்லை என்று சொல்லுகிற அளவிற்கு அல்லாஹ் தாறுமாறான பொருளாதாரத்தைக் கொடுத்திருக்கத்தான் செய்திருந்தான். அதன் காரணமாக இவன் தனது மனைவி விறகு பொறுக்கித்தான் குடும்பம் நடத்த வேண்டும் என்கிற தேவையும் இவனுக்கு இருக்கவில்லை என்பதையும் பார்க்கிறோம்..

சரி ஒரு வாதத்திற்குப் பேசுவதாக இருந்தால் கூட, விறகு சுமந்தால் நரகத்திற்குப் போக வேண்டுமா? இப்படியெல்லாம் சிந்தித்துப் பார்த்துத்தான் வசனத்திற்குரிய சரியான பொருளைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். ஏனெனில் இந்த வசனத்தைப் பேசுவது நீங்களோ நானோ கிடையாது.

எந்த மனிதனின் வார்த்தையும் கிடையாது. மனிதர்களைப் படைத்துப் பரிபக்குவப்படுத்துகிற இறைவனின் வார்த்தையாகும். அந்த வார்த்தைகளைப் படைத்தவன் பேசுகிற மாதிரித்தான் சரியான பொருளை விளங்கிட வேண்டும். அப்படியெனில் விறகு சுமப்பதினால் நரகத்திற்குச் செல்வாள் என்பதற்கு வேறு பொருள் இருக்கிறது என்பதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

விறகு சுமப்பது என்றால் இவ்விடத்தில், நபிகள் நாயத்திற்கு எதிராக மூட்டிவிடுகிற தீயை இன்னும் கொளுந்துவிட்டு எரியச் செய்வதற்காக விறகைப் பொறுக்கிக் கொண்டுவந்து கொடுத்ததால் அது நபிக்கு எதிராகச் செயல்பட்டதினால் நரகத்தில் கரிவாள் என்று அல்லாஹ் சொல்லுகிறான்.

அப்படியெனில், எதிர்ப்பு என்ற நெருப்பை மூட்டுவதற்கு விறகை சுமக்கிறாள்
என்று அர்த்தம். எனவே இவ்விடத்தில் விறகு என்றால், நபிகள் நாயத்தின் மீது கட்டவிழ்த்துவிட்ட பொய்கள், வதந்திகள், தவறான பிரச்சாரங்கள் என்று பொருள் வைக்க வேண்டும்.

இந்த வசனத்திற்குரிய விளக்கமாக இன்னொரு விசித்திரமான விளக்கத்தையும் சில விரிவுரை நூல்களில் சொல்-லி இருக்கிறார்கள். அதாவது அபூலஹபின் மனைவி விறகு சுமந்து பிழைக்கும் நிலையில் இருக்கவில்லை என்பது உண்மை தான். ஆனால் நபிகள் நாயகம் (ஸல் )

அவர்களின் வறுமையைக் கே-லி செய்வதற்காக் அவள் விறகு சுமந்து நடித்துக் காட்டினாள் என்பதே அந்த விளக்கம்.

இப்னு கதீர் போன்ற தப்ஸீர்களில் கூட இதை எழுயிதிருக்கிறார்கள். இதுவும் கூட பொய்தான். நபியவர்கள் மக்காவில் தம்மை இறைத் தூதர் என்று தமது நாற்பதாவது வயதில் அறிமுகம் செய்யும்போது தன்னிறைவான பெரிய பணக்காரராகத்தான் இருந்தார்கள்.

இன்னும் சொல்லப்போனால் ஊரிலேயே பெரிய பணக்காரராகத்தான் இருந்துள்ளார்கள். எனவே இந்தக் கதை முற்றிலும் பொய்யானது என்பதை இதில் இருந்து புரிந்து கொள்ளலாம்.

இந்தக் கதைபோன்று, இன்னொரு கதையும் உண்டு. அதில், அபூலஹபின் மனைவி எவ்வளவு பணக்காரியாக இருந்தாலும் கஞ்சம் பிடித்தவளாக இருந்தாள். அதனால்தான் அல்லாஹ் இப்படி பழித்துச் சொல்லுகிறான்
என்றும் எழுதி வைத்துள்ளார்கள். இந்த வாதமும் தவறானதுதான். ஒருவன் பெரிய இலட்சாதிபதியாகவும் கோடீஸ்வரனாகவும் இருக்கிறான்.

தன்னிறைவாகத்தான் இருக்கிறான். இருந்தாலும் நியாயமான முறையில் மேலும் உழைக்கிறான் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதனை எப்படித் தவறானது என்று சொல்ல முடியும்? எனவே அவள் பணக்காரியாக இருந்தாலும் விறகு விற்பது என்ற ஹலாலான இஸ்லாம் அனுமதித்த தொழிலைத்தானே செய்திருக்கிறாள். இது விமர்சித்துச் சொல்லுகிற அளவுக்கான விசயமாக இல்லையே என்று யோசித்திருந்தாலும் இதுபோன்ற கதைகளைச் சொல்லி-யிருக்க மாட்டார்கள். எனவே இந்தக் கதைகளையெல்லாம் நம்பக்கூடாது.

எனவே விறகு சுமப்பவள் என்பதற்குரிய சரியான பொருள், நபியவர்களுக்கு எதிராக மக்களைத் தூண்டிவிட்டவள் உசுப்பேற்றிவிட்டவள் என்று பொருள். நபியவர்களுக்கு எதிர்ப்பைத் தூண்டிவிடுவதற்குத் துணையாக நின்றவள் என்று அர்த்தம் செய்தால்தான், அப்படித் தூண்டிவிடுவது நரகத்திற்குரிய காரியமாக இருக்கும் என்பது நியாயமாகும்.

ஆக விறகு சுமப்பவள் என்பதற்கு இரண்டு அர்த்தம் இருக்கிறது. ஒன்று நேரடியாகவே விறகு சுமப்பது என்றும் மற்றொன்று நபியவர்களுக்கு எதிராக எதிர்ப்பைத் தூண்டிவிடுவது அல்லது தூண்டுவதற்குத் துணை நிற்பது என்றும் அர்த்தம் செய்யலாம். நேரடியாகவே விறகு சுமப்பது என்று அர்த்தம் வைப்பதற்கு இவ்விடத்தில் சிறிதளவிற்குக் கூட முகாந்திரம் இல்லை. ஆரம்பத்திலி-ருந்து திட்டுகிற சபிக்கிற தோரணையில் பேசிவிட்டதினால், விறகு சுமப்பதைத் திட்டுவதாக சபிப்பதாகக் கருதமுடியாது.

விறகு சுமப்பதை அப்படியே நேரடிப் பொருளிலும் சொல்லலாம். அதனால் தவறொன்றுமில்லை. ஆனால் அது அவ்விடத்தில் பொருந்திப் போகவேண்டும். உதாரணத்திற்கு ஒருவர் வருகிறார். இன்னொருவர் அவரது தொழில் என்னவென்று கேட்கிறார். அதற்கவர், இவர் விறகு சுமப்பவர் என்று சொன்னால் அது நேரடிப் பொருளில் பயன்படுத்துவதற்கான இடமாக அமையும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்துச் சொல்லவே முடியாது.

அதேபோன்று ஒருவர் காரி-லிருந்து இறங்குகிறார். ஐந்து விரல்களிலும் மோதிரம் அணிந்திருக்கிறார். கழுத்தில் பெரிய அணிகலன்ண்கள் எல்லாம் அணிந்திருக்கிறார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அவரைப் பற்றி ஒருவர் நம்மிடம் கேட்கும் போது, அவன்தான் விறகு வெட்டுகிறவன்
என்றோ அல்லது அவன்தான் விறகு சுமப்பவன் என்றோ பதில் சொல்லுகிறோம் என்றால் அதில் வேறேதோ பொடி இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

இந்த இடத்தில் நேரடியான பொருள் இல்லை. வேறேதோ இவரைப் பற்றிச்
சொல்லுகிறார் என்று பொருள். அதுபோன்றுதான் இந்த வசனத்
திலும் விறகு சுமப்பவள் என்றால் நேரடி அர்த்தத்தில் கிடையாது.
அந்த அர்த்தம் அபூலஹபின் மனைவிக்குப் பொருந்தவே பொருந்தாது.

இலக்கியமான பொருளில்தான் அல்லாஹ் பயன்படுத்துகிறான். எனவே இவள் விறகு வெட்டுகிறவள் என்பதை வேறுவிதமான பொருளில் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

அதனால்தான் அல்லாஹ் அடுத்த வசனத்தில், فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ - ஃபீ ஜீதிஹா ஹப்லுன் மின் மஸத் - அவளுடைய கழுத்தில் முறுக்கேறிய கயிறு இருக்கிறது என்று கூறுகிறான்.

இந்த வசனத்திலும் இலக்கியமான பொருள்தான் உள்ளது. அவளுடைய கழுத்தில் முறுக்கேறிய கயிறு இருக்கிறது என்றால், அழிவு ஏற்படும் என்று விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். கழுத்தில் முறுக்கேறிய கயிறு என்றால் இலக்கியமான வார்த்தையாகும். நம்முடைய நடைமுறைப் பேச்சில் கூட இருக்கத்தான் செய்கிறது. உதாரணத்திற்குச் சொல்வதாக இருப்பின், சில மாணவர்கள் ஆசிரியருக்குத் தெரியாமல் படத்திற்குச் சென்றுவிடுவார்கள். அவர் செய்த இந்தத் திருட்டுக் காரியம் தெரியவந்துவிடுமானால்,
அவருடன் படிக்கிற மற்ற மாணவர்கள், "இன்றைக்கு உனக்கு கழுத்தில் சுருக்குத்தான் மாப்பிள்ளை'' என்றெல்லாம் பேசிக் கொள்வார்கள். இவ்விடத்தில் சுருக்கு என்றால் தண்டனை என்று அர்த்தம். இப்படி பயன்படுத்துவது எல்லா மொழிகளிலுமே இருக்கத்தான் செய்கிறது.

அதே போன்றுதான் இந்த வசனத்தினுடைய பொருளையும் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். இவளது கழுத்திலும் முறுக்கேறிய கயிறு இருக்கிறது என்றால், இவளுக்குத் தண்டனை இருக்கிறது. இவளது புருஷன் எப்படி நரகத்திற்குச் செல்வானோ அதுபோன்று இவளும் நரகத்திற்குத்தான் செல்வாள் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

இதைத்தான் இந்த அத்தியாயம் சொல்லுகிறதே தவிர, இந்த உலகத்தில் நடக்கிற விசயத்தைச் சொல்லவே கிடையாது. அப்படியொரு பாரதூரமாக உலகத்தில் யாருக்குமே நடக்காத விசயம் இவர்களுக்கு நடக்கவும் இல்லை. எல்லோரும் செத்துப் போனதைப் போன்றுதான் இவர்களும் செத்துப் போனார்கள். அவ்வளவுதான்.

இந்தப் அபூலஹபினுடைய மனைவியான இவளும் நபியவர்களுக்குச் உறவினராகத்தான் இருந்தாள். முஆவியா (ரலி-) அவர்களின் தகப்பனார்
அபூசுஃப்யான் ஆவார்.

அபூசுஃப்யானுடைய மகளை நபியவர்கள் மணமுடித்து இருந்தார்கள்.

அபூசுஃப்யானுடைய தந்தை பெயர் ஹர்ப் என்பதாகும். ஹர்புடைய மகள்தான் அபூலஹபுடைய மனைவி. அப்படியெனில் அபூசுஃப்யானுக்கு தங்கை முறை வருவதினால் நபியவர்களுக்கு அபூசுஃப்யான் மச்சான் என்கிற முறையும் வரும். நபியவர்களுக்கு மச்சானுடைய தங்கை முறை வருகிறது.

எனவே அபூலஹபும் அவனது மனைவியும் நபியவர்களின் இரத்த பந்தத்தில் உள்ளவர்களாக இருந்தும் கொள்கைக்கு எதிராக செயல்பட்டார்கள் என்பதையும் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். இதுதான் இந்த அத்தியாயத்திலுள்ள சம்பவம்.
சூரத்துல் லஹபும் முன்னறிவிப்பும்!?

இந்த அத்தியாயத்திலுள்ள முன்னறிவிப்பு என்னவென்றால், அபூலஹபும் அவனது மனைவியும் நரகத்திற்குச் செல்வார்கள் என்பதின் மூலம் அவர்கள் இருவரும் இஸ்லாத்திற்கு வரமாட்டார்கள் என்பதுதான்.

அதே போன்று தப்பிக்கவே இயலாது என்று சொல்வதின் மூலம் இவர்களிருவருக்கும் நிரந்தர நரகம் கிடைக்கும் என்பதுவும் தெளிவாகிறது. பொதுவாக நரகத்திற்குச் செல்லுவான் என்று சொன்னால் அதில் நிரந்தர நரகமில்லாமல், தற்கா-லிகமாகக் கூட இருக்கலாம், போதுமான தண்டனை கொடுக்கப்பட்ட பிறகு சுவர்க்கத்திற்குச் செல்லுவான் என்ற கருத்து இருக்கிறது. ஆனால் அபூலஹபையும் அவனது மனைவியையும் பற்றிப் பேசுகிற இந்த வசனத்தில் مَا أَغْنَى عَنْهُ - மா அஃனா அன்ஹு என்றுள்ளது. அதற்குப் பொருள் அவர்களால் தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளவே இயலாது என்றாகிவிடும். அவர்களிருவருக்கும் நிரந்தர நரகம்தான் என்றாகிவிடும்.

இந்த இருவருக்கும் நிரந்தர நரகம்தான் கிடைக்கும் என்ற செய்தியை நபிகள் நாயகத்தின் மூலமாகத்தான் அல்லாஹ் சொல்லுகிறான்.

அதாவது நபிகள் நாயகம்தான் இந்த வசனத்தை தனது பெரிய தந்தை அபூலஹபிற்கும் தனது பெரிய தாயார் அபூலஹபின் மனைவிக்கும் எதிராகச் சொல்லுகிறார்கள்.

இந்த இடத்தில்தான் நாம் அல்லாஹ்வினுடைய முன்னறிவிப்பை நன்றாகப்
புரிய வேண்டும். அபூலஹப் என்பவன் நபிகள் நாயகத்திற்கும் இஸ்லாத்திற்கும் மிகப்பெரிய எதிரியாக இருந்தான். இஸ்லாத்தை எப்படியாவது பொய்ப்படுத்த வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு திரிந்தான். அதற்காக எந்த விலையும் கொடுப்பதற்குத் தயாரான ஒரு நபர்தான்.

இந்த நிலையில் முஹம்மது நபியைப் பொய்ப்படுத்துவதற்கு வேறு வெளியி-லிருந்து ஆதாரங்களைத் தேடுவதை விட, அவர் கையை வைத்தே அவரது கண்ணைக் குத்திவிடலாம். முனாஃபிக்குகள் வெறுமனே பெயருக்காவது இஸ்லாத்தை ஏற்பதைப் போன்று நடித்தார்கள். உலக மக்கள் பார்வையில் அவர்கள் முஸ்லி-ம்கள் பட்டிய-லில் அடங்கினார்கள்.

அது போல் இவனும் செய்திருக்கலாம். நபியவர்களுக்கும் அவர்களுடன் இருந்தவர்களுக்கும் தெரிகிற மாதிரி அஷ்ஹது அன் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ் என்றுகூறி இஸ்லாத்தை ஏற்பதாகக் கூறுவதன் மூலம் குர்ஆனை பொய்ப்படுத்தியிருக்கலாம். ஏன் அப்படியொரு நிகழ்வே நடக்கவில்லை.

எதிர்ப்பதற்கு எத்தனையோ சூழ்ச்சி செய்தவர்கள், எதாவது ஒரு வழியில் முஹம்மது பொய்யர் என்பதையும், அவர் வஹீ என்று பேசுகிற இந்தக் குர்ஆன் பொய்யானது என்றும், அவர் அல்லாஹ் என்று சொல்லுகிற கடவுளின்
வார்த்தையைப் பொய்ப்பித்து அல்லாஹ்வையும் பொய்ப்பிக்கலாம் என்று சுற்றித் திரிந்த அந்த சமூகத்திற்கு இப்படியொரு விசயம் மனதில்கூட உதிக்கவில்லை என்றால் இது இறைவனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட முன்னறிவிப்புத்தான் என்பதில் எள் முனையளவுக்கும் சந்தேகமே இல்லை.

அதாவது, முஹம்மதாகிய நீர், குர்ஆன் என்பது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த செய்தி என்று சொல்கிறீர். அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த செய்தி பொய்யாக இருக்காது. ஆனால் அபூலஹபும் அவனது மனைவியும் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டதின் மூலம், உமக்கு இந்தக் குர்ஆன் அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்தது என்று சொன்னது பொய். நீரும் பொய்யர். குர்ஆன் என்று நீர் சொல்லுவதும் கற்பனைதான் என்று அவர்கள் வாதிட்டிருக்க முடியும். இஸ்லாத்தையும் அதனை உருவாக்கியவனாகிய அல்லாஹ்வையும் பொய்ப்படுத்தியிருக்க முடியும். ஆனால் அது நடக்கவே இல்லை. முஸ்-லிம் என்று சொல்-லிக் கொண்டு எத்தனையோ முனாஃபிக்குகள் இருந்தார்கள். மதினாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்யும்போது கூட, எத்தனையோ பேர் நடிக்கத்தான் செய்தார்கள். நபிகள் நாயகத்தினால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

எனவே நபியையும், குர்ஆனையும் பொய்பிப்பதற்கு எப்படியாவது எதிர்க்க வேண்டும் என்று வழிதேடிக் கொண்டிருந்த சமூகம் இந்த வசனத்திற்கு எதிராக செயல்பட்டு நபியையும் குர்ஆனையும் அல்லாஹ்வையும் பொய்ப்படுத்த வேண்டுமென அபூலஹபும் அவனது மனைவியும் அந்த சமூகமும் நினைக்கவே இல்லை என்கிற செய்தியை ஆழமாகச் சிந்தித்தால் இது அல்லாஹ்வின் ஆற்றல் என்பதையும், அல்லாஹ் நினைத்தால் உள்ளங்களைப் புரட்டுவதின் மூலமே மனிதர்களை அவனால் ஆட்சி செலுத்த முடியும் என்பதையும் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இந்த அத்தியாயத்தைப் படித்த ஒரு கிறித்துவப் பாதிரியார், இந்த அத்தியாயத்தில் சொல்லப்பட்ட அபூலஹபைப் பற்றியும் அவனது மனைவியயைப் பற்றியும் குறிப்புக்களை எடுத்துக் கொண்டு சிந்திக்கிறார்.

நபிகளாரை எந்தெந்த அடிப்படையிலெல்லாம் எதிர்க்க வேண்டுமோ
அந்தந்த அடிப்படையிலெல்லாம் எதிர்த்த அபூலஹபும் அந்த சமூகமும் இப்படியொரு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து இஸ்லாத்தைப் பொய்ப்படுத்தாமல் போனது ஏன்? என யோசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டார். இதுபோன்ற விசயத்தை எந்தச் சமானிய மனிதனாலும் முன்னறிவிப்புச் செய்யவே முடியாது என்பதை உணர்கிறார். முஹம்மது அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதராக இருந்தால்தான் இப்படிச் சொல்ல முடியும். இந்த வார்த்தை அல்லாஹ்வின் வார்த்தைதான் என்பதையும் உணர்கிறார்.

ஒருவரைக் குறிப்பிட்டு இவர் இஸ்லாத்திற்கு வரவே மாட்டார் என்று நபிகள் நாயகம் சொல்லுகிறார்கள். அதுவும் அல்லாஹ் சொல்வதாகச் சொல்கிறார்கள். அதுபோன்று அப்படியே நடக்கிறதெனில், முஹம்மது அவர்கள் நம்மைப் போன்ற சாமானிய மனிதராக மட்டும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் தூதராகவும்
இருக்கிறார்கள் என்று ஒப்புக் கொண்டு இஸ்லாத்தை ஏற்று ஹஜ்ஜுக்கும் சென்று வந்துவிட்டார் அந்தப் பாதிரியார்.

அந்தப் பாதிரியார், தான் எப்படி இஸ்லாத்திற்கு வந்தார் என்பதைப் பற்றிச் சொல்லும் போது, இந்த வசனம்தான் சிந்திக்கத் தூண்டி என்னை ஆட்கொண்டுவிட்டது. அதனால்தான் நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டேன் என்றும் விவரிக்கிறார்.

ஆனால் நம்மைப் பொறுத்தவரை, தப்பத் யதா சூராவில் வரலாற்றுச் செய்தி மட்டும்தான் இருப்பதாக நாம் நினைக்கிறோம். இதில் என்ன அப்படி இருந்துவிடப் போகிறது என்றும் நினைக்கிறோம். மேலும் சொல்வதாக இருப்பின், அபூலஹப் நாசமாகிவிட்டான், அவனது மனைவியும் நாசமாகிவிடுவாள் என்றும்தான் இருக்கிறது. இந்த வசனத்தில் எந்த அறிவுரையும் இல்லை. தொழுங்கள் என்றோ நோன்பு வைய்யுங்கள் என்றோ பொய் சொல்லாதே என்றோ கோள் சொல்லாதே என்றோ இல்லை. மேலும் மறுமையைப் பற்றி ஒன்றுமில்லை. வெறுமனே ஒரு தனிமனிதனைப் பற்றிய செய்தி மட்டும்தான் என்று நாம் நினைக்கலாம்.

ஆனால் அப்படியெல்லாம் நினைப்பது தவறானதாகும். ஏனெனில் அல்லாஹ்வுடைய கலாமில் ஒருவார்த்தைகூட வீணானதாக இருக்காது. இருக்கவும் கூடாது. அவன் அர்த்தத்துடன் அங்காங்கே ஆப்பு வைத்து இருக்கிறான். அவ்வளவுக்கு இந்த அத்தியாயத்தில் விசயம் இருக்கிறது. ஒருவன் சரியாகச் சிந்தித்தால் அந்த சிந்தனை அவனை இஸ்லாத்திற்குள் கொண்டுவந்துவிடும்.

நான்கு மத்ஹபு என்று சொல்லுபவர்கள் இந்த அத்தியாயத்திற்கு விளக்கம் என்ற பெயரில் உலகத்தில் உள்ளதைப் பற்றிப் பேசுகின்றனர். புரியாத விளக்கத்தைச் சொல்-லி இந்த அத்தியாயத்தின் அடிப்படையையே தவறாக்கிவிட்டனர். ஆனால் இந்த அத்தியாயத்தைப் படித்துவிட்டு இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டு இந்தப் பாதிரியாரைப் போன்று சிந்தித்தால், இந்த அத்தியாயம் இறைவனால் நபியவர்களின் சமுதாயத்தினருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முன்னறிவிப்பு என்பதைப் புரியலாம்.

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மது நபிகள் நாயகம் உண்மையிலேயே அல்லாஹ்வின் தூதர்தாம் என்பதையும் அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் புறத்திலி-ருந்து அருளப்பட்ட வசனங்கள் இறைவனின் வார்த்தைகள்தாம் என்பதையும் இவ்வத்தியாயம் மெய்ப்படுத்துகிறது.

மேலும் அந்தப் பாதிரியார் இப்படிப்பட்ட வார்த்தையையும் வாசக அமைப்பையும் சொல்வதாக இருந்தால் அதுவும் அல்லாஹ்வின் புறத் திலி-ருந்து வந்த வேதம் என்று சொல்லுவதாக இருந்தால், நிச்சயமாக அவர் அல்லாஹ்வினால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தூதராகத்தான் இருப்பார் என்று நம்பி நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு இந்த அத்தியாயம் ஒன்றே எனக்குப் போதுமானதாக இருக்கிறது என்றும் கூறுகிறார்.

சூரத்துல் லஹப் அத்தியாயத்தை தொழுகையில் ஓதலாமா?

சிலர் இந்த அத்தியாயத்தைத் தொழுகையில் ஓதக்கூடாது என்று ஃபிக்ஹு நூற்களில் எழுதி வைத்துள்ளனர். மேலும் நபிகள் நாயகம் தொழுகையில் ஓதக்கூடாது என்று சொல்-லியுள்ளார்கள் என்றும் தங்களது பயான்களில் மத்ஹபினர் நபிகள் நாயகம் சொல்-லித்தராத பொய்யானதை
நபிகள் நாயகத்தின் மீது இட்டுக் கட்டிச் சொல்-லிக் கொண்டிருக்
கிறார்கள்.
அபூலஹப் என்பவர் நபிகள் நாயகத்தின் பெரிய தந்தையாவார். எனவே நபிகள் நாயகத்தின் பெரிய தந்தையை இந்த அத்தியாயம் திட்டுவதைப் போன்று இருக்கிறது என்பதினால் இந்த அத்தியாயத்தை தொழுகையில் ஓதக்கூடாது என்கின்றனர்.

இப்படியெல்லாம் நபிகள் நாயகத்தின் மீது பாசம் வைக்கக் கூடாது. நபிகள் காட்டித் தராத முறையில் நபிகளாரை நேசிப்பது இஸ்லாத்தினுடைய அடிப்படையையே தகர்த்துவிடும். நபிகளாரையும் அவர்களின் போதனைகளையும் தவறாக விளங்கி இப்படி கூறுகெட்ட தனமாக நபிகளாரை நேசிக்கிறோம் என்ற பெயரில் எவ்வளவு முட்டாள்தனமான மிகவும் பாரதூரமான விசயத்தை இஸ்லாத்தின் பெயரால் இட்டுக் கட்டியுள்ளார்கள். இது முற்றிலும் இஸ்லாத்தில் இல்லாத ஒரு கருத்தாகும்.

ஏனெனில், இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் சொந்த பந்தங்கள், இரத்த உறவு முறைகள் போன்றவற்றிற்கெல்லாம் எந்த முக்கியத்துவமும் கிடையாது.

இஸ்லாத்தினுடைய கொள்கைதான் இஸ்லாத்தில் உயரிய சொந்தமே தவிர மற்றபடி ஒன்றுமில்லை. எனவே அபூலஹப் என்பவன் நபியவர்களின் சொந்தம் என்பதினால் இந்த வசனத்தைப் பற்றி தவறாகச் சொல்வது இஸ்லாத்தையே அர்த்தமற்றதாக்கிவிடும்.

இன்னும் சொல்லப் போனால், அபூலஹப் நபியவர்களைப் பார்த்து, காலமெல்லாம் நாசமாகப் போ என்று சொல்லி-யுள்ளான் என்று
அவனை வெறுப்பதற்குப் பதிலாக, அவன் மீது கோபப்படுவதற்குப் பதிலாக நபியவர்களின் உறவுதானே என்று இரத்த பாசத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். இஸ்லாத்தில் இதுபோன்ற ஒரு சித்தாந்தம் உண்டா? கொள்கை அடிப்படையில்தான் உறவுக்கு மிக முக்கியமே தவிர மற்ற எல்லா உறவுகளையும் இஸ்லாம் தடுக்கிறது.

நூஹ் நபியைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறும் போது, நூஹ் நபியினுடைய சமூகம் வெள்ளப் பிரளயத்தில் மூழ்கடிக்கப்படும் போது நூஹ் நபியவர்கள் தனது இறைமறுப்பான மகனையும் காப்பாற்று! அவனும் எனது குடும்பத்தைச் சார்ந்தவன் தானே என்று சொல்லும் போது, அல்லாஹ் அவரைக் கண்டிக்கிறான்.
நூஹ், தம் இறைவனை அழைத்தார். "என் மகன் என் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன். உனது வாக்குறுதியும் உண்மையே. நீயே தீர்ப்பு வழங்குவோரில் மேலானவன்'' என்றார்.

"நூஹே! அவன் உன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் அல்லன். இது நல்ல செயல் அல்ல. உமக்கு அறிவு இல்லதாது பற்றி என்னிடம் கேட்காதீர்! அறியாதவராக நீர் இருக்கக் கூடாது என உமக்கு அறிவுரை கூறுகிறேன்'' என்று அவன் கூறினான்.
(அல்குர்ஆன் 11:45,46)

நூஹ் நபியுடைய மகன் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. ஆனாலும்
அவர் தனது மகனைக் காப்பாற்றச் சொல்லி- அல்லாஹ்விடம் கேட்கும் போது, அவன் உனது மகனில்லை என்று நூஹ் நபிக்கு அல்லாஹ் சொல்லி-க் காட்டுகிறான், அதைப் பற்றி நீர் பேசவே கூடாது என்று சொல்-லிக் காட்டுகிறான். உனக்குப் பிறந்ததினால் பிள்ளையா? இல்லவே இல்லை. உன் கொள்கையை ஏற்றுக் கொண்டால்தான் குடும்பம்.

இஸ்லாத்தின் இந்த அடிப்படையை சிந்தித்தால் இந்த சூராவை ஓதக்கூடாது என்றெல்லாம் யாரும் கூற மாட்டார்கள்.

அபூலஹபுடைய மகளின் பெயர் துர்ரா என்பதாகும். அபூலஹபும் அவனது மனைவியும்தான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லையே தவிர அவர்களின் மகளார் துர்ரா அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டு மதினாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்து வந்தார்கள். ஆனால் மதினாவிலுள்ள சிலர் உங்களது தந்தை அபூலஹபைத்தான் அல்லாஹ் இவ்வளவுக்குத் சபித்துக் கூறுகிறான் என்று விமர்சித்துப் பேசினார்கள். உடனே துர்ரா என்கிற அந்த ஸஹாபிப் பெண் நபியவர்களிடத்தில் வந்து, மக்கள் தன்னைப் பற்றி விமர்சித்துப் பேசிய செய்தியை முறையிடுகிறார்கள். நபியவர்கள் லுஹர் தொழுகைக்குப் பிறகு மிம்பரில் ஏறி மக்களைப் பார்த்து, எனது உறவினர்கள் விசயத்தில், என் இரத்த சொந்தம் என்னை நோவினை செய்யாதீர்கள் என்று எச்சரித்ததாக சில அறிவிப்புகள் உள்ளன.

المعجم الكبير للطبراني (17 / 496 )
20125 حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بن دُحَيْمٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بن بَشِيرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بن إِسْحَاقَ، قَالَ: حَدَّثَنِي نَافِعٌ، مَوْلَى ابْنِ عُمَرَ، وَزَيْدُ بن أَسْلَمَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، وَعَنْ سَعِيدِ بن أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَعَنْ مُحَمَّدِ بن الْمُنْكَدِرِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَعَنْ عَمَّارِ بن يَاسِرٍ، قَالُوا: قَدِمَتْ دُرَّةُ بنتُ أَبِي لَهَبٍ الْمَدِينَةَ مُهَاجِرَةً، فَنَزَلَتْ دَارَ رَافِعِ بن الْمُعَلَّى الزُّرَقِيِّ، فَقَالَ لَهَا نِسْوَةٌ جَالِسِينَ إِلَيْهَا مِنْ بني زُرَيْقٍ: أَنْتِ بنتُ أَبِي لَهَبٍ الَّذِي يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ "تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ" ளالمسد آية 12ன مَا يُغْنِي عَنْكِ مُهاجَرُكِ؟، فَأَتَتْ دُرَّةُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: فَشَكَتْ إِلَيْهِ مَا قُلْنَ لَهَا فَسَكَّنَها، وَقَالَ:اجْلِسِي ثُمَّ صَلَّى بِالنَّاسِ الظُّهْرَ، وَجَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ سَاعَةً، ثُمَّ قَالَ:أَيُّهَا النَّاسُ مَا لِي أُوذِي فِي أَهْلِي، فَوَاللَّهِ إِنَّ شَفَاعَتِي لَتَنَالُ حَيَّ حَا، وَحُكْمَ وصَدَاءَ، وسَلْهَبَ يَوْمَ الْقِيَامَ .

அபூலஹபினுடைய மகள் துர்ரா அவர்கள் (இஸ்லாத்தை ஏற்று மதினா
விற்கு) ஹிஜ்ரத் செய்தவர்களாக வந்து ராஃபி இப்னுல் முஅல்லஷ் ஷுரக்கீ என்பவரது வீட்டில் தங்கினார்கள். பனூ ஷுரைக் குடும்பத்துப் பெண்கள், ''தப்பத் யதா அபீலஹபின் வதப்ப'' என்ற இந்த அத்தியாயம் அருளப்பட்டவரான அபூலஹபினுடைய மகள்தானே நீங்கள்! (அதனால்) உங்களது ஹிஜ்ரத் உங்களது எந்தப் பயனையும் தரப்போவதில்லை என்றும் விமர்சித்தார்கள். உடனே (அபூலஹபின் மகள்) துர்ரா அவர்கள் நபிகள் நாயகத்திடம் வந்து, தான் சந்தித்த விமர்சனத்தை முறையிட்டார்கள். அப்போது நபியவர்கள், நீங்கள் இங்கேயே இருங்கள் என்று சொல்லி-விட்டு மக்களுக்கு லுஹர் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு மிம்பரின் மீது சிறிது நேரம் அமர்ந்து, மக்களே என் குடும்பத்தினர்
விசயத்தில் என்னை நோவினை செய்வதற்கு உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! சில கோத்திரங்களின் பெயர்களைச் சொல்-லி அவர்களுக்கு மறுமையில் எனது (உறவு முறை நெருக்கத்தினால்) பரிந்துரை கிடைக்கும் என்றார்கள்.
தப்ரானியின் முஃஜமுல் கபீர், பாகம் 17, பக்கம் 496

1013 عبد الرحمن بن بشير الشيباني الدمقشى روى عن محمد بن اسحاق روى عنه سليمان بن عبد الرحمن الدمشقي وعبد الرحمن بن ابراهيم دحيم. نا عبد الرحمن قال سمعت ابي يقول ذلك وسألته عنه فقال: منكر الحديث يروى عن ابن اسحاق غير حديث منكر. قال أبو محمد وروى عن عمار بن اسحاق عن محمد بن المنكدر وروى عنه زهير بن عباد الرؤاسى.- الجرح والتعديل (5 / 215)

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர்வரிசையில் அப்துற் ரஹ்மான் பின் பஷீர் அஷ்ஷைபானிய்யி அத்திமிஷ்கிய்யி என்பவர் இடம் பெறுகிறார். இவரது ஹதீஸ் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியதாகும் (முன்கருல் ஹதீஸ்) என்று அபூஹாத்தம் ராஸீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள். மேலும் இப்னு இஸ்ஹாக் அறிவிப்பதாக ஏராளமான முன்கரான ஹதீஸ்களை அறிவிப்பராகவும் இவர் இருக்கிறார் என்றும் குறைகூறுகிறார். மேற்சொன்ன இந்தச் செய்தியிலும் ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بن بَشِيرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بن إِسْحَاقَ... ... முஹம்மது இப்னு இஸ்ஹாக் வழியாகத்தான் அறிவிக்கிறார்.
அல்ஜரஹ் வத்தஃதீல், பாகம் 5, பக்கம் 215

எனவே இன்னொருவரின் பெயரைப் பயன்படுத்தி இவர் இஷ்டத்திற்கு அடித்து விடுகிறவரின் செய்தியை நபியவர்களைப் பயன்படுத்தி சொல்லி-யிருப்பதினால் இந்தச் செய்தியை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடாது.

எனவே நபியவர்களின் இரத்த உறவு என்பதை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு 'தப்பத் யதா' என்ற அத்தியாயத்தை ஓதக்கூடாது என்பது குர்ஆனைப் பற்றித் தெரியாதவர்களின் வாதமாகும். ஃபிர்அவ்னை எப்படி நாம் வெறுக்கிறோமோ அதுபோன்று அபூலஹபையும் வெறுக்க வேண்டும். நபியவர்களின் உறவாக இருப்பதினால் இந்த அத்தியாயத்தை ஓதக் கூடாது என்கிற இந்த வாதத்தின்படி பார்த்தால், முஹம்மது நபிக்கே முன்மாதிரி நபியாக இருக்கிற இப்ராஹீம் நபியின் தந்தையான ஆஸர் அவர்களைப் பற்றிய வசனங்களையும் தொழுகையில் ஓதாமல் இருக்க வேண்டியதுதானே? அப்போது இப்ராஹீம் நபியுடைய மனது புன்படுமே என்று நினைக்க வேண்டியது தானே?
இப்ராஹீம் நபியின் தந்தையை அல்லாஹ்வின் எதிரி என்று அல்லாஹ் சொன்னவுடனேயே இப்ராஹீம் நபியவர்கள் உடனே அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்டார்கள் என்பதையும் அந்த வசனங்களிலேயே சொல்-லிக் காட்டுகிறான்.
இணை கற்பிப்போர் நரகவாசிகள் என்பது தெரிந்த பின்னர், அவர்கள் நெருங்கிய உறவினரேயானாலும் அவர்களுக்காக பாவமன்னிப்புத் தேடுவது நம்பிக்கை கொண்டோருக்கும், இந்த நபிக்கும் (முஹம்மதுக்கும்) தகாது. இப்ராஹீம் தம் தந்தைக்காக பாவமன்னிப்புத் தேடியது, தந்தைக்கு அவர் அளித்த வாக்குறுதியின் காரணமாகவே. அவர் அல்லாஹ்வின் எதிரி என்பது அவருக்குத் தெரிந்த பின் அதிலிருந்து விலகிக் கொண்டார். இப்ராஹீம் பணிவுள்ளவர்; சகிப்புத் தன்மை உள்ளவர். (அல்குர்ஆன் 9:113,114)

எனவே அல்லாஹ்வை ஏற்றுக் கொள்ளாத அனைவரும் அல்லாஹ்வுக்கு எதிரிதான். எப்போது அல்லாஹ்வுக்கு ஒருவன் எதிரியாக இருப்பானோ அவன் அல்லாஹ்வை ஏற்றுக் கொண்டவர்களுக்கும் எதிரியாகத்தான் இருப்பான். அவர் யாராக இருந்தாலும் சரியே! நபிகள் நாயகத்துக்குச் சொந்தம் என்பது, அல்லாஹ்வுக்கு எதிரியாக இருப்பதை விட சிறியதாகத் தெரிகிறதா? அப்படியொரு அடிப்படையில் நபியவர்கள் நடந்துகொள்ளவே இல்லை.

அதுபோன்ற ஒரு கொள்கைக்கு இஸ்லாத்தில் எந்த ஒரு ஆதாரத்தையும் குர்ஆனிலோ சஹீஹான ஹதீஸிலோ பார்க்கவே முடியாது.

20121 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بن عَبْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ، ثنا مُحَمَّدُ بن عَبْدِ اللَّهِ بن نُمَيْرٍ، ثنا عَبْدُ اللَّهِ بن إِدْرِيسَ، قَالَ: سَمِعْتُ عَمْرُو بن عُثْمَانَ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، قَالَ: كَانَتْ دُرَّةُ بنتُ أَبِي لَهَبٍ عِنْدَ الْحَارِثِ بن عَبْدِ اللَّهِ بن نَوْفَلٍ، فَوَلَدَتْ لَهُ عُقْبَةَ، وَالْوَلِيدَ، وَأَبَا مُسْلِمٍ، ثُمَّ أَتَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ، فَأَكْثَرَ النَّاسُ فِي أَبَوَيْهَا فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا وَلَدَ الْكُفَّارُ غَيْرِي؟ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:وَمَا ذَاكَ؟ قَالَتْ: قَدْ آذَانِي أَهْلُ الْمَدِينَةِ فِي أَبَوَيَّ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:إِذَا صَلَّيْتِ الظُّهْرَ فَصَلِّي حَيْثُ أَرَى، فَصَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيْهَا، فَأَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ بِوَجْهِهِ، فَقَالَ:أَيُّهَا النَّاسُ، أَلَكُمْ نَسَبٌ وَلَيْسَ لِي نَسَبٌ؟فَوَثَبَ عُمَرُ، فَقَالَ: غَضِبَ اللَّهُ عَلَى مَنْ أَغْضَبَكَ، فَقَالَ:هَذِهِ بنتُ عَمِّي فَلا يَقُلْ لَهَا أَحَدٌ إِلا خَيْرًا. المعجم الكبير للطبراني (17 / 494)

துர்ரா என்றொரு பெண்மனி இருந்ததாகவும் மக்கள் அவர்களை விமர்சித்ததை நபியவர்களிடம் முறையிட்டதாகவும் அதற்காக நபியவர்கள் மக்களை எச்சரித்தார்கள் என்றெல்லாம் மேலுள்ள செய்தியைப் போன்றே இதே தப்ராயின் முஃஜமுல் கபீரில், பாகம் 17, பக்கம் 494 ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

الاسم : عبد الله بن عبد الرحمن بن أبى حسين بن الحارث بن عامر بن نوفل القرشى النوفلى المكى ( ابن عم عمر بن سعيد بن أبى حسين )
الطبقة : 5 : من صغار التابعين
روى له : خ م د ت س ق ( البخاري - مسلم - أبو داود - الترمذي - النسائي - ابن ماجه)
رتبته عند ابن حجر : ثقة عالم بالمناسك و رتبته عند الذهبي : لم يذكرها

நபியவர்கள் காலத்தில் நடந்ததாக ஒரு செய்தியையோ சம்பவத்தையோ அறிவிப்பவர் கண்டிப்பாக ஸஹாபியாகத்தான் இருக்க வேண்டும். அந்த ஸஹாபிதான் நபியவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிற முதல் அறிவிப்பாளராக இருக்கவும் வேண்டும். ஆனால் இந்தச் செய்தியை அறிவிக்கிற முதல் அறிவிப்பாளராக இருப்பவர் ஸஹாபிக்கு அடுத்துள்ள படித்தரத்தில் இருக்கிற தாபியீன் ஆவார். இன்னும் சொல்வதாக இருந்தால் தாபியீன்களிலேயே இவர் சிறிய தாபியீதான். சிறிய தாபியீ என்றால், வயது முதிர்ந்த நிலையிலுள்ள ஸஹாபாக்களில் சிலரை, 10 அல்லது 15 வயது நிரம்பிய தாபியீ பார்ப்பது என்று பொருள்.

இந்த தாபியீன்களில் சிறிய தாபியியாக இருப்பவர் நபிகள் நாயகம் காலத்தில் நடந்த செய்தியை எப்படி அறிவிக்க முடியும்? ஸஹாபி சொன்னதாகத்தான் அறிவிக்க முடியுமே தவிர நபியவர்கள் சொன்னதாக ஒருபோதும் அறிவிக்கவே முடியாது. இன்னும் சொல்வதாக இருப்பின் ஸஹாபியிடமிருந்து கூட அறிவிக்க வாய்ப்புக்கள் மிகக் குறைவுதான். இரண்டு ஸஹாபிகளிடமிருந்துதான் தாபியீன்களில் சிறிய தாபியி அறிவிக்க முடியும். அறிவிப்பதற்கு வாய்ப்புக்கள் அதிகம். எனவே இப்படிப்பட்ட நிலையில் அறிவிக்கப்படுகிற செய்தியும் ஏற்புடைய செய்தியாக இல்லை என்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எனவே தொழுகையில் இந்த அத்தியாயத்தை ஓதக்கூடாது என்பது கடைந்தெடுத்த பொய்க் கதையாகும். இந்த சூரா குர்ஆனின் 114

அத்தியாயங்களின் இடையில்தான் இருக்கிறது. இந்த சூராவைத் தாண்டியும் சில அத்தியாயங்கள் குர்ஆனில் இடம் பெறுகிறது. குர்ஆனை வரிசையாக ஓதிக்கொண்டே வரும்போது இந்த அத்தியாயத்தை மட்டும் விட்டுவிட்டு அடுத்த அத்தியாயத்திற்குத் தாண்டிவிட வேண்டும் என்பதற்கு ஏதாவது ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான செய்தியையாவது காட்டமுடியுமா? தலைகீழாக நின்றாலும் காட்டவே முடியாது என்பதுதான் உண்மை. தொழுகையில் ஓதக்கூடாது என்றால் ஏன் குர்ஆனில் இப்படியொரு அத்தியாயம் இடம் பெற வேண்டும்? அல்லாஹ்வினுடைய பதிவிலி-ருந்து எடுத்திருக்கலாமே!

இந்த அத்தியாயம் நபியவர்களுடைய மனதினைப் புண்படுத்துவதாக இருந்திருந்தால் அல்லாஹ் இந்த அத்தியாயத்தை வாபஸ் பெற்றிருப்பான். அதற்கான ஆதாரங்களும் நிச்சயமாக குர்ஆனிலோ அல்லது ஹதீஸின் மூலமாகவோ பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும். ஆனால் அப்படி எந்தப் பதிவுகளும் இல்லை.

மேலும் அல்லாஹ் இந்த அத்தியாயத்தைத் தனது குர்ஆனில் பாதுகாத்துள்ளான். ஸஹாபாக்களும் பதிவுகளைச் சரிசெய்யும் போது இந்த அத்தியாயத்தையும் சேர்த்துத்தான் பதிவு செய்துள்ளார்கள். எனவே தாராளமாக இந்த அத்தியாயத்தைத் தொழுகையிலும் தொழுகைக்கு வெளியிலும் ஓதலாம். தொழுகையில் இந்த அத்தியாயத்தை ஓதக்கூடாது என்பதற்கு எந்தச் சான்றும் இல்லை என்பதினால் எவர்களது கற்பனைக் கூற்றையும் நாம் ஏற்றுக் கொள்ளத் தேவையில்லை.

சூரத்துல் லஹபும் மற்றொரு கற்பனைக் கதையும்

இந்த அத்தியாயம் தொடர்பாக இன்னொரு கட்டுக்கதையும் புனைந்து
சொல்லப்படுகிறது. அபூலஹபின் இரண்டு கரங்களும் அவனும் நாசமாகட்டும்! என்ற இந்த வசனத்தினை விளக்குகிறோம் என்ற பெயரில், முஹம்மது நபி பிறந்த செய்தியைக் கேட்ட அபூலஹப் தனது அடிமையை விடுதலை செய்யும் போது தனது சுட்டு விரலால் சுட்டிக் காட்டித்தான் விடுதலை செய்தான். எனவே அவனது கையின் விரல்களில் சுட்டு விரலை மட்டும் நரகம் தீண்டாது என உலமாப் பெருமக்கள் தங்களது உரைகளில் சொல்லுவார்கள்.

இதுமாதிரியான ஒரு கருத்து புகாரியிலேயே இருக்கத்தான் செய்கிறது. புகாரியில் இருந்தவுடனேயே ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற அவசியம் ஒன்றும் நமக்கில்லை. புகாரியில் பதிவு செய்யப்பட்ட அந்தச் செய்தியை நபிகள் நாயகம் சொன்னதற்கான ஆதாரம் உள்ளதா? இல்லையா? என்று ஆய்வு செய்ய வேண்டும். யார் சொன்னதாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். அறிவிப்பாளர் தொடர் வரிசையிலுள்ளவர்கள் அனைவரும் சரியானவர்களா என்று ஆய்வு செய்ய வேண்டும். அந்தக் கருத்து குர்ஆனுடன் நேரடியாக மோதுகிறதா? என்றெல்லாம் ஆய்வு செய்து பார்த்துவிட்டுத்தான் புகாரியில் இருக்கிறது என்று சொல்ல வேண்டுமே தவிர புகாரியில் இருந்தாலே அது ஹதீஸ் என்று நம்பிவிடக் கூடாது.
அறிவிப்பாளர் உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்:

ஸுவைபா, அபூலஹபின் அடிமைப் பெண்ணாவார். அபூலஹப் அவரை விடுதலை செய்திருந்தார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பாலூட்டினார். அபூலஹப் இறந்த போது அவருடைய குடும்பத்தாரில் ஒருவர் அவரைக் (கனவில்) கண்டார். அபூலஹப் மோசமான நிலையில் அவருக்குக் காட்டப்பட்டார்.

அபூலஹபிடம், "(மரணத்திற்குப் பிறகு) நீ எதிர் கொண்டது என்ன?'' என்று அவர் கேட்டார். உங்களை விட்டுப் பிரிந்த பின் ஒரு சுகத்தையும் நான் சந்திக்கவில்லை. ஆயினும், நான் ஸுவைபாவை விடுதலை செய்ததற்குப் பிரதியாக இந்த விரல்கüனூடே எனக்கு நீர் புகட்டப்படுகிறது'' என்று கூறினார். (புகாரி 5101)

இந்தச் செய்தியின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் உள்ள ஒருவர்தான் இதை அறிவிக்கிறார். அதுவும் அபூலஹபின் குடும்பத்தாரில் யாரோ ஒருவர் கனவு கண்டதாகவும் அவரது கணவில் அபூலஹப் பேசிக் கொண்டதாகவும்தான் இருக்கிறதே தவிர இதற்கும் நபிகள் நாயகத்திற்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை.
அபூலஹபின் குடும்பத்தாரில் உள்ளவர் கனவு கண்டால் என்ன? கனவு காணாவிட்டால் நமக்கென்ன?

நபியவர்கள் கனவு கண்டால் அது வஹீ என்பதற்குச் சான்று இருக்கிறது. அபூலஹபின் குடும்பத்தாரில் ஒருவர் கனவு கண்டதினால் அவரையும் நபியாக்க முடியுமா? இப்படியெல்லாமல் சிந்தித்துப் பார்க்காமல் புகாரியில் இருக்கிறது என்று மட்டும் பார்க்கக் கூடாது.

இந்தச் செய்தி குர்ஆனுடன் நேரடியாக மோதுகிறது. அல்லாஹ் இந்த அத்தியாயத்தின் ஆரம்பத்திலேயே அபூலஹபின் இரண்டு கைகளும் நாசமாகட்டும் என்று சொல்லுகிறான். கை நாசமாகட்டும் என்று சொல்லும் போது அந்தக் கையில்தான் விரல்களும் இருக்கின்றன. மேலும் ஒரு கை நாசமாகட்டும் என்றுகூட அல்லாஹ் சொல்லாமல் இரண்டு கைகளும் நாசமாகட்டும் என்றும் சொல்லுகிறான். இன்று விளக்கம் கொடுப்பவர்களுக்கு சாட்டையடி கொடுப்பதற்குச் சொன்னதைப் போன்றே நமக்குத் தோன்றுகிறது.

அதுவும் எடுத்த எடுப்பிலேயே அவன் நாசமாகட்டும் என்று சொல்லாமல் அவனது இரு கைகள் நாசமாகட்டும் பிறகு அவனும் நாசமாகட்டும் என்று அல்லாஹ் நேரடியாகச் சொன்ன பிறகும், முஹம்மது நபி பிறந்த சந்தோசத்திற்காக அபூலஹப் தனது அடிமைப் பெண் சுவைபாவை விடுதலை செய்ததினால் அபூலஹபின் சுட்டுவிரலில் பால் சுரக்கிறது என்ற கருத்து குர்ஆனுடன் நேரடியாகத்தான் மோதுகிறது.

அவனது இரு கைகளும் நாசமாகட்டும் என்பதின் மூலம் அவனது
இரண்டு கைகளைத்தாம் முதலி-ல் நரகம் தீண்டும் என்று அல்லாஹ் கொடுத்த தீர்ப்பை விட, கனவில் அபூலஹப் சொன்னது இவர்களுக்குப் பெரிதாகத் தெரிகிறது. நபிகள் நாயகத்தைத் தவிர வேறு யார் வேண்டுமானாலும்
நான்தான் அபூலஹப் என்று சொல்லி-க் கொண்டு நமது கனவில்கூட வரத்தான் செய்யலாம். அபூலஹப் நமது கனவில் வந்து நான் சுவர்க்கத்தில் இருக்கிறேன் என்று சொன்னால் அபூலஹப் சுவர்க்கத்திற்குச் செல்வான் என்று அர்த்தமாகிவிடுமா?

அதேபோன்று நாளைக்கு ஃபிர்அவ்னோ, அபூஜஹ்லோ நமது கனவில் வந்து நான்தான் ஃபிர்அவ்ன், அபூஜஹ்ல், நான் சுவர்க்கத்தில் இருக்கிறேன் என்று சொன்னால் உடனே ஃபிர்அவ்னுக்கும் அபூஜஹ் லுக்கும் சுவர்க்கம் என்று சொல்வீர்களா? ஃபிர்அவ்னும் அபூஜஹ்லும் நரகத்திற்குச் செல்வார்கள் என்று அல்லாஹ்வும் ரசூலும் சொன்ன பிறகு ஷைத்தான் கனவில் எதையாவது சொல்வதை நம்பி முடிவெடுப்பீர்களா? அல்லாஹ்வை நம்புவதை விட ஷைத்தானை நம்புவீர்களா?

மேலும் அபூலஹபை கனவில் அவனது குடுப்பத்தாரில் ஒருவர் பார்த்தார் என்றுதான் புகாரியில் பதிவாகியிருக்கிறது. அதிலும்கூட கனவு கண்டவர் யார்? என்று எந்தத் தகவலும் இல்லை. அபூலஹப் குடும்பத்தில் கனவு கண்ட அந்த நபர் யார்? அவர் முஃமினா? முஃமினில்லையா?

மேலும் பொதுவாக கனவைத் தவிர வேறு எந்த விசயத்திற்கும் சொன்ன நபர் தேவைப்படாது. நான் பயான் செய்கிறேன். நீங்கள் அதைப் பார்த்துவிட்டு யாருக்காவது அந்தச் செய்தியைச் சொல்லலாம். மேடையில் நின்று கொண்டு நான் காதுமடலைச் சொரிந்து கொண்டு இருக்கிறேன் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதை நீங்கள் பார்த்துவிட்டு இவர் காதுமடலைச் சொரிந்து கொண்டு இருந்தார் என்று என்னைப் பற்றி சொல்லலாம்.

இதுபோன்ற செய்திகளை மற்ற நபர்கள் சொல்லமுடியும். ஆனால் கனவைப் பொறுத்த வரை எவர் கனவு கண்டாரோ அவர் சொல்லுகிறதுதான் செய்தி. கனவைக் கண்டவர் பிறரிடம் சொன்னால்தான் பிறருக்கு அந்தச் செய்தி தெரியும். உதாரணத்திற்குச் சொல்வதாக இருப்பின், நான் இன்று இரவு ஒரு கனவு காண்கிறேன். அந்தக் கனவிலுள்ள செய்தி என்ன என்று உங்களிடத்தில் கேட்டால், உங்களுக்குத் தெரியுமா? யூகிக்க முடியுமா? பரிசோதனைக்கு நிற்குமா? நிச்சயமாகத் தெரியாது.

நான் கனவு கண்டால் அல்லாஹ்வுக்கு முத-லில் தெரியும். அதற்குப் பிறகு எனக்குத்தான் தெரியும். நான் பிறருக்குச் சொன்னால்தான் அந்தச் செய்தி இன்னொருவருக்குத் தெரிய வாய்ப்பு இருக்கிறது. நான் அதைச் சொல்லாத வரை எனது மனைவிக்கோ எனது பிள்ளைகளுக்கு எனது தாய் தந்தையருக்கோ எனது நண்பருக்கோ யாருக்குமே தெரியாது. இதுதான் கனவிற்குள்ள தாத்பரீயம்.
அப்படியெனில் அபூலஹபைக் கணவில் எவனோ கண்டார் என்று பதிவாகியுள்ளது என்றால் "அந்த எவனோ யார்?'', அவர் பார்த்ததை யாரிடம் சொன்னர்?. கனவில் ஒருவர் பார்த்தார் என்றால் அவரே பார்த்துக் கொண்டு அவரே வைத்துக் கொண்டார் என்றால், அது உனக்கு எப்படித் தெரிந்திருக்கும்? செய்தி புகாரியில்தான் இருக்கிறது. புகாரியில் என்ன இருக்கிறது? என்று பார்க்க வேண்டாமா?

அபூலஹபின் சொந்தக்காரர் யாரோ கனவில் கண்டதாகத்தான் இருக்கிறது. யார் கனவு கண்டது என்றும், அவர் கண்ட கனவை யாரிடம் சொன்னார் என்று இல்லாவிட்டாலும் புகாரியில் இருக்கிற ஒரே காரணத்தினால் அதை ஹதீஸ் என்றோ அல்லது சரியான வரலாற்றுச் சம்பவம் என்றோ ஏற்றுக் கொள்ளமுடியுமா? முடியவே முடியாது.

புகாரியில் இருக்கிற செய்தியை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமானால், நபியவர்கள் இந்தச் செய்தியைச் சொன்னார்கள் என்று யாராவது ஒரு ஸஹாபியின் மூலம் அறிவிக்கப்பட்டு அதன் அறிவிப்பாளர் சங்கிலித் தொடர் இமாம் புகாரி வரை விடுபடாமலும் குறைசொல்லப்படாத நபர்களால் அறிவிக்கப்பட்டும் அந்தச் செய்தியின் கருத்து குர்ஆனுக்கு நேரடியாக முரண்படாமலும் இருந்தால்தான் ஏற்றுக் கொள்ளமுடியும்.

புகாரியில் இருப்பதைக் கண்ணை மூடிக் கொண்டு ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்பதற்கு புகாரியிலிருந்து இன்னொரு உதாரணம் சொல்வதாக இருப்பின், நாங்கள் ஜாஹிலிய்யா காலத்தில் குரங்கும் குரங்கும் விபச்சாரம் செய்தால், கல்லெறிந்து கொள்வோம் என்று பதிவாகியிருக்கிறது. இதை ஏற்றுக் கொள்ளமுடியுமா? குரங்கு எப்படி விபச்சாரம் செய்யும்? குரங்குக்கு ஏது விபச்சாரம்? யாருக்கு நிக்காஹ் கடமையோ அவனுக்குத்தான் விபச்சாரம் என்பதையே கற்பனை செய்யமுடியும். குரங்கு மற்ற எந்தக் குரங்கிடம் சென்றாலும் விபச்சாரமாகுமா? அது தாயிடமும் போகும். பிள்ளையிடமும் போகும். அதுதான் அதற்குரிய விதி. மனிதனைப் போன்று அதற்கு எந்த ஒரு சட்டமும் கிடையாது. குரங்குக்கு திருமணம் முடித்தீர்களா? அப்படித் திருமணம் முடித்திருந்தால் யார் வலி-யாக இருந்து அந்தக் குரங்கு திருமணத்தை நடத்தினார்? இந்தக் குரங்கு கணவர் குரங்கு, அந்தக் குரங்கு மனைவி குரங்கு என்றெல்லாம் எந்த அடிப்படையில் புரிந்து கொண்டீர்கள்? அப்படி ஏதாவது அடையாளம் எதுவும் இருக்கிறதா? எனவே புகாரியில்தான் இருக்கிறது. இருப்பினும் அதன் கருத்தையும் அறிவிப்பாளர் தொடரையும் ஆராய்ந்து விட்டுத்தான் அதை அறிவிக்க வேண்டும்.

புகாரியில் இருந்தாலேயே அதை ஹதீஸ் என்று ஏற்றாகவேண்டும் என்கிற எந்த விதிமுறையும் ஹதீஸ் கலையில் கிடையாது. அப்படியிருந்தால் கூட அந்த விதிமுறையை நாம் எடுக்கத் தேவையில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எனவே மேற்கண்ட அபூலஹப் சம்பந்தப்பட்ட கனவு ஹதீஸின் நிலையும் இந்த குரங்கு செய்தியை விட தவறான கருத்தைக் கொண்ட செய்தியாகும். மேலும் கனவில் ஒரு காஃபிர் வந்து சொன்னால் ஏற்றுக் கொள்வீர்களா? என்றால், அதை ஒருக்காலும் நாம் ஏற்றுக் கொள்ளவே கூடாது. ஒரு காஃபிரே கனவு கண்டாலும் அந்தக் கனவை அவர் நபிகள் நாயகத்திடம் கேட்டு அந்தக் கனவிற்கு நபிகள் நாயகம் ஏதேனும் விளக்கம் கொடுத்தால் அந்த விளக்கத்தைக் கூட ஒரு முஸ்-லிமாக இருக்கிற ஸஹாபி அறிவித்தால்தான் அதனை ஹதீஸ் என்று ஏற்றுக் கொள்ளமுடியும். “ எனவே அபூலஹபை கனவில் கண்ட இந்தச் செய்தியை நபியவர்களிடம் கூறி, நபியவர்களும் அபூலஹபின் விர-லில் மட்டும் பால் வடியத்தான் செய்கிறது என்று ஏற்றுக் கொண்டிருந்தாலோ அல்லது ஒன்றும் சொல்லாமல் மௌனத்தின் மூலமாக ஆதரித்து இருந்தாலோதான் அது ஹதீஸ் என்கிற நிலையை அடையும். எனவே நபிகள் நாயகத்தின் அங்கீகாரம் இல்லாத அபூலஹபின் கையின் விர-லில் பால் சுரக்கிறது என்கிற இந்தச் செய்தி புகாரியி-ருந்தாலும் சரி!, வேறெந்த நபர் சொன்னாலும்

சரி! அதனை நாம் ஒருக்காலும் ஏற்றுக் கொள்ளவே கூடாது.

எனவே காஃபிர் என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லுவார்கள், அதையெல்லாம் ஒரு வாதமாகப் பேசவே வேண்டாம். மண்ணறையிலி-ருந்து எழுப்பப்படும் போது நாங்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தோம் என்று சொல்வார்கள் என்று திருக்குர்ஆனில் வருகிறது. அதனால் அவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று அர்த்தமாகுமா? என்றால் ஆகாது. காஃபிர் தண்டனை பெற்றுக் கொண்டுதான் மண்ணறையில் இருப்பார்கள் என்பதற்கு ஏராளமான சான்றுகளைப் பார்க்கிறோம். அல்லாஹ்வோ ரசூலோ சொன்னார்களா என்றுதான் பார்க்கவேண்டுமே தவிர காஃபிர் சொன்னதையெல்லாம் பார்க்கவே கூடாது.

ஸூர் ஊதப்படும். உடனே அவர்கள் சமாதிகளிலிருந்து தமது இறைவனை நோக்கி விரைவார்கள். எங்கள் உறக்கத் தலத்தி-லிருந்து எங்களை உயிர்ப்பித்தவன் யார்?'' என்று கேட்பார்கள். அளவற்ற அருளாளன் வாக்களித்ததும், தூதர்கள் உண்மையெனக் கூறியதும் இதுவே (எனக் கூறப்படும்.) (அல்குர்ஆன் 36:51,52)

இந்த வசனத்தின்படி பார்த்தால், காஃபிர்கள் சொன்ன பிரகாரம் மண்ணறைகளில் தூங்கிக் கொண்டா இருந்தார்கள்? இல்லவே இல்லை. அவர்கள் எதையாவது உளறுவார்கள் என்றுதான் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

எனவே கனவில்தான் இந்தக் கதைகளெல்லாம் வந்திருக்கிறதே தவிர உண்மை இல்லை. இதுவெல்லாம் பொய். எனவே அபூலஹபின் கைக்குத்தான் முத-லில் நரகம் என்பது குர்ஆனின் செய்தி. அதில் எந்தச் சந்தேகமும் நமக்கு இருக்கவே கூடாது. அபூலஹபின் கைக்குப் பிறகு தான் அவனுக்கு நரகம் என்பதுதான் நூறுக்கு இருநூறு சதம் சரியான செய்தியாகும். எனவே அல்லாஹ் நாசமாக்கிவிட்ட கையில் எதுவுமே வராது. கைதான் எரியும். காஃபிர்களுக்குச் சீல்,சலத்தைத் தவிர வேறு உணவு கிடையாது என்று அல்லாஹ் திருமறைக் குர்ஆனில் சொல்லி-விட்டதினால் அந்த உணவுதான் அவனுக்குக் கிடைக்கும். ஸக்கூமைத்தான் அவன் சாப்பிட வேண்டும். இதிலெல்லாம் விதி விலக்கு கொடுக்கவே முடியாது.

இந்த விசயத்தில் நபிகள் நாயகத்தின் பெரிய தந்தையான அபூதாலி-புக்குத்தான் சிறிய அளவுக்கு விதிவிலக்கு இருக்கிறது. அபூதா-லிபுக்கு நரகில் சிறிய அளவுக்கு தண்டனை குறைக்கப்படக் காரணம், அவர் நபியவர்களின் பெரிய தந்தை என்பதற்காக இல்லை. அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும் இஸ்லாம் வளர்வதற்குக் காரணமாக இருந்தார் என்பதினாலாகும். அவர் உயிருடன் இருக்கிற வரைக்கும் மக்காவிலுள்ள ஒரு நபர்கூட நபியவர்கள் மீது கைவைக்க முடியவில்லை. அவரது செல்வாக்கையும் அந்தஸ்தையும் பயன்படுத்தி நபியவர்களுக்கு உணவு கொடுத்தார், தொழிலைக் கற்றுக் கொடுத்தார், நபியவர்களை ஆளாக்கினார், நபியவர்களுக்கு கல்யாணம் முடித்துவைத்தார், அதைக்காட்டிலும் முஹம்மதாகிய நமது தம்பி மகன் தன்னை இறைத்தூதர் என்று அறிவித்த போது, நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும் முஹம்மதின் மீது கைவைத்தால் கையை எடுத்துவிடுவேன் என்று மக்காவிலுள்ளவர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்தார்.

அதுபோன்று அபூதாலி-பிடம் சென்று முஹம்மதை விரட்டிவிடுங்கள் என்றெல்லாம் இடைஞ்சல் கொடுக்கும் போது முடியாது என்று முஹம்மது நபிக்கு பக்கபலமாக இருந்தார்கள். இப்படி எல்லா வகையிலும் இஸ்லாத்திற்கு உறுதுணையாக இருந்ததினால், நரகில் வேதனை செய்யப்படக்கூடிய காஃபிர்களில் குறைந்த தண்டனை பெறக் கூடியவர் எனது பெரிய தந்தை அபூதா-லிப்தான் என்று நபிவர்கள் கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்களுடைய பெரிய தந்தை அபூதா-லிப் அவர்களைப் பற்றிக் கூறப்பட்ட போது அவர்கள், "அவருக்கு என் பரிந்துரை மறுமை நாளில் பயனளிக்கக் கூடும்; (அதனால்) நரக நெருப்பு அவரது (முழு உடலையும் தீண்டாமல்) கணுக்கால்கள் வரை மட்டுமே தீண்டும்படி ஆக்கப்படலாம்.

(ஆனால்) அதனால் அவருடைய மூளை (தகித்துக்) கொதிக்கும்'' என்று சொல்ல நான் கேட்டேன்.

மற்றோர் அறிவிப்பில் "அவரது மூளையின் மூலப்பகுதி (தகித்துக்) கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் ''என்று காணப்படுகிறது.

அறிவிப்பவர்: அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ர-லி), நூல்: புகாரி 3885,6564

ஆனாலும் அவரால் ஒருக்காலும் சுவர்க்கமே வரமுடியாது. நிரந்தர நரகில்தான் இருப்பார். அந்த கடைசி வேதனை என்ன வென்றால், நரகத்தில் அவரது இரு பாதங்களுக்கும் நெருப்பினாலான செருப்பு அணிவிக்கப்படும். அந்த நெருப்புச் செருப்பின் சூடு அவரது கால்களை மட்டும் பொசுக்காது, அவரது மூளையைக் கொதிக்கச் செய்யும் அளவுக்கு இருக்கும். இதுதான் நரகத்தின் கடைசி தண்டனை என்றார்கள். எனவே இதிலிருந்து எல்லா காஃபிரையும் ஒரே மாதிரி அல்லாஹ் தண்டிக்க மாட்டான் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளமுடிகிறது.

ஒருவன் தான் இஸ்லாத்திற்கு வராவிட்டாலும் நூறுபேர் இஸ்லாத்திற்கு வருவதற்கு உதவி செய்கிறான் என்றால் அந்த காஃபிருக்கும் மற்ற காஃபிருக்கும் நிறையவே வித்தியாசம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரி தண்டனை கொடுப்பது சரியில்லைதான். அவரவர் தவறுக்குத் தகுந்தமாதிரி தண்டிப்பதுதான் நியாயமானதாகக் கூட இருக்கமுடியும். நிரந்தர நரகம் என்பதில் வேண்டுமானால் அனைவரும் ஒரே நிலையில் இருந்தாலும் அந்த நரகத்திலும் அவரவர் செய்த தவறுக்குத் தக்கவாறுதான் அல்லாஹ் தண்டனை கொடுப்பான்.

சொர்க்கத்தில் எப்படி படித்தரம் இருக்கிறதோ அதுபோன்று நரகத்திலும் படித்தரம் இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஒரு கொலை செய்தவனுக்கும் பத்து கொலை செய்தவனுக்கும் ஒரே மாதிரி தண்டனை கொடுக்க முடியாதுதான். பலவிதமான தண்டனைகள் கொடுப்பதுதான் சரியாக இருக்கமுடியும். அதுமாதிரியான வித்தியாசம் வேண்டுமானால் இருக்குமே தவிர, நிரந்தர நரகிலி-ருந்து காஃபிர்கள் யாரும் தப்பிக்கவே முடியாது. ஆனால் இவனுக்கு (அபூலஹப்) அதுமாதிரியெல்லாம் கிடையவே கிடையாது.

அபூலஹபைப் பொறுத்தவரை நபிகள் நாயகத்தின் ஆரம்ப காலத்திலும் எதிர்த்து, காலமெல்லாம் எதிர்த்து, அவனது மனைவியும் எதிர்க்கத் தூண்டி, நபியவர்களை எதிர்ப்பதையே முழுநேர வேலையாகச் செய்து கொண்டிருந்து அதே நிலையில் மரணித்தவனாகவும் இருப்பதினால் அவனுக்கு எந்தவிதமான சலுகையும் கொடுப்பதற்கு எந்த நியாயமும் இல்லை என்பதுதான் உண்மையாகும். மேலும் அதற்குரிய எந்த முகாந்திரமும் கூட கிடையாது என்பதையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இதுதான் சூரத்துல் லஹப் என்ற அத்தியாயத்தின் விளக்கமாகும். இதனை புரிந்து நடக்கின்ற நன்மக்களாக அல்லாஹ் நம்மனைவரையும் ஆக்கியருள்புரிவானாக!
 
சொற்பொழிவு குறிப்புகள்

அறியாமைக்கால பழக்கங்கள்

வீட்டுக்குள் வரும்போது சகுனம் பார்த்தல்

قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِينَا كَانَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا حَجُّوا فَجَاءُوا لَمْ يَدْخُلُوا مِنْ قِبَلِ أَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ وَلَكِنْ مِنْ ظُهُورِهَا فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَدَخَلَ مِنْ قِبَلِ بَابِهِ فَكَأَنَّهُ عُيِّرَ بِذَلِكَ فَنَزَلَتْ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا رواه البخاري

அன்ஸாரிகள் ஹஜ் செய்துவிட்டு வரும்போது தங்கள் வீடுகளின் (முன்) வாசல்கள் வழியாக உள்ளே செல்ல மாட்டார்கள். மாறாக, புழக்கடைகள் வழியாகச் செல்வார்கள். அப்போது அன்ஸாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் (முன்) வாசல் வழியாக வீட்டிற்குச் சென்றார். இது (மற்றவர்களால்) குறை கூறப்பட்டது. அப்போது "உங்கள் வீடுகளுக்குள் புழக்கடைகள் (பின் வாசல்கள்) வழியாகச் செல்வது நன்மையான காரியமன்று; மாறாக (அல்லாஹ்வை) அஞ்சி நடப்பதே நன்மையான காரியமாகும். ஆகவே வீடுகளுக்கு அதன் வாசல்கள் வழியாகச் செல்லுங்கள்!'' எனும் (2:189ஆவது) இறைவசனம்

அன்ஸாரிகளாகிய எங்கள் விஷயத்தில் அருளப்பெற்றது.
அறிவிப்பவர் : பரா (ரலி-), நூல் : புகாரி (1803)

ஒப்பாரி வைத்து அழுவது

أَنَّ أَبَا سَلَّامٍ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا مَالِكٍ الْأَشْعَرِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعٌ فِي أُمَّتِي مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يَتْرُكُونَهُنَّ الْفَخْرُ فِي الْأَحْسَابِ وَالطَّعْنُ فِي الْأَنْسَابِ وَالْاسْتِسْقَاءُ بِالنُّجُومِ وَالنِّيَاحَةُ وَقَالَ النَّائِحَةُ إِذَا لَمْ تَتُبْ قَبْلَ مَوْتِهَا تُقَامُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَيْهَا سِرْبَالٌ مِنْ قَطِرَانٍ وَدِرْعٌ مِنْ جَرَبٍ رواه مسلم

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: என் சமுதாயத்தாரிடையே நிலவுகின்ற
நான்கு நடைமுறைகள் அறியாமைக் கால வழக்கங்களாகும். (பெரும்பாலான) மக்கள் அவற்றைக் கைவிடமாட்டார்கள்.

(அவையாவன:) குலப்பெருமை பாராட்டுவது, (அடுத்தவரின்) பாரம்பரியத்தைக் குறைகூறுவது, கிரகங்களால் மழை பொழியும் என எதிர்பார்ப்பது மற்றும் ஒப்பாரிவைத்து அழுவது.

ஒப்பாரிவைக்கும் வழக்கமுடைய பெண், தான் இறப்பதற்கு முன் பாவமன்னிப்புக் கோரி (அதிலிருந்து) மீளாவிட்டால், மறுமை நாளில் தாரால் (கீல்) ஆன நீளங்கியும் சொறிசிரங்குச் சட்டையும் அணிந்தவளாக அவள் நிறுத்தப்படுவாள்.
அறிவிப்பவர் ; அபூமாலிலி-க் கஅப் பின் ஆஸிம் அல்அஷ்அரீ (ரலி-), நூல் : முஸ்லி-ம் 1700)

ஜோதிடனிடம் செல்வது

عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُمُورًا كُنَّا نَصْنَعُهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ كُنَّا نَأْتِي الْكُهَّانَ قَالَ فَلَا تَأْتُوا الْكُهَّانَ قَالَ قُلْتُ كُنَّا نَتَطَيَّرُ قَالَ ذَاكَ شَيْءٌ يَجِدُهُ أَحَدُكُمْ فِي نَفْسِهِ فَلَا يَصُدَّنَّكُمْ رواه مسلم

முஆவியா பின் அல்ஹகம் அஸ்ஸுலமீ (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் அறியாமைக் காலத்தில் பல (பாவ) காரியங்களைச் செய்துவந்தோம்; சோதிடர்களிடம் சென்று (குறி கேட்டுக்)கொண்டிருந்தோம்'' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "சோதிடர்களிடம் நீங்கள் செல்லாதீர்கள்'' என்றார்கள். மேலும், "நாங்கள் பறவையை வைத்துக் குறி பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம்'' என்று நான் கூறினேன். அதற்கு நபியவர்கள், "இது உங்களில் சிலர் தம் உள்ளங்களில் காணும் (ஐதிகம் சார்ந்த) விஷயமாகும். இது உங்களை (செயலாற்றுவதி-லிருந்து) தடுத்துவிட வேண்டாம்'' என்று கூறினார்கள்.

பறவை சகுணம்

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا عَدْوَى وَلَا طِيَرَةَ وَلَا هَامَةَ وَلَا صَفَرَ رواه البخاري
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: தொற்று நோய் கிடையாது. பறவை
சகுனம் ஏதும் கிடையாது. ஆந்தை சகுனம் ஏதும் கிடையாது. "ஸஃபர்' மாதம் பீடை என்பதும் கிடையாது.
அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ர-லி), நூல் : புகாரி (5757)

பீடை மாதம்

عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ تَزَوَّجَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَوَّالٍ وَبَنَى بِي فِي شَوَّالٍ فَأَيُّ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ أَحْظَى عِنْدَهُ مِنِّي قَالَ وَكَانَتْ عَائِشَةُ تَسْتَحِبُّ أَنْ تُدْخِلَ نِسَاءَهَا فِي شَوَّالٍ و حَدَّثَنَاه ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِعْلَ عَائِشَةَ رواه مسلم

ஆயிஷா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்)
அவர்கள் என்னை ஷவ்வால் மாதத்தில் மணந்துகொண்டார்கள்; ஷவ்வால் மாதத்திலேயே என்னுடன் தாம்பத்திய உறவைத் தொடங்கினார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியரில்.

அவர்களுடன் என்னைவிட அதிக நெருக்கத்திற்குரியவர் யார்?
நூல் : முஸ்-லிம் (2782)

நல்ல நேரம் கெட்ட நேரம்

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ يَسُبُّ الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ بِيَدِي الْأَمْرُ أُقَلِّبُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ رواه البخاري

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆதமின் மகன் (மனிதன்) என்னைப் புண்படுத்துகின்றான். அவன் காலத்தை ஏசுகின்றான். நானே காலம் (படைத்தவன்) ஆவேன். என் கரத்திலேயே அதிகார மனைத்தும் உள்ளது. நானே இரவையும் பகலையும் மாற்றி மாற்றிக் கொண்டு வருகின்றேன்'' என்று அல்லாஹ் கூறுகின்றான்.
அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ரலி-), நூல் : புகாரி (7491)

அறியாமைக் கால பழக்கங்கள் அனைத்தும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும்

عن جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عن النبي صلى الله عليه وسلم قال... أَلَا كُلُّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمَيَّ مَوْضُوعٌ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ رواه مسلم
அறியாமைக் காலத்தின் அனைத்து விவகாரங்களும் என் பாதங்களுக்குக் கீழே புதைக்கப்பட்டவை ஆகும். அறியாமைக் காலத்தில் நிகழ்ந்துவிட்ட உயிர்க் கொலைகளுக்கான பழிவாங்குதல்கள் அனைத்தும் (என் பாதங்களுக்குக் கீழே) புதைக்கப்பட்டவை ஆகும்.
அறிவிப்பவர் : ஜாபிர் (ர-லி), நூல் : முஸ்-லிம் 2334)

அறியாமைக் காலத்து பழக்கத்தை விரும்புவன்

عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبْغَضُ النَّاسِ إِلَى اللَّهِ ثَلَاثَةٌ مُلْحِدٌ فِي الْحَرَمِ وَمُبْتَغٍ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ وَمُطَّلِبُ دَمِ امْرِئٍ بِغَيْرِ حَقٍّ لِيُهَرِيقَ دَمَهُ رواه البخاري

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: மனிதர்கüலேயே அல்லாஹ்வின் (கடுமையான) கோபத்திற்கு ஆளானோர் மூவர் ஆவர். 1. (மக்கா) புனித எல்லைக்குள் பெரும் பாவம் புரிகின்றவன். 2. இஸ்லாத்தில் இருந்துகொண்டு அறியாமைக் காலக் கலாசாரத்தை விரும்புகின்றவன். 3. ஒரு மனிதனின் இரத்தத்தைச் சிந்தச்செய்வதற்காக நியாயமின்றி அவனைக் கொலை செய்யத் தூண்டுகின்றவன்.
அறிவிப்பவர் : இப்னு அப்பாஸ் (ர-லி) நூல் : புகாரி (6882)

அறியாமைக் கால பழக்கத்தை விட்டவருக்கு மன்னிப்பு

عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنُؤَاخَذُ بِمَا عَمِلْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ مَنْ أَحْسَنَ فِي الْإِسْلَامِ لَمْ يُؤَاخَذْ بِمَا عَمِلَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَمَنْ أَسَاءَ فِي الْإِسْلَامِ أُخِذَ بِالْأَوَّلِ وَالْآخِرِ رواه البخاري

இப்னு மஸ்ஊத் (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: ஒரு மனிதர்,
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் அறியாமைக் காலத்தில் செய்த(த)வற்றிற்காக (மறுமையில்) தண்டிக்கப்படுவோமா?'' என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "எவர் இஸ்லாத்தில் இணைந்து நன்மை புரிகிறாரோ அவர் அறியாமைக் காலத்தில் செய்த தவறுகளுக்காகத் தண்டிக்கப்பட மாட்டார். எவர் இஸ்லாத்தில் இணைந்த பிறகு (மீண்டும் இறைமறுப்பு எனும்) தீமையைப் புரிகிறாரோ அவர் (அறியாமைக் காலத்தில் செய்த) முந்திய தவறுகளுக்காகவும், (இஸ்லாத்தை ஏற்றபின் செய்த இந்தப்) பிந்திய தவறுகளுக்காகவும் தண்டிக்கப்படுவார்'' என்று கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர் : இப்னு மஸ்வூத் (ர-லி), நூல் : புகாரி (6921)

தொலைக்காட்சியில் தொலைந்துவிட்ட சமுதாயம் தொடர் 4

வெட்கம் அனைத்தும் நன்மையே

சினிமாவைப் பார்க்க ஆரம்பித்த காரணத்தினால் இந்தச் சமுதாயம் எத்தனையோ நற்குணங்களை இழந்து விட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்தச் சமுதாயத்திற்கு கற்றுக் கொடுத்த வெட்கம் என்னும் அற்புதமான நற்குணத்தையும் இந்தச் சமுதாயம் இழந்து விட்டது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: மக்கள் இறைத் தூதர்கüன் சொற்களிலிருந்து அடைந்து கொண்ட (அறிவுரைகளில்) ஒன்று தான், "நீ வெட்கப்படவில்லையென்றால் விரும்பியதையெல்லாம் செய்து கொள்'' என்பதும்.
அறிவிப்பவர் : அபூ மஸ்ஊத் உக்பா பின் அம்ர் (ர-லி), நூல் : புகாரி 3483

எந்த ஒரு சிந்தனையாக இருந்தாலும் அதில் நன்மையும் தீமையும் இரண்டறக் கலந்தே தான் இருக்கும். சில வேளை கோபம் நன்மையைத் தரும், சில வேளை தீமையைத் தரும், சில நேரங்களில் பொறுமையாக இருப்பது நன்மையை ஏற்படுத்தும், சில நேரங்களில் பொறுமையாக இருப்பது தீமையை ஏற்படுத்தி விடும்.

ஆனால் வெட்கத்தைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறும் போது அது முழுவதும் நன்மையாகும் என்று கூறினார்கள். வெட்கப்படுகிற உணர்வு ஒவ்வொரு மனிதனிடமும் இருக்க வேண்டும் அப்போதுதான் அவன் தவறு செய்வதில் இருந்து தன்னைக் காத்துக் கொள்ள முடியும்.

வெட்கப்படுதன் மூலம் மனிதன் நன்மையே அடைந்து கொள்கிறான்.

வெட்க உணர்வு யாரிடம் இருக்கின்றதோ அவன்தான் தீமையில் இருந்து தன்னைத் தற்காத்து பாவம் செய்வதில் இருந்தும் விடுபட முடியும். ஏனெனில் தவறு செய்யும் போது தன்னை மனிதர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள் என்று வெட்க உணர்வினால் அந்தப் பாவத்தில் இருந்து விடுபட்டு விடுவான். இவ்வாறுதான் விபச்சாரம், கொலை, கொள்ளை, சூது போன்ற அனைத்துப் பாவங்களில் இருந்தும் அவன் தவிர்ந்தும் நடந்து கொள்வான். வெட்க உணர்வின்மைதான் உலகத்தில் உள்ள அனைத்துத் தீமைகளுக்கும் அடிப்படைக் காரணமாகும்.

வெட்க உணர்வு இல்லையென்றால் தவறு செய்கிறவன் யாரைப் பற்றியும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ள மாட்டான் அவன் தவறு அவனுடைய கண்களை மறைத்தே இருக்கும். இதனால்தான் நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்கு வெட்கப்படுமாறு போதனை செய்கிறார்கள். கடந்த காலத்தில் நமது முன்னோர்கள் நமக்கு இந்த வெட்க உணர்வை நம்மிடம் தந்து விட்டுச் சென்றார்கள். ஆனால் இந்தத் தொலைக் காட்சிப் பெட்டிகள் எப்போது நமது வீடுகளில் பாடல், கூத்து கும்மாளங்களுடன் புடை சூழ நுழைந்ததோ அன்றோடு நமது முன்னோர்கள் கொண்டு வந்து தந்த அந்த சிறந்த பண்பு நம்மிடமிருந்து எடுபட்டு காணாமல் போய் விட்டது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு அன்ஸாரி நபித் தோழரைக் கடந்து செல்லும் போது அவர் தன்னுடைய சகோதரனுக்கு வெட்கப்படுவதைப் பற்றிக் கண்டித்துக் கூறிக் கொண்டிருந்தார். அதைப் பார்த்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறை நம்பிக்கையாளனாக இருந்தால் அவனிடம் வெட்கம் இருக்க வேண்டும் என்பதையே அந்த நபித் தோழருக்குக் கூறினார்கள்.
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒருவரைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர் வெட்கப்படுவது குறித்து(க்கண்டித்து) தம் சகோதரருக்கு அறிவுரை கூறிக்கொண்டிருந்தார். (இதைக் கண்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் "அவரை(க் கண்டிக்காதீர்கள்;) (விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில் வெட்கமும் இறைநம்பிக்கையின் ஓர் அம்சமே'' என்று கூறினார்கள்.
ஆதாரம் புகாரி : 24

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை முன்மாதிரி என்று வாய்கிழியப் பேசும் நாம் அவர்களின் வெட்க உணர்வையாவது நமது வாழ்வில் எடுத்து நடந்துள்ளோமா என்று சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும் நபிகளாரின் வெட்க உணர்வை அல்லாஹ்வே சிலாகித்துக் கூறுமளவிற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வெட்க உணர்வு மிகைத்துக் காணப்பட்டது என்பதை திருமறைக் குர்ஆன் நமக்கு போதிக்கின்றது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வெட்க உணர்வு

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்முடைய வீட்டிற்கு விருந்து உண்பதற்கு அவர்களின் அருமைத் தோழர்களை அழைத்திருந்தார்கள். அன்னாரின் அன்புத் தோழர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களின் அழைப்பை ஏற்று உணவை சாப்பிட்டு விட்டு அப்படியே கதை பேசுவதிலே மூழ்கி விட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களும் எப்போது நபித்தோழர்கள் வீட்டை விட்டு எழுந்து செல்வார்கள் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார்கள். ஆனால் நபித்தோழர்கள் எழுந்து செல்வதாக இல்லை.

நபி (ஸல்) அவர்களும் நீங்கள் எழுந்து உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள் என்று சொல்ல முடியாமல் உள் மனதில் பெரும் சஞ்சலத்தோடும் கவலையோடும் இருந்தார்கள். ஆனால் அல்லாஹ், நபியின் வெட்க உணர்வையும் அவருடைய பரிதாபகரமான நிகழ்வையும் பார்த்து விட்டு பின்வரும் திருமறைக் குர்ஆனின் வசனத்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஆறுதல் ஊட்டும் விதமாக இறக்கி வைத்தான்.

நம்பிக்கை கொண்டோரே! நபியின் வீடுகளில் அனுமதிக்கப்பட்டால் தவிர உண்பதற்கு நுழையாதீர்கள்! அவரது பாத்திரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்காதீர்கள்! மாறாக அழைக்கப்பட்டால் செல்லுங்கள்! உணவு உட்கொண்டதும் சென்று விடுங்கள்! பேச்சில் லயித்து விடாதீர்கள்! இது நபிக்குத் தொந்தரவாக இருக்கும். உங்களிடம் (கூற) அவர் வெட்கப்படுவார். உண்மை(யைக் கூறும்) விஷயத்தில் அல்லாஹ் வெட்கப்பட மாட்டான்.
அல்குர்ஆன் 33:53

நபி (ஸல்) அவர்கள் தனக்கு ஏற்பட்ட வேதனையைக் கூட வெட்க உணர்வின் காரணமாக சொல்ல மறுக்கிறார்கள். ஆனால் அவரை நமது முன்மாதிரி என்று சொல்-லிக் கொள்ளும் சமுதாயம் தங்களுடைய வெட்க உணர்வை மூட்டை கட்டி அடகு வைத்து விட்டு வீட்டு முற்றத்தில் ஆபாசமான அருவருப்பான ஆடல் பாடல் காட்சிகளை குடும்பத்தோடு சேர்ந்து பார்க்கும் கொடுமைகள் அரங்கேறிக் கொண்டிருப்பதைப் இன்றைய இஸ்லாமியர்களின் வீடுகளில் பார்க்க முடிகிறது.

அனைத்து இஸ்லாமியர்களுக்கும் தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரியும்.
அருவருப்பான காட்சிகளை இந்த மார்க்கம் தடை செய்துள்ளது. இப்படி ஆபாசமான காட்சிகளைப் பார்ப்பது தவறு என்று தெரியும் ஒரு தவறைச் செய்யும் போது யாருக்கும் தெரியாமல் மறைத்து செய்தால் அது பற்றி யாருக்கும் தெரியாது. தவறைப் பகிரங்கமாக அனைவர்கள் முன்னிலையிலும் சேர்ந்து செய்வது கொடுமையிலும் மிகப் பெரிய கொடுமையாகும்.

நன்மையை ஏவித் தீமையைத் தடுக்கும் சமுதாயம் என்று அல்லாஹ் அல்குர்ஆனில் இந்தச் சமுதாயத்தின் சிறந்த ஒரு பண்பை சிலாகித்துச் சொல்லும் போது தீமையைச் செய்து நன்மையைத் தடுக்கும் ஒரு சமுதாயமாக இஸ்லாமிய சமுதாயம் இன்று இருப்பதைப் பார்க்கும் போதும் மிகவும் ஒரு கவலைக்குக்கும் கேவலத்திற்கும் உள்ள வருந்தத்தக்க செயலாகும்.
அல்லாஹ் இந்த சமுதாயத்தின் சிறப்பைப் பற்றி இவ்வாறு கூறுகிறான்:

நன்மையை ஏவி, தீமையைத் தடுத்து நல் வழியை நோக்கி அழைக்கும் சமுதாயம் உங்களிடம் இருக்க வேண்டும். அவர்களே வெற்றி பெற்றோர். அல்குர்ஆன் 3:104

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பாசறையில் வளர்ந்த
அருமை நபித் தோழர்கள் தங்களுக்கு தெரிந்த ஒரு செய்தியை பற்றி
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கேள்வி கேட்டும் கூட பெரிய நபித் தோழர்கள் இருந்த காரணத்தினால் வெட்கப்பட்டு அதை சொல்வதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ர-லி) அவர்கள் மறைத்துள்ளார்கள் என்றால்
அவர்களின் வெட்க உணர்வும் இன்றைய முஸ்லி-ம்களின் வெட்க உணர்விற்கும் மத்தியில் நாம் எடை போட்டுப் பார்த்தால் மலைக்கும் மடுவுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் இருப்பதை நாம் விளங்கலாம்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி-) அவர்கள் கூறியதாவது: "மரங்களில் (இப்படியும்) ஒருவகை மரம் உண்டு; அதன் இலை உதிர்வதில்லை. அது முஸ்லி-முக்கு உவமையாகும். அது எந்த மரம் என்று சொல்லுங்கள்?'' என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அப்போது நாட்டு மரங்களை நோக்கி மக்களின் கவனம் போயிற்று. அது பேரீச்ச மரம்தான் என்று நான் நினைத்தேன். ஆனால், (மூத்தவர்கள் அமைதியாய் இருக்கும் அந்த அவையில் நான் எப்படிச் சொல்வதென) வெட்கப்பட்(டுக்கொண்டு மௌனமாக) இருந்துவிட்டேன். பின்னர் மக்கள் "அது என்ன மரம் என்று தாங்களே சொல்லுங்கள், அல்லாஹ்வின் தூதரே?'' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்)
அவர்கள் "பேரீச்ச மரம்'' என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஆதாரம் புகாரி 61

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உம்மு சுலைம் (ர-லி)
அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரே! சத்தியத்தைச் சொல்ல அல்லாஹ் வெட்கப்படுவதில்லை. ஒரு பெண்ணுக்கு தூக்கத்தில் ஸ்க-லிலிதம் ஏற்பட்டால் அவள் மீது குளியல் கடமையாகுமா?' என்ற கேள்வியைக் கேட்டு விட்டு அவர்கள் நடந்து கொண்ட முறையை பின்வரும் நபி மொழி நமக்கு படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

உம்மு சலமா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: (அபூதல்ஹா (ர-லி)
அவர்களின் துணைவியார்) உம்மு சுலைம் (ர-லி) அவர்கள் நபி (ஸல்)
அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! சத்தியத்தைச் சொல்ல
அல்லாஹ் வெட்கப்படுவதில்லை. ஒரு பெண்ணுக்கு தூக்கத்தில் ஸ்கலி-தம் ஏற்பட்டால் அவள் மீது குளியல் கடமையாகுமா?'' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் "(ஆம்! உறங்கி விழித்ததும் தன் மீது) அவள் (மதன) நீரைப் பார்த்தால் (குளியல் அவள் மீது கடமை தான்)'' என்று பதிலளித்தார்கள். உடனே நான் (வெட்கத்தினால்) எனது முகத்தை மூடிக் கொண்டு, "பெண்களுக்கும் ஸ்கலிதம் ஏற்படுமா'' என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன் வலக்கரம் மண்ணைக் கவ்வட்டும் (நன்றாகக் கேட்டாய், போ)! பிறகு எவ்வாறு குழந்தை தாயின் சாயலில் பிறக்கிறது?'' என்று கேட்டார்கள்.
ஆதாரம் புகாரி 130

நமது முன்னோர்கள் எந்த அளவிற்கு வெட்க உணர்வுடன் நடந்து கொண்டார்கள் என்பதை மேற்கண்ட செய்திகளின் மூலம் நாம் விளங்கிக் கொள்ளலாம். அப்படிப்பட்ட வெட்க உணர்வை இந்த சமுதாயம் தொலைத்து விட்டது. அது மாத்திரமின்றி பல்லாண்டு காலமாக இந்தச் சமுதாயம் பெற்று வந்த அறிவு ஆராய்ச்சியை தொலைக் காட்சிப் பெட்டிக்கு ஈடுவைத்திருக்கிறது. கடந்த காலத்தில் இந்தச் சமுதாயம் இவ்வுலகத்திற்கு அறிவொளியைக் கொடுத்தது. உலகத்தை அறிவு வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்த பெருமை இந்தச் சமுதாயத்தையே சாரும் கடந்த காலத்தில் இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் இந்த உலகத்திற்காக
அவர்கள் கண்டு பிடித்துக் கொடுத்த கண்டு பிடிப்புக்கள் ஏராளம். முஸ்லி-ம் சமுதாயத்து அறிஞர்கள் திருமறைக் குர்ஆனைப் படித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் போதனைகளைப் படித்து இந்த உலகத்திற்கு அவர்கள் கொண்டு வந்து கொடுத்த அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்கள் ஏராளம். இந்த அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்களை நமது முன்னோர்கள் நமக்கு கண்டு பிடித்துத் தந்திருக்கிறார்கள்.
ஹெவ்லெட் பேக்கென் என்ற கம்யூட்டர் நிறுவனத்தின் தலைவியான கார்டலன் எஸ்பியோனா என்ற அமெரிக்கப் பெண்மணி அமெரிக்காவில் ஒரு பல்கலைக் கழகத்தின் ஆண்டிறுதி விழா நிகழ்ச்சியில் ஒரு வரலாற்றுக் குறிப்பை அங்கிருந்தவர்களுக்கு ஞாபகமூட்டினார்.

இன்று அமெரிக்கர்கள் அறிவிய-லின் உச்சானிக் கொம்பில் அமர்ந்திருப்பதற்குக் காரணம் ஒரு சமுதாயத்தவர்கள் அவர்களின் அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்களை வைத்துத்தான் இன்று அமெரிக்கர்கள் அந்தப் பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்தச் சமுதாயம் கி,பி ஏழாம் நூற்றாண்டில்
இருந்து பனிரெண்டாரம் நூற்றாண்டு வரை வாழ்ந்த ஒரு சமுதாயம்  அமைத்துக் கொடுத்த புள்ளிகளின் மீது இன்றைக்கு நாம் கோலமிட்டிருக்கிறோம்  என்று கூறினாள். அவள் அந்த சமுதாயம் முஸ்-லிம்கள் என்று சொல்லவில்லை.

அன்றைக்கு அவர்கள் இந்த அறிவியலுக்கு அடித்தளமிடவில்லையென்று சொன்னால், விஞ்ஞான பூகோள சிந்தனையை அவர்கள் திறந்து தரவில்லையென்றால், இந்த அறிவியல் வளர்ச்சிளை நாம் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியாது. ஒரு கற்பனையாக மாறிப் போய் இருக்கும் என்று கூறினாள்.
இந்த நிகழ்வு முடியும் போது இந்த வரலாற்றுக்குச் சொந்தக்காரர்கள் யார் தெரியுமா? என்று கேட்டு விட்டு அவர்கள்தான் முஸ்லி-ம்கள் என்று கூறினார்.

அப்பாஸிய உஸ்மானிய கிலாபத்தின் போது பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து வெளிவந்தவர்கள் தான் டாக்டர்களுக்கெல்லாம் டாக்டர்கள் அவர்கள் கண்டு பிடித்துக் கொடுத்த கண்டு பிடிப்புகள் இன்று உலகத்திற்கு அறிவியலி-ன் அடிப்படை ஆதாரமாகத் திகழ்கிறது.

என்று சொல்லி- முஸ்லி-ம் சமுதாயத்திற்கு நமது முன்னோர்கள் கண்டு பிடித்துக்கொடுத்த அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்களைப் பற்றி ஒரு கிறித்தவப் பெண்மணி அமெரிக்காவில் இருந்து உரையாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றாள் என்று சொன்னால் இன்றைக்கு நமது சமுதாயத்தில் இருந்து நாம் கண்டு பிடித்துக் கொடுத்த அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்கள் அதை இன்றைக்கு சுமந்திருப்போர் எத்தனை பேர்கள் அறிவியலாளர்கள்? எத்தனை பேர் ஆராய்ச்சியாளர்கள்? குறைந்தது அல்லாஹ்வின் வேதத்தையாவது கற்றறிந்தவர்கள் எத்தனை பேர் என்பதை நமது உள்ளத்தை ஒரு முறை கேட்டுப் பார்த்தால் நமது நிலையை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும். ஒரு நாளைக்கு அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் ஒரு வசனத்தையாவது ஓதுகின்றவர்கள் எத்தனை பேர்? ஒரு வாரத்திற்கு ஒரு முறை ஓதுகின்றவர்கள் எத்தனை பேர்? கடந்த காலத்து நமது அறிவியல் ஆராச்சியாளர்கள் எப்படி இந்த அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்களைக் கண்டு பிடித்தார்கள் என்பதை நாம் ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பார்த்திருப்போமா? அல்குர்ஆன் கொடுத்த ஊக்கத்தினால் கண்டு பிடித்தார்கள் அல்லாஹ் நம்மை இந்தக் குர்ஆனை ஆராய்ச்சி செய்யுமாறு கட்டளையிடுகின்றார்கள்

அவர்கள் இந்தக் குர்ஆனைச் சிந்திக்க மாட்டார்களா? இது அல்லாஹ் அல்லாதவரிடமிருந்து வந்திருந்தால் இதில் ஏராளமான முரண்பாடுகளைக் கண்டிருப்பார்கள்.
அல்குர்ஆன் 4:82

அவர்கள் இக்குர்ஆனைச் சிந்திக்க வேண்டாமா? அல்லது அவர் களின் உள்ளங்கள் மீது அதற்கான பூட்டுக்கள் உள்ளனவா?
அல்குர்ஆன் 47:24

இப்படி அல்குர்ஆன் இந்த சமுதாயத்திற்கு அல்குர்ஆனை ஆராய்ந்து அறிவியல் கண்டு பிடிப்புக்களை கண்டு பிடிக்குமாறு நம்மைத் தூண்டுகிறது.
வளரும் இன்ஷா அல்லாஹ்
 
விரல் அசைத்தல் விரிவான ஆய்வு தொடர் 2

நடுக்கத்தால் விரல் அசைந்ததா?

இமாம் பைஹகீ அவர்களுடைய கூற்றின் நிலை என்ன?

இமாம் பைஹகீ அவர்கள் நாம் ஆதாரமாகக் காட்டும் நபிமொழிக்கு சற்றும் பொருந்தாத வேறு ஒரு அர்த்தத்தைக் கொடுக்கின்றார்.

ஹதீஸில் கூறப்படும் அசைத்தல் என்பதன் கருத்து இஷாரா செய்வது தான். தொடர்ந்து அசைத்துக் கொண்டிருப்பது அல்ல என இமாம் பைஹகீ அவர்கள் இந்த ஹதீஸிற்கு கீழ் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

மேலும் இமாம் பைஹகீ அவர்கள் ஆஸிம் பின் குலைப் இடம்பெற்றுள்ள விரலசைப்பது தொடர்பான ஹதீஸ் வலுக் குறைந்தது எனவும் முஹம்மது பின் அஜ்லான் இடம்பெற்றுள்ள விரலசைக்கக் கூடாது என்ற கருத்தில் உள்ள ஹதீஸ் அதை விடவும் வ-லிமையானது என்றும் கூறியுள்ளார்.

விரலசைப்பது பித்அத் என்று கூறுபவர்கள் தங்கள் கூற்றுக்கு இமாம் பைஹகீ அவர்களின் கூற்றை மிகப்பெரிய சான்றாகக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இமாம்களின் கருத்துக்களைப் பொறுத்தவரை அதை அப்படியே கண் மூடிக்கொண்டு ஏற்க இயலாது. அதில் ஏற்கத் தகுந்த விசயங்களும் ஏற்க முடியாத விசயங்களும் இருக்கும். ஆதாரங்களின் அடிப்படையில்
அமைந்த சரியான விளக்கத்தை மட்டுமே நாம் ஏற்றுக் கொள்வோம்.
நாம் மட்டுமல்ல பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் இந்த நிலைப்பாட்டையே கொண்டிருக்கின்றார்கள். இமாம் பைஹகீ அவர்களின் கூற்று தவறானது என்பதை தக்க சான்றுகளுடன் நாம் முன்பு விளக்கி இருக்கின்றோம்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் இருப்பில் தொடர்ந்து விரலசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்ற கருத்து அந்த ஹதீஸில் தெளிவாக உள்ளது. ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் பார்த்தால் முஹம்மது பின் அஜ்லானுடைய அறிவிப்பு பலவீனமானது என்பதும் ஆஸிம் பின் குலைபுடைய அறிவிப்பு பலமானது
என்பதும் தெளிவாகின்றது.

உண்மை தெளிவான பிறகு இதற்கு மாற்றமாக இமாம் பைஹகீ கூறினால்
அதை எப்படி ஏற்க முடியும்?

இமாம்களின் சுய விளக்கங்களை ஆதாரமாகக் காட்டும் இவர்கள் தங்களுக்கு எதிராக இமாம்கள் எதையாவது கூறியிருந்தால் அப்போது அதைக் கண்டுகொள்வதே இல்லை. இதுதான் இவர்கள் இமாம்களை மதிக்கும் லட்சணம்?
விரலசைப்பது தொடர்பான ஹதீஸ் சரியானது என்று இமாம் நவவீ கூறியுள்ளார். ஏன் இவர்கள் ஆதாரமாகக் காட்டும் இமாம் பைஹகீ
அவர்கள் கூட இந்த ஹதீஸ் பலவீனமானது என்று கூறவில்லை. சரியானது
என்றே கூறுகிறார்.

ஆனால் இவர்களோ இந்த இமாம்களுக்கு மாற்றமாக இந்த ஹதீஸ் பலவீனமானது என்று வாதம் வைக்கின்றனர்.

வாயில் பின் ஹுஜர் (ர-லி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸை அடிப்படையாகக் கொண்டு இமாம் மா-லிக் அவர்களும் ஷாபி மத்ஹபைச் சார்ந்த சில அறிஞர்களும் இருப்பில் தொடர்ந்து விரலை அசைப்பது விரும்பத் தகுந்த செயல் என்று கூறியுள்ளார்கள். அபூ ஹாமித் பன்தனீஜீ, அபுத் தைய்யுப் மற்றும் பலர் இவ்வாறு கூறுவதாக இமாம் நவவீ அவர்கள் ஷரகுல் முஹத்தப் எனும் நூ-லில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

جامع الأصول (5 / 404)
وقد استدل آخرون بحديث وائل على استحباب تكرير الأصبع، كمالك وغيره، وقال به بعض الشافعية، كما في " شرح المهذب " للنووي 3 / 454.

வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி) அவர்களின் செய்தியை ஆதாரமாகக் கொண்டு தொடர்ந்து விரலசைப்பதை விரும்பத்தகுந்தது என்று இமாம் மாலி-க்கும் மற்றவர்களும் கூறியுள்ளனர். மேலும் இந்த நபிமொழியை ஆதாரமாகக் கொண்டு ஷாஃபி மத்ஹபைச் சார்ந்த சிலரும் கூறியுள்ளனர்.

(நூல் :ஜமாவுல் உசூல், பாகம் :5, பக்கம் :404)

المجموع شرح المهذب (3 / 454) (وَالثَّالِث) يُسْتَحَبُّ تَحْرِيكُهَا حَكَاهُ الشَّيْخُ أَبُو حَامِدٍ وَالْبَنْدَنِيجِيّ وَالْقَاضِي أَبُو الطَّيِّبِ وَآخَرُونَ وَقَدْ يُحْتَجُّ لِهَذَا بِحَدِيثِ وَائِلِ بْنِ حُجُرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ وَصَفَ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

வாயில் பின் ஹ‚ஜ்ர் (ர-லி) அவர்களின் ஹதீஸை ஆதாரமாகக் கொண்டு விரலசைப்பதைச் சிறந்த செயலாக ஷைக் அபூஹாமித் பன்தனீஜீ, காழி அபூ தய்யுப் மேலும் பலரும் எடுத்துள்ளனர்.
(நூல் : அல்மஜ்மூவு, பாகம் :3, பக்கம் : 454)

இமாம்களின் கருத்துக்களை மேற்கோள் காட்டுவதாக இருந்தால் விரலசைத்தல் பிரச்சினையில் இவர்களுக்கு எதிராக நிறைய இமாம்களின் கருத்துக்களை நம்மால் காட்ட முடியும்.

குழப்பமான விளக்கம்

விரலசைப்பது தொடர்பாக வரும் நபிமொழியை வெறுப்பவர்கள் இதை ஓரங்கட்டுவதற்கு பல வகைகளில் முயற்சி செய்கிறார்கள்.

இந்த நபிமொழியில் நபி (ஸல்) அவர்கள் இருப்பில் விரலை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று தெளிவான வாசகம் இடம் பெற்றுள்ளது. இருப்பில் விரலசைப்பதற்கு இவ்வளவு தெளிவாக வாசகம் ஹதீஸில் இடம்பெற்றுள்ளது.
ஆனால் இவர்கள் இந்தச் செய்திக்கு சற்றும் பொருந்தாத விசித்திரமான விளக்கத்தைக் கொடுக்கிறார்கள். தங்கள் கருத்துக்குத் ஏற்ப இந்தச் செய்தியை அநியாயமாக வளைக்கின்றார்கள்.

அசைத்தார்கள் என்றால் விரலை உயர்த்தினார்கள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் விரலை உயர்த்தும் போது விரல் அசையும் நிலை ஏற்படும். குறிப்பாக ஹனஃபீ மத்ஹபின் கருத்துப்படி விரலை உயர்த்தி கீழே விட்டு விட வேண்டும். இப்போது விரலாட்டுதல் தெளிவாக நடக்கின்றது. இந்த அசைவைப் பற்றித் தான் இந்த ஹதீஸ் கூறுகின்றது என்று வாதிடுகின்றனர்.
இவர்கள் கூறுவது போன்று ஹதீஸில் அசைத்தார்கள் என்ற வாசகம் இடம்பெறவில்லை.

மாறாக அசைப்பார்கள் என்ற வாசகமே இடம்பெற்றுள்ளது.

யுஹர்ரிகுஹா என்ற அரபுச் சொல்லுக்கு அரபு மொழிப்படி அசைத்தார்கள் என்று பொருள் செய்வது தவறாகும். இந்தச் சொல்லுக்கு அசைப்பார்கள் என்ற அர்த்தமே உள்ளது. அசைப்பார்கள் என்பது வருங்கால வினையாகும்.

அசைத்ததை பார்த்தேன் என்று சொன்னால் ஒரு தடவை அசைத்தார்கள் என்று
பொருள் கொள்ளலாம்.

அசைப்பதை பார்த்தேன் என்று சொன்னால் இனி மேல் அசைப்பதைப் பார்த்தேன் என்ற கருத்து வரும். இனி அசைப்பதை பார்த்தேன் என்று சொன்னால் அது பொருளற்றதாகும். நாளை நடப்பதை இன்று யாரும் பார்க்க முடியாது.

எனவே அசைப்பதை பார்த்தேன் என்று சொல்லும் போது தொடர்ந்து அசைத்துக் கொண்டிருந்ததை பார்த்தேன் என்று தான் பொருள் கொள்ள வேண்டும். இது அரபு மொழியில் மட்டுமின்றி எல்லா மொழிகளிலும் உள்ள மொழி நடையாகும்.
எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் இருப்பு முழுவதிலும் விரலை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் எனும்போது இதற்கு விரலை நீட்டினார்கள் என்றும் நீட்டிவிட்டு மடக்கினார்கள் என்றும் பொருள் செய்வது மடமையாகும்.

விரலசைப்பது பற்றிய நபிமொழியைப் படித்தால் அதில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகங்கள் இவர்களின் இந்த கற்பனை விளக்கத்தை தகர்த்து எறியக்கூடிய வகையில் இருக்கின்றது.

ثُمَّ رَفَعَ إِصْبَعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بِهَا رواه النسائي

வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள் :
பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ஆட்காட்டி விரலை உயர்த்தி
னார்கள். அழைப்பது போல் (அல்லது பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்ட நிலையில்) அதை அசைத்துக் கொண்டிருந்ததை நான் பார்த்தேன்.
நஸாயீ (870)

விரலை நீட்டும் போது உள்ள அசைவைப் பற்றி இந்த ஹதீஸ் பேசவில்லை. விரலை நீட்டிய பிறகு அதை அசைத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்றே இந்த ஹதீஸ் கூறுகின்றது.

ஆட்காட்டி விரலை உயர்த்தினார்கள். அதை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்ற வாசகம் இதைத் தெளிவாக கூறுகின்றது.

முத-லில் விரலை உயர்த்த வேண்டும். பிறகு அதை அசைக்க வேண்டும் என்று வெவ்வேறான இரண்டு செயல்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் கூறப் பட்டிருக்கும் போது உயர்த்துவதும் அசைப்பதும் ஒன்று தான் எனக் கூறுவது வடிகட்டிய பொய்யாகும்.

உதாரணமாக ஒருவர் கொடியை உயர்த்தி பிறகு அசைத்துக் கொண்டிருந்தார் என்று கூறினால் கொடி அசைக்கப்படவில்லை என்று யாராவது விளங்கினால்
அவர் அறிவில்லாதவராகத் தான் இருக்க முடியும்.

அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதற்கு உயர்த்தினார்கள் என்று பொருள் செய்பவர்கள் இந்த நிலையில் தான் இருக்கின்றார்கள்.

கீழிருக்கும் விரலை மேல் நோக்கி உயர்த்தினால் விரல் ஆடாமல் இருக்காது அந்த அசைவைப் பற்றித் தான் இந்த ஹதீஸ் பேசுகின்றது எனவும் சிலர் கூறுகின்றனர்.

இதுவும் இவர்களின் அறியாமையைக் காட்டுகின்றது.

விரலை நீட்டி வைத்திருக்கும் போது விர-லில் ஏற்படும் நடுக்கத்தைப் பற்றி இந்த ஹதீஸ் கூறுவதாக சிலர் வாதிடுகின்றனர்.

இந்த அசைவு விர-லில் மட்டும் வராது. தொழுது கொண்டிருப்பவரின் தலையிலும் கா-லிலும் ஒட்டுமொத்த உடம்பிலும் இருக்கத்தான் செய்யும். இவற்றைப் பற்றி அறிவுள்ள யாரும் பேசமாட்டார்கள்.

இந்த ஹதீஸை ஆரம்பித்தி-லிருந்து கவனித்தால் தொழுபவர் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய காரியங்கள் ஒவ்வொன்றாகக் கூறப்படுகின்றது. அந்த வரிசையில் தான் விரலசைப்பதும் சொல்லப்படுகின்றது.

நடுக்கம் என்பது நமது விருப்பம் இல்லாமல் உடலி-ல் ஏற்படக்கூடியது. ஆனால் இந்தச் செய்தியில் கூறப்படும் விரலசைத்தல் என்பது தொழுபவர் விரும்பிச் செய்ய வேண்டிய காரியமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

நபி (ஸல்) அவர்களின் விரல் நடுங்கியது என்று கூறப்படாமல் நபியவர்கள் அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று கூறப்படுவதால் இது நபியவர்கள் விரும்பி செய்த தொழுகையின் காரியங்களில் ஒன்று என்பதை அறிவுள்ளவர்கள் விளங்கிக் கொள்வார்கள்.

விரலை அசைக்க வேண்டுமா? அல்லது கைகளையா?

விரலசைப்பது தொடர்பான ஹதீஸில் உள்ள சில வார்த்தைகளை வைத்து சிலர் குதர்க்கம் செய்து கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

18115حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ وَائِلَ بْنَ حُجْرٍ الْحَضْرَمِيَّ أخْبَرَهُ قَالَ قُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ قَامَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى وَالرُّسْغِ وَالسَّاعِدِ ثُمَّ قَالَ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا ثُمَّ سَجَدَ فَجَعَلَ كَفَّيْهِ بِحِذَاءِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَعَدَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ وَرُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ حَدَّ مِرْفَقِهِ الْأَيْمَنِ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ قَبَضَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ فَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَفَعَ إِصْبَعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بِهَا ثُمَّ جِئْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي زَمَانٍ فِيهِ بَرْدٌ فَرَأَيْتُ النَّاسَ عَلَيْهِمْ الثِّيَابُ تُحَرَّكُ أَيْدِيهِمْ مِنْ تَحْتِ الثِّيَابِ مِنْ الْبَرْدِ رواه أحمد

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது விரலை உயர்த்தினார்கள். பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்ட நிலையில் அதை அவர்கள் அசைத்துக் கொண்டிருந்ததை நான் பார்த்தேன். இதன் பிறகு குளிர் காலத்தில் நான் (மறுபடியும்) வந்தேன். அப்போது மக்கள் ஆடைகளைப் போர்த்தி இருந்தனர். குளிரின் காரணத்தால் அவர்கள் போர்த்தியிருந்த ஆடைகளுக்குள் அவர்களின் கைகள் அசைந்து கொண்டிருந்ததை கண்டேன்.
அறிவிப்பவர் : வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி), நூல் : அஹ்மது (18115))

நபித்தோழர்களின் கைகள் அசைந்து கொண்டிருந்தது என்று இந்த அறிவிப்பில் உள்ளது. எனவே விரலசைப்பதற்கு இந்த நபிமொழியை ஆதாரமாகக் காட்டுபவர்கள் விரலை அசைக்காமல் இந்தச் செய்தியில் உள்ளவாறு கைகளை அசைக்க வேண்டும் என்று குதர்க்கம் செய்கின்றார்கள்.

இந்த ஹதீஸில் நபித்தோழர்களின் கைகள் அசைந்து கொண்டிருந்தது என்ற தகவல் மட்டும் கூறப்பட்டு அதை நாம் விரலசைப்பதற்கு ஆதாரமாகக் காட்டினால் இவர்களின் கேள்வி நியாயமானது என்று ஏற்றுக் கொள்ளலாம்.
ஆனால் இந்த ஹதீஸில் நபித்தோழர்களின் கைகள் அசைந்து கொண்டிருந்தது என்ற தகவல் மட்டும் இடம்பெறவில்லை. இதற்கு முன்பு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆட்காட்டி விரலை அசைத்தார்கள் என்ற தகவலும் சேர்த்துக் கூறப்பட்டுள்ளது. பின்னர் ஒரு காலத்தில் நான் மதீனா வந்த போதும் இது போல் நபித்தோழர்கள் நடந்தனர் என்று வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள். அறிவிப்பவர் எந்தக் கருத்தில் இதைச் சொன்னார் என்று தெளிவாக தெரியும் போது அவர் சொல்லாத கருத்தை அவரது வாசகத்துக்கு கொடுப்பது அநியாயமாகும்.

எனவே இங்கே நபித்தோழர்களின் விரல்கள் அசைந்து கொண்டிருந்தது என்ற அர்த்தத்தில் தான் கைகள் அசைந்தது எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதை ஹதீஸின் முன்பகுதி வாசகங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றது.

இவ்வாறு பேசக்கூடிய வழக்கம் அனைத்து மொழிகளிலும் உள்ளது. உதாரணமாக ஏதாவது ஒரு விர-லில் ஒருவருக்கு காயம் ஏற்பட்டிருப்பதை நாம் பார்த்தால் விர-லில் என்ன காயம்? என்று கேட்போம். இதையே சற்று வித்தியாசமாக கையில் என்ன காயம்? என்றும் கேட்போம்.

விரல் கையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதால் அதையே கை என்று கூறும் வழக்கம் மக்கள் பேச்சில் சர்வசாதாரணமாக இருக்கக்கூடியது தான். இந்த அடிப்படையில் தான் நபித்தோழர்களின் கைககள் அசைந்து கொண்டிருந்தது என இந்த ஹதீஸில் கூறப்பட்டுள்ளது.

குளிரின் காரணத்தால் கைகள் அசைந்ததா?

நபித்தோழர்கள் யாரும் விரும்பி விரலசைக்கவில்லை. குளிரின் காரணத்தால் தான் அவர்களுடைய கைகள் அசைந்தது. எனவே எல்லா நேரங்களிலும் விரலசைப்பதற்கு இந்தச் செய்தி ஆதாரமாக முடியாது என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர்.

குளிரின் காரணத்தால் தான் நபித்தோழர்களின் கைகள் அசைந்தது என்ற வாதம் தவறான வாதம். நபிமொழியை திரித்துக் கூறும் செயலாகும்.

தொழுது கொண்டிருந்த நபித்தோழர்கள் குளிரின் காரணத்தால் ஆடையை போர்த்தி இருந்தார்கள் என்று தான் ஹதீஸில் கூறப்பட்டுள்ளது. கைகள் அசைந்ததற்கு குளிர்தான் காரணம் என்பது இவர்களின் சுய கற்பனையாகும்.
குளிர் வந்தால் கைகள் மட்டும் அசையாது. ஒட்டுமொத்த உடம்பும் அசையும். ஆனால் இந்த ஹதீஸில் கைகள் மட்டும் அசைந்தது என குறிப்பிட்டு சொல்லப்பட்டுள்ளது. எனவே இதற்கு குளிர் காரணமாக இருக்க முடியாது என்பதை அறியலாம்.

மேலும் தாரமியில் இடம் பெற்றுள்ள அறிவிப்பில் நபித்தோழர்கள் தங்கள் கைகளை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என தெளிவாகவே கூறப்பட்டுள்ளது.

1323 حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ وَائِلَ بْنَ حُجْرٍ أَخْبَرَهُ قَالَ قُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَنَظرْتُ إِلَيْهِ فَقَامَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا بِأُذُنَيْهِ وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى قَالَ ثُمَّ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا ثُمَّ سَجَدَ فَجَعَلَ كَفَّيْهِ بِحِذَاءِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَعَدَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ وَرُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ مِرْفَقَهُ الْأَيْمَنَ عَلَى فَخْذِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ قَبَضَ ثِنْتَيْنِ فَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَفَعَ أُصْبُعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بِهَا قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي زَمَانٍ فِيهِ بَرْدٌ فَرَأَيْتُ عَلَى النَّاسِ جُلَّ الثِّيَابِ يُحَرِّكُونَ أَيْدِيَهُمْ مِنْ تَحْتِ الثِّيَابِ رواه الدارمي

இதற்குப் பிறகு குளிர் காலத்தில் நான் மறுபடியும் வந்தேன்.

அப்போது மக்கள் ஆடைகளைப் போர்த்தி இருந்த நிலையில் அந்த ஆடைகளுக்குள் தங்கள் கைகளை அசைத்துக் கொண்டிருந்தைப் பார்த்தேன்.
அறிவிப்பவர் : வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி) நூல் : தாரமீ (1323)

எனவே நபித்தோழர்கள் குளிரின் காரணத்தினால் ஆடையைக் கூடுதலாக தங்கள் மீது போர்த்தியிருந்தனர். அந்த ஆடைகளுக்குள் தங்களின் சுய முயற்சியால் தான் விரலை அசைத்துள்ளார்கள்.

இருப்பில் விரலை அசைக்கும் விதம்
விரலை எவ்வாறு அசைக்க வேண்டும்?

எதிர்க் கருத்தில் உள்ளவர்கள் நம்மால் பதில் கூறவே முடியாது என்று நினைத்துக் கொண்டு உப்பு சப்பில்லாத கேள்விகளை நம்மிடத்தில் கேட்கின்றனர். இந்தக் கேள்விகளுக்கு கியாமத் நாள் வரை பதில் சொல்ல முடியாது என்று வீண் சவடாலும் விடுகின்றனர்.

1. விரலசைத்தல் எந்தத் திசையை நோக்கி இருக்க வேண்டும்.
2. விரலை நீட்டி வைத்துக்கொண்டு அசைக்க வேண்டுமா? அல்லது குறுக்கி வைத்துக்கொண்டு அசைக்க வேண்டுமா?
3. விரலை மேலும் கீழுமாக அசைக்க வேண்டுமா?
4. முன்னாலும் பின்னாலுமாக ஆட்ட வேண்டுமா?
5. தொடர்ந்தா அல்லது விட்டுவிட்டா?
6. வேகமாகவா அல்லது மெதுவாகவா?
7. வலது பக்கமா? அல்லது இடது பக்கமா?

வளரும் இன்ஷா அல்லாஹ்




 

December 8, 2012, 5:49 PM

தீன்குலப்பெண்மணி ஜனவரி 2012

தீன்குலப்பெண்மணி ஜனவரி 2012

தலையங்கம்

பிப்ரவரி 14 என்றவுடன் காதலர் தினமே மக்களுக்கு நினைவுக்கு வரும். ஆனால் வரும் பிப்ரவரி 14 அன்று இஸ்லாத்தை காதலிக்கும் முஸ்லிம்கள், ஆட்சியாளர்களை கண்டிக்கும் தினமாக அமையும்.

தேர்தல் வரும் போது முஸ்லிம்களை பார்ப்பவர்கள், வெற்றி பெற்றவுடன் முஸ்லிம்களையும் அவர்களுக்கு கொடுத்த வாக்குறுதிகளையும் மறந்துவிடுகிறார்கள்.

தொடர்ந்து படிக்க January 7, 2012, 9:40 PM

பிப்ரவரி தீன்குலப் பெண்மணி

  தலையங்கம் மீண்டும் சல்மான் ருஷ்டி? 1947 ஆண்டு மும்பையில் பிறந்த எழுத்தாளர் அஹ்மத் சல்மான் ருஷ்டி, நாவல் எழுதுபவர். இவர் பல இலக்கிய நாவல்களை எழுதி பல பரிசுகளை பெற்றுள்ளார். இவர் 1988 ஆம் ஆண்டு பட்ங் நஹற்ஹய்ண்ஸ்ரீ யங்ழ்ள்ங்ள் (தீ சாத்தானிக் வர்சஸ்) சாத்தானின் கவிதைகள் என்ற நூலை எழுதினார். இந்த நூலில் இஸ்லாத்தைப் பற்றியும் திருக்குர்ஆனைப் பற்றியும் நபிகளாரை பற்றியும் அவதூறான பல பெய்யான தகவல்களை கூறினார். இதனால் இஸ்லாத்தை கண்மூடி எதிர்ப்பவர்களுக்கு இந்த நூல் பெரும் பரிசாக அமைந்தது.

தொடர்ந்து படிக்க February 20, 2012, 1:51 PM

மார்ச் தீன்குலப் பெண்மணி 2012

தலையங்கம் ஜெயா ஆரசை தாக்கும் மின்சாரம் இந்தியாவில் அதிக நேரம் மின்வெட்டு செய்யப்படும் மாநிலம் என்ற பெருமையை தமிழகம் பெற்றுள்ளது. இதுவரை தமிழகம் கண்டிராத மின்வெட்டால் தமிழகம் இருளில் மூழ்கியுள்ளது. இதுவரை தமிழகம் கண்டிராத மின்வெட்டு வர காரணம் என்ன? இதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன. தமிழகத்தில் இதற்கு முன்னர் மின் தேவை எவ்வளவு இருந்தது என்பதை கவனித்துப் பாருங்கள்:

தொடர்ந்து படிக்க March 21, 2012, 12:28 PM

ஏப்ரல் தீன்குலப் பெண்மணி

கோடைவிடுமுறையை பயனுள்ளதாக மாற்றுவோம்

 

கோடை காலத்தில் கல்வி நிலையங்களுக்கு விடுமுறை அளித்து மாணவ,மாணவிகளுக்கு ஓய்வு அளிக்கிறது கல்வித் துறை. இந்த ஓய்வு காலத்தை மாணவ, மாணவிகள் பெரும்பாலும் வீணான காரியங்களிலே செலவிட்டு பாழாக்குகின்றனர்.

மனிதர்களில் அதிகமானோர் இரண்டு அருட்செல்வங்கüன் விஷயத்தில் (ஏமாற்றப்பட்டு) இழப்புக்குள்ளாகி விடுகின்றனர்.

தொடர்ந்து படிக்க April 10, 2012, 5:53 PM

தீன்குலப் பெண்மணி மே 2012

தீன்குலப் பெண்மணி மே 2012

தலையங்கம்

நிலநடுக்கம் ஓர் ஏச்சரிக்கையா?

விஞ்ஞானம் அசுர வளர்ச்சி அடைந்துவரும் நேரத்தில் விஞ்ஞானிகளால் தடுக்கமுடியாத பெரும் சேதங்களும் உலகத்தில் நடக்கத்தான் செய்கின்றன.

விஞ்ஞான வளர்ச்சியில் உச்சத்தில் இருக்கும் ஜப்பான், அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளிலும் கூட மிகப்பெரிய சேதங்கள் ஏற்படுகின்றன. சுனாமி போன்ற பேராபத்துகள் வளர்ச்சியடைந்த பெருநாடுகளைக்கூட விட்டுவைக்கவில்லை.

தொடர்ந்து படிக்க May 2, 2012, 8:58 PM

தீன்குலப்பெண்மணி ஜூன்2012

 தீன்குலப்பெண்மணி ஜூன்2012 அதிமுக அரசின் ஓராண்டு சாதனை?

ஓராண்டுக்கு முன் நடந்த பொதுத் தேர்தல் அதிமுக கூட எதிர்பார்க்காத அளவுக்கு மாபெரும் வெற்றியை அதிமுக பெற்றது. ஜெயலலிதாவிடம் மாறுதல் ஏற்பட்டுவிட்டது என்று மக்கள் நம்பியது தவறு என்பதை அவர் தனது ஒவ்வொரு நடவடிக்கை மூலமும் காட்டி வருகிறார். மக்களின் மகத்தான ஆதரவைப் பெற்றுவிட்டோம்; நம்மை யாரும் ஒன்றும் செய்துவிட முடியாது என்ற எண்ணத்தில் கூட்டணிக் கட்சிகளைக்கூட மதிக்காமல் தான் நினைத்தைச் செய்து வருகிறார் ஜெயலலிதா.

தொடர்ந்து படிக்க May 25, 2012, 10:30 PM

செப்டம்பர் தீன்குலப் பெண்மணி 2012

தலையங்கம் ரமலான் மாதம் வந்த போது பள்ளிவாசல்கள் களைகட்ட ஆரம்பித்தது. வெள்ளையடிப்பது, புதிய பாத்திரங்கள் வாங்குவது, மின்விளக்குகள் மாற்றுவது, புதிய பாய்கள் போடுவது என்று பள்ளிவாசல்கள் புது பொ-வுடன் மாறியதுடன் மக்கள் வெள்ளம் போல் வருகை தந்து இடைப்பட்ட நாட்களில் குறைந்து, கடைசி ஒற்றைப்படை நாட்களில் மீண்டும் எழுச்சிபெற்று ஷவ்வால் மாதத்தில் பழையநிலைக்கு பள்ளிவாசல்கள் வந்துவிட்டன. தர்மம் செய்வது, பயான் கேட்பது, திருக்குர்ஆனை ஓதுவது, இறைவனை நினைவுகூர்வது, இரவுத் தொழுகையில் ஈடுபடுவது என்று நல்லறங்கள் பக்கமே தமது முழு கவனத்தையும் செலுத்தியவர்கள். பெருநாள் தொழுகையோடு இவையனைத்தையும் நிறுத்திவிட்டு பழையநிலைக்கு சென்றுவிட்டார்கள்.

தொடர்ந்து படிக்க August 30, 2012, 9:09 AM

தீன்குலப்பெண்மனி அக்டோபர் 2012

 

தலையங்கம்

எதிர்ப்பில் வளரும் இஸ்லாம்

                                               

 

  நபிகளார் இஸ்லாத்தை எடுத்துரைத்த காலம் முதல் இன்று வரை இஸ்லாத்திற்கு எதிரான சதி நடந்து கொண்டுதான் வருகிறது. அதே நேரத்தில் இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சியை எந்த சக்தியாலும் தடுக்க முடியவில்லை. இஸ்லாத்தை சொன்னவர் மற்றும் அதை ஏற்றவர்களை

தொடர்ந்து படிக்க October 4, 2012, 2:01 PM

நவம்பர் தீன்குலபெண்மணி 2012

தலையங்கம்
ஊழலை ஒழிக்க என்ன வழி?
ஊழல். . . ஊழல். . .ஊழல்
எங்குபார்த்தாலும், எந்த தொலைக்காட்சி செய்தியை திறந்தாலும் இந்த வார்த்தைதான் தற்போது பரபரப்பாக பேசப்படுகின்றது.
நாட்டையே உலுக்கி வரும் மிகப்பெரும் தொல்லையாக இந்த ஊழல் தற்போது உருவெடுத்துள்ளது.
பா.ஜ.க ஊழல் செய்து விட்டதாக காங்கிரஸும், காங்கிரஸ் ஊழல் செய்துவிட்டதாக பா.ஜ.க.வும் மாறி மாறி குற்றச் சாட்டைச் சொல்-லி வந்தது.
ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் அங்குள்ள மாநிலக்கட்சிகள் அவர்களை எதிர்த்து அரசியல் செய்யும் கட்சிகள் மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை சொல்-லி வருகின்றன.
இந்த ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளிலி-ருந்து எந்த ஒரு கட்சியும் விதிவிலக்கல்ல..
இந்நிலையில் யாரெல்லாம் ஊழலுக்கு எதிராக குரல் கொடுக்கின்றார்களோ அவர்களும் ஊழல் செய்து மாட்டிக் கொள்ளும் நிலையை நாம் கண்கூடாகப் பார்க்கின்றோம்.
அன்னா ஹாசாரே என்பவர் ஊழலுக்கு எதிராக போராடுவதாக படம் காட்டினார். அவரும் தன்னால் இயன்ற அளவு ஊழல் செய்துள்ளார் என்பது நிரூபணமானது.
பாபா ராம்தேவ் என்பவரும் இது போல படம் காட்டினார்.
மருந்துகள் விற்கின்றேன் என்று சொல்-லி அவர் செய்த ஊழல்களும் திருகுதாளங்களும் வெளிவந்தன.
கெஜ்ரிவால் என்பவர் தற்போது ஊழலுக்கு எதிராக போராடுவதாக படம் காட்டி வருகின்றார். அவரது குழுவில் உள்ளவர்கள் மீதும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டுள்ளன.
இவற்றையெல்லாம் மிஞ்சும் விதமாக மராட்டிய மாநிலத்தில் ஒரு ஊழல் நடந்துள்ளது. மராட்டிய மாநிலத்தை காங்கிரஸ் மற்றும் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சிகள் இணைந்து ஆட்சி செய்து வருகின்றன. அணைகட்ட வேண்டும் என்பதற்காக மராட்டிய அரசு விவசாயிகளிடமிருந்து கையகப்படுத்திய 100 ஏக்கர் நிலத்தை ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சியின் ஆசியுடன் பா.ஜ.க தலைவர் நிதின் கட்காரிக்கு தாரை வார்த்துள்ளனர்.
அதாவது காங்கிரஸும், பா.ஜ.கவும் இணைந்து ஊழல் செய்துள்ளன.
மேற்கண்ட செய்திகளிலி-ருந்து ஒரு உண்மை நமக்குத் தெரியவருகின்றது.
ஒவ்வொருவரும் தங்களால் இயன்ற அளவு தங்களால் இயன்ற வரை எவ்வளவு முடியுமோ அந்த அளவிற்கு தங்களது சக்திக்குட்பட்டு ஊழல் செய்து வருகின்றனர். தங்களுக்கு கிடைத்த வாய்ப்பை ஒவ்வொருவரும் கனகச்சிதமாக பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். ஊழல் செய்ய வாய்ப்பு கிடைக்காதவர்களும், பிற கொள்ளையர்கள் செய்த ஊழலி-ல் தங்களுக்கு பங்கு கிடைக்காதவர்களும் அதை எதிர்ப்பது போல நாடகமாடுகின்றனர்.
இந்த கேடுகெட்ட அரசியல்வாதிகளால் பொதுமக்கள் பணம் சுரண்டப்படுகின்றது. இதற்கு எதிராக எத்தனை லோக்பால்களை கொண்டு வந்தாலும் இந்த ஊழல்களை தடுத்து நிறுத்த முடியாது.
நம்மைப் படைத்த ஒருவன் இருக்கின்றான். அவன் நம் அனைவரையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றான். நாம் மரணித்த பிறகு நம்மை திரும்பவும் உயிர்கொடுத்து எழுப்பி அவன் நம்மை கேள்வி கேட்பான் என்ற அச்ச உணர்வு எவரிடத்தில் உள்ளதோ அவர்களால் தான்
அத்தகைய ஆட்சியாளர்களால் தான் ஊழல் செய்யாமல் ஆட்சி செய்ய முடியும்.
பொதுச் சொத்தி-லிருந்து ஒரு சிறு பொருளை எடுத்தாலும்
அல்லாஹ்விடம் நாம் பதில் சொல்லி-யாக வேண்டும் என்ற அச்சவுணர்வு இருந்தால் மட்டும்தான் ஊழலை ஒழிக்க முடியும். 
 
 
லஹப் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை                  
நபிகளாரின் பகிரங்க அழைப்பு
உரை : பி.ஜைனுல் ஆபிதீன்
எழுத்து வடிவில் : முஹம்மத் தாஹா, கடையநல்லூர்

லஹப் என்ற வார்த்தை இந்த அத்தியாயத்தின் முதல் வசனத்தில் இடம்பெற்றிருப்பதால் லஹப் என்று பெயர் பெற்றது. அதேபோன்று மஸத் என்ற வார்த்தை இந்த அத்தியாயத்தின் கடைசி வார்த்தையாக இடம் பெறுவதால் மஸத் என்றும் இந்த அத்தியாயம் குறிப்பிடப்படுகிறது.
சில அத்தியாயங்களுக்குத்தான் நபியவர்கள் பெயர் வைத்தார்கள். குர்ஆனிலுள்ள அனைத்து அத்தியாயங்களுக்கும் நபியவர்கள் பெயர் வைக்கவில்லை. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பெயர் சூட்டாமல்
அடுத்த தலைமுறையினரால் பெயர் சூட்டப்பட்ட அத்தியாயங்களில் இந்த அத்தியாயமும் ஒன்றாகும். அந்தந்த அத்தியாயத்தில் இடம்பெறுகிற சொற்களில் ஏதாவது ஒரு சொல்லைத் தேர்ந்தெடுத்து அதை அத்தியாயத்தின் பெயராக ஆக்கினார்கள். இந்த அத்தியாயத்தில் லஹப் எனும் சொல் இடம்பெற்றதால் லஹப் என்றும் மஸத் என்ற சொல் இடம்பெற்றதால் சிலர் மஸத் என்றும் இந்த அத்தியாயத்துக்கு பெயரிட்டுள்ளனர்.
இக்லாஸ் (112) ஃபலக் (113), நாஸ் (114) போன்ற அத்தியாயங்களை நபிகள் நாயகம் சிறப்பித்துக் கூறியது போல் இந்த அத்தியாயத்தைச் சிறப்பித்து எதுவும் கூறவில்லை.
ஆனாலும் இந்த அத்தியாயம் இஸ்லாம் உண்மையான மார்க்கம் என்பதற்கும் திருக்குர்ஆன் இறைவேதம் என்பதற்கும் முக்கிய ஆதாரமாகத் திகழ்கிறது.
அதை விளக்குவதற்கு முன்னர் இந்த அத்தியாயம் அருளப்படக் காரணம் என்ன? பின்னணி என்ன? என்பதைப் பார்ப்போம்.
அருளப்பட்ட காரணம்
நபியவர்கள் எந்த அத்தியாயத்தைக் குறித்தும் மக்கீ மதனீ என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்லவில்லை. தக்க காரணத்துடனும் எந்தக் காரணமில்லாமலும் பிற்காலத்தவர்கள் தான் மக்கீ மதனி என்று அத்தியாயங்களின் துவக்கத்தில் எழுதிக் கொண்டனர். ஆனால் இந்த லஹப் அத்தியாயம் நபியவர்களின் மக்கா வாழ்க்கையின் போதுதான் அருளப்பட்டது என்பதற்கு ஆதாரம் உள்ளது.
நபியவர்கள் ஹிரா குகையில் இருக்கிற போது அல்லாஹ்வினால் நபி என்று தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுவிட்டார்கள். ஹிரா குகையில் இருக்கும் போது 96 வது அத்தியாயமான அலக் என்ற அத்தியாயத்தின் ஆரம்ப ஐந்து வசனங்கள் இறங்கின. இதன் மூலம் முஹம்மத் அவர்கள்
அல்லாஹ்வின் தூதராக நியமிக்கப்பட்டார்கள்.
படைத்த உன் இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக! என்று துவங்கும் இவ்வசனங்
களில் மக்களுக்குப் பிரச்சாரம் செய்யுமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடவில்லை. மாறாக நீங்கள் ஓதுங்கள் என்று தான் கட்டளையிட்டான்.
எனவே நீங்கள் ஓதுங்கள், நீங்கள் படியுங்கள், நீங்கள் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் என்கிற கருத்தில்தான் முத-ல் வசனமே இறைவன்
புறத்திலி-ருந்து அருளப்பட்டது. நபியவர்களுக்கு இது புதிய
அனுபவமாக இருந்ததால் பயந்தார்கள். இப்படி பயந்து கொண்டு வீட்டிற்கு வந்ததும் அவர்களுக்கு ஹதீஜா (ரலி-) ஆறுதல் சொன்ன விசயங்களையெல்லாம் ஆதாரப்பூர்வமான நபிகள் நாயகத்தின் வரலாறுகளில் நாம் படித்திருப்போôம்.
அதன் பிறகு போர்வை போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே! என்ற 73,74 வது அத்தியாயங்கள் அருளப்பட்டன. அந்த அத்தியாயங்கள் நபியவர்கள் தம்மளவில் கடைபிடிக்க வேண்டிய சில செய்திகளைச் சொல்வதற்காகவும் அவர்களின் அச்சத்தைப் போக்கவுமே அருளப்பட்ட வசனங்களாகும். இந்த காலகட்டத்தில் மக்களுக்கு பிரச்சாரம் செய்யுமாறு எந்தக் கட்டளையும் பிறப்பிக்கப்படவில்லை.
அதன் பிறகுதான் மக்களுக்குப் பிரச்சாரம் செய்வதற்காக அல்லாஹ் விடமிருந்து பின்வரும் வசனம் அருளப்பட்டது. 
 (முஹம்மதே!) உமது நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்வீராக! (அல்குர்ஆன் 26:214)
இதுதான் மக்களுக்குப் பிரச்சாரம் செய்யவேண்டும் என்று வந்த முதல் கட்டளையாகும். இந்தக் கருத்தில் ஆதாரப்பூர்வமான செய்திகள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.
"(நபியே!) உங்களுடைய நெருங்கிய உறவினர்களை நீங்கள் எச்சரியுங்கள்'' எனும் (26:214 ஆவது) இறைவசனம் அருளப் பெற்றபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஸஃபா' மலைக் குன்றின் மீது ஏறிக்கொண்டு, "பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தாரே! பனூ அதீ குலத்தாரே!'' என்று குறைஷிக் குலங்களை (பெயர் சொல்-லி) அழைக்கலானார்கள். அவர்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடினார் கள். அங்கு வரமுடியாத நிலையில் இருந்த சிலர், அது என்ன என்று பார்த்து வர (தம் சார்பாக) ஒரு தூதரை அனுப்பினார்கள். இவ்வாறு அபூலஹப் உள்ளிட்ட குறைஷியர் (அனைவரும்) வந்(து சேர்ந்)தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "சொல்லுங்கள்: இந்தப் பள்ளத்தாக்கில் குதிரைப் படை ஒன்று உங்கள் மீது தாக்குதல் தொடுக்கப்போகிறது என்று நான் உங்களுக்குத் தெரிவித்தால், நான் உண்மை சொல்வதாக என்னை நீங்கள் நம்புவீர்களா?'' என்று கேட்க, மக்கள் "ஆம். (நம்புவோம்); உங்களிடம் நாங்கள் உண்மையைத் தவிர வேறெதையும் அனுபவித்ததில்லை'' என்று பதிலளித்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியென்றால், நான் கடும் வேதனையொன்று எதிர் நோக்கியுள்ளது என்று உங்களை எச்சரிக்கின்றேன்'' என்று (தமது மார்க்கக் கொள்கையைச்) சொன்னார்கள். (இதைக் கேட்ட) அபூலஹப், "நாளெல்லாம் நீ நாசமாக! இதற்காகவா எங்களை ஒன்று கூட்டினாய்?'' என்று கூறினான். அப்போதுதான்
"அபூலஹபின் கரங்கள் நாசமாகட்டும்! அவனும் நாசமாகட்டும்......'' என்று தொடங்கும் (111ஆவது) அத்தியாயம் அருளப்பெற்றது.
அறிவிப்பவர்: இப்னு அப்பாஸ் (ர-லி), நூல் : புகாரி 4770
இந்த ஸஃபா என்ற குன்று ஊருக்குள் மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் இருந்தது. அதனால்தான் அதில் ஏறி மக்களை நபியவர்கள் அழைக் கிறார்கள்.
நபியவர்கள் எல்லோரும் வாருங்கள் என்று கூப்பிட்டவுடன், நபியவர்களின் குரலைக் கேட்ட அந்தக் கோத்திரக்காரர்கள் அனைவரும் வந்துவிட்டார்கள். எந்தளவுக்கு நபியவர்களின் அழைப்புக்கு
அந்த மக்கள் செவிசாய்த்தார்களெனில், தன்னால் வரமுடியா விட்டாலும் தன் சார்பாக ஒரு தூதுவரை அனுப்பி முஹம்மது அவர்கள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்று பார்ப்பதற்காக அனுப்பி வைத்து செய்தியைத் தெரிந்து கொண்டார்கள்.
நாற்பது வருடங்களாக பொய் சொல்லாமலும் நாணயமாகவும் ஆபாசமில்லாமலும் அற்பமாக நடக்காமலும் இருந்தவர் அழைப்பதால் அவர்களின் அழைப்பை ஏற்று குடும்பத்தார் அனைவரும் குழுமினார்கள்.
 இந்த அத்தியாயத்தில் கூறப்படும் அபூலஹபும், குறைஷிக் கூட்டத்தாரும் வந்தார்கள். அனைவரும் வந்ததும், அந்த மக்களைப் பார்த்து
அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மத் ஸல் அவர்கள், இந்த மலைக்குன்றின் பின்புறமிருந்து உங்களைத் தாக்குவதற்கு ஒரு குதிரைப் படை வந்து கொண்டிருக்கிறது என்று சொன்னால் என்னை உண்மைப்படுத்துவீர்களா? என்று கேட்பதின் மூலம் தனது நாணயத்தை முத-லில் நிரூபிக்கிறார்கள்.
நபியவர்கள் கேட்ட கேள்விக்கு ஆம் என்று அவர்களின் குடும்பத்தார் பதிலளித்தார்கள். நபியவர்கள் சொன்னதையெல்லாம் சோதித்துப் பார்க்காமலேயே நம்பினார்கள். அதற்குக் காரணம், நபியவர்கள் பொய் சொல்லாமல் நாற்பது வருட காலம் அந்த மக்களுக்கு மத்தியில் வாழ்ந்து காட்டியதுதான். அதையும் அந்த மக்கள் தங்கள் வாய்களாலேயே ஒப்புக் கொள்ளவும் செய்கிறார்கள். நீங்கள் பொய் சொல்லி ஒருக்காலும் நாங்கள் அனுபவத்தில் பார்த்ததே இல்லை. அதாவது நீங்கள் உண்மையை மட்டுமே பேசுகிறவர்களாகத்தான் நாங்கள் உம்மை அனுபவத்தில் கண்டிருக்கிறோம் என்பது அந்த மக்களின் பதிலாக இருந்தது.
இது நபிகளாரின் தனிச் சிறப்புமிக்க பண்புகளிலுள்ளதாகும். உலகத்தில் எந்தப் பிரச்சாரகனுக்கும் எந்த சாமியாருக்கும் எந்த ரிஷிக்கும் எந்த மகானுக்கும் தன்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையைச் சொல்லி பிரச்சாரம் செய்ய முடியுமா? என்றால், முடியவே முடியாது.
உதாரணத்திற்கு நான் என்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையைப் பார் என்று சொன்னால், யாரிடம் வந்து சொல்லுகிறாய்? உன் வண்டவாளங்கள் எங்களுக்குத் தெரியாதா? என்று நறுக்கென்று கேட்டுவிடுவார்கள். எனவே எனக்கோ உங்களுக்கோ உலகத்திலுள்ள எவருக்குமோ என் கடந்தகால வாழ்க்கையைப் பார் என்று சொல்லவே முடியாது. எந்த மனிதனுக்கும் கடந்த காலம் சுத்தமாக இருக்கவே இருக்காது. யாராக இருந்தாலும் தவறு செய்துதான் இருப்பார்கள். கொஞ்சம் என்றும் கூடுதல் என்றும் சொல்-லிக் கொள்ளலாமே தவிர தவறே செய்யாத ஒருவனையும் காட்டவே முடியாது. எனவே நான் கடந்த காலத்தில் தவறே செய்யவில்லை என்று ஒருவன் நாக்கின் மீது பல் போட்டுப் பேசமுடியவே முடியாது. அப்படிப் பேசினால் அவன் பொய் சொல்லுகிறான் என்றே பொருள். அதனால்தான் "நதி மூலமும் ரிஷி மூலமும் பார்க்கக் கூடாது'' என்று பழமொழி சொல்லுவார்கள்.
நதியில் குளித்துவிட்டு போகவேண்டியதுதான். அதனுடைய மூலத்தைப் பார்த்துவிட்டுத்தான் குளிக்கவேண்டும் என நினைத்தால் ஒருக்காலும் ஒருவனாலும் குளிக்கவே முடியாது. அதில் பன்றிகூட செத்துக் கிடக்கும். கொஞ்ச தூரம் கடந்து சென்று பார்ப்போமாயின் யாராவது மலம் கழித்திருப்பார்கள். அல்லது சிறுநீர் கழித்து இருப்பார்கள். இன்னும் கொஞ்ச தூரம் கடந்து சென்று பார்ப்போமாயின் குப்பைக் கூளங்கள் கிடக்கும். இன்னும் கொஞ்ச தூரம் கடந்து சென்று பார்ப்போமாயின் எருமை மாட்டைக் கழுவுவார்கள். அதையெல்லாம் பார்த்தால் நதியில் குளிக்கவே முடியாது. ஆற்றுக்கு மூலம் பார்த்தால் தண்ணீரில் இறங் கவே முடியாது. இது சரியான கருத்துதான்.
அதுபோல் ரிஷிக்கும் மூலம் பார்க்கக் கூடாது என்கிறார்கள். ரிஷி என்றால் மகான். ஒருவரை மகான் என்று நம்பினால் இப்போது என்ன சொல்லுகிறார்? எப்படி நடக்கிறார் என்றுதான் பார்க்க வேண்டுமே தவிர, நேற்று எப்படியிருந்தார்? என்று பார்க்கவே கூடாது. எந்த மகானுக்கும் உருப்படியான பழைய பதிவுகள் இருக்கவே இருக்காது என்பதை ஒரு கொள்கையாகவே வைத்திருக்கிறார்கள். நம் காலத்தவர்களும் முந்திய காலத்தவர்களும்தான் நதி மூலமும் ரிஷி மூலமும் பார்க்கக் கூடாது என்கிறார்கள். ஆனால் முஹம்மது நபிகள் நாயகம் அவர்கள் மட்டும்தான் தம்மைப் பொருத்தவரை ரிஷி மூலமும் பார்க்கலாம் என்று சொல்லுகிறார்கள்.
என்னுடைய நாற்பது வருட காலங்களையும் ஆய்வு செய்து பார் என்று மக்களிடம் கூறி பிரச்சாரம் செய்கிறார்கள். இது நபிகளாரின் பெரும் சிறப்பாகும். அதையும் அல்லாஹ் தனது திருக்குர்ஆனில் சொல்-லிக் காட்டுகிறான்.
"அல்லாஹ் நாடியிருந்தால் இதை நான் உங்களுக்குக் கூறியிருக்க மாட்டேன். அவனும் இதை உங்களுக்கு அறிவித்திருக்க மாட்டான். உங்களிடம் இதற்கு முன் பல வருடங்கள் வாழ்ந்துள்ளேன். விளங்க மாட்டீர்களா?'' என்று (முஹம்மதே!) கூறுவீராக! 
(அல்குர்ஆன் 10:16)
நான் உங்களுடன் இவ்வளவு காலங்கள் வாழ்ந்திருக்கிறேன். அதைக் கூட நீங்கள் சிந்தித்துப் பார்க்க மாட்டீர்களா? ஏதேனும் குறைகளை என்னிடம் கண்டிருக்கிறீர்களா? என்று நபியவர்கள் தமது நாணயத்தை எடுத்துச் சொல்-லி, மக்களிடம் பிரச்சாரத்தைத் துவங்குகிறார்கள்.
பொதுவாக உள்ளூரில் யாருடைய போதனையும் எடுபடாது.
அவருடைய கடந்த கால நண்பர்கள் இருப்பார்கள். அவனது பலத்தையும் பலவீனத்தையும் அறிந்தவர்கள் இருப்பார்கள். சொந்த பந்தங்கள் இருப்பார்கள். இவன் சிறு பிராயத்தில் இருந்து மக்களால் கவனிக்கப்பட்டுக் கொண்டேயிருப்பதினால், இவனெல்லாம் சொல்லி- நாம் கேட்பதா? என்று சொல்லி-விடுவார்கள்.
அதே நேரத்தில் வெளியூர்க்காரன் எடுத்துச் சொல்லும் போது, அவனது
கடந்த காலத்தையெல்லாம் தெரிந்து இருக்க மாட்டார்கள். அவனது நிகழ்காலத்தை மட்டும்தான் பார்ப்பார்கள். ஆம்! இவர் பெரிய தாடி வைத்திருக்கிறார். பெரிய ஜுப்பா போட்டிருக்கிறார். நன்றாகப் பேசுகிறார். என்று மரியாதை கொடுத்து கேட்பார்கள்.
குறிப்பிட்ட நாட்களில் மட்டும்தான் நபியவர்கள் சிரியா போன்ற நாடுகளுக்கு வாணிபத்திற்குச் சென்றிருப்பார்கள். மற்றபடி நபியவர்கள் எப்போதுமே, உள்ளூரில்தான் வசித்துள்ளார்கள். ஒருவன் நல்லவனாக
ஒரு நாள் நடிக்கலாம். இரண்டு நாட்கள் நடிக்கலாம். ஆனால் 25 வருடத்திற்கு நடிக்க முடியுமா? என்றால், முடியாது. நபியவர்களின் சிறு வயதுப் பருவத்தைக்கழித்து விட்டு பார்த்தால் அவர்கள் தம்மை நபி என்று வாதிடும் முன் அம்மக்களுடன் 25 ஆண்டுகள் வாழ்ந்துள்ளனர். 25 வருடங்களாக ஒருவரால் அனைவரிடமும் அனைத்து நேரங்களிலும் நல்லவராக நடிக்கவே முடியாது. எனவே நபியவர்கள் இயற்கையாகவே அவர்களின் சுபாவத்திலேயே நல்லவர்களாகத்தான் இருந்திருக்கிறார்கள். அல்லாஹ் அவர்களைத் தூதராக ஆக்குவதற்காகவே
அப்படி வார்த்தெடுக்கிறான். அதனால்தான் மக்களிடம் பிரச்சாரம் செய்யும் போது இதற்கு முன் உங்களுடன் உண்டு, உடுத்தி, உறங்கி குடும்பமாக வாழ்ந்திருக்கிறேனே நான் பொய் சொல்-லியோ நேர்மை தவறியோ நடக்கக் கண்டீர்களா என்று அவர்களால் கேட்க முடிந்தது.
அதனால்தான் அந்த மக்களிடம் மலைக்குப் பின்னால் ஒரு படை தாக்க வருகிறதென்று சொன்னால் நம்புவீர்களா? என்று கேட்டதும் ஆம் என்று ஒத்துக் கொண்டு, உண்மையைத் தவிர தங்களிடம் எதையும்அனுபவித்ததே கிடையாது என்று சொல்லுகிறார்கள்.
அப்படியாயின், இதுவரைக்கும் உண்மையை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டிருக்கிற நான் சொல்லுகிறேன், உங்களுக்கு முன்னுள்ள கடும் வேதனையை எச்சரிக்கிறேன் என்கிறார்கள்.
அப்போது அந்த சபையில் இருந்த எல்லோரும் கேட்டுக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். அபூலஹப் என்பவன் எழுந்திரித்து, தப்பன் லக ஸாயிரல் யவ்ம், அலிஹாதா ஜமஃ(த்)தனா - நீ காலமெல்லாம் நாசமாகப் போ! இதற்காகத்தான் எங்களையெல்லாம் இங்கே ஒன்றுகூட்டினாயா? என்று நபியவர்களைப் பார்த்துச் சபிக்கிறான். அப்போதுதான் இந்த அத்தியாயம் இறங்கியது என்று இப்னு அப்பாஸ் அறிவிக்க புகாரியில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
மற்றொரு அறிவிப்பில்
ஒரு நாள் நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஸஃபா' மலைக்குன்றின் மீது ஏறி, "யா ஸபாஹா!'' ("உதவி! உதவி! அதிகாலை ஆபத்து!'') என்று கூறினார்கள்.
உடனே அவர்களை நோக்கி குறைஷியர் ஒன்றுதிரண்டு வந்து, "உங்களுக்கு என்ன (நேர்ந்துவிட்டது)?'' என்று கேட்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "எதிரிகள், காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ உங்களைத் தாக்க வருகிறார்கள் என்று நான் அறிவித்தால் என்னை நீங்கள் நம்புவீர்களா?'' என்று கேட்டார்கள். "ஆம் (நம்புவோம்)' என்று அவர்கள் கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் ஒரு கடினமான (நரக) வேதனை வருமுன் உங்களை எச்சரிக்கை செய்பவனாவேன்'' என்று சொன்னார்கள். உடனே அபூலஹப், "உனக்கு நாசம் உண்டாகட்டும். இதைச் சொல்லத்தான் எங்களை (இங்கே) ஒன்றுகூட்டினாயா?'' என்று கேட்டான். உடனே அல்லாஹ், "அபூலஹபின் இரண்டு கைகளும் நாசமாகட்டும்...'' எனும் (111:1ஆவது) வசனத்தை அருüனான்.
அறிவிப்பவர்: இப்னு அப்பாஸ் (ர-லி), நூல்: புகாரி 4801
இன்னும் சில வார்த்தை வித்தியாசங்களுடன் புகாரியின் 4801, 4971, 4972 ஆகிய எண்களைக் கொண்ட செய்திகளாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
இந்த ஆதாரப் பூர்வமான செய்தியிலி-ருந்து இந்த வசனம் மக்காவில் அருளப்பட்டது என்பது விளங்குகிறது. இந்த அத்தியாயம் மக்கீ என்று சொல்வதற்குரிய ஆதாரத்தைப் பெற்றிருக்கிறது. மக்காவில் அருளப்பட்டது என்று பொதுவாகச் சொல்வதை விட மக்காவின் நபித்துவ ஆரம்பத்திலேயே அருளப்பட்டது என்றும் குறிப்பிட்டே சொல்லலாம்.
வளரும் இன்ஷா அல்லாஹ
 
தொலைக் காட்சியில் தொலைந்து விட்ட சமுதாயம்    தொடர்: 2
வெட்கம்
பக்கீர் முஹம்மத் அல்தாபீ
நாளை மறுமையில் ஒவ்வொரு முஸ்லி-முக்கும் கொடுக்கப்படுகின்ற மிகப் பெரிய அருள், படைத்த இறைவனான அல்லாஹ்வைக் கண் முன்னால் காண்பதாகும்.
 அபூஹுரைரா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் மறுமை நாளில் எங்கள் இறைவனைக் காண்போமா?'' என்று கேட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மேகமூட்டமில்லாத நண்பகல் நேரத்தில் சூரியனைக் காண்பதற்கு நீங்கள் சிரமப்படுவீர்களா?'' என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை' என்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மேகமூட்டமில்லாத பௌர்ணமி இரவில் சந்திரனைக் காண்பதற்கு நீங்கள் சிரமப்படுவீர்களா?'' என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "இல்லை' என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: என் உயிர் எவன் கையிலுள்ளதோ அவன்மீது சத்தியமாக! இவ்விரண்டில் ஒன்றைக் காண்பதற்கு நீங்கள் சிரமப்படாததைப் போன்றே, உங்கள் இறைவனைக் காண்பதற்கும் நீங்கள் சிரமப்படமாட்டீர்கள். என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஆதாரம் : முஸ்-லிம் 5678
பதினான்காம் நாள் நிலவை பௌர்ணமி தினத்தில் எந்த விதமான இடையூறுகளும் இன்றி நாம் பார்க்கின்றோமோ அவ்வாறு படைத்த இறைவனாகிய அல்லாஹ்வை மறுமையில் பார்க்க முடியும்.
அல்லாஹ் கூறுகிறான்: (முஹம்மதே!) வானவர்கள் அணி வகுக்க உமது இறைவன் வரும் போது
அல்குர்ஆன்:22:89
வானவர்கள் அணி வகுக்க புடை சூழ வரும் கண் கொள்ளாக் காட்சியைக் கண்டு மகிழ்ச்சி அடையக் காத்திருக்கும் சமுதாயம் நாளை மறுமையில் குருடர்களாக எழுப்பப்படும் அவல நிலைமைக்கு ஆளானால் அதை என்னவென்று சொல்வது என்பதை சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
இந்த வசனத்தில் அடுத்து அல்லாஹ் இவ்வுலகில் எதையெல்லாம் பார்க்கக் கூடாது என்று தடை செய்திருந்தானோ அவைகளைப் பார்த்து அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறந்தவர்களைப் பற்றி இவ்வாறு
கூறுகிறான்.
எனது போதனையைப் புறக்கணிப்பவனுக்கு நெருக்கடியான வாழ்க்கை உண்டு. அவனை கியாமத் நாளில் குருடனாக எழுப்புவோம்.
அல்குர்ஆன்: 124-20
நாளை மறுமையில் மனிதன் அல்லாஹ்விடம் இறைவா! நான் உலகில் வாழும் போது பார்வையுடையவான இருந்தேன். என் கண்களுக்கு எவைகள் எல்லாம் காட்சி தந்தனவோ அவைகள் அனைத்தையும் பார்த்து ரசித்துக் இன்பத்தில் மூழ்கிக் கொண்டிருந்தேன். எந்த அளவுக் கென்றால்
தொலைக் காட்சியில் ஒளிபரப்புச் செய்யப்படும் திரைப்படங்களையும், சீரியல்களையும் நான் ஒரு போதும் விட்டு வைக்கவில்லை. எவ்வளவு பெரிய தொலைவில் இருந்தாலும் என்னுடைய கூர்மையான கண்களால் அவைகளையெல்லாம் முடியுமான வரை பார்த்து ரசிக்கக் கூடியவனாக
இன்பம் அனுபவிக்கக் கூடியவனாக இருந்தேன். என்று அவன் முறையிடும் போது அல்லாஹ் அவனுக்கு இவ்வாறு பதிலளிக்கிறான்.
அப்படித் தான். நம்முடைய வசனங்கள் உன்னிடம் வந்தன. அதை நீ மறந்தவாறே இன்று மறக்கப்படுகிறாய்'' என்று (இறைவன்) கூறுவான்.
உன்னிடத்தில் என்னுடைய வசனங்கள் அத்தாட்சிகள், என்னுடைய இறைத்தூதருடைய போதனைகள் அனைத்தும் உன்னிடத்தில் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக தொடர்ச்சியாக வந்து கொண்டிருந்தன. நீயோ அவை களையெல்லாம் மறந்து துச்சமாக மதித்து உன்னுடைய கால்களுக்குக் கீழ் போட்டு மிதித்து என்னை மறந்து வாழ்ந்திருப்பாய் அதனால் தான் நானும் உன்னை மறந்து விடுகிறேன். அல்லாஹ்வின் புறத்தில் இருந்து இவனுக்கு பதிலளிக்கப்படும்
அன்புக்குரிய இஸ்லாமிய கொள்கைவாதிகளே இது எவ்வளவு பெரிய இழப்பு என்பதை நாம் ஒரு கணம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். தொலைக் காட்சியில் கிடைக்கும் அற்பமான இன்பத்திற்காக அல்லாஹ்வைக் காணும் பாக்கியத்தை இழக்கலாமா? என்பதை நாம் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
அல்லாஹ் இந்த உலக வாழ்க்கையைப் பற்றி தெளிவாக நமக்கு இவ்வாறு கூறுகிறான்.
உங்களுக்கு முன் சென்றோரைப் போல் (நீங்களும் இருக்கிறீர்கள்.) அவர்கள் உங்களை விட வ-லிமைமிக்கோராகவும், அதிக மக்கட் செல்வமும் பொருட் செல்வமும் உடையோராகவும் இருந்தனர். தங்களுக்குக் கிடைத்த பாக்கியத்தை அனுபவித்தனர். உங்களுக்கு முன் சென்றோர் தமது பாக்கியத்தை அனுபவித்தது போல் உங்களுக்குக் கிடைத்த பாக்கியத்தை நீங்கள் அனுபவித்தீர்கள். (வீண் விவாதங்களில்) மூழ்கியோரைப் போல் நீங்களும் மூழ்கி விட்டீர்கள். இவர்களது செயல்கள் இவ்வுலகிலும், மறுமையிலும் அழிந்து விட்டன. இவர்கள் தாம் நஷ்டமடைந்தவர்கள்.
அல்குர்ஆன்:69:9
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த உலக வாழ்க்கை இறை நம்பிக்கையாளர்களின் சிறைக்கூடம் என்று நமக்கு போதனை செய்துள்ளதை எப்படி நம்மால் மறக்க முடியும்?
அல்லாஹ்வைப் பார்க்க வேண்டும் என்று யாரெல்லாம் ஆசைப்படுகின்றார்
களோ அவர்கள் இந்த நிமிடம் முதல் உங்கள் உள்ளத்தை மாற்றிப் போடுங்கள். நேற்று வரையும் பார்க்கக் கூடாத காட்சிகளைப் பார்த்து ரசிகக்கக் கூடாத காட்சிகளையெல்லாம் ரசித்திருக்கலாம். தீமையான ஆபாசக் களஞ்சியங்களை எல்லாம் காண்பதிலே காலத்தையும் நேரத்தையும் தொலைத்திருக்கலாம். இந்த நொடியில் இருந்தாவது நாம் திருந்துவதற்கு முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
நாம் மறுமை வாழ்வை நம்பிக்கை கொண்டு வாழ்க்கையின் அர்த் தத்தைப் புரிந்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற சமுதாயம். அல்லாஹ்வுக்காக இவைகளையெல்லாம் தூக்கி எறிந்து விடுவதில் இருந்து இன்னும் பின்வாங்கலாமா?
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களின் கடந்த கால வரலாற்றைப் புரட்டிப் பார்த்தால் ஒரு கணம் மலைத்து இப்படியும் ஒரு சமுதாயம் வாழ்ந்து வழிகாட்டிச் சென்றுள்ளதா என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. நபித் தோழர்கள் பல தீமையான காரியங்களுக்கும் போதைப் பொருளுக்கும் அடிமையாகி அவைகளில் மூழ்கிக் கிடந்தார்கள் என்பதை வரலாறு நமக்குப் பாடம் புகட்டுகிறது.
நம்பிக்கை கொண்டோரே! மது சூதாட்டம், ப-லிபீடங்கள், (குறி கேட்பதற்கான) அம்புகள், ஆகியவை அருவருப்பானதும், ஷைத்தானின் நடவடிக்கையுமாகும். எனவே இதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளுங்கள்! வெற்றி பெறுவீர்கள்! 
அல்குர்ஆன்:5;90
இவை அனைத்தும் உங்களுக்கு தீமையை ஏற்படுத்தும் என்றுஅல்லாஹ் கூறிய பிறகு அந்தச் சமுதாயம் அதற்கு எப்படியான ஒரு பிரதிபலி-ப்பைக் கொடுத்தது என்பதை வரலாற்று ஏடுகளில் நாம் எத்தனை முறை இந்த செய்திகளைப் புரட்டிப் பார்த்திருப்போம்.
அனஸ் (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் அபூ தல்ஹா (ர-லி)
அவர்கள் வீட்டில் மக்களுக்கு மது பரிமாறுபவனாக இருந்தேன்.
அந்த நாட்களில் பேரீச்சம் பழ மதுவை (பேரீச்ச மரக்கள்ளை)யோ அவர்கள் குடித்து வந்தனர். (மதுவைத் தடை செய்யும் இறைவசனம்
அருளப்பட்டவுடன்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பொது அறிவிப்புச் செய்பவரை அழைத்து, "(மக்களே!) மது தடை செய்யப்பட்டு விட்டது'' என்று அறிவிக்கும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அபூ தல்ஹா (ர-லி) அவர்கள் என்னிடம், "வெளியே சென்று இதை ஊற்றிவிடு'' என்று கூறி னார்கள். நான் வெளியே சென்று அதை (சாலையில்) ஊற்றி விட்டேன். மதீனா நகரின் தெருக்களில் அது ஓடியது. மக்களில் சிலர், "மது தங்கள் வயிறுகளில் இருக்கும் நிலையில் பல பேர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்களே! (அவர்கüன் நிலை என்ன?)'' என்று கேட்டார்கள். அப்போது தான், "இறைநம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் புரிகின்றவர்கள் (முன்னர்) எதையும் உண்டவை பற்றி அவர்கள் மீது குற்றமில்லை'' (5:93) என்னும் திருக்குர்ஆன் வசனம் அருளப்பட்டது.
ஆதாரம் : புகாரி 2464
மதுபானத்தைக் குடிப்பது வாழ்க்கையில் பெருமைமிக்கதாக அந்தச் சமுதாயத்தினர் கருதி வந்தனர். மதுபானத்தை பெரும் பீப்பாய்களில் சேமித்து அவைகளை அருந்தி வந்தார்கள் அப்படியான நிலையில்
அல்லாஹ்வின் வசனம் அவர்களின் உள்ளக் கதவை பலமாகத் தட்டிய போது அந்த மதுப் பீப்பாய்கள் மதீனாவின் தெருக்களில் ஆறாய் பெருக்கெடுத்து ஓடின என்று அனஸ் பின் மாலி-க் (ரலி-) அவர்கள் கூறுகிறார்கள். 
அல்லாஹ்வின் கட்டளை இறங்கிய அடுத்த நொடிப் பொழுதில் இந்த படுபாதகமான செயலை அல்லாஹ் விரும்பவில்லை என்பதை அறிந்து அல்லாஹ்வின் சட்டத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு சரணாகதி அடைந்தார்கள் நபிகளாரின் அருமைத் தோழர்கள். அந்த முன்மாதிரி மிக்க சமுதாயத்தைப் பார்த்து மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை சொல்-லிப் பெருமிதம் கொள்ளும் நாம் அந்த நபித்தோழர்களின் பெயர்களைக் கேட்கும் போதல்லாம்
அல்லாஹ் அவர்களைப் பொருந்திக் கொள்வானாக! என்று நம்மை அறியாத நிலைகளில் நமது நாவுகள் உச்சரிக்கும் வழக்கத்தை உடையவர்களாக இருக்கின்ற நாம் அவர்களைப் போல் வாழ வேண்டாமா?
 நாம் இந்த சமுதாயத்தை விபச்சாரத்தின்பால் தள்ளி விடக் கூடிய இந்தக் கொடிய பாவத்தை இந்த உலகில் கிடைக்கும் அற்ப சுகத்திற்காக நம்முடைய மறுமை இலட்சியத்தைக் கை விடலாமா?
நாம் நினைக்கலாம். நாங்கள் சினிமாக்களையும் சீரியல்கள்களையும் அவற்றில் காட்டப்படும் காட்சிகளையும் பார்க்கத்தானே செய்கிறோம்.
அவைகளைப் பார்த்து விட்டு விபச்சாரமா செய்கிறோம் என்று கேள்வியைக் கேட்டுக் கொள்கிறோம். இப்படி நம்முடைய உள்ளத்தில் இந்தக் கேள்வி கூட எழக் கூடாது என்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதுவும் ஒரு வகை விபச்சாரம்தான் எச்சரிக்கை செய்துள்ளார்கள். இதனைப் பின்வரும் நபி மொழியின் மூலம் நாம் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: விபசாரத்தில் மனிதனுக்குள்ள பங்கு (விதியில்) எழுதப்பட்டுள்ளது. அதை அவன் அடையக் கூடியவனா கவே உள்ளான். கண்கள் செய்யும் விபசாரம் (தவறான) பார்வையாகும். காதுகள் செய்யும் விபசாரம் (ஆபாசப் பேச்சுகளைச்) செவியுறுவதாகும். நாவு செய்யும் விபசாரம் (ஆபாசப்) பேச்சாகும். கை செய்யும் விபசாரம் (அந்நியப் பெண்ணைப்) பற்றுவதாகும். கால் செய்யும் விபசாரம் (தவறான உறவைத் தேடி) அடியெடுத்து வைப்பதாகும். மனம் இச்சை கொள்கிறது; ஏங்குகிறது. மர்ம உறுப்பு அதை உண்மையாக்குகிறது;
அல்லது பொய்யாக்குகிறது.
அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ர-லி) நூல் : முஸ்லி-ம் 5165
விபச்சாரத்திற்கான மூன்றாவது காரணம் வெட்கமின்மை
வெட்க உணர்வு என்பது மனிதர்களிடமும் கட்டாயம் காணப்பட வேண்டிய ஒரு அம்சமாகும். வெட்க உணர்வு யாரிடம் காணப்படுகிறதோ அவரால் தான் தீமையில் இருந்தும் பாவமான செயல்களில் இருந்தும் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள முடியும். விபச்சாரம், திருட்டு, கொள்ளை, கொலை போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுகின்றவர்கள், நாலுபேர் நான் செய்யும் இந்தத் தவறான செயல்களைப் பார்த்து விட்டால் என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பார்கள். என்று நினைத்து தன்னுடைய தன்னுடைய தவறை பகிரங்கமாகவும் இரகசியமாகவும் செய்வதற்குப் பயப்படுவான்.
இந்த ஒரு உன்னதமான பண்பு உலக மக்களிடம் இல்லாததுதான் உலகத்தில் நடக்கும் அனைத்துத் தீமைகளும் நிகழ்வதற்கு முக்கியமான அடிப்படைக் காரணமாகும்.
வெட்கம் இல்லையென்றால் எந்தத் தீமையான காரியமாக இருந்தாலும் அதனைச் செய்வதற்கு மனிதன் சற்றும் தயக்கம் காட்டமாட்டான். வெட்கம் என்பது ஒரு சிறந்த உன்னதமிக்க பண்பாகும் என இஸ்லாம் நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது.
கடந்த காலத்தில் நமது முன்னோர்களிடம் காணப்பட்ட சிறந்த பண்பாகும். அதை நமது தந்தைமார்களும் தாய்மார்களும் சகோதர சகோதரிகளும் பேணிப் பாதுகாத்து நம் வரைக்கும் கொண்டு வந்து விட்டுச் சென்றார்கள்.
ஆனால் நம்மிடம் காணப்பட்ட அந்த வெட்க உணர்வு என்றைக்கு நம்முடைய வீட்டுக்குள் இந்தத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி குடி புகுந்ததோ அன்றைக்கே அந்த உணர்வை நாம் மூட்டை கட்டி முடிச்சுப் போட்டு விட்டோம். நாம் எதையெல்லாம் நம்முடைய வாழ்க்கையில் வெட்கக்கேடான காரியங்கள் என்றும் ஆபாசமான காரியங்கள் என்றும் கருதி ஒதுக்கி தீமைகள் என்று மூட்டை கட்டி வைத்தோமோ அவைகள் எல்லாவற்றையும் கொஞ்சம் கூட அருவருப்பில்லாமல் வெட்க உணர்வில்லாமல் வீட்டு முற்றத்தில் அமர்ந்து கொண்டு தாய், தந்தை, மகன், மகள், மருமகன், மருமகள், மற்றும் குடும்பத்தினர்கள் அத்தனை பேர்களும் ஒன்றாகக் கூடி ஆரவாரத்தோடு சேர்ந்து பார்க்கும் ஒரு அவல நிலையை இன்று கண்கூடாகக் பார்க்கும் ஒரு நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
அன்னியப் பெண்ணோடு ஒரு அன்னிய ஆண் கட்டித் தழுவுவதையும் முத்தமிடுவதையும் படுக்கையறைக் காட்சியையும் ஆபாசமான உணர்ச்சிகளையும் அப்பட்டமாக வீட்டில் இருக்கும் தாய் தந்தை வயது வந்த பிள்ளைகள் அனைவர்களும் ஒன்று சேர்ந்து பார்க்கின்ற ஒரு
அவல நிலையை என்னவென்று சொல்வது?
நபி (ஸல்) அவர்களை முன்மாதிரி என்று மூச்சுக்கு முன்னூறு தடவை சொல்கின்ற சமுதாயத்தவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எந்த அளவிற்கு வெட்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் என்பதை அறிந்திருந்தும் கொஞ்சம் கூட உணர்ச்சியற்றவர்களாக நாம் எவ்வாறு நடந்து கொள்கிறோம்.
அந்த அளவிற்கு இந்த தொலைக்காட்சி நம்மையெல்லாம் வெட்க உணர்வற்றவர்களாக மாற்றியுள்ளது என்பதை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
தொடரும் இன்ஷா அல்லாஹ்
 
விரல் அசைத்தல் விரிவான ஆய்வு
விரல் அசைத்தல் செய்தி பலவீனமானதா?
அப்பாஸ் அலீ எம்.ஐ,எஸ்.ஸி.
 
தொழுகையில் விரல் அசைத்தல் நபிவழி என்பதை ஆதாரத்துடன் சொல்- வருகிறோம். ஆனால் இதை ஏற்காத மத்ஹப்வாதிகளும் ஹதீஸ்கலை பற்றிய ஞானமில்லாமல் தமக்குத் தாமே டாக்டர் பட்டம் கொடுத்துக் கொள்பவர்களும் சில பிரசுரங்களை வெளியிட்டு இது குறித்த ஹதீஸை பலவீனமானது என்பதை நிறுவ முயன்றுள்ளனர். இது தொடர்பாக விரிவாக நாம் காண்போம்.
தொழுகையில் அத்தஹிய்யாத் அமர்வில் விரலை அசைப்பது பெரிய சர்ச்சைக்குரிய சட்டமாக இன்றைக்கு சிலரால் சமுதாயத்தில் ஆக்கப்பட்டு விட்டது.
இருப்பில் விரலை அசைப்பது நபிவழி என்றும் இந்த நபிவழியை தொழுகையில் அவசியம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றும் நாம் கூறி வருகிறோம். இதில் மாற்றுக்கருத்து கொண்டவர்கள் விரலை அசைப்பது நபிவழி இல்லை என்றும் தொழுகையில் விரலசைப்பது பித்அத் என்றும் கூறிவருகின்றனர்.
மனோ இச்சைகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு அல்லாஹ்விற்குப் பயந்து நபிமொழிகளைப் படிப்பவர்கள் இதில் குழப்பம் அடைய மாட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் விரலசைத்தார்கள் என்பதை சந்தேகத்திற்கிடமின்றி அறிந்து கொள்வார்கள். இந்த நபிவழியை கேலி-யும் கிண்டலும் செய்ய மாட்டார்கள்.
மனோஇச்சையை மார்க்கமாகக் கொண்டவர்கள் இந்தச் செய்தியில் எழுப்பும் தேவையற்ற சந்தேகங்களுக்கும் விமர்சனங்களுக்கும் தெளிவான பதிலை நாம் அறிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.
இந்த ஆய்வுக் கட்டுரையை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரித்துள்ளோம். முதல் பகுதியில் விரலசைப்பது நபிவழி என்பதற்கான ஆதாரங்களையும் இந்த நபிவழிக்கு எதிராக வைக்கப்படும் தவறான வாதங்களுக்கு முறையான பதிலையும் தெளிவுபடுத்துவோம்.
இரண்டாம் பகுதியில் விரலசைப்பது கூடாது என்பவர்கள் தங்கள் கூற்றுக்கு ஆதாரமாகக் காட்டும் செய்திகளின் உண்மை நிலையையும் அதற்கான சரியான விளக்கத்தையும் கூறுவோம்.
இருப்பில் விரலசைப்பதற்கு பின்வரும் நபிமொழி ஆதாரமாக
அமைந்துள்ளது.
879 أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ وَائِلَ بْنَ حُجْرٍ أَخْبَرَهُ قَالَ قُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَقَامَ فَكَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا بِأُذُنَيْهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى كَفِّهِ الْيُسْرَى وَالرُّسْغِ وَالسَّاعِدِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا قَالَ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ لَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ رَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا ثُمَّ سَجَدَ فَجَعَلَ كَفَّيْهِ بِحِذَاءِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَعَدَ وَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ وَرُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ حَدَّ مِرْفَقِهِ الْأَيْمَنِ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ قَبَضَ اثْنَتَيْنِ مِنْ أَصَابِعِهِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَفَعَ إِصْبَعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بِهَا رواه النسائي
வாஇல் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள் : அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், எவ்வாறு தொழுவார்கள் என்று அவர்களின் தொழுகையைப் பார்க்கப் போகிறேன் என்று (எனக்குள்) நான் சொல்லி-க் கொண்டேன். பின்னர், அவர்களை நான் பார்த்தேன். அப்போது அவர்கள், எழுந்து நின்று "தக்பீர்' கூறினார்கள். (அப்போது) தம் காதுகளுக்கு நேராகக் கைகளை உயர்த்தினார்கள். பின்னர் தம் வலக் கையை இடது முன் கை, மணிக்கட்டு, முழங்கை (ஆகிய மூன்றின்) மீதும் வைத்தார்கள். அவர்கள் "ருகூஉ' செய்ய விரும்பியபோது, முன்பு போன்றே (தம் காதுகளுக்கு நேராகக்) கைகளை உயர்த்தினார்கள். (பின்னர்) தம் கைகளை மூட்டுக்கால்களின் மீது வைத்தார்கள். பின்னர் தமது தலையை ("ருகூஉ'வி-லிருந்து) நிமிர்த்தியபோது, முன்பு போன்றே (தம் காதுகளுக்கு நேராகத்) தம் கைகளை உயர்த்தினார்கள். பின்னர் "சஜ்தா' செய்தார்கள். அப்போது தம் உள்ளங்கைகளைக் காதுகளுக்கு நேராக (தரையில்) வைத்தார்கள். பின்னர் (சஜ்தாவிலி-ருந்து எழுந்து)
அமர்ந்தார்கள். அப்போது இடக் காலை விரித்து வைத்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது இடது முன் கையை இடது தொடை மீதும் மூட்டுக்கால் மீதும் வைத்தார்கள். தமது வலது முழங்கையை வலது தொடை மீது வைத்தார்கள். பின்பு தமது வலது கையின் இரண்டு விரல்களை மடக்கினார்கள். (நடுவிரலையும் கட்டை விரலையும் இணைத்து) வளையம் போல் அமைத்தார்கள். பின்னர் ஆட்காட்டி விரலை உயர்த்தி பிரார்த்தனையில் ஈடுபட்ட நிலையில் அதை
அசைத்துக்கொண்டிருந்ததை நான் பார்த்தேன்.
நூல் : நஸாயீ 870
விரல் அசைத்தல் தொடர்பான இந்தச் செய்தி செய்தி தாரமீ (1323), அஹ்மத் (18115), ஸஹீஹ் இப்னு ஹுஸைமா (814), ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான் (பாகம் 5, பக்கம் 170), தப்ரானீ கபீர் பாகம் 22, பக்கம் 35), பைஹகீ (பாகம் 1, பக்கம் 310), ஸுனனுல் குப்ரா (பாகம் 1, பக்கம் 376), அல்முன்தகா இப்னுல் ஜாரூத் (பாகம் 1, பக்கம் 62) ஆகிய நூற்களிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.
நபி (ஸல்) அவர்கள் இருப்பில் விரலை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என இந்த ஹதீஸ் தெளிவாகக் கூறுகின்றது. இதை வாயில் பின் ஹுஜ்ர் என்ற நபித்தோழர் அறிவிக்கின்றார்.
இந்த நபித்தோழர் ஹள்ர மவ்த் என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவர். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு தொழுவார்கள் என்பதைக் கவனித்து அறிவதற்காகவே அவர் மதீனா வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழும் முறையை அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் தொழுகையில் நபி (ஸல்) அவர்களின் ஒவ்வொரு செயலையும் நன்கு கவனித்துள்ளார்.
இதை மேற்கண்ட ஹதீஸில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், எவ்வாறு தொழுவார்கள் என்று அவர்களின் தொழுகையைப் பார்க்கப் போகிறேன் என்று (எனக்குள்) நான் சொல்-லிக் கொண்டேன். பின்னர்,
அவர்களை நான் பார்த்தேன் என்று இந்த நபித்தோழர் குறிப்பிடு கின்றார்.
எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் இருப்பில் விரலை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்ற இந்த நபித்தோழரின் கூற்று தெளிவானதும் உறுதியானதுமாகும்.
இதே ஹதீஸ் தாரமியிலும் இடம் பெற்றுள்ளது. அந்தச் செய்தியில் இருப்பில் விரலசைப்பதை இன்னும் உறுதிப்படுத்தும் வகையில் கூடுதல் வாசகம் இடம்பெற்றுள்ளது.
1323 حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ وَائِلَ بْنَ حُجْرٍ أَخْبَرَهُ قَالَ قُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَنَظرْتُ إِلَيْهِ فَقَامَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا بِأُذُنَيْهِ وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى قَالَ ثُمَّ لَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَرَفَعَ يَدَيْهِ مِثْلَهَا ثُمَّ سَجَدَ فَجَعَلَ كَفَّيْهِ بِحِذَاءِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ قَعَدَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ وَرُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَجَعَلَ مِرْفَقَهُ الْأَيْمَنَ عَلَى فَخْذِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ قَبَضَ ثِنْتَيْنِ فَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَفَعَ أُصْبُعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بِهَا قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي زَمَانٍ فِيهِ بَرْدٌ فَرَأَيْتُ عَلَى النَّاسِ جُلَّ الثِّيَابِ يُحَرِّكُونَ أَيْدِيَهُمْ مِنْ تَحْتِ الثِّيَابِ رواه الدارمي
இதற்குப் பிறகு குளிர்காலத்தில் நான் மறுபடியும் வந்தேன். அப்போது மக்கள் ஆடைகளைப் போர்த்தி இருந்த நிலையில் அந்த ஆடைகளுக்குள் தங்கள் கைகளை அசைத்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தேன்.
அறிவிப்பவர் : வாயில் பின் ஹுஜ்ர் (ர-லி) நூல் : தாரமீ (1323)
நபி (ஸல்) அவர்கள் மட்டுமின்றி நபித்தோழர்களும் தொழுகையில் விரலசைத்துள்ளார்கள் என்பதை இதிலி-ருந்து அறிய முடிகின்றது.
தவறான வாதங்கள்
1 ஆஸிம் பின் குலைப் பலவீனமானவரா?
விரலசைத்தல் சம்பந்தப்பட்ட ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் வரிசையில் ஆஸிம் பின் குலைப் என்பவர் இடம் பெற்றுள்ளார். இவரைப் பற்றி இப்னுல் மதீனீ அவர்கள் இவர் தனித்து அறிவித்தால் ஆதாரமாக ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்று விமர்சனம் செய்துள்ளார்கள். இதை அடிப்படையாக வைத்து சிலர் விரலசைத்தல் பற்றிய ஹதீஸ் பலவீனமானது என்று கூறுகின்றனர்.
ஆஸிம் பின் குலைப் பல அறிஞர்களால் நம்பகமானவர் என்று நற்சான்று அளிக்கப்பட்டவர். இவர் நம்பகமானவர் என்று இமாம்
அஹ்மது, இமாம் நஸாயீ, இமாம் அபூ ஹாதிம், இமாம் அஹ்மது பின் ஸாலி-ஹ், இமாம் இப்னு சஅத், இமாம் யஹ்யா பின் மயீன், இப்னு ஷிஹாப், இப்னு ஷாஹீன், இமாம் இஜ்லீ மற்றும் பலர் கூறியுள்ளனர்.
இமாம் அலீ பின் மதீனீ அவர்கள் மட்டுமே இவரைப் பற்றி குறை கூறியுள்ளார்.
ஒரு அறிவிப்பாளரைப் பற்றிக் குறை சொல்லப்பட்டால் அந்தக் குறை என்ன என்று தெளிவாகக் கூற வேண்டும். அவ்வாறு கூறினால்
மட்டுமே அதைப் பரிசீலனை செய்து சரியாக இருந்தால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படும்.
குறிப்பாக ஒருவரைப் பற்றி பலர் நல்லவர், சிறந்தவர், நம்பகமானவர் என்று கூறியிருக்கும் போது குறை சொல்பவர் அவரின் குறையைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். இல்லையெனில் அவரின் விமர்சனம் எந்த மதிப்பும் இல்லாததாகக் கருதப்பட்டு நிராகரிக்கப்படும். இதுவும் ஹதீஸ் கலையில் கூறப்பட்டுள்ள விதியாகும்.
இதைக் கவனத்தில் கொண்டு பார்க்கும் போது ஆஸிம் பின் குலைப் என்பவரை இப்னுல் மதீனீ அவர்களைத் தவிர அனைவரும் பாராட்டியுள்ளனர்; நம்பகமானவர் என்று கூறியுள்ளனர்.
இந்நிலையில் இவரைப் பற்றி விமர்சனம் செய்யும் இப்னுல் மதீனீ
அவர்கள் அவர் தனித்து அறிவித்தால் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது என்று காரணம் ஏதும் இல்லாமல் கூறியுள்ளார். ஆஸிம் பலவீனமானவர்
என்பதற்கு ஏற்கத்தகுந்த எந்தக் காரணத்தையும் இப்னுல் மதீனீ அவர்கள் தெளிவுபடுத்தவில்லை.
மேலும் இப்னுல் மதீனீ அவர்கள் அறிவிப்பாளரை விமர்சனம் செய்வதில் கடினப்போக்குள்ளவர். நம்பகமானவர்களைப் பலவீனமானவர்கள் என்று தவறுதலாகக் கூறக்கூடியவர். இதை இமாம் இப்னு அபீ ஹாதிம் அவர்கள் அல்ஜரஹ் வத்தஃதீல் என்ற தமது நூலி-ல் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
الجرح والتعديل لابن أبي حاتم (7 / 73) سئل أبو زرعة عن فضيل بن سليمان فقال لين الحديث روى عنه علي بن المديني وكان من المتشددين
அலீ பின் மதீனீ அவர்கள் அறிவிப்பாளர்களை விமர்சனம் செய்வதில் கடினப்போக்குள்ளவராக இருந்தார் என அபூ சுர்ஆ தெரிவித்தார்.
நூல் : அல்ஜரஹ் வத்தஃதீல் பாகம் : 7 பக்கம் : 73
ஆஸிம் பின் குலைபைப் பற்றி மற்ற அறிஞர்கள் அனைவரும் நல்லவிதமாகக் கூறியிருக்கும் போது இமாம் இப்னுல் மதீனீ அவர்கள் மட்டும் காரணம் கூறாமல் விமர்சனம் செய்துள்ளதால் இமாம் இப்னுல் மதீனீ அவர்கள் அறிவிப்பாளர் ஆஸிம் விஷயத்தில் தவறான முடிவை எடுத்துள்ளார் என்பது இதன் மூலம் தெளிவாகின்றது.
ஆஸிம் பின் குலைப் நம்பகமானவர் என்பதால் இவரிடமிருந்து நான்கு ஹதீஸ்களை இமாம் முஸ்லி-ம் அவர்கள் தமது நூலி-ல் பதிவு செய்துள்ளார்கள். எனவே ஆஸிம் பின் குலைப் இமாம் முஸ்-லிம்
அவர்களிடத்திலும் நம்பகமானவர் ஆவார்.
ஆஸிம் பின் குலைப் இடம்பெற்ற ஒரு செய்தியை இமாம் இப்னு ஹஜர் அவர்கள் சரியான செய்தி என்று கூறியுள்ளார்கள். இமாம் இப்னு ஹஜர் அவர்களைப் பொறுத்தவரை ஒரு அறிவிப்பாளர் விசயத்தில் அறிஞர்களின் ஒட்டுமொத்த கருத்தையும் கவனத்தில் கொண்டு இறுதியாக சரியான முடிவை எடுக்கக்கூடியவர்.
ஆஸிம் பின் குலைப் பற்றி அலீ பின் மதீனீ அவர்கள் செய்த விமர்சனத்தை இந்த இமாம் கண்டுகொள்ளாமல் ஆஸிம் பின் குலைப் நம்பகமானவர் என்ற முடிவையே எடுத்துள்ளார். எனவே இப்னுல் மதீனீ அவர்களின் விமர்சனத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.
இருப்பில் விரலசைப்பது தொடர்பான செய்தி ஆதாரப்பூர்வமானது என்பதை சான்றுகளுடன் நிரூபித்து விட்டோம். மேலதிக தகவலுக்காக பின்வரும் தகவல்களைக் கூறுகிறோம்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் இருப்பில் ஆட்காட்டி விரலை அசைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று வரும் ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானது என்று இமாம் நவவீ அவர்கள் நற்சான்று அளித்துள்ளார்கள்.
خلاصة الأحكام (1 / 428)1391 وَعَن وَائِل: " أَنه وصف صَلَاة رَسُول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم َ وَذكر وضع الْيَدَيْنِ فِي التَّشَهُّد قَالَ: ثمَّ رفع أُصْبُعه، فرأيته يحركها يَدْعُو بهَا " رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ بِإِسْنَاد صَحِيح.
நூல் : குலாசதுல் அஹ்காம் பாகம் : 1 பக்கம் : 428)
இமாம் இப்னுல் முலக்கீன் அவர்கள் இந்த ஹதீஸ் சரியானது என்று நற்சான்று அளித்துள்ளார்.
البدر المنير (4 / 11) عَن وَائِل بن حجر رَضِيَ اللَّهُ عَنْه أَنه وصف صَلَاة رَسُول الله صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم وَذكر وضع الْيَدَيْنِ فِي التَّشَهُّد، قَالَ: ثمَّ رفع أُصْبُعه فرأيته يحركها يَدْعُو بهَا . هَذَا الحَدِيث صَحِيح رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي سنَنه بِهَذَا اللَّفْظ بِإِسْنَاد صَحِيح
நூல் : அல்பத்ருல் முனீர் பாகம் : 4 பக்கம் : 11
திரித்துக் கூறப்பட்ட ஹதீஸ் கலை விதி
ஒரு அறிவிப்பாளர் குறித்து பல அறிஞர்கள் நம்பகமானவர் என்றும் ஒரே ஒரு அறிஞர் பலவீனமானவர் என்று கூறினால் அந்த ஒரு அறிஞரின் கூற்றைத் தான் எடுக்க வேண்டும் என நாம் கூறுவதாகச் சிலர் பொய் கூறி வருகின்றனர்.
இந்த விதியை நாம் ஏற்றுக் கொண்டதாகவும் எனவே இதனடிப்படையில் விரலசைப்பதற்கு ஆதாரமாக நாம் கூறும் ஹதீஸ் பலவீனமானது என்றும் நிறுவ முயற்சிக்கின்றனர்.
ஆனால் இவர்கள் நாம் கூறாத விதியை இவர்களாகக் கற்பனை செய்துகொண்டு நமக்கு பதில் தருவது போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தி மக்களை ஏமாற்ற நினைக்கின்றனர்.
இவர்கள் கூறுவது போன்ற விதியை என்றைக்கும் நாம் சொன்னதில்லை. அதனடிப்படையில் எந்த ஹதீஸையும் பலவீனம் என்று கூறியதில்லை.
ஒரு அறிவிப்பாளர் குறித்து பல அறிஞர்கள் நல்ல விதமாகவும் ஒரு அறிஞர் குறையும் கூறினால் அப்போது குறை கூறிய அறிஞர் குறைக் கான காரணத்தை தெளிவாகக் கூறியுள்ளாரா? என்று பார்ப்போம்.
தக்க சான்றுடன் தெளிவாக குறை கூறப்பட்டிருந்தால் அதைக் கூறியவர் ஒருவராக இருந்தாலும் அவருடைய கூற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு அந்த அறிவிப்பாளர் பலவீனமானவர் என்று முடிவெடுப்போம்.
அந்த ஒரு அறிஞர் குறைக்கான காரணத்தைத் தெளிவுபடுத்தாமல் மூடலாக விமர்சனம் செய்திருந்தால் அப்போது அவருடைய கூற்றை எடுக்காமல் மற்ற அறிஞர்களின் கூற்றையே எடுப்போம். இது தான் நமது நிலைப்பாடு.
ஹதீஸ்கலை அறிஞர்கள் குறை கூறப்பட்டுவிட்டதா? என்று மட்டும் பார்க்க மாட்டார்கள். கூறப்பட்ட குறை காரணத்துடன் தெளிவாக உள்ளதா? என்பதையும் சேர்த்துத் தான் அறிஞர்கள் பார்ப்பார்கள். விமர்சனம் தெளிவில்லாமல் பொத்தாம் பொதுவாகக் கூறப்பட்டிருந்தால் அது நிராகரிக்கப்படும்.
விரலசைப்பதற்கு ஆதாரமாக உள்ள ஆஸிம் பின் குலைபுடைய ஹதீஸில் இந்த நிலைப்பாட்டிற்கு மாற்றமாக நாம் முடிவெடுக்கவில்லை. மாறாக இந்த விதியின் அடிப்படையில் ஆஸிம் விஷயத்தில் இப்னுல் மதீனீ அவர்கள் கூறிய குறை தெளிவின்றி இருப்பதால் அதை ஏற்றுக் கொள்ளாமல்
அந்த ஹதீஸ் சரியான ஹதீஸ் என்று முடிவெடுத்துள்ளோம்.
அறிவிப்பாளர் அபூ பல்ஜ் அவர்களுடைய அறிவிப்பின் நிலை
பலருக்கு மாற்றமாக ஒரு அறிஞர் குறை கூறினாலும் அதை ஏற்க வேண்டும் என நாம் கூறியதாக இவர்களாக ஒரு விதியைக் கற்பனை செய்து கொண்டனர். இந்த விதியின் அடிப்படையில் பின்வரும் செய்தியை பலவீனம் என்று நாம் கூறுவதாகவும் வாதிடுகின்றனர்.
4535حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بَلْجٍ عَنْ زَيْدٍ أَبِي الْحَكَمِ الْعَنَزِيِّ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ فَتَصَافَحَا وَحَمِدَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَاسْتَغْفَرَاهُ غُفِرَ لَهُمَ رواه أبو داود
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : இரு முஸ்-லிம்கள் சந்திக்கும் போது கைகொடுத்து மாண்பும் வ-லிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வை புகழந்து அவனிடம் அவ்விருவரும் பாவமன்னிப்புத் தேடினால் அவர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்படுகின்றது.
அறிவிப்பவர் : பராஉ பின் ஆஸிப் (ரலி-) நூல் : அபூதாவுத் (4535))
இந்தச் செய்தியில் அபூ பல்ஜ் என்ற அறிவிப்பாளர் இடம் பெற்றுள்ளார். இவரைப் பற்றி பல அறிஞர்கள் நல்லவிதமாகக் கூறினாலும் சில அறிஞர்கள் குறை கூறியுள்ளதால் குறை கூறிய அறிஞர்களின் கூற்றின் அடிப்படையில் இது பலவீனமானது என்று நாம் கூறியதாக வாதிடுகின்றனர்.
அபூ பல்ஜுடைய விசயத்தில் அவர் பலவீனமானவர் என்று நாம் முடிவெடுத்ததைப் போன்று ஆஸிம் பின் குலைபுடைய விசயத்திலும் அவ்வாறு முடிவெடுக்க வேண்டும் என்று வாதிடுகின்றனர். எனவே இந்தச் செய்தியின் உண்மை நிலையை நாம் தெளிவுபடுத்த வேண்டியுள்ளது.
அறிவிப்பாளர் அபூ பல்ஜ் குறித்து சில அறிஞர்கள் நல்லவிதமாகக் கூறினாலும் சிலர் இவரைப் பற்றி குறை கூறியுள்ளனர். இமாம் புகாரி அவர்களும், இமாம் யஹ்யா பின் மயீன் அவர்களும் குறைக்கான காரணத்தைத் தெளிவுபடுத்தாமல் பலவீனமானவர் என்று கூறியுள்ளனர்.
ஆனால் இவரை குறை கூறிய மற்ற அறிஞர்கள் குறைக்கான காரணத்தை தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
இவரைப் பற்றி குறை கூறிய அறிஞர்கள் ஆஸிம் விசயத்தில் இப்னுல் மதீனீ குறைக்கான காரணத்தை தெளிவுபடுத்தாமல் விமர்சனம் செய்தது போன்று விமர்சனம் செய்யவில்லை.
மாறாக இவரிடத்தில் உள்ள குறையை தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
இவர் நம்பகமானவராக இருந்தாலும் தவறிழைக்கக் கூடியவர் என இமாம் இப்னு ஹிப்பான் கூறியுள்ளார். இமாம் இப்னு ஹஜர் அவர்கள் சில வேளைகளில் தவறிழைப்பார் என்று கூறியுள்ளார். இமாம் அஹ்மது அவர்கள் இவர் தவறான செய்திகளை அறிவிக்கக்கூடியவர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
மேலும் முஸாபஹா பற்றிய இந்தச் செய்தியில் பராஉ பின் ஆஸிப் (ர-லி) அவர்களிடமிருந்து ஸைத் பின் அபீ ஷஃசாயி என்பவர் அறிவிக்கின்றார்.
இவர் நம்பகமானவர் என்று முடிவு செய்வதற்கு ஏற்கத் தகுந்த எந்த அறிஞரும் நற்சான்று அளிக்கவில்லை. இதன் காரணத்தாலும் இந்தச் செய்தி பலவீனமானதாகும்.
மேலும் இந்தச் செய்தியை அபூ பல்ஜிடமிருந்து ஹுஸைம் என்பவர் அறிவிக்கின்றார். இவர் தத்லீஸ் எனும் இருட்டடிப்பு வேலையைச் செய்யக்கூடியவர் என இமாம்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
அதாவது தனக்கு அறிவித்த அறிவிப்பாளரைப் போக்கிவிட்டு தான் கேட்காத அறிவிப்பாளரிடமிருந்து கேட்டதைப் போன்ற தோரணையில் அறிவிப்பார். இவரைப் போன்றவர்கள் நான் கேட்டேன்; எனக்கு அறிவித்தார் என்பன போன்ற சொற்களைக் கூறினால் தான் இவர்களுடைய அறிவிப்பு ஏற்கப்படும்.
ஆனால் மேற்கண்ட ஹதீஸில் ஹுஸைம் அபூ பல்ஜிடம் நேரடியாகக் கேட்டதைத் தெளிவுபடுத்தும் வகையில் எந்த வாசகத்தையும் கூறவில்லை என்பதால் இதன் காரணத்தாலும் இந்தச் செய்தி பலவீனமாகின்றது.
எனவே தெளிவான சான்றுகளின் அடிப்படையில் பலவீனமாக உள்ள இந்த ஹதீஸை விரலசைப்பது தொடர்பான ஹதீசுடன் ஒப்பிடுவது முழங்காலுக்கும் மொட்டைத்தலைக்கும் முடிச்சு போடும் செயலாகும்.
பலவீனமான அறிவிப்பாளர் இப்போது பலமுள்ளவராக மாறிவிட்டாரா?
தொழுகையைத் துவக்கும் போதும், ருகூவுக்குச் செல்லும் போதும், ருகூவி-லிருந்து எழும் போதும், இரண்டு ரக்அத் முடிந்து மூன்றாம் ரக்அத் துக்கு எழும் போதும் கைகளை உயர்த்த வேண்டும் என்ற கருத்தில் ஏராளமான ஹதீஸ்கள் உள்ளன. ஆனால் ஒரேயொரு ஹதீஸில் மட்டும் பின்வருமாறு உள்ளது.
حدثنا هناد حدثنا وكيع عن سفيان عن عاصم بن كليب عن عبد الرحمن بن الأسود عن علقمة قال قال عبد الله بن مسعود ألا أصلي بكم صلاة رسول الله صلى الله عليه وسلم فصلى فلم يرفع يديه إلا في أول مرة قال وفي الباب عن البراء بن عازب قال أبو عيسى حديث ابن مسعود حديث حسن وبه يقول غير واحد من أهل العلم من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم والتابعين وهو قول سفيان الثوري وأهل الكوفة
இப்னு மஸ்ஊத் (ர-லி) அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) தொழுதது போல் தொழுது காட்டட்டுமா? என்று கூறி விட்டுத் தொழுது காட்டினார்கள். ஒரு தடவை தவிர அவர்கள் கைகளை உயர்த்தவில்லை.
நூல் : திர்மிதி 238
ஒரு தடவை மட்டுமே கைகளை உயர்த்தினார்கள் என்ற ஹதீஸை ஆஸிம் பின் குலைப் தான் அறிவிக்கிறார்.
அதன் காரணமாக இந்த ஹதீஸை பலவீனம் என்று கூறும் நீங்கள் விரல் அசைத்தல் பற்றிய ஹதீஸை மட்டும் ஏற்பது ஏன்? என்று மத்ஹப் உலமாக்கள் விமர்சனம் செய்கிறார்கள். ஒரு அறிவிப்பாளரை ஒரு நேரத்தில் பலவீனமானவர் என்று கூறிவிட்டு மற்றொரு நேரத்தில் பலமுள்ளவர் என்று மாற்றிக் கூறுவது முரண்பாடாக இல்லையா? என்றும் கேட்கின்றனர்.
ஒரு தடவை தான் கையை உயர்த்த வேண்டும் என்ற ஹதீஸை நாம் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்பது உண்மையே! நம்மைப் போல் இன்னும் ஏராளமான அறிஞர்களும் இந்த ஹதீஸை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.
ஆனால் அதற்கு இவர்கள் கூறுகின்ற ஆஸிம் பின் குலைப் அறிவிக்கிறார் என்ற காரணத்திற்காக அந்த ஹதீஸை நாம் நிராகரிக்கவில்லை.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையின் துவக்கத்திலும், ருகூவின் போதும், ருகூவிலி-ருந்து எழும் போதும், இரண்டு ரக்அத் முடிந்து மூன்றாம்
ரக்அத்துக்கு எழும் போதும் கைகளை உயர்த்தியுள்ளனர் என்பதை ஏராளமான நபித்தோழர்கள் அறிவித்துள்ளனர்.
இவ்வாறு ஏராளமான வழிகளில் அறிவிக்கப்படுவதற்கு முரணாக ஒரு தடவை மட்டுமே கைகளை உயர்த்தினார்கள் என, ஒரே ஒருவர் வழியாக அறிவிக்கப்படும் ஹதீஸ் அமைந்துள்ளது. அதிகமானவர்கள் அறிவிப்பதை மறுக்கும் வகையில் ஒரே ஒருவரின் அறிவிப்பு இருந்தால் அந்தக் காரணத்திற்காக ஒரே ஒருவரின் அந்த ஹதீஸை ஏற்காமல் அதிகமானவர்களின் அறிவிப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற விதியின் அடிப்படையில் தான் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி-) ஹதீஸை ஏற்கக் கூடாது என்று நாம் கூறுகிறோம்.
அந்த ஹதீஸை ஏற்கக் கூடாது என்பதற்கு ஆஸிம் பின் குலைப் பலவீனமானவர் என்று நாம் கூறவில்லை. ஆசிம் பின் குலைபுக்குப் பதிலாக யாராலும் குறை கூறப்படாத ஒருவர் அறிவித்தாலும் இந்த முடிவைத் தான் நாம் எடுப்போம். எனவே இந்த வாதமும் தவறான அடிப்படையின் மேல் எழுப்பப்பட்ட வாதமாகும்.
விரலசைப்பது பற்றி வரும் ஹதீஸ் ஷாத் வகையைச் சேர்ந்த பலவீனமான செய்தியா?
விரலசைப்பது தொடர்பான ஹதீஸை ஆஸிம் வழியாக அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் ஸாயிதா ஆவார். இவரது நம்பகத் தன்மையில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.
ஆயினும் இவரைத் தொடர்புபடுத்தி வேறு ஒரு விமர்சனத்தை சில மவ்லவிகள் செய்து வருகின்றனர்.
அவர்கள் செய்யும் விமர்சனம் என்ன என்பதை அறிந்து கொள்வதற்கு முன் ஹதீஸ் துறை சம்பந்தமான ஒரு விதியைப் புரிந்து கொண்டால் விளங்குவதற்கு எளிதாக இருக்கும்.
ஒரு செய்தியை சலீம் என்பவரிடமிருந்து ஐந்து பேர் அறிவிக்கி
றார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். இந்த ஐந்து பேரில் நால்வர் ஒரு விதமாக அறிவிக்கிறார்கள். ஒருவர் மட்டும் அந்தச் செய்தியை அதற்கு முரணாக அறிவிக்கிறார் என்றும் வைத்துக் கொள்வோம்.
இந்த நிலையில் நால்வர் அறிவிப்பதைத் தான் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அவர்களுக்கு நேர்முரணாக அறிவிப்பவர் நம்பகமானவராக இருந்தாலும் இவர் அறிவிப்பதைத் தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும். இவர் அறிவிப்பது ஷாத் - அரிதானது - எனக் கூறப்படும்.
ஏனெனில் ஒருவரிடம் தவறு ஏற்படுவதை விட நால்வரிடம் தவறு ஏற்படுவது அரிதாகும். எனவே தங்கள் ஆசிரியர் கூறியதாக நால்வர் கூறியதை ஏற்றுக் கொண்டு, தனது ஆசிரியர் கூறியதாக ஒருவர் கூறுவதை மறுத்து விட வேண்டும்.
விரல் அசைத்தல் பற்றிய ஹதீஸில் இந்த அம்சம் உள்ளது என்பதே இவர்களின் விமர்சனம்.
அதாவது நபிகள் நாயகம் தொழுத முறையை
வாயில் பின் ஹுஜ்ர் அறிவிக்கிறார்.
வாயில் பின் ஹுஜ்ர் கூறியதாக குலைப் அறிவிக்கிறார்.
குலைப் கூறியதாக அவரது மகன் ஆஸிம் அறிவிக்கிறார்.
ஆஸிம் கூறியதாக
1. சுப்யான்
2. காலி-த் பின் அப்துல்லாஹ்
3. இப்னு இத்ரீஸ்
4. ஸாயிதா
ஆகிய நால்வர் அறிவிக்கின்றனர்.
இவர்களில் ஸாயிதா மட்டுமே விரல் அசைத்தலைப் பற்றிக் கூறுகிறார்.
மற்ற மூவரின் அறிவிப்பில் விரல் அசைத்ததாகக் கூறவில்லை.
கா-லித் பின் அப்துல்லாஹ், சுஃப்யான் ஆகியோர் இதைப் பற்றிக் கூறும் போது இஷாரா (சைகை) செய்தார்கள் என்றே கூறுகிறார்கள். இப்னு இத்ரீஸ் அறிவிக்கும் போது விரலை உயர்த்தினார்கள் என்று கூறுகிறார்.
ஆனால் ஸாயிதா மட்டும் விரலை அசைத்ததாகக் கூறுகிறார்.
ஆஸிமுடைய நான்கு மாணவர்களில் மூவர் அறிவிப்பதற்கு மாற்றமாக ஸாயிதா அறிவிப்பதால் இது ஷாத் என்ற தரத்திற்கு இறங்கி விடும். எனவே இது பலவீனமானதாகும் என்பது இவர்களின் விமர்சனம்.
ஹதீஸ் கலையை மிகவும் நுணுக்கமாக ஆராய வேண்டும். மேலோட்டமாக ஆராய்ந்தால் விபரீதமான முடிவுக்குத் தள்ளி விடும் என்பதற்கு இவர்களின் இந்த விமர்சனம் சான்றாகும்.
முரண்பாடும் கூடுதல் விளக்கமும்
ஒரு ஆசிரியரின் மாணவர்களில் பலர் அறிவிப்பதற்கு நேர்முரணாக ஒரு சிலர் அறிவிப்பது தான் ஷாத் ஆகும். ஒரு ஆசிரியரின் பல மாணவர்கள் அறிவித்ததை விட ஒரே ஒருவர் கூடுதலாக அறிவித்தால் அவர் நம்பகமானவராகவும் இருந்தால் அது ஷாத் என்ற தரத்திற்கு இறங்காது.
முரணாக அறிவிப்பது வேறு! கூடுதலாக அறிவிப்பது வேறு! இந்த நுணுக்கமான வேறுபாட்டைக் கவனிக்காமல் நுனிப்புல் மேய்வதால் இவ்வாறு வாதிடுகின்றனர்.
15-3-2007 அன்று காலை 10 மணிக்கு சலீம் கோழிக்கறி சாப்பிட்டார் என்று ஐந்து பேர் கூறுகிறார்கள். 15-3-2007 அன்று காலை 10 மணிக்கு சலீம் கோழிக்கறி சாப்பிடவில்லை என்று ஒருவர் மட்டும் கூறுகிறார்.
இவ்விரு செய்திகளும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவையாகும். இரண்டில் ஏதேனும் ஒன்று தான் உண்மையாக இருக்க முடியும். ஒன்று உண்மையானால் மற்றொன்று தானாகவே பொய்யாகி விடும். இது தான் முரண்பாடு! இவ்வாறு வரும் போது அதிகமானவர்கள் கூறுவதை ஏற்க வேண்டும்.
15-3-2007 அன்று காலை 10 மணிக்கு சலீம் கோழிக்கறி சாப்பிட்டார் என்று ஐந்து பேர் கூறுகிறார்கள். ஒருவர் மட்டும் 15-3-2007 அன்று காலை 10 மணிக்கு சலீம் சிக்கன் 65 சாப்பிட்டார் என்று கூறுகிறார். இவ்விரு செய்திகளும் முரண்பட்டவை அல்ல. ஒன்றை ஒன்று மறுக்கும் வகையில் இது அமையவில்லை.
கோழிக்கறி என்று பொதுவாகச் சிலர் கூறுகின்றனர். ஒருவர் மட்டும் உன்னிப்பாகக் கவனித்து அந்தக் கோழிக்கறி எந்த வகை என்பதையும் சேர்த்துக் கூறுகிறார். ஒன்றை ஏற்றால் இன்னொன்றை மறுக்கும் நிலை இங்கே ஏற்படாது. சிக்கன் 65 சாப்பிட்டதை ஏற்கும் போது கோழிக்கறி சாப்பிட்டதையும் சேர்த்தே ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.
மூஸா இறந்து விட்டார் என்பதும், மூஸா இறக்கவில்லை என்பதும் முரண்!
மூஸா இறந்து விட்டார் என்பதும், மூஸா கட-லில் மூழ்கி இறந்தார் என்பதும் முரண் அல்ல!
இந்த அடிப்படையில் மேற்கண்ட அறிவிப்பைக் கவனித்தால் ஸாயிதா கூறுவதும், மற்றவர்கள் கூறுவதும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவை
அல்ல!
அப்துல்லாஹ் பின் இத்ரீஸ் கூறும் போது விரலை உயர்த்தினார்கள் என்று மட்டும் கூறுகிறார். ஸாயிதா கூறும் போது விரலை உயர்த்தி
அசைத்தார்கள் என்று கூறுகிறார். அந்த இரண்டுக்கும் இடையே எந்த முரண்பாடும் இல்லை.
இது போல் சுஃப்யான், காலித் ஆகியோர் அறிவிக்கும் போது இஷாரா செய்தார்கள் என்று அறிவிக்கின்றனர். ஸாயிதா கூறும் போது
அசைத்தார்கள் என்கிறார். இவ்விரண்டும் முரண் அல்ல!
இஷாரா என்பதின் பொருள்
இஷாரா என்பது விரிந்த அர்த்தம் கொண்டது. வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தாமல் ஒரு கருத்தைச் சொல்வதே இஷாரா எனப்படும்.
அசைவுகளைக் கொண்ட இஷாராவும் உள்ளது. அசைவுகள் இல்லாத இஷாராவும் உள்ளது.
ஒருவரை எச்சரிக்கும் போது ஆட்காட்டி விரலை மேலும் கீழும்
அசைத்துக் காட்டுவோம். இதுவும் இஷாரா தான். இது அசைவுடன் கூடிய இஷாரா ஆகும்.
சிறுநீர் கழிக்கப் போவதைக் குறிப்பிட ஆட்காட்டி விரலை அசைக்காமல் நிறுத்திக் காட்டுவோம். இதுவும் இஷாரா தான். இதுஅசைவு இல்லாத இஷாரா ஆகும்.
எனவே இஷாரா என்பதில் அசைத்தார்கள் என்ற கருத்தும் உள்ளது. அசைக்காமல் சைகை செய்தார்கள் என்ற கருத்தும் உள்ளது. இவ்வாறு விரிந்த அர்த்தம் உள்ள சொல்லை இவ்விருவரும் பயன்படுத்துகிறார்கள். இவர்களது வார்த்தையிலிருந்து அந்த இஷாரா அசைவுடன் கூடியதா? அசைவு இல்லாததா? என்பது தெளிவாகவில்லை. ஸாயிதா இதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்; முரண்படவில்லை.
மனிதன் வந்தான் என்று இவ்விருவரும் கூறுகிறார்கள்; உயரமான மனிதன் வந்தான் என்று ஸாயிதா கூறுகிறார் என்று வைத்துக் கொண்டால் இரண்டும் முரண் என்று யாருமே கூற மாட்டோம்.
மனிதன் என்பதில் உயரமானவரும் இருக்கலாம்; உயரம் குறைந்தவரும் இருக்கலாம். அதை மற்ற இருவர் தெளிவுபடுத்தவில்லை. உயரமான மனிதர் என்று ஒருவர் தெளிவாகக் கூறி விட்டார் என்று புரிந்து கொள்வதைப் போல் இதையும் புரிந்து கொண்டால் இந்த ஹதீஸை ஷாத் என்று கூற மாட்டார்கள்.
இஷாரா என்பது அசைத்தல் என்பதற்கு முரணானது அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்ளப் பின்வரும் ஹதீஸை சான்றாகக் கொள்ளலாம்.
 باب إشارة الخاطب بالسبابة على المنبر عند الدعاء في الخطبة وتحريكه إياها عند الإشارة بها أنا أبو طاهر نا أبو بكر نا بشر بن معاذ العقدي نا بشر بن المفضل نا عبد الرحمن بن إسحاق عن عبد الرحمن بن معاوية عن بن أبي ذباب عن سهل بن سعد قال ما رأيت رسول الله صلى الله عليه وسلم شاهرا يديه قط يدعو على منبره ولا على غيره ولكن رأيته يقول هكذا وأشار بأصبعه السبابة يحركها قال أبو بكر عبد الرحمن بن معاوية هذا أبو الحويرث مدني - صحيح ابن خزيمة ج: 2 ص: 351
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரிலோ மற்ற இடங்களிலோ கைகளை உயர்த்தி துஆ செய்ததை நான் கண்டதில்லை. மாறாக தமது ஆட்காட்டி விரலால் இஷாரா செய்து அசைப்பார்கள் என்று ஸஹ்ல் பின் சஅது (ர-லி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
நூல் : இப்னு குஸைமா, பாகம் : 2, பக்கம் :351
இந்த ஹதீஸ் அத்தஹிய்யாத்தில் விரலசைப்பது பற்றிக் கூறும் ஹதீஸ் அல்ல. இஷாரா என்ற சொல்-லின் பொருளை விளக்குவதற்காகவே இதைக் குறிப்பிடுகிறோம்
ஆட்காட்டி விரலை இஷாரா செய்து அசைப்பார்கள் என்று இதில் கூறப்படுகிறது. முரண்பட்ட இரு சொற்களை இணைத்துப் பேச முடியாது. இஷாரா என்பதும் அசைத்தல் என்பதும் நேர் முரண் என்றால் இஷாரா செய்து அசைப்பார்கள் என்று கூற முடியாது.
எனவே ஆட்காட்டி விரலை அசைத்தார்கள் என்பதும் இஷாரா செய்தார்கள் என்பதும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டதல்ல என்பது இதிலிருந்து உறுதியாகின்றது.
செத்து சாகவில்லை என்று கூற முடியாது. சாப்பிட்டு சாப்பிடவில்லை என்று கூற முடியாது. சூடான குளிர் நீர் என்று சொல்ல முடியாது. ஆனால்அசைத்து இஷாரா செய்தார்கள் என்று கூற முடியும்.
ஒன்றுக்கொன்று முரணா இல்லையா என்பதை அறிந்து கொள்ள இரண்டையும் இணைத்துப் பேச முடியுமா என்று பார்க்க வேண்டும். இணைத்து பேச முடிந்தால் அது ஒன்றுகொன்று முரண் அல்ல. இரண்டையும் இணைத்துப் பேச முடியாவிட்டால் அது ஒன்றுக்கொன்று முரண் என்று பொருள்.
பலர் அறிவிப்பதற்கு முரணாக ஒருவர் அறிவித்தால் அது ஷாத் என்று விளங்கி வைத்திருப்பவர்களுக்கு முரண் என்றால் என்ன என்பது விளங்கவில்லை. இது தான் குழப்பத்துக்குக் காரணம்.
எனவே இந்த நுணுக்கத்தை இவர்கள் அறியாததால் இந்த வாதத்தை முன் வைக்கின்றனர். ஒருவர் அறிவிப்பதை விட மேலதிகமாக பலர் அறிவிக்கும் போது என்ன நிலை? ஒருவர் அறிவிப்பதற்கு எதிராக பலர் அறிவிக்கும் போது என்ன நிலை?
مقدمة فتح البارى (ج 2 / ص 257)
وأما المخالفة وينشأ عنها الشذوذ والنكارة فإذا روى الضابط والصدوق شيئا فرواه من هو أحفظ منه أو أكثر عددا بخلاف ما روى بحيث يتعذر الجمع على قواعد المحدثين فهذا شاذ وقد تشتد المخالفة أو يضعف الحفظ فيحكم على ما يخالف فيه بكونه منكرا
பலர் அறிவிப்பதற்கு முரணாக ஒருவர் அறிவிக்கும் போது ஷாத் என்ற நிலை ஏற்படும். நம்பகமானவர் அல்லது உண்மையாளர் ஒன்றை அறிவிக்க, அவரை விட உறுதியானவரோ, அல்லது அவரை விட அதிக எண்ணிக்கை உடையவர்களோ இரண்டையும் இணைக்க முடியாத
அளவுக்கு முரண்பட்டு அறிவித்தால் அது தான் ஷாத் ஆகும்.
ஃபத்ஹுல் பாரி முன்னுரையில் இப்னு ஹஜர் இவ்வாறு குறிப்பிடுகின்றார்.
எனவே அத்தஹிய்யாத்தில் விரலை அசைக்க வேண்டும் என்ற ஹதீஸ் எந்த வகையிலும் பலவீனமாக்க முடியாத, வலுவான ஹதீஸ் என்பதே இதன் மூலம் உறுதியாகின்றது.
இவர்களின் வாதப்படி ஷாத் என்று கூறுவதாக இருந்தால் தொழுகையில் விரலை அசைக்கக்கூடாது என்பதற்கு இவர்கள் ஆதாரமாகக் காட்டும் பின்வரும் ஹதீஸை தான் ஷாத் என்று கூற வேண்டும்.
வளரும் இன்ஷா அல்லாஹ்
வானவர்கள்                             தொடர் : 11
இறைத்தூதர்களுக்கு உதவுதல்
எம்.முஹம்மத் சலீம் எம்.ஐ.எஸ்.ஸி, மங்களம்

மக்காவைப் பாதுகாத்தல் :
அல்லாஹ்வை வணங்குவதற்காக அகிலத்தில் எழுப்பப்பட்ட ஆலயங்களில் முதல் ஆலயம் மக்காவில் இருக்கும் கஃபத்துல்லாஹ் ஆகும். அது ஆதம் (அலை) அவர்களால் கட்டப்பட்டது. பிறகு, இப்ராஹீம் (அலை) மற்றும் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களால் புதுப்பிக்கப்பட்டது. பிறகு மீண்டும் நபி (ஸல்) காலத்தில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. ஆதிஆலயமான மக்காவை மறுநாள் வரை காப்பதற்காக என்று மலக்குகளை அல்லாஹ் நியமித்துள்ளான். அந்த மலக்குகள் கியாமத் நாள் வரை அனைத்து
விதமான சேதங்கள் பாதிப்புகளி-லிருந்தும் மக்காவை பாதுகாத்துக் கொண்டேயிருப்பார்கள். இதற்கான ஆதாரம் இதோ..
தஜ்ஜாலைப் பற்றிய அச்சம் மதீனாவுக்குள் நுழையாது! அன்றைய தினம் மதீனாவுக்கு ஏழு வாசல்கள் இருக்கும்! ஒவ்வொரு வாச-லிலும் இரு வானவர்கள் இருப்பார்கள் என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்)
அவர்கள் கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர் : அபூபக்ரா (ர-லி), ஆதாரம் : புகாரி (1872)
மக்கா, மதீனா தவிர தஜ்ஜால் கால்வைக்காத எந்த ஊரும் இராது! மதீனாவின்
எந்தவொரு வாசலானாலும் அங்கே வானவர்கள் அணிவகுத்து
அதைக் காவல் புரிந்துகொண்டு இருப்பார்கள். பின்னர் மதீனா, தனது குடிமக்களுடன் மூன்று முறை நிலநடுக்கத்திற்குள்ளாகும்; அப்போது ஒவ்வொரு காஃபிரையும் முனாஃபிக்கையும் (இறைமறுப்பாளனையும் நயவஞ்சகனையும்) அல்லாஹ் (மதீனாவிலிலி-ருந்து) வெளியேற்றிவிடுவான்! என நபி(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர் : அனஸ் (ர-லி),
நூல் : புகாரி (1881)
நல்லடியார்களுக்கு உதவுதல் :
நல்ல முறையில் அடிபணிந்து வாழும் நல்லடியார்களுக்கு உதவுவதற்கும் மலக்குகளுள் சிலரை ஏக இறைவன் வைத்துள்ளான். சத்தியத்தின் பாதையில் நாம் பயணிக்கும்போது சிரமங்களும் இக்கட்டான சூழ்நிலைகளும் வரும் நேரங்களில் அல்லாஹ்வின் உத்தரவின்படி அவர்கள் நமக்கு உதவிசெய்வார்கள்.
இதன்படி, நல்லடியார்களிலேயே முதல் தரத்தில் இருப்பவர்களான நபிமார்களுக்கு மலக்குகள் பல சந்தர்ப்பங்களில் உதவிபுரிந்துள்ளார்கள். இதன் மூலம் நபிமார்கள் ஏகத்துவ பிரச்சாரத்தை எத்திவைக்கும் சமயத்திலே துன்பங்கள் திரண்டு வரும் வேளையிலே அவர்களுக்கு பக்கபலமாக மலக்குகள் முன்நின்று பாதுகாப்பை அளித்துள்ளார்கள். இவ்வாறு, வானவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் பயணம் செய்யும் சத்தியவாதிகளான நன்மக்களுடன் இருந்து அவர்கள் அசத்தியத்தை அசத்தியவாதிகளை எதிர்ப்பதற்கான நல்ல ஒத்துழைப்பை வழங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள். இந்த வகையில் இறை நம்பிக்கையாளர்களுக்கு உதவும் வகையில் பல போர்களில் மலக்குகள் பங்குபெற்று இறைமறுப்பாளர்கள் இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராக கடுமையாக போரிட்டுள்ளார்கள். இதற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ்களை இனிப் பார்ப்போம்.
நபி ஈஸா (அலை) அவர்களுக்கு உதவுதல்
இத்தூதர்களில் சிலரை, மற்றும் சிலரை விட சிறப்பித்திருக்கிறோம். அவர்களில் சிலரிடம் அல்லாஹ் பேசியுள்ளான். அவர்களில் சிலருக்கு, பல தகுதிகளை அவன் உயர்த்தியிருக்கிறான். மர்யமுடைய மகன் ஈஸாவுக்குத் தெளிவான சான்றுகளை வழங்கினோம். ரூஹுல் குதுஸ் மூலம் அவரை வலுப்படுத்தினோம்.
(அல்குர்ஆன் 2 : 253)
நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு உதவுதல் :
காஃபிர்களிடமிருந்து காப்பாற்றுதல் :
அன்னை ஆயிஷா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது : (ஒருமுறை) நான் நபி (ஸல்) அவர்கüடம், "(தாங்கள் காயமடைந்த) உஹுதுப் போரின் காலகட்டத்தை விடக் கொடுமையான காலகட்டம் எதையேனும் தாங்கள் சந்தித்ததுண்டா?'' என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் உன் சமுதாயத்தாரால் நிறையத் துன்பங்களைச் சந்தித்துவிட்டேன். அவர்களால் நான் சந்தித்த துன்பங்களிலேயே மிகக் கடுமையானது
"அகபா (தாயிஃப்) உடைய நாளன்று சந்தித்த துன்பமேயாகும். ஏனெனில், அன்று நான் என்னை ஏற்றுக் கொள்ளும்படி (தாயிஃப் நகரத் தலைவரான கினானா) இப்னு அப்தி யாலீல் பின் அப்தி குலால் என்பவருக்கு எடுத்துரைத்தேன். அவர் நான் விரும்பியபடி எனக்கு பதிலளிக்கவில்லை. ஆகவே, நான் கவலையுடன் எதிர்ப்பட்ட திசையில் நடந்தேன். "கர்னுஸ் ஸஆலிப்' என்னுமிடத்தை நான் அடையும்வரை நான் சுய உணர்வுக்கு வரவில்லை. அங்கு வந்து சேர்ந்தவுடன் என் தலையை உயர்த்தினேன். அப்போது (அங்கே வானத்தில்) ஒரு மேகம் என் மீது நிழ-லிட்டுக்கொண்டிருந்தது. நான் கூர்ந்து கவனித்தபோது அதில் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் என்னை அழைத்து, "உங்கள் சமுதாயத்தார் உங்களிடம் சொன்னதையும் அவர்கள் உங்களுக்கு அüத்த பதிலையும் அல்லாஹ் கேட்டான். அவர்களை நீங்கள் விரும்பியபடி தண்டிப்பதற்கு ஆணையிடுவதற்காக மலைகளுக்கான வானவரை
அல்லாஹ் உங்கüடம் அனுப்பியுள்ளான்'' என்று கூறினார்கள். உடனே, மலைகளை நிர்வகிக்கும் வானவர் என்னை அழைத்து எனக்கு சலாம் சொல்-லி, பிறகு, "முஹம்மதே! நீங்கள் விரும்பியபடி கட்டளையிடலாம். (இந்த நகரத்தின் இரு மருங்கிலுமுள்ள) இந்த இரு மலைகளையும் அவர்கள் மீது நான் புரட்டிப் போட்டு விட வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்பினாலும் (சரி, உங்கள் கட்டளைப்படி செயல்பட நான் தயாராக உள்ளேன்)'' என்று கூறினார். உடனே, "(வேண்டாம்;) ஆயினும், இந்த (நகரத்து) மக்கüன் சந்ததிகüல் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணை கற்பிக்காமல் அவனை மட்டுமே வணங்குபவர்களை அல்லாஹ் உருவாக்குவான் என்று நான் நம்புகிறேன் (ஆகவே, அவர்களை தண்டிக்க வேண்டாம்)'' என்று சொன்னேன்.
ஆதாரம் : புகாரி (3231)
இப்னு அப்பாஸ் (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது : "கஅபா' அருகில் முஹம்மது தொழுது கொண்டிருப்பதை நான் கண்டால் அவரது கழுத்தின் மீது நிச்சயமாக மிதிப்பேன் என்று அபூஜஹ்ல் சொன்னான். இந்தச் செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, "அவன் மட்டும் அப்படிச் செய்தால், வானவர்கள் அவனைக் கடுமையாகப் பிடி(த்துத் தண்டி)ப்பார்கள்'' என்று கூறினார்கள்.
ஆதாரம் : புகாரி (4958)
அபூஹுரைரா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது :   (மக்காவில் ஒரு முறை) அபூஜஹ்ல், "உங்களிடையே முஹம்மத் (இறைவனை வணங்குவதற்காக) மண்ணில் தமது முகத்தை வைக்கிறாரா?'' என்று கேட்டான். அப்போது "ஆம்' என்று சொல்லப்பட்டது. அவன், "லாத் மற்றும் உஸ்ஸாவின் மீதாணையாக! அவ்வாறு அவர் செய்துகொண்டிருப்பதை நான் கண்டால், அவரது பிடரியின் மீது நிச்சயமாக நான் மிதிப்பேன்; அல்லது அவரது முகத்தை மண்ணுக்குள் புதைப்பேன்'' என்று சொன்னான். அவ்வாறே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தபோது,
அவர்களது பிடரியின் மீது மிதிப்பதற்காக அவர்களை நோக்கி வந்தான். அப்போது அவன் தன் கைகளால் எதி-லிருந்தோ தப்பிவருவதைப் போன்று சைகை செய்தவாறு வந்தவழியே பின்வாங்கி ஓடினான். இதைக் கண்ட மக்கள் திடுக்குற்றனர். அவனிடம், "உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?'' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவன், "எனக்கும் அவருக்கும் இடையில் நெருப்பாலான அகழ் ஒன்றையும் பீதியையும் இறக்கைக(ள் கொண்ட வானவர்)களையும் கண்டேன்'' என்று சொன்னான். (இதைப் பற்றிக் கூறுகையில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவன் மட்டும் என்னை நெருங்கியிருந்தால் அவனுடைய உறுப்புகளை ஒவ்வொன்றாக வானவர்கள் பிய்த்தெடுத்திருப்பார்கள்'' என்று சொன்னார்கள். ஆகவே, வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "அவ்வாறில்லை! தன்னைத் தன்னிறைவு பெற்றவன் எனக் கருதியதால் மனிதன் எல்லை மீறுகிறான். உம்முடைய இறைவனிடமே திரும்பிச் செல்ல வேண்டியுள்ளது.
தொழும் அடியாரைத் தடுப்பவனை நீர் பார்க்கவில்லையா? அவர் நல்வழியில் இருப்பதையோ, அல்லது இறையச்சத்தை ஏவுவதையோ அவன் (அபூஜஹ்ல்) பொய்யெனக் கருதி அலட்சியம் செய்வதை நீர் கவனித்தீரா? அல்லாஹ் பார்க்கின்றான் என்பதை அவன் அறியவில்லையா? அவ்வாறில்லை. அவன் விலகிக்கொள்ளாவிட்டால் முன்நெற்றியைப் பிடிப்போம். அது குற்றமிழைத்துப் பொய் கூறிய (மனிதனின்) முன்நெற்றி. அவன் தன் சபையோரை அழைத்துப் பார்க்கட்டும்! நாம் நரகின் காவலர்களை அழைப்போம். எனவே, அவனுக்குக் கட்டுப்படாதீர்'' (96:6-19) எனும் வசனங்களை அருளினான்.
ஆதாரம் : முஸ்லி-ம் (5390)
நீங்கள் இவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) உதவி செய்யாவிட்டால் (ஏக இறைவனை) மறுப்போர் இவரை இருவரில் ஒருவராக வெளியேற்றிய போதும், அவ்விருவரும் அக்குகையில் இருந்த போதும், "நீர் கவலைப்படாதீர்! அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்'' என்று அவர் தமது தோழரிடம் கூறிய போதும் அவருக்கு அல்லாஹ் உதவியிருக்கிறான். தனது அமைதியை அவர் மீது இறக்கினான். நீங்கள் பார்க்காத (வானவர்களின்) படைகளின் மூலம் அவரைப் பலப்படுத்தினான். (தன்னை) மறுப்போரின் கொள்கையைத் தாழ்ந்ததாக அவன் ஆக்கினான். அல்லாஹ்வின் கொள்கையே உயர்ந்தது. அல்லாஹ் மிகைத்தவன்; ஞானமிக்கவன்.
(அல்குர்ஆன் 9 : 40)
பத்ரு போரில் உதவுதல்:
நீங்கள் தாழ்ந்த நிலையில் இருந்த போது அல்லாஹ் "பத்ரு'களத்தில் உங்களுக்கு உதவி செய்தான். எனவே நீங்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்! "(விண்ணிலிருந்து) இறக்கப்பட்ட மூவாயிரம் வானவர்கள் மூலம் உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு உதவியது உங்களுக்குப் போதாதா?'' என்று நம்பிக்கை கொண்டோருக்கு நீர் கூறியதை நினைவூட்டுவீராக! அவ்வாறில்லை! நீங்கள் சகித்துக் கொண்டு (இறைவனை) அஞ்சும் போது திடீரென்று அவர்கள் உங்களிடம் (போரிட) வந்தால் உங்கள் இறைவன் போர்க்கலை அறிந்த ஐயாயிரம் வானவர்கள் மூலம் உங்களுக்கு உதவுவான்.                 (அல்குர்ஆன் 3 : 123-125)
நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் உதவி தேடிய போது "உங்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுக்கும் ஆயிரம் வானவர்களின் மூலம் நான் உங்களுக்கு உதவுபவன்'' என்று உங்களுக்குப் பதிலளித்தான்.
(அல்குர்ஆன் 8 : 9)
"நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன். நம்பிக்கை கொண்டோரைப் பலப்படுத்துங்கள்! (என்னை) மறுப்போரின் உள்ளங்களில் பயத்தை ஏற்படுத்துவேன். எனவே கழுத்துகளுக்கு மேலே வெட்டுங்கள்! அவர்களின் ஒவ்வொரு இணைப்பையும் வெட்டுங்கள்!'' என்று (முஹம்மதே!) உமது இறைவன் வானவர்களுக்கு அறிவித்ததை நினைவூட்டுவீராக!
(அல்குர்ஆன் 8 : 12 )
பின்னர் அல்லாஹ் தனது அமைதியைத் தன் தூதர் மீதும், நம்பிக்கை கொண்டோர் மீதும் அருளினான். நீங்கள் பார்க்காத (வானவர்களின்) படைகளையும் அவன் இறக்கினான். (தன்னை) மறுத்தோரைத் தண்டித்தான். இது மறுப்போருக்குரிய தண்டனை.
(அல்குர்ஆன் 9 : 26)
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (வானவர்) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் வந்து, "உங்களிடையே பத்ருப் போரில் கலந்து கொண்டவரைப் பற்றி என்ன கருதுகிறீர்கள்?'' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(பத்ரில் கலந்து கொண்டோர்) முஸ்-லிம்களில் சிறந்தவர்கள்'' என்றோ அல்லது அது போன்ற வேறொரு வார்த்தையையோ கூறினார்கள். (உடனே) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், "இவ்வாறுதான் வானவர்களில் பத்ருப் போரில் கலந்து கொண்டவர்கள் (எங்களில் சிறந்தவர்கள் என்று நாங்களும் கருதுகிறோம்)'' என்று கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர் : ரிஃபாஆ பின் ராஃபிஉ (ர-லி), ஆதாரம் : புகாரி (3992)
அகழ்போரின் போது உதவுதல் :
நம்பிக்கை கொண்டோரே! உங்களிடம் கூட்டுப் படையினர் வந்த போது அல்லாஹ் உங்களுக்குச் செய்த அருட்கொடையை எண்ணிப் பாருங்கள்! அவர்களுக்கு எதிராகக் காற்றையும், நீங்கள் காணாத படையினரையும் அனுப்பினோம். நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் பார்ப்பவனாக இருக்கிறான்.
(அல்குர்ஆன் 33 : 9)
நபி (ஸல்) அவர்கள், அகழ்ப் போரிலிருந்து திரும்பி வந்து ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து விட்டுக் குüத்தார்கள். (அப்போது வானவர்) ஜிப்ரீல்
(அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்கüடம் வந்து, "நீங்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்து விட்டீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (வானவர்களாகிய) நாங்கள் அதைக் கீழே வைக்கவில்லை. எனவே, அவர்களை நோக்கிப் புறப்படுங்கள்'' என்று கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "எங்கே (போவது)?'' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், "இதோ, இங்கே!'' என்று "பனூ குறைழா' (என்னும் யூதக்) குலத்தினரை (அவர்கள் வசிக்குமிடம்) நோக்கி சைகை காட்டினார்கள். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்களும் அவர்களை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள்.
                அறிவிப்பவர் : ஆயிஷா (ர-லி), ஆதாரம் : புகாரி (4117)
 (அகழ்போரின் போது கஸ்ரஜ் குலத்தைச் சேர்ந்த) பனூ ஃகன்ம் கிளையாரின் குறுகலான வீதியில் நபி (ஸல்) அவர்கள் "பனூ குறைழா' குலத்தாரை நோக்கிச் சென்றார்கள். அப்போது (வானவர்) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் தமது படை பரிவாரங்களுடன் கம்பீரமாக பவனிவந்ததால் கிளம்பிய புழுதியை (இப்போது கூட) நான் பார்ப்பதைப் போன்றுள்ளது.
அறிவிப்பவர் : அனஸ் (ர-லி), ஆதாரம் : புகாரி (4118)
சயீத் பின் முஸய்யப் அவர்கள் கூறியதாவது : மஸ்ஜிதுந் நபவீயில் (நபித் தோழரும் கவிஞருமான) ஹஸ்ஸான் பின் சாபித் (ர-லி) அவர்கள் கவிபாடிக் கொண்டிருக்க, உமர் (ர-லி) அவர்கள் அங்கு வந்தார்கள். ஹஸ்ஸான் (ர-லி) அவர்கள் பள்ளிவாசலி-ல் கவிபாடுவதை உமர் (ர-லி) அவர்கள் கண்டித்தார்கள்) ஹஸ்ஸான் (ர-லி) அவர்கள், "நான் இந்தப் பள்ளிவாசலில் உங்களை விடச் சிறந்தவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) இருக்கும்போதே கவிபாடிக் கொண்டிருந்தேன்'' என்று கூறிவிட்டு,
அபூஹுரைரா (ர-லி) அவர்கள் பக்கம் திரும்பி, "அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்களிடம் கேட்கிறேன்: (என்னிடம்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்)
அவர்கள், "(ஹஸ்ஸானே!) என் சார்பாக (எதிரிகüன் வசைக்கவிகளுக்கு) நீங்கள் (கவிகளாலேயே) பதிலளியுங்கள். இறைவா! ஹஸ்ஸானுக்கு ரூஹுல் குதுஸ் (தூய ஆத்மா வானவர் ஜிப்ரீல் அவர்களின்) மூலம் துணை புரிவாயாக!' என்று கூறியதை நீங்கள் செவியுற்றிருக்கிறீர்களா?'' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூஹுரைரா (ர-லி) அவர்கள், "ஆம் (செவியுற்றிருக்கிறேன்)'' என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஆதாரம் : புகாரி (3212)
இறைச்செய்தியைக் கொண்டுவருதல் :
நம்மைப் படைத்திருக்கும் அல்லாஹ், எப்படியும் வாழ்ந்து கொள்ளட்டும் என்று நம்மை விட்டுவிடவில்லை. மாறாக, நாம் எப்படி வாழவேண்டும்? எப்படி வாழக்கூடாது? என்பதைத் தெளிவுபடுத்த நம்மில் இருந்தே
சிறந்த மனிதர்களை தூதர்களாக தேர்ந்தெடுத்து அனுப்பினான். அந்தத் தூதர்களுக்கு தன் புறத்திலி-ருந்து செய்திகளைத் தெரிவிக்க மலக்குகளை அனுப்புவான். இவ்வாறு நபிமார்களுக்கு மார்க்கம் சம்பந்தமான இறைச் செய்திகளைக் கொண்டுவரும் பணியில் மலக்குமார்களின் தலைவரான ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். இவர்தான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கும் வஹீ எனும் இறைச் செய்திகளைக் கொண்டுவந்து கொடுத்தார். இதற்கு இருக்கும் ஆதாரங்களில் சிலவற்றை இப்போது பார்ப்போம்.
வானவர்களிலும், மனிதர்களிலும் அல்லாஹ் தூதர்களைத் தேர்வு செய்கிறான். அல்லாஹ் செவியுறுபவன்; பார்ப்பவன்.
(அல்குர்ஆன் 22 : 75)
"என்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை. எனவே எனக்கே அஞ்சுங்கள்!'' என்று எச்சரிக்குமாறு தனது உயிரோட்டமான கட்டளையுடன் வானவர்களை தான் நாடிய அடியார்களிடம் அவன் அனுப்புகிறான்.                         (அல்குர்ஆன் 16 : 2)
யாரேனும் ஜிப்ரீலுக்கு எதிரியாக இருந்தால் (அது தவறாகும்.) ஏனெனில் அவரே அல்லாஹ்வின் விருப்பப்படி இதை (முஹம்மதே!) உமது உள்ளத்தில் இறக்கினார். "இது, தனக்கு முன் சென்றவற்றை உண்மைப்படுத்தக்கூடியதாகவும், நம்பிக்கை கொண்டோருக்கு நேர் வழியாகவும், நற் செய்தியாகவும் உள்ளது'' என்று கூறுவீராக!
(அல்குர்ஆன் 2 : 97)
நம்பிக்கையாளர்களைப் பலப்படுத்திடவும், முஸ்லி-ம்களுக்கு நேர் வழியாகவும், நற்செய்தியாகவும் இதை உமது இறைவனிடமிருந்து "ரூஹுல் குதுஸ்' உண்மையுடன் இறக்கினார்' என்பதை (முஹம்மதே!) கூறுவீராக!                    (அல்குர்ஆன் 16 : 102)
எச்சரிக்கை செய்வோரில் (முஹம்மதே) நீர் ஆவதற்காக, உமது உள்ளத்தில் தெளிவான அரபு மொழியில் நம்பிக்கைக்குரிய ரூஹ் இதை இறக்கினார்.
(அல்குர்ஆன் 26 : 193)
உங்கள் தோழர் (முஹம்மத்) பாதை மாறவில்லை. வழி கெடவுமில்லை. அவர் மனோ இச்சைப்படி பேசுவதில்லை. அ(வர் பேசுவ)து அறிவிக்கப்படும் செய்தியைத் தவிர வேறில்லை. அழகிய தோற்றமுடைய வ-லிமை மிக்கவர் (ஜிப்ரீல்) அதைக் கற்றுக் கொடுக்கிறார். அவர் அடிவானத்தில் இருக்கும் நிலையில் நிலை கொண்டார். பின்னர் இறங்கி நெருங்கினார். அ(ந்த நெருக்கமான)து வில்லின் இரு முனைகள் அளவு அல்லது அதை விட நெருக்கமாக இருந்தது. தனது அடியாருக்கு அவன் அறிவிப்பதை அறிவித்தான்.
(அல்குர்ஆன் 53 : 2 - 10 )
ஹாரிஸ் பின் ஹிஷாம் (ர-லி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்)
அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு வேதஅறிவிப்பு (வஹீ) எப்படி வருகின்றது?'' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சில வேளைகளில் மணியோசையைப் போன்று என்னிடம் வேதஅறிவிப்பு (வஹீ) வரும். இவ்வாறு வருவது எனக்கு மிகக் கடுமையான சிரமம் தரக்கூடியதாக இருக்கும். மணியோசை மூலம் அவர் (-வானவர்) கூறியதை நான் மனனமிட்டுக் கொண்ட நிலையில் அது நிறுத்தப்படும். இன்னும் சில வேளைகளில் வானவர் ஒரு மனிதரைப் போன்று எனக்குக் காட்சியளித்து என்னுடன் உரையாடுவார். அப்போது
அவர் கூறுவதை நான் நினைவிலிருத்திக்கொள்வேன்'' என்று பதிலளித்தார்கள்.
அறிவிப்பவர் : ஆயிஷா (ர-லி), ஆதாரம் : புகாரி (2)
வளரும் இன்ஷா அல்லாஹ்

 
 
கேள்வி பதில்
 
கேள்வி : நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த ஆண்டு பிறந்தார்கள். கி.பி. ஆண்டில் எப்படி அறிந்து கொள்வது?
அப்துல்லாஹ், சவூதி அரேபியா
நபி (ஸல்) அவர்கள் எந்த ஆண்டு பிறந்தார்கள் என்பதை ஹிஜ்ரத் ஆண்டின் கணக்கின் அடிப்படையில் நபிகளார் பிறந்த ஆண்டைக் கண்டுபிடிக்கலாம்.
தற்போது ஹிஜ்ரி 1433 ஆண்டாகிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிஜ்ரத் செய்து 1433 ஆண்டுகள் ஆகியுள்ளது. நபிகளார் நாற்பது வயதில் இறைத்தூதராகிறார்கள். இறைத்தூதரான பிறகு 13 வருடங்கள் மக்காவில் இருந்தார்கள். அதன் பின்னரே ஹிஜ்ரத். செய்தார்கள். எனவே அவர்கள் பிறந்த வருடத்தை அறிந்து கொள்ள 1433 உடன் 53 வருடத்தை நாம் கூட்ட வேண்டும். கூட்டினால் 1486 வருடங்கள். 
தற்போது உள்ள 2012 வருடத்தில் 1486 ஐ கழித்தால் 526 கிடைக்கும்.
நபிகளார் பிறந்து 1486 வருடங்கள் என்பது சந்திரகணக்கின்படி உள்ளதாகும். கி.பி. என்பது சூரிய வருடக்கணக்கில் உள்ளதாகும். எனவே
சந்திரக் கணக்கை சூரியக்கணக்கிற்கு மாற்ற வேண்டும்.
சந்திர கணக்கின் படி வருடம் என்பது 354.37 நாட்களாகும். இதில் சூரிய வருடத்தைக் கழித்து பார்த்தால் 365-354=11 நாட்கள் வித்தியாசம் வருகிறது. வருடத்திற்கு 11 நாட்கள் வித்தியாசம் என்றால் 1486 வருடங்களுக்கு 1486 ல 11=16346 நாட்களாகும். இதை சூரிய கணக்கின்படி வகுத்தால் 16346-365=44.78 ஆகும்.
44 வருடங்கள் வித்தியாசம் வருகிறது. இதை 526 உடன் கூட்டவேண்டும். கூட்டினால் நபிகளாரின் பிறப்பு சூரிய கணக்கின்படி வரும். 526+44=570 ஆகும். நபிகளார் பிறந்தது கி.பி. 570 ஆகும்.
 
கேள்வி : வெள்ளிக்கிழமை அன்று ஒரு நேரம் இருக்கிறது. அந்த நேரத்தில் கேட்கப்படும் துஆக்கள் ஏற்றுக் கொள்ளப்படும் என்ற நபிமொழியில் குறிப்பிடப்படும் நேரம் எது?
ஜும்ஆவில் இரண்டு உரைகளுக்கு இடையில் இமாம் சிறிது நேரம் அமருவார். இந்த சிறிய இடைவெளியில் பிரார்த்தனை செய்தால் அந்தப் பிரார்த்தனை ஏற்கப்படும் என்ற நம்பிக்கையில் சிலர் பிரார்த்தனையில் ஈடுபடுகின்றார்கள். இதற்கு இவர்கள் பின்வரும் ஹதீஸை ஆதாரமாகக் காட்டுகின்றனர்.
1409و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ بُكَيْرٍ ح و حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ عِيسَى قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا مَخْرَمَةُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ قَالَ لِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَسَمِعْتَ أَبَاكَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّه ُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَأْنِ سَاعَةِ الْجُمُعَةِ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هِيَ مَا بَيْنَ أَنْ يَجْلِسَ الْإِمَامُ إِلَى أَنْ تُقْضَى الصَّلَاة رواه مسلم
அபூபுர்தா பின் அபீமூசா அல் அஷ்அரீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள் :என்னிடம் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ர-லி) அவர்கள், "வெள்ளிக்கிழமையில் உள்ள அந்த (அரிய) நேரம் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக உம் தந்தையார் அறிவித்த ஹதீஸை நீர் செவியுற்றீரா?'' என்று கேட்டார்கள். நான் கூறினேன்: ஆம் ; என் தந்தை பின்வருமாறு அறிவித்ததை நான் செவியுற்றேன்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : அது, இமாம் அமர்வதற்கும் தொழுகை முடிவதற்கும் இடையே உள்ள ஒரு நேரமாகும்.
முஸ்-லிம் (1546)
இமாம் அமர்வதற்கும் தொழுகை முடிவதற்கும் இடைப்பட்ட நேரம் என்று இந்த ஹதீஸில் உள்ளது. இமாம் அமர்வது என்பது மிம்பரில் ஏறியவுடன் இமாம் அமர்வதைக் குறிக்கிறதா? அல்லது இரண்டு குத்பாக்களுக்கு இடையே அமர்வதைக் குறிக்கிறதா? அல்லது
அத்தஹிய்யாத்தில் இமாம் அமர்வதைக் குறிக்கிறதா என்பதை நாம் ஆய்வு செய்து சரியானதைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.
இமாம் மிம்பரில் ஏறி அமர்ந்தவுடன் பாங்கு சொல்லப்படும். அப்போது துஆ செய்ய கூடாது; பாங்குக்குத் தான் பதில் கூற வேண்டும். அதன்பின் உரை ஆரம்பமாகும். அப்போது உரையைக் கேட்க வேண்டுமே தவிர துஆ செய்து கொண்டிருக்கக் கூடாது. அதன் பின் தொழுகை ஆரம்பமாகி விடும். இதைக் கருத்தில் கொண்டு பார்த்தால் இமாம் மிம்பரில் அமர்ந்தது முதல் தொழுகை முடியும் வரை துஆ செய்யும் நேரம் இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. எனவே இமாம் அமர்தல் என்பது இதைக் குறிக்காது.
இரண்டு குத்பாக்களுக்கு இடையே இமாம் அமர்வது சிறிதளவு நேரம் தான். அமர்ந்து உடனே எழுந்து விடுவதாலும் அதன் பின்னர் இரண்டாம் உரையும் அதைத் தொடர்ந்து தொழுகையும் ஆரம்பமாகி விடும். எனவே இமாம் அமர்தல் என்பது இதைக் குறிக்க முடியாது. ஏனெனில் இமாம் இடையில் அமர்ந்தது முதல் தொழுகை முடியும் வரை துஆ செய்யாமல் வேறு காரியங்களில் ஈடுபடும் அவசியம் உள்ளது.
இமாம் உரையாற்றும் போது அவருடைய உரையை கவனமாக கேட்பது மக்களின் பொறுப்பாகும். உரையில் கவனம் செலுத்தாமல் வேறு விசயத்தில் கவனம் செலுத்தினால் அந்த விசயம் நல்ல விசயமாக இருந்தால் கூட ஜ‚ம்ஆவின் நன்மையை இழக்க நேரிடும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.
883 حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ ابْنِ وَدِيعَةَ عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَغْتَسِلُ رَجُلٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَيَتَطَهَّرُ مَا اسْتَطَاعَ مِنْ طُهْرٍ وَيَدَّهِنُ مِنْ دُهْنِهِ أَوْ يَمَسُّ مِنْ طِيبِ بَيْتِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَلَا يُفَرِّقُ بَيْنَ اثْنَيْنِ ثُمَّ يُصَلِّي مَا كُتِبَ لَهُ ثُمَّ يُنْصِتُ إِذَا تَكَلَّمَ الْإِمَامُ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى رواه البخاري
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : ஜுமுஆ நாளில் ஒருவர் குளிக்கிறார். தம்மால் இயன்ற தூய்மைகள் மேற்கொள்கிறார். தம்மிடமுள்ள எண்ணெயைத் தேய்த்துக் கொள்கிறார். அல்லது தம் வீட்டிலுள்ள நறுமணத்தைத் தடவிக் கொள்கிறார். பிறகு புறப்பட்டு (நெரிசலை உருவாக்கும் விதமாக) இருவரை பிரித்துக் கொண்டு வராமல் (பள்ளிக்கு) வந்து தமக்கு விதியாக்கப்பட்டுள்ளதைத் தொழுகிறார். பிறகு இமாம் உரையாற்றத் தொடங்கியதும் அமைதியாக அதைச் செவியேற்கிறார். எனில் அவருக்கு அந்த ஜுமுஆவுக்கும் அடுத்த ஜுமுஆவுக்கும் இடையிலேற்படும் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டே தீருகின்றன.
அறிவிப்பவர் : சல்மான் அல்ஃபார்சீ (ர-லி), நூல் : புகாரி (883)
934 حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَنْصِتْ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ فَقَدْ لَغَوْتَ رواه البخاري
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : ஜுமுஆ நாüல் இமாம் சொற்பொழிவு நிகழ்த்தும்போது உன் அருகி-லிருப்பவரிடம் நீ "மௌனமாக இரு!' என்று கூறினாலும் நீ வீணான காரியத்தில் ஈடுபட்டுவிட்டாய்.
அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ர-லி), நூல் : புகாரி (934)
இமாம் உரையாற்றத் தொடங்கிவிட்டால் வானவர்கள் வேறு காரியங்களில் ஈடுபடாமல் அந்த உரையை கேட்பதில் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.
929 حَدَّثَنَا آدَمُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَقَفَتْ الْمَلَائِكَةُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ يَكْتُبُونَ الْأَوَّلَ فَالْأَوَّلَ وَمَثَلُ الْمُهَجِّرِ كَمَثَلِ الَّذِي يُهْدِي بَدَنَةً ثُمَّ كَالَّذِي يُهْدِي بَقَرَةً ثُمَّ كَبْشًا ثُمَّ دَجَاجَةً ثُمَّ بَيْضَةً فَإِذَا خَرَجَ الْإِمَامُ طَوَوْا صُحُفَهُمْ وَيَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ رواه البخاري
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் : ஜுமுஆ நாள் (வெள்ளிக் கிழமை) வந்துவிட்டால் வானவர்கள் (ஜுமுஆத் தொழுகை நடக்கும்) பள்ளி வாசலி-ன் நுழைவாயி-ல் நின்றுகொண்டு முதன் முதலாக உள்ளே நுழைபவரையும் அடுத்தடுத்து உள்ளே நுழைபவரையும் (அவர்கüன் பெயர்களை) எழுதிப் பதிவு செய்துகொண்டிருப்பார்கள். நேரத்தோடு
(ஜு முஆவுக்கு) வருபவரது நிலை ஓர் ஒட்டகத்தை குர்பானி கொடுத்தவரது நிலைக்கு ஒப்பானதாகும். அதற்கடுத்து வருபவர் ஒரு மாட்டைக் குர்பானி கொடுத்தவர் போன்றவராவார். அதற்கடுத்து வருபவர் கொம்புள்ள ஓர் ஆட்டையும் அதற்கடுத்து வருபவர் ஒரு கோழியையும் அதற்கடுத்து வருபவர் ஒரு முட்டையையும் தர்மம் செய்தவர் போன்றாவார்கள். இமாம் (உரையாற்றுவதற்காகப்) புறப்பட்டு வந்துவிட்டால் வானவர்கள் தங்கள் (பதிவு செய்யும்) ஏடுகளைச் சுருட்டி (வைத்து) விட்டு (அவரது உபதேச) உரையைச் செவி தாழ்த்திக் கேட்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.
அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ர-லி), நூல் : புகாரி (929)
இமாம் உரையாற்றும் போது அதைக் கேட்பதில் தான் மக்களின் கவனம்
இருக்க வேண்டும். இந்த நேரத்தில் பிரார்த்தனை செய்யலாம் என்றால் மேற்கண்ட நபிமொழிகளை மீறும் நிலை ஏற்படும்.
இமாம் அத்தஹிய்யாத்தில் அமர்ந்தது முதல் தொழுகை முடியும் வரை உள்ள நேரமே அந்த நேரம் என்ற கருத்தே சரியாக உள்ளது.
அத்தஹிய்யாத்து அமர்வில் அத்தஹிய்யாத்தும் ஸலவாத்தும் ஓதிய பிறகு நாம் விரும்பிய துஆக்களைச் செய்யலாம். இதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அனுமதி வழங்கியுள்ளார்கள்.
"நீங்கள் ஒவ்வொரு இரண்டு ரக்அத்திலும் அமரும் போதுஅத்தஹிய்யா(த்)து -லில்லாஹி... கூறுங்கள். (பின்னர்) நீங்கள் விரும்பிய துஆவைத் தேர்வு செய்து அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்'' என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர்: இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) நூல்: நஸயீ 1151
1266 حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ حُمَيْدُ بْنُ هَانِئٍ أَنَّ أَبَا عَلِيٍّ عَمْرَو بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يَدْعُو فِي صَلَاتِهِ لَمْ يُمَجِّدْ اللَّهَ تَعَالَى وَلَمْ يُصَلِّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَجِلَ هَذَا ثُمَّ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِتَمْجِيدِ رَبِّهِ جَلَّ وَعَزَّ وَالثَّنَاءِ عَلَيْهِ ثُمَّ يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَدْعُو بَعْدُ بِمَا شَاءَ رواه أبو داود
ஃபளாலா பின் உபைத் (ர-லி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள் : ஒரு மனிதர் தனது தொழுகையில் அல்லாஹ்வை (புகழ்ந்து) கண்ணியப்படுத்தாமலும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மீது ஸலவாத்துச் சொல்லாமலும் பிரார்த்தனை செய்ததை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் செவியுற் றார்கள். இவர் அவசரப்பட்டு விட்டார் என்று கூறி அம்மனிதரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அழைத்தார்கள். அவரிடம் அல்லது மற்றவரிடம் உங்களில் ஒருவர் தொழு(கையில் பிரார்த்தித்)தால் முத-லில் மாண்பும் வலி-மையும் மிக்க தனது இறைவனை அவர் புகழ்ந்து கண்ணியப்படுத்தட்டும். பிறகு (உங்கள்) நபியின் மீது ஸலாவத்துச் சொல்லட்டும். இதற்குப் பிறகு அவர் விரும்பியதை வேண்டலாம் என்று கூறினார்கள்.
அபூதாவூத் (1266)
இந்தக் கருத்து தான் சரியானது என்பதைப் பின்வரும் ஹதீஸ் தெளிவாக்குகிறது.
و حدثنا يحيى بن يحيى قال قرأت على مالك ح و حدثنا قتيبة بن سعيد عن مالك بن أنس عن أبي الزناد عن الأعرج عن أبي هريرة أن رسول الله صلى الله عليه وسلم ذكر يوم الجمعة فقال فيه ساعة لا يوافقها عبد مسلم وهو يصلي يسأل الله شيئا إلا أعطاه إياه زاد قتيبة في روايته وأشار بيده يقللها
அபூஹுரைரா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமை பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் "அதில் ஒரு நேரம் இருக்கிறது. சரியாக அந்த நேரத்தில் ஒரு முஸ்-லிலிம் அடியார் தொழுகையில் ஈடுபட்டு, அல்லாஹ்விடம் எதைக் கோரினாலும் அதை அவருக்கு அல்லாஹ் வழங்காமல் இருப்பதில்லை.
இந்த ஹதீஸ் இரு அறிவிப்பாளர் தொடர்களில் வந்துள்ளது.
அவற்றில் குதைபா அவர்களது அறிவிப்பில் "அது மிகக் குறைந்த நேரம் என்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையால் சைகை செய்து உணர்த்தினார்கள்'' என அதிகப்படியாக இடம்பெற்றுள்ளது.
நூல் : முஸ்லி-ம் (1543)
துஆ ஏற்கப்படும் அந்த நேரம் தொழுகைக்குள் தான் உள்ளது என்று இந்த ஹதீஸ் கூறுகிறது. தொழுகையில் துஆ செய்யும் நேரங்கள் இரண்டு உள்ளன. ஒன்று சஜ்தா செய்யும் போது துஆ செய்தல். மற்றொன்று
அத்தஹிய்யாத்தில் துஆ செய்தல். இமாம் அமர்ந்த்து முதல் என்ற ஹதீஸுடன் இந்த ஹதீஸை இணைத்துப் பார்க்கும் போது சஜ்தாவை இது குறிக்காது என்று தெரிகிறது. இருப்புக்குப் பின் சஜ்தா இல்லை. சஜ்தாவுக்குப் பின்னர் தான் இமாம் இருப்புக்கு வருவார். எனவே அத்தஹிய்யாத்தில் அமர்வதைத் தான் இது கூறுகிறது என்பது உறுதியாகிறது.
புகாரி 935, 5295, 6400 ஆகிய ஹதீஸ்களில் நின்று தொழும் போது என்ற வாசகம் உள்ளது.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَكَرَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَى شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ وَأَشَارَ بِيَدِهِ يُقَلِّلُهَا رواه البخاري
அபூஹுரைரா (ர-லி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெள்üக்கிழமை (ஜுமுஆ நாள்) பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், "ஜுமுஆ நாüல் ஒரு நேரம் இருக்கின்றது; அந்த நேரத்தை ஒரு முஸ்-லிம் அடியார் (சரியாக) அடைந்து, அதில் தொழுதவாறு நின்று அல்லாஹ்விடம் எதைக் கோரினாலும், அதை அவருக்கு அல்லாஹ் வழங்காமல் இருப்பதில்லை. அ(ந்த நேரத்)தைப் பற்றிக் கூறும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அது மிகக் குறைந்த நேரம் என்பதை தம் கையால் சைகை செய்து உணர்த்தினார்கள்.
நூல் : புகாரி (935)
நின்று தொழும் போது என்று இதில் கூறப்படுவதால் குழப்பம் ஏற்படத் தேவை இல்லை.
இது தொழுகையில் நிற்கும் நிலையைக் குறிக்காது. ஏனெனில் நிற்கும் நிலையில் துஆ ஏதும் இல்லை. அது துஆ செய்வதற்கான நேரமும் அல்ல. நிற்குதல் என்பது வணங்குதல் என்ற கருத்திலும் ஏராளமான ஹதீஸ்களில் கூறப்பட்டுள்ளது. தொழுது வணங்கும் போது அடியான் துஆ செய்தால் அது ஏற்கப்படும் என்று தான் இதற்குப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.
தொழுது வணங்கும் போது இமாம் அமர்ந்த பின்னர் துஆ செய்யும் இடம் ஒன்றே ஒன்று தான் உள்ளது. அது அத்தஹிய்யாத் அமர்வுதான். அதில் ஜும்மாவில் அத்தஹிய்யாத் அமர்வில் சிறிய நேரம் உள்ளது. அந்த நேரத்தில் நமது துஆ அமைந்து விட்டால் அது கட்டாயம் ஏற்கப்படும் என்று கருத்துக் கொள்வது தான் அனைத்து ஹதீஸ்களையும் இணைத்துப் பார்க்கும் போது கிடைக்கும் முடிவாகும்
சஹீஹ் இப்னி ஹுஸைமாவில் இதே செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது. அதில் இமாம் மிம்பரில் அமர்வதற்கும் தொழுகை முடிவதற்கும் இடைப்பட்ட நேரம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
இந்த அறிவிப்பு சரியான அறிவிப்பு இல்லை.
صحيح ابن خزيمة - (3 / 120) 1739 - أنا أبو طاهر نا أبو بكر نا أحمد بن عبد الرحمن بن وهب نا عمي أخبرني مخرمة عن أبيه عن أبي بردة بن أبي موسى الأشعري قال : قال لي عبد الله بن عمر أسمعت أباك يحدث عن رسول الله صلى الله عليه و سلم في شأن ساعة الجمعة ؟ قال : قلت نعم سمعته يقول : سمعت رسول الله صلى الله عليه و سلم يقول : هي ما بين أن يجلس الإمام على المنبر إلى أن تقضى الصلاة
இதில் அஹ்மது பின் அப்திர் ரஹ்மான் பின் வஹப் என்பவர் இடம்பெற்றுள்ளார். இவரைப் பல அறிஞர்கள் பலவீனமானவர் என்றும் இவரை ஆதாரமாக எடுக்க இயலாது என்றும் கூறியுள்ளனர். எனவே மனனத் தன்மை பாதிப்புக்குள்ளான இவர் அறிவித்த இந்த அறிவிப்பை ஏற்கக்கூடாது.
குறிப்பு : இதற்கு முன்னர் அந்த நேரம் எது என்று தெளிவுபடுத்தப்பட்டவில்லை என்று நாம் சொல்-லி இருக்கிறோம்.
அந்தக் கருத்தில் இருந்து நாம் விலகிக்கொள்கிறோம் என்பதை இதன் மூலம் அறிவிக்கிறோம். (நன்றி : ஆன்லைன் பிஜே இணையதளம்)
 
ஈமானின் கிளைகள்
ஈமானின் கிளைகள் எத்தனை?
உரை : பி.ஜைனுல் ஆபிதீன்
எழுத்து வடிவில் : முஹம்மத் தாஹா, காரைக்கால்

முதலி-ல் நாமெல்லாம் அறிந்து வைத்திருக்கிற ஈமான், இஸ்லாம் என்கிற வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தை புரியவேண்டும்.
ஈமான் என்ற சொல்லுக்கு, நம்பிக்கை கொள்ளுதல், நம்பிக்கை வைத்தல், நம்புதல் என்று அகராதிப் பொருளாகும். உதாரணத்திற்கு நீங்கள் என்னை நம்புகிறீர்கள், நான் உங்களை நம்புகிறேன் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதனை குறித்துச் ஈமான் என்று அரபியில் சொல்லலாம். ஆனால் இந்த வார்த்தையை வழக்கத்தில் நாம் சொல்வதில்லை.
அகராதிப்படி நாம் சொல்லி-க் கொள்ளலாம். மார்க்க அடிப்படையில் சொல்ல முடியாது.
அகராதிப்படி நீங்கள் என்னை நம்புவதற்கும் நான் உங்களை நம்புவதற்கும் ஈமான் என்று சொல்லலாம். அதே போன்று ஒரு பொருளை நம்புவதற்கும் ஈமான் என்று சொல்லப்படும்.
இஸ்லாம் என்கிற வார்த்தைக்கு கட்டுப்படுதல் என்று பொருள்வரும். சாந்தி என்கிற அர்த்தம் இருப்பதாக சிலர் சொல்லுகின்றனர். அது தவறாகும்.
இஸ்லாம் என்பது அஸ்லம என்கிற வினைச் சொல்-லிலிருந்து பிறந்ததாகும். அஸ்லம் என்றால் கட்டுப்பட்டான் என்று அர்த்தம். இஸ்லாம் என்றால்கட்டுப்படுதல் என்று அர்த்தம். முஸ்லி-ம் என்றால் கட்டுப்பட்டவன் என்று அர்த்தம்.
ஈமான் என்பதற்கு நம்பிக்கை கொள்ளுதல் என்றும் முஃமின் என்றால்நம்பிக்கை கொண்டவன் என்றும் பொருள் வரும்.
அகராதியில் நம்பிக்கை கொள்ளுதல் என்று பொதுவான அர்த்தம் இருந்தாலும் இஸ்லாமிய வழக்கில் எவற்றை நம்பவேண்டும் என்று அல்லாஹ் நமக்குச் சொல்லுகிறானோ அவற்றையெல்லாம் நம்புவதற்குத்தான் ஈமான் என்று சொல்லப்படும்.
கட்டுப்படுதல் சொல்லாலும் செயலாலும் கடைப்பிடிக்க வேண்டியவையாகும். நம்பிக்கை கொள்ளுதல் மனம் சம்மந்தப்பட்டதாகும்.
தொழுவது, நோன்பு நோற்பது, ருகூவு செய்வது, ஸஜ்தா செய்வது, தர்மம் செய்வது மற்றும் இறைவன் கட்டளையிட்டவைகளைச் செய்வது ஆகிய அனைத்தும் இஸ்லாம் என்பதில் அடங்கும். 
பிறருக்குக் காட்ட இயலுகிற காரியங்கள் இஸ்லாம். பிறருக்கு வெளிப்படையில் காட்ட முடியாதவை ஈமான் ஆகும்.
அல்லாஹ்வையும், நபிமார்களையும், வேதங்களையும் மரணத்திற்குப் பிறகு மண்ணறை வாழ்வு இருக்கிறது என்பதையும், அதன் பிறகுஅல்லாஹ் அனைவரையும் எழுப்பி கேள்வி கேட்பான் என்பதையும், மறுமை உண்டு; அதில் சொர்க்கம் நரகம் இருக்கிறது என்பதையும் நம்புவது ஈமான் ஆகும்.
எனவே ஒரு முஃமினிடத்தில் ஈமானும் இஸ்லாமும் ஒருசேர இருக்க வேண்டும். அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை என்று நம்புவது ஈமான். அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரும் வணக்கத்திற்குரியவனாக இல்லை என்று நம்பி, அதன்படிஅவனை மட்டும் வணங்குவது இஸ்லாம்.
அவரது இறைவன் "கட்டுப்படு!' என்று அவரிடம் (இப்ராஹீமிடம்) கூறியபோது "அகிலத்தின் இறைவனுக்குக் கட்டுப்பட்டேன்'' என்று அவர் கூறினார்.
(அல்குர்ஆன் 2:131)
இவ்வசனத்தில் கட்டுப்படு என்ற இட்த்தில் இஸ்லாம் என்ற சொல்லில் இருந்து பிறந்த அஸ்-லிம் என்ற சொல்லை அல்லாஹ் பயன்படுத்துகிறான்.
நான் கட்டுப்பட்டேன் என்ற இஸ்லாம் என்ற சொல்-லில் இருந்து பிறந்த அஸ்லம்து என்ற சொல்லைத் தான் அல்லாஹ் பயன்படுத்துகிறான். இதில் இருந்து இஸ்லாம் என்ற சொல்லி-ன் அர்த்தம் கட்டுப்படுதல் என்று அறிந்து கொள்ளலாம்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் மக்களுக்குத் தென்படும் விதத்தில் (அமர்ந்து) இருந்தபோது அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து "ஈமான் என்றால் என்ன?'' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஈமான் என்பது, அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய வானவர்களையும்
அவனுடைய சந்திப்பையும் அவனுடைய தூதர்களையும் நீர் நம்புவதும், (மறுமையில்) உயிர்ப்பித்து எழுப்பப்படுவதை நீர் நம்புவதுமாகும்'' என்று பதிலளித்தார்கள்.
அடுத்து அவர், "இஸ்லாம் என்றால் என்ன?'' என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இஸ்லாம் என்பது அல்லாஹ்வை நீர் வணங்குவதும்,
அவனுக்கு (எதனையும் எவரையும்) இணையாக்காம-லிருப்பதும், தொழுகையை நிலைநிறுத்துவதும், கடமையாக்கப்பட்ட ஸகாத்தைக் கொடுத்துவருவதும், ரமளான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்பதுமாகும்'' என்றார்கள்.
அடுத்து "இஹ்ஸான் என்றால் என்ன?'' என்று அவர் கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் "(இஹ்ஸான் என்பது) அல்லாஹ்வை (நேரில்) காண்பதைப் போன்று நீர் வணங்குவதாகும். நீர் அவனைப் பார்க்காவிட்டாலும் அவன் உம்மைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் (என்ற உணர்வுடன் வணங்குவதாகும்)'' என்றார்கள்.
அடுத்து அவர் "மறுமை நாள் எப்போது?'' என்று கேட்க, அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் "இதைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டவர் (நான்), (அதைப் பற்றிக்) கேட்கின்றவரை (உம்மை விட) மிக அறிந்தவரல்லர். அதன் (சில) அடையாளங்களைப் பற்றி உமக்குச் சொல்கிறேன். (அவை:) ஓர் அடிமைப் பெண் தன் எஜமானைப் பெற்றெடுத்தல்; மேலும் கறுப்பு நிற (அடிமட்ட) ஒட்டகங்களை மேய்ப்பவர்கள் உயரமான கட்டடங்கள் கட்டித் தமக்குள் பெருமையடித்துக் கொள்ளல். (மறுமை நாள் எபபோது வரவிருக்கிறது எனும் அறிவு) அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவரும் அறியாத ஐந்து விஷயங்களில் அடங்கும்'' என்று கூறிவிட்டு, "உலக இறுதி பற்றிய அறிவு அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே இருக்கின்றது...'' எனும் (31:34ஆவது) இறைவசனத்தை ஓதினார்கள்.
பிறகு அந்த மனிதர் திரும்பிச் சென்று விட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் "அவரை (என்னிடம்) திரும்ப அழைத்து வாருங்கள்'' என்றார்கள். (அவரைத் தேடிச் சென்றவர்கள்) அவரை எங்கேயும் காணவில்லை. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இ(ப்போது வந்துபோன)வர்தாம் ஜிப்ரீல். மக்களுக்கு அவர்களது மார்க்கத்தைக் கற்றுத்தர வந்திருந்தார்'' என்றார்கள்.
அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ர-லி), நூல் : புகாரி 50 ,4777
மனதில் நம்ப வேண்டியவைகளை ஈமான் என்ற சொல்லாலும் உடலால் செய்ய வேண்டியவைகளை இஸ்லாம் என்ற சொல்லாலும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இங்கே வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார்கள்.
தொழும் போதும், நோன்பு வைக்கும் போதும், ஸகாத் கொடுக்கும் போதும், ஹஜ் செய்யும் போதும் ஒருவன் முஸ்லி-மாக இருக்கிறான்.
அல்லாஹ்வை நம்பும் போதும், மலக்குமார்களை நம்பும் போதும், வேதங்களை நம்பும் போதும், மறுமையில் சுவர்க்கம், நரகம் ஆகியவற்றை நம்பும் போதும் முஃமினாக இருக்கிறான். எனவே ஒருவன் முஃமினாகவும் முஸ்லி-மாகவும் இருக்க வேண்டும்.
ஈமான், இஸ்லாம் ஆகிய இரண்டில் ஈமான்தான் சிறந்ததும் மிக முக்கியமானதும் ஆகும்.
ஒருவர் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கையில்லாமல் தொழுகிறார் எனில் ரமலானில் நோன்பு நோற்கிறார் எனில் அவருக்கு மறுமையில் எந்தக் கூலியையும் வழங்க மாட்டான்
எனவே ஈமான்தான் முதலி-ல் முக்கியமானது. அதன் பிறகுதான் தொழுகை, நோன்பெல்லாம்.
அதே நேரத்தில் இரண்டுமே அவசியம்தான். ஆனாலும் இஸ்லாத்தை விட ஈமானுக்கே முன்னுரிமை இருக்கிறது.
தொழுகையில் வேண்டுமானால் (மனிதன் பலவீனமானவன் என்ற முறையில்) ஒன்றிரண்டு குறைந்துவிடலாம். ஆனால் அல்லாஹ்வின் மீது வைக்கிற நம்பிக்கையில் கோட்டை விட்டுவிடக்கூடாது. அல்லாஹ் அல்லாஹ்தான். அல்லாஹ்விற்குச் செய்கிற வணக்கத்தை எவருக்கும் செய்ய மாட்டேன் என்பதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்.
ஒருவனின் அமலி-ல் குறையிருந்து ஈமானில் குறையில்லை என்றால் அவன் நிச்சயமாக சொர்க்கம் சென்றுவிடுவான். இந்தக் கருத்தையே நபியவர்களும் நமக்கு கற்றுத் தந்துள்ளார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: (மறுமையில் விசாரணைகள் முடிந்தபின்) சொர்க்கவாசிகள் சொர்க்கத்திலும் நரகவாசிகள் நரகத்திலும் நுழைந்துவிடுவார்கள். பிறகு "உள்ளத்தில் கடுகளவேனும் இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) இருந்தோரை (நரகத்தி-லிருந்து) வெறியேற்றிவிடுங்கள்'' என்று அல்லாஹ் கட்டளையிடுவான். உடனே அவர்கள் (கருகிக்) கறுத்துவிட்ட நிலையில் நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படுவார்கள். பின்னர் "மழை நதி'யில் (நஹ்ருல் ஹயா) அல்லது "ஜீவநதி'யில் (நஹ்ருல் ஹயாத்) அவர்கள் இடப்படுவார்கள். (அவ்வாறு அவர்கள் அந்த நதியில் போடப்பட்டதும்) ஓடைக்கரையில் விதைப்பயிர் முளைப்பது போல (நிறம்) மாறிவிடுவார்கள். அவை வளைந்து நெளிந்து மஞ்சள் நிறத்தில் (பொலி-வுடன்) இருப்பதை நீர் கண்டதில்லையா?
அறிவிப்பவர்: அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ர-லி), நூல்: புகாரி 22,6560,7439,7509,7510
வளரும் இன்ஷாஅல்லாஹ்

November 2, 2012, 8:49 PM

www.onlinepj.com © 2013 Developed by Mwinsys

Scroll To Top