41-வேளாண்மையும் நிலக் குத்தகையும்.

அத்தியாயம் : 41

41-வேளாண்மையும் நிலக் குத்தகையும்.

பாடம் : 1

(பயிரிடப்பட்ட) நிலத்திலிருந்தும் (நடப்பட்ட) மரத்திலிருந்தும் மக்களோ, பிராணிகளோ பறவைகளோ உண்ணும் பட்சத்தில் அந்த விவசாயமும் மரம் நடுவதும் சிறப்புப் பெறுகின்றன.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

நீங்கள் விதைக்கின்ற இந்த விதை யைப் பற்றி எப்போதாவது நீங்கள் சிந்தித்ததுண்டா? இதன் மூலம் பயிர் களை நீங்கள் விளைவிக்கின்றீர்களா? அல்லது நாம் விளைவிக்கின்றோமா? நாம் நாடினால் இவற்றைப்பதர்களாய் ஆக்கி விட்டிருப்போம். (56:63-65)

2320 அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

முஸ்லிம் ஒருவர் ஒரு மரத்தை நட்டு அல்லது விதைவிதைத்து விவசாயம் செய்து, அதிலிருந்து (அதன் விளைச்சலை அல்லது காய்கனிகளை) ஒரு பறவையோ, ஒரு மனிதனோ அல்லது ஒரு பிராணியோ உண்டால் அதன் காரணத்தால் ஒரு தர்மம் செய்ததற்கான பிரதிபலன் அவருக்குக் கிடைக்கும்.

இதை அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

பாடம் : 2

வேளாண்மைக் கருவிகளைத் துஷ் பிரயோகம் செய்வதால் விளையும் தீமைகளுக்கு அஞ்சுவதும், (வணிகம், வேளாண்மை இவற்றில் ஈடுபடுவதில்) விதிக்கப்பட்டுள்ள வரம்பை மீறுவதால் விளையும் (கேடுகளான இறைவனை மறத்தல், மார்க்கக் கடமைகளைப் புறக்கணித்தல் ஆகிய) தீமைகளுக்கு அஞ்சுவதும் (அவசியம்).

2321 முஹம்மத் பின் ஸியாத் அல் அல்ஹானீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அபூ உமாமா அல் பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள், ஒரு வீட்டில் ஏர் கலப்பை யையும் மற்றும் சில விவசாயக் கருவி களையும் கண்டார்கள். உடனே அவர்கள், இந்தக் கருவி ஒரு சமுதாயத்தினரின் வீட்டில் புகும் போது அந்த வீட்டில் அல்லாஹ் இழிவைப் புகச் செய்யாமல் இருப்பதில்லை என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன் என்று கூறினார்கள்.1

பாடம் : 3

விவசாயப் பண்ணையைப் பாது காத்திட நாய் வைத்திருப்பது (அனுமதிக் கப்பட்டதாகும்.)

2322 அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எவர் நாய் வைத்திருக்கின்றாரோ அவரது நற்செயல்களிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு கீராத் அளவிற்கு (அவற்றின் ஊதியம்) குறைந்து போய் விடும்; விவசாயப் பண்ணையையோ கால்நடைகளையோ (திருடு போய் விடாமல்) பாதுகாப்பதற்காக வைத்திருக்கும் நாய்களைத் தவிர.2

இதை அபூஹுரைரா (ரலி)

அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

இன்னோர் அறிவிப்பில் அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பதற்

காகவோ, விவசாயப் பண்ணைகளைப் பாதுகாப்பதற்காகவோ, அல்லது வேட் டையாடுவதற்காகவோ வைத்திருக்கும் நாய்களைத் தவிர என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

மற்றோர் அறிவிப்பில் அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பதற்

காக அல்லது வேட்டையாடுவதற்காக வைத்திருக்கும் நாய்களைத் தவிர என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

2323 சாயிப் பின் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அஸ்த் ஷனூஆ குலத்தைச் சேர்ந்த சுஃப்யான் பின் அபீ ஸுஹைர் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், விவசாயப் பண்ணையையோ, கால்நடைகளையோ பாதுகாக்கும் தேவை எதுவும் இன்றி எவர் நாய் வைத்திருக்கின்றாரோ அவரது நற்செயல்களிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு கீராத் அளவிற்கு (ஊதியம்) குறைந்து விடும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள்

கூற நான் கேட்டேன் என்று சொன்னார்கள். நான், இதை நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடமிருந்து (நேரடி யாகக்) கேட்டீர்களா? என்று வினவினேன். சுஃப்யான் பின் அபீ ஸுஹைர் (ரலி) அவர்கள், ஆம்; இந்தப் பள்ளிவாச-ன் அதிபதி (அல்லாஹ்வின்) மீது ஆணையாக! நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நானே நேரடியாகச் செவியுற்றேன் என்று பதிலளித்தார்கள்.

பாடம் : 4

மாடுகளை உழுவதற்காகப் பயன் படுத்துதல்.

2324 அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் ஒரு மாட்டின் மீது சவாரி செய்து கொண்டிருந்த போது அந்த மாடு அவரைத் திரும்பிப் பார்த்து, நான் இதற்காக (சுமை சுமந்து செல்வதற்காக) படைக்கப்படவில்லை; நிலத்தை உழுவதற்காகவே படைக்கப்பட்டுள்ளேன் என்று கூறியது என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதைக் கூறிவிட்டு அண்ணலார், நானும், அபூபக்ரும், உமரும் இதை நம்புகின்றோம். மேலும், (ஒரு முறை) ஓர் ஓநாய், ஆடு ஒன்றைக் கவ்விக் கொண்டு ஓடலாயிற்று. அந்த ஆட்டை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தவர் அந்த ஓநாயைத் துரத்திச் சென்றார். அப்போது ஓநாய் அவரைப் பார்த்து, மன் லஹா யவ்மஸ் ஸபுஇ - கொடிய விலங்குகள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் (உலக முடிவு) நாளில் இதைப் பாதுகாக்கக் கூடியவர் யார்? அப்போது என்னைத் தவிர இதற்கு மேய்ப்பாளன் (பொறுப்பாளன்) எவனும் இருக்க மாட்டானே என்று கூறியது. நானும், அபூபக்ரும் உமரும் இந்த நிகழ்ச்சியை நம்புகிறோம் என்று கூறினார்கள். பிறகு, (இதை

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்த) அபூஸலமா (ரஹ்) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைக் கூறிய அந்நாளில் அபூபக்ரும் உமரும் அங்கு இருக்கவில்லை என்று கூறினார்கள்.

பாடம் : 5

என் பேரீச்ச மரங்களை அல்லது மற்ற மரங்களை கவனித்துக் கொள். அதன் விளைச்ச-ல் (லாபத்தில்) என்னுடன் பங்கு பெற்றுக் கொள் என்று ஒருவர் கூறினால் அது செல்லும்.

2325 அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

(மதீனாவாசிகளான) அன்சாரித் தோழர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களிடம், எங்களுக்கும் (மக்கா நகரிலிருந்து வந்த) எங்கள் (முஹாஜிர்) சகோதரர்களுக்கு மிடையே எங்கள் பேரீச்ச மரங்களைப் பங்கிட்டு விடுங்கள் என்றனர். அதற்கு அண்ணலார், வேண்டாம் என்று கூறிவிட்டார்கள். இதனைக் கேட்ட அன்சாரித் தோழர்கள், முஹாஜிர் சகோதரர்களை நோக்கி, அப்படியென் றால், எங்கள் தோட்டத்தை எங்களுக்கு பதிலாக நீங்கள் பராமரித்து வாருங்கள். நாங்கள் உங்களுடன் அதன் வருமானத்தில் பங்கு பெற்றுக் கொள் கின்றோம் என்று கூறினர். அதற்கு முஹாஜிர்கள், செவியேற்றோம்; கீழ்ப் படிந்தோம் (அவ்வாறே செய்கிறோம்) என்று கூறினார்கள்.3

பாடம் : 6

மரத்தையும் பேரீச்ச மரங்களையும் வெட்டுதல்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் பேரீச்ச மரங்களை வெட்டும் படி கட்டளையிட்டார்கள். அதன்

படி அவை வெட்டப்பட்டன என்று கூறினார்கள்.4

2326 அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் பனூ நளீர் குலத்தாரின் பேரீச்ச மரங்களைத் தீயி

-ட்டுக் கொளுத்தியும் (இன்னும் பல மரங்களை) வெட்டியும் விட்டார்கள். இந்தப் பேரீச்சந் தோப்புகளுக்குத் தான் அல் புவைரா என்று கூறுவர். இதைக் குறிப்பிட்டுத் தான் ஹஸ்ஸான் பின் சாபித் (ரலி) அவர்கள், புவைராவின் நெருப்பு பரவிக் கொண்டிருக்க, அதை (அணைத் திட) எதுவும் செய்ய முடியாமல் (இய லாமையுடன்) பார்த்துக் கொண்டிருப் பது பனூ லுஅய் குலத்து (குறைஷித்) தலைவர்களுக்கு எளிதாகிவிட்டது என்று (பரிகாசம் செய்து) கவிதை பாடுகின்றார்கள்.5

பாடம் : 7

2327 ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

மதீனாவாசிகளிலேயே அதிகமாக விவசாய வேலை பார்ப்பவர்களாக நாங்கள் இருந்தோம். (மொத்த விளைச்ச-ல் இவ்வளவு பங்கு என்றில்லாமல்) நிலத்தின் ஒரு பகுதி விளைச்சல் மட்டும் அதன் உரிமையாளருக்குரியது என்ற நிபந்தனையுடன் அதைக் குத்தகைக்கு எடுத்து வந்தோம். சில வேளைகளில் அந்தப் பகுதி விளைச்சல் மட்டும் (பயிர் நோய்களாலும், பயிர்ப் பூச்சிகளின் தாக்குதலாலும்) பாதிக்கப்பட்டு விடும். மீதமுள்ள (எங்கள் வருவாய்க்கான) நிலப் பகுதி (அவற்றின் தாக்குதல்களிலிருந்து) தப்பித்துக் கொள்ளும். இன்னும் சில வேளைகளில் மீதமுள்ள நிலப்பகுதி பாதிக்கப்பட்டு, குறிப்பிட்ட பகுதி தப்பித்துக் கொள்ளும். ஆகவே, நாங்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களால்) இவ்விதம் குத்தகைக்கு எடுக்க வேண்டாமென்று தடை செய்யப்பட்டோம். அந்நாட்களில் தங்கமும், வெள்ளியும் (குத்தகைத் தொகையாகப் பயன்படுத்தப்படும் வழக்கம்) இருக்கவில்லை.

பாடம் : 8

விளைச்ச-ல் ஒரு பாதியைக் கொண்டு, அல்லது அதை விடக் கூடுதல் குறைவான பாகத்தைக் கொண்டு குத்தகை ஒப்பந்தம் செய்வது செல்லும்.

அபூ ஜஅஃபர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

தாயகம் துறந்து வந்த முஹாஜிர்கள் (மக்கா வாசிகள்) அனைவருமே விளைச்

ச-ல் மூன்றில் ஒரு பங்கையோ நான்கில் ஒரு பங்கையோ நில உரிமையாளரிட மிருந்து(தம் உழைப்புக்கான ஊதிய மாகப்) பெற்றுக் கொள்வது என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் விவசாயம் செய்து வந்தார்கள். அலீ, சஅது பின் மாலிக், அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் ஆகியோரும் உமர் பின் அப்தில் அஸீஸ், காஸிம், உர்வா பின் ஸுபைர், அபூபக்ரின் குடும்பத்தார், உமரின் குடும்பத்தார், அலீயின் குடும்பத்தார் மற்றும் இப்னு சீரீன் ஆகியோரும் கூட (இப்படி விளைச்ச-ன் ஒரு பங்கு ஊதியமாக வழங்கப்படும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் தான்) குத்தகை முறையிலான விவசாயம் செய்து வந்தார்கள்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் (என் தந்தையின் சகோதர ரான) அப்துர் ரஹ்மான் பின் யஸீத் அவர்களுடன் விவசாயத்தில் கூட்டாளி யாக இருந்தேன்.

தம் தரப்பிலிருந்து விதைகளைக் கொடுத்தால் விளைச்ச-ன் பாதியைத் தமக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும்; விவசாயியே விதைகளைக் கொண்டு வந்து விதைத்தால் அந்த விவசாயிக்கு விளைச்

ச-ன் இன்ன பங்கு (பாதிக்கும் மேல்) கிடைக்கும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில், உமர் (ரலி) அவர்கள் நிலத் தைக் குத்தகைக்கு விட்டு வந்தார்கள்.

நிலம் ஒருவருக்குச் சொந்தமாய்

இருந்து நில உரிமையாளர், குத்தகைக்கு எடுத்தவர் இருவருமே அதற்காகச் செல வழித்து, கிடைக்கின்ற விளைச்ச-ல் இரு வரும் பங்கு போட்டுக் கொள்வதில் தவறில்லை என்று ஹஸன் பஸரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள். இமாம் ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்களும் இதே கருத்தைத் தான் கொண்டுள்ளார்கள். ஹஸன் பஸரீ (ரஹ்) அவர்கள், பருத்தி விளைச்ச-ன் போது, ஆளுக்குப் பாதியாகப் பிரித்துக் கொள்வது என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் பருத்தி விவசாயத்திற்காக, குத்தகை ஒப்பந்தம் செய்து கொள்வதில் தவறேதுமில்லை என்று கூறினார்கள்.

நெய்த துணியின் மூன்றில் ஒரு பங்கையோ, நான்கில் ஒரு பங்கையோ அல்லது அது போன்று வேறெந்தப் பங்கையுமோ நெசவுக் கூலியாக நெசவா ளிக்குக் கொடுப்பது என்ற அடிப் படையில் துணி நெய்வதற்கான பாவு இழைகளை நெசவாளிக்குக் கொடுப் பதில் தவறில்லை என்று இப்ராஹீம், இப்னு சீரீன், அதாஉ, ஹகம், ஸுஹ்ரீ மற்றும் கதாதா (ரஹ்-அலைஹிம்) ஆகியோர் கூறுகின்றனர்.

(சுமை சுமக்கும்) கால்நடைகளை, அவை சுமக்கின்ற(உற்பத்திப்) பொருட் களில் மூன்றில் ஒரு பங்கை அல்லது நான்கில் ஒரு பங்கை அதன் உரிமையாளரிடம் கொடுத்து விடுவது என்னும் நிபந்தனையின் பேரில், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத் தவணைக்குக் குத்தகைக்கு எடுத்துக் கொள்வதில் தவறில்லை என்று மஅமர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்.

2328 அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரில் இருந்த மக்களுடன், அங்குள்ள மரங்களில் விளையும் கனிகள், நிலத்தில் விளையும் தானியங்கள் ஆகியவற்றில் பாதியைக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் (கைபரின் நிலங்களையும் மரங்களையும் அம்மக்கள் விவசாயத்திற்காகப் பயன் படுத்திக் கொள்ள அனுமதியளித்து) ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள்.

இந்த நிலங்கள் மற்றும் மரங்களின் விளைச்சலிருந்து, நபி (ஸல்) அவர்கள், தம் மனைவிமார்களுக்கு எண்பது வஸக்குகள் பேரீச்சம் பழமும் இருபது வஸக்குகள் வாற்கோதுமையும் ஆக, நூறு வஸக்குகள் கொடுத்து வந்தனர். உமர் (ரலி) அவர்கள் (கலீஃபாவாக வந்த போது) கைபர் நிலங்களைப் பங்கிட்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவிமார்களுக்கு, அவர்கள் தங்கள் பங்காக நிலத்தையும் நீரையும் மட்டும் எடுத்துக் கொள்வது அல்லது முன்பு நடை பெற்று வந்த வழக்கத்தின் படியே, நூறு வஸக்குகளைத் தங்கள் பங்காகப் பெற்றுக் கொள்வது என்று இரண்டில் எதை வேண்டுமானாலும் தேர்ந் தெடுத்துக் கொள்ள உரிமையளித்தார்கள். அவர்களில் சிலர் நிலத்தைத் தமக்காகப் பெற்றுக் கொண்டனர். சிலர் (முன்பு கிடைத்து வந்தபடி) வஸக்கு களையே தொடர்ந்து பெற்றுக் கொண் டனர். அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நிலத்தைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.

பாடம் : 9

நிலக் குத்தகை ஒப்பந்தத்தில் (இவ்

வளவு காலத்திற்கு என வரையறுத்து) வருடங்களைக் குறிப்பிடவில்லை யென்றாலும் ஒப்பந்தம் செல்லும்.

2329 இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரில் உள்ள மரங்களையும் நிலங்களையும் அவற்றில் விளையும் (பழங்கள், தானியங்கள், காய் கறிகள் ஆகியவற்றின்) விளைச்ச-ல் பாதியை (இஸ்லாமிய அரசுக்குக்) கொடுத்து விட வேண்டும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் கைபர் வாழ் மக்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள்.6

பாடம் : 10

2330 அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்களிடம், (விளைச்ச-ல் ஒரு பகுதியைப் பெற்றுக் கொண்டு) நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விடு வதை நீங்கள் விட்டு விட்டால் நன்றாயிருக்கும். ஏனென்றால், நபி (ஸல்) அவர்கள் நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விட வேண்டாமென்று மக்களைத் தடுத்தார்கள் என்று சிலர் எண்ணுகிறார்கள் என்றேன். இதைக் கேட்ட தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்கள் (என்னிடம்) சொன்னார்கள்: அம்ரே! (எனது நிலத்தை அவர்களுக்குக் குத்தகைக்கு விடுவதால்) அவர்களுக்கு நிலத்தைக் கொடுத்து நான் உதவுகிறேன். ஏனெனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைத் தடை செய்யவில்லை. மாறாக, உங்களில் ஒருவர் தன் நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விட்டு, அதிலிருந்து குறிப்பிட்ட குத்தகைத் தொகையை வாங்கிக் கொள்வதை விட, தன் சகோதரனுக்கு (இலவசமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் படி அதைக்) கொடுத்து விடுவது சிறந்ததாகும் என்று தான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என்று மக்களில் பேரறிஞரான இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் தெரிவித்தார்கள்.

பாடம் : 11

யூதர்களுடன் நிலக் குத்தகை ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளலாமா?

2331 இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் கைபர் பகுதியில் உள்ள நிலங்களை யூதர்களுக்கு, அவர்கள் அவற்றில் உழைத்து விவசாயம் செய்து கொள்ளலாம். அதிலிருந்து கிடைக்கும் விளைச்ச-ல் பாதி அவர்களுக்குரியது (மீதிப்பாதியை மதீனாவின் இஸ்லாமிய அரசுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும்) என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் கொடுத்தார்கள்.

பாடம் : 12

நிலக் குத்தகை ஒப்பந்தத்தின் போது இடுகின்ற நிபந்தனைகளில் விரும்பத் தகாதவை எவை?

2332 ராஃபிஉ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் மதீனாவாசிகளிலேயே அதிகமாகப் பண்ணை வயல்களில் விவசாயம் செய்பவர்களாயிருந்தோம். நாங்கள் நிலத்தைக் குத்தகைக்கு எடுக்கும் போது நிலத்தின் உரிமையாளரிடம், (நிலத்தின்) இந்தத் துண்டு(டைய விளைச்சல் குத்தகைப் பங்காக) உஙகளுக்குரியது. இந்தத் துண்டு(டைய விளைச்சல்) எங்களுக்குரியது என்று சொல்வது வழக்கம். சில வேளைகளில், நிலத்தின் ஒரு பகுதி விளைச்சல் தரும்; இன்னொரு பகுதி விளைச்சல் தராது. ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு நிபந்தனையிட வேண்டாமென்று எங்க ளைத் தடுத்து விட்டார்கள்.7

பாடம் : 13

ஒருவர் வேறொருவரின் செல்வத்திலிருந்து அவரது அனுமதியின்றி செல விட்டு, விவசாயம் செய்து, அதில் அவருக்கு லாபம் கிட்டினால்...(அந்த லாபம் யாருக்குரியது?)

2333 நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மூன்று பேர் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது திடீர் என மழை பிடித்துக் கொண்டது. எனவே, அம்மூவரும் மலைப் பகுதியில் அமைந் திருந்த குகை ஒன்றில் தஞ்சம் புகுந்தனர். (எதிர்பாராதவிதமாக) பெரும் பாறை ஒன்று மலையிலிருந்து உருண்டு வந்து அந்தக் குகையின் வாயிலை மூடிக் கொண்டது. (இதனைக் கண்ட) அவர்கள் தமக்குள், நாம் (வேறெவரின் திருப்திக்காகவுமின்றி) அல்லாஹ்வுக்காக என்று தூய்மையான முறையில் செய்த நற் செயல்களை நினைத்துப் பார்த்து, அவற்றை(வசீலாவாக - துணைச் சாதன மாக)க் கொண்டு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திப்போம். அவன் இந்தப் பாறையை நம்மை விட்டு அகற்றி விடக் கூடும் என்று பேசிக் கொண்டனர்.

அவர்களில் ஒருவர் இவ்விதம் இறைவனிடம் மன்றாடலானார்:

இறைவா! எனக்கு முதிர்ந்த வயதுடைய தாய் தந்தையர் இருந்தனர். சிறு குழந்தைகளும் இருந்தனர். அவர் களைப் பராமரிப்பதற்காக நான் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மாலையில் நான் திரும்பி வந்தபின் ஆட்டின் பாலைக் கறந்து கொண்டுவந்து என் குழந்தைகளுக்குக் கொடுப்பதற்கு முன்பாக என் தாய் தந்தையர்க்கு அதைப் புகட்டுவேன். ஒரு நாள் நான் தாமதமாகத் திரும்பி வந்தேன். (நான் வீட்டை அடைந்த போது) நெடு நேரம் கழிந்து இரவாகி விட்டிருந்தது. (என் தாய் தந்தை) இருவரும் உறங்கி விட்டிருக்கக் கண்டேன். வழக்கமாக நான் கறந்து வந்ததைப் போன்றே அன்றைக்கும் (ஆட்டுப்) பாலைக் கறந்து எடுத்துக் கொண்டு வந்தேன். அவர்களை (தூக்கத்திலிருந்து) எழுப்பிட மனமில்லா மல் அவர்களுடைய தலைமாட்டில் நின்று கொண்டேன். என் (தாய் தந்தையர்க்கு முத-ல் புகட்டாமல் என்) குழந்தைகளுக்கு முத-ல் புகட்டிட எனக்கு விருப்பமில்லை. என் குழந்தைகளோ (என்) காலுக்கு அடியில் பாலுக்காக அழுது பரிதவித்துக் கொண்டிருந்தனர். இதே நிலையில் வைகறை நேரம் உதயமாகி விட்டது. நான் இச்செயலை உன் திருப்தியை நாடியே செய்திருக்கிறேன் என்று நீ கருதினால் எங்களுக்கு இந்தப் பாறையை சற்றே நகர்த்திக் கொடுப்பாயாக! அதன் வழியாக நாங்கள் வானத்தைப் பார்த்துக் கொள்வோம்.

அவ்வாறே அல்லாஹ் (அவர்களுக்கு) சிறிதளவு நகர்த்தித் தந்தான். அதன் வழியாக அவர்கள் வானத்தைப் பார்த்தார்கள்.

மற்றொருவர் பின்வருமாறு மன்றாடிப் பிரார்த்தனை புரிந்தார்:

இறைவா! எனக்கு என் தந்தையின் சகோதரருடைய மகள் (ஒன்றுவிட்ட சகோதரி- முறைப்பெண்) ஒருத்தி இருந்தாள். ஆண்கள் பெண்களை எப்படி ஆழமாக நேசிப்பார்களோ அப்படி நான் அவளை நேசித்தேன். நான் அவளிடம் என்னுடன் உடலுறவு கொள்ள வருமாறு அழைத்தேன். நான் அவளுக்கு நூறு தீனார்கள் (பொற்காசுகள்) கொடுத் தாலே தவிர என்னுடன் உறவு கொள்ள முடியாது என்று அவள் மறுத்தாள். நான் அ(ந்தப் பணத்)தை மிகவும் சிரமப்பட்டுச் சேகரித்தேன். நான் (அந்தப் பணத்துடன் சென்று) அவளுடைய இரு கால்களுக்கும் இடையே அமர்ந்த போது அவள், அல்லாஹ்வின் அடியானே! அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சு. முத்திரையை (கற்பு உறுப்பை) அதற்குரிய (மண பந்த) உரிமையின்றி திறக்காதே என்று கூறினாள். உடனே நான் (உடலுறவு கொள்ளாமல்) எழுந்து விட்டேன். (இறைவா! உன் அச்சத்தால் நான் புரிந்த) இந்த நற்செயலை நான் உன் திருப்தியைப் பெற விரும்பியே செய்ததாக நீ கருதினால் இந்தப் பாறையை எங்களை விட்டு (இன்னும்) சற்று நீக்கி விடுவாயாக!

 உடனே, பாறை இன்னும் சற்று விலகியது.

மூன்றாமவர் பின்வருமாறு மன்றாடிப் பிரார்த்தனை புரிந்தார்:

இறைவா! நான் ஒரு ஃபரக் அளவு நெல்லைக் கூலியாக நிர்ணயித்துக் கூலியாள் ஒருவரை வேலை செய்ய அழைத் துச் சென்றேன். அவர் தம் வேலை முடிந்தவுடன், என்னுடைய உரிமையை (கூலியைக்) கொடு என்று கேட்டார். நான் (நிர்ணயம் செய்திருந்த) அவரது கூலியை அவர் முன் வைத்தேன். அவர் அதை ஏற்க மறுத்து விட்டார். (அவர் சென்றபின்) அதை நான் தொடர்ந்து நிலத்தில் விதைத்து விவசாயம் செய்து வந்தேன். எதுவரை யென்றால் அதன் வருவாயிலிருந்து பல மாடுகளையும் இடையர்களையும் நான் சேகரித்து விட்டேன். சில காலங்களுக்குப் பிறகு அந்த மனிதர் (கூலியாள்) என்னிடம் வந்து, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சு என்று கூறினார். நான் அவரிடம், அந்த மாடுகளிடத்திலும் இடையர்களிடத்திலும் சென்று அவற்றை எடுத்துக் கொள் என்றேன். அதற்கு அம்மனிதர், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சு. என்னைப் பரிகாசம் செய்யாதே என்று கூறினார். நான், உன்னை நான் பரிகாசம் செய்ய வில்லை. நீ இவற்றை எடுத்துக் கொள் என்று பதிலளித்தேன். அவர் அவற்றை எடுத்துச் சென்று விட்டார். நான் இந்த நற்செயலை உன் திருப்தியைப் பெற விரும்பியே செய்திருந்ததாக நீ கருதினால் மீதமுள்ள அடைப்பையும் நீக்குவாயாக!

(இந்தப் பிரார்த்தனையைச் செவி யுற்றவுடன்) அல்லாஹ் (அப்பாறையை முழுவதுமாக அகற்றி) மீதியிருந்த அடைப்பையும் நீக்கிவிட்டான்.

இதை அப்துல்லாஹ் பின் உமர்

(ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

பாடம் : 14

நபித் தோழர்களின் வக்ஃபு - அறக் கொடைகளும், கராஜ் நிலத்தை அவர்கள் குத்தகைக்கு விட்டதும், மற்றும் அவர்களின் பிற ஒப்பந்தங்களும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:

அதன் (ஃதமஃக் என்ற இடத்திலுள்ள பேரீச்ச மரங்களின்) அசலை (அறக் கொடையாக வழங்கி) தர்மம் செய்து விடுங்கள். அப்போது அவற்றை விற்க முடியாது. ஆனால், அதன் பழங் களை (தர்மத்திற்குச்) செலவழிக்கலாம்.

உமர் (ரலி) அவர்களும் அவ்வாறே அந்த மரங்களை (அறக் கொடையாக வழங்கி) தர்மம் செய்து விட்டார்கள்.

2334 அஸ்லம் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

முஸ்லிம்களின் வருங்காலத் தலை முறைகள் இல்லாதிருந்தால் நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபர் நிலங்களைப் பங்கிட் டதைப் போன்று நானும், நான் வெற்றி கொண்ட ஊர்களின் நிலங்களையெல் லாம் (இஸ்லாமியப் படையின் வீரர் களிடையே) பங்கிட்டு விட்டிருப்பேன் என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

பாடம் : 15

(எவருக்கும் சொந்தமில்லாத புறம் போக்கான) தரிசு நிலத்தை ஒருவர் (பயிரிட்டு) உயிராக்கினால் அது அவருக்கே சொந்தம்.

மேலும், அலீ (ரலி) அவர்கள் கூஃபாவில் இருந்த இத்தகைய (புறம் போக்கான) தரிசு நிலங்கள் குறித்து இதே கருத்தைத் தான் கொண்டிருந்தார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், எவர் ஒரு தரிசு நிலத்தை (பயிரிட்டு) உயிராக்கு கின்றாரோ அது அவருக்கே சொந்தம் என்று கூறினார்கள்.

அம்ரு பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள், (எவர் தரிசு நிலத்தை உயிராக்குகின் றாரோ அது அவருக்கே சொந்தம் என்று சொன்னதோடு,) அந்த நிலம் ஒரு முஸ்-முக்கு (அல்லது இஸ்லாமிய அரசின் சட்ட திட்டங்களுக்கு உட்பட்டு வாழும் முஸ்-மல்லாதவருக்குச்) சொந்தமானதாக இருக்கக் கூடாது. (அப்போது தான் அதைப் பயிரிட்டவருக்கு அது சொந்தமாகும்.) மேலும், அநியாயமாக (அடாவடித் தனமாக) அதில் பயிரிட்டு விட்டு, பிறகு அது எனக்கே சொந்தம் என்று உரிமை கொண்டாடிடவும் எவருக்கும் உரிமையில்லை என்று கூறினார்கள்.

இதே விஷயம் குறித்து ஜாபிர்

(ரலி) அவர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களிட மிருந்து செய்தி அறிவித்துள்ளார்கள்.

2335 அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

எவர் யாருக்கும் சொந்தமில்லாத ஒரு நிலத்தைப் பயிரிடுகின்றாரோ அதைச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ள அவரே அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது ஆட்சிக் காலத்தின் போது இதை ஆதாரமாகக் கொண்டே தீர்ப்பளித்தார்கள் என்று உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

பாடம் : 16

2336 உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல் அகீக் பள்ளத்தாக்கின் கீழே (பத்னுல் வாதியில்) துல் ஹுலைஃபா என்னுமிடத்தில், தமது ஓய்விடத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவைக் கழித்துக் கொண்டிருந்த போது கனவொன்று கண்டார்கள். அதில் அவர்களுக்கு, நீங்கள் அருள் வளம் நிரம்பிய (ஆசீர் வதிக்கப்பட்ட) ஒரு பள்ளத்தாக்கில் தங்கியுள்ளீர்கள் என்று கூறப்பட்டது.

(அறிவிப்பாளர்) மூசா பின் உக்பா

(ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் தம் ஒட்டகத்தை எங்கே மண்டியிட்டு அமரச் செய்வது வழக்கமோ அதே இடத்தில், அல்லாஹ்வின் தூதர் ஓய்வெடுக்கும் இடத்தைத் தேடியவராக, எங்கள் ஒட்டகத்தையும் சாலிம் (ரஹ்) அவர்கள் மண்டியிட்டு அமரச் செய்தார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்களின்) அந்த ஓய்விடம் அகீக் பள்ளத்தாக்கின் அடி வாரத்தில் அமைந்திருந்த பள்ளி வாசலுக்குக் கீழ்ப்பகுதியில் இருந்தது. பள்ளிவாச-லிருந்து (வரும்) நடுவழியொன்று அந்த ஓய்விடத்திற்கும் நெடுஞ்சாலைக்கும் இடையே அமைந்திருந்தது.

2337 உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் அல் அகீக் பள்ளத்தாக்கில் தங்கியிருந்த போது, இன்றிரவு (என் கனவில்) என் அதிபதி யான இறைவனிடமிருந்து ஒருவர் (ஜிப்ரீல்) வருகை தந்து, இந்த அருள் வளம் நிரம்பிய பள்ளத்தாக்கில் தொழுவீராக! மேலும், ஹஜ்ஜுடன் உம்ரா செய்ய நாடுகின்றேன் என்று சொல்வீராக! என்று சொன்னார் என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.8

பாடம் : 17

நிலத்தின் உரிமையாளர் (குத்த

கைக்கு எடுப்பவரிடம்), அல்லாஹ் அனுமதியளிக்கும் காலம் வரை இந்த நிலத்தில் பயிரிட உனக்கு நான் அனுமதி யளிக்கின்றேன் என்று கூறி (நிலக் குத்தகைக்கான) குறிப்பிட்ட காலம் எதையும் கூறாவிட்டால் அவ்விருவரும் பரஸ்பரம் இசைந்து போகும் காலம் வரை குத்தகையை நீட்டித்துக் கொள்ளலாம்.

2338 அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் பின் கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் ஹிஜாஸ் மாநிலத்திலிருந்து நாடு கடத்தி விட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் கைபர் பிரதேசத்தை வெற்றி கொண்ட பொழுது (அங்கிருந்த) யூதர்களை நாடு கடத்திட விரும்பினார்கள். (ஏனெனில்,) அந்தப் பிரதேசத்தை வெற்றி கொண்டு விட்ட பொழுது அந்தப் பகுதியிலிருந்த நிலம் முழுவதும் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் உரியதாகி விட்டிருந்தது. (அந்த நிலையில்) யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம், நாங்கள் இந்த நிலங்களில் பயிரிட்டு உழைக்கின்றோம். இவற்றின் விளைச்ச-ல் பாதியைப் பெற்றுக் கொள்கிறோம். (மீதியை இஸ்லாமிய அரசுக்கு நிலவரியாகச் செலுத்தி விடுகின்றோம்) என்று கேட்டுக் கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நீங்கள் ஒப்புக் கொண்ட இந்த நிபந்தனையின் (நிலக் குத்தகை ஒப்பந்தத்தின்) அடிப்படையில் நாம் விரும்பும் வரை நீங்கள் அதில் பயிரிட்டுக் கொள்ள நாம் அனுமதிக் கின்றோம் என்று கூறினார்கள். ஆகவே, உமர் (ரலி) அவர்கள், தம் ஆட்சிக் காலத்தில் அந்த யூதர்களை தைமா, அரீஹா, (ஜெரிக்கோ) ஆகிய பகுதிகளுக்கு நாடு கடத்தி அனுப்பும் வரை அவர்கள் அங்கேயே (நிலங்களைப் பயிரிட்டு வரி செலுத்தி) வசித்து வந்தார்கள்.

பாடம் : 18

நபித் தோழர்கள் தங்கள் பண்ணை களின் விளைச்சலையும் தோட்டங் களில் விளையும் பழங்களையும் விலையில்லாமல் (கைம்மாறு இல்லாமல்) தமக்குள் பங்கிட்டுக் கொள்ளும் வழக்கம் உடையவர்களாயிருந்தனர்.

2339 ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

எங்களுக்கு உதவியாக இருந்த ஒன்றைக் கூடாது என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் எங்களைத் தடுத்தார்கள் என்று (என் தந்தையின் சகோதரர்) ளுஹைர்

(ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள். (உடனே), அல்லாஹ்வின் தூதர் சொன்னதே சரியானது என்று நான் கூறினேன்.

(அதற்கு) அவர் சொன்னார்: ஒரு முறை என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அழைத்து, நீங்கள் உங்கள் வயல்களை என்ன செய்கிறீர்கள்? என்று கேட்டார்கள். நீரோடைகளின் கரைகளின் ஓரமாக விளைபவற்றை எங்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் அல்லது சில வஸக்குகள் பேரீச்சம் பழங்களை அல்லது வாற்கோதுமையை எங்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் அவற்றைக் குத்தகைக்கு விட்டு விடுகின்றோம் என்று நான் பதிலளித்தேன். அதற்கு அண்ணலார், அவ்வாறு செய்யாதீர்கள். நீங்களே அவற்றில் வேளாண்மை செய்யுங்கள்; அல்லது பிறருக்கு இலவசமாக (கைம்மாறு பெறாமல்) பயிரிடக் கொடுத்து விடுங்கள்; அல்லது பயிரிடாமல் அப்படியே விட்டுவிடுங்கள் என்று சொன்னார்கள். (இதைக் கேட்ட) நான், நாங்கள் செவியேற்றோம்; கீழ்ப்படிந்தோம் என்று கூறினேன்.

2340 ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

மக்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில்), விளைச்ச-ல் மூன்றில் ஒரு பாகம் அல்லது நான்கில் ஒரு பாகம் அல்லது பாதியைத் தமக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் தம் நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விட்டு வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், எவரிடம் நிலம் இருக்கின்றதோ அவர், தானே அதனைப் பயிரிடட்டும். அல்லது அதனை (தன் முஸ்லிம் சகோதரர் எவருக்காவது பிரதிபலன் எதிர் பார்க்காமல்) இலவச மாகப் பயிர் செய்யக் கொடுத்து விடட்டும். அப்படிச் செய்யவில்லை யென்றால், தன் நிலத்தை அவர் அப்படியே (பயிரிடாமல்) வைத்திருக் கட்டும் என்று கூறினார்கள்.

2341 நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எவரிடம் நிலம் இருக்கின்றதோ அவர் அதனைத் தானே பயிரிடட்டும்; அல்லது அதனை தன் முஸ்லிம் சகோதரர் எவருக்காவது (பிரதிபலன் எதிர் பார்க்காமல் இலவசமாகப் பயிர் செய்யக்) கொடுத்து விடட்டும். இவ்வாறு செய்ய அவர் மறுத்தால் தன் நிலத்தை அப்படியே (பயிரிடாமல்) வைத்திருக்கட்டும்.

இதை அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

2342 அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

(ஹதீஸ் எண் 2339ல்) ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்த நபி மொழியை, நான் தாஊஸ் (ரஹ்) அவர் களிடம் கூறிய பொழுது அவர்கள் என்னிடம் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

ஒருவர் தன் நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விட்டுப் பயிரிடச் செய்வது அனுமதிக்கப்பட்டதேயாகும். ஏனெனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனை (நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விடுவதைத்) தடை செய்யவில்லை. மாறாக, ஒருவர் தம் சகோதரருக்குத் தன் நிலத்தை இலவசமாகப் பயிரிட்டு (அதன் விளைச்சல் முழுவதையும் எடுத்து)க் கொள்ளக் கொடுத்து விடுவது அதற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கை (குத்தகைத் தொகையாகப்) பெற்றுக் கொள்வதை விடச் சிறந்தது என்று தான் கூறினார்கள் என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

2343 நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்திலும், அபூபக்ர் (ரலி), உமர் (ரலி), உஸ்மான்

(ரலி) ஆகியோரின் ஆட்சிக் காலத்திலும், முஆவியா (ரலி) அவர்களுடைய ஆட்சியின் ஆரம்பக் காலத்திலும் தம் நிலங்களை இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் குத்தகைக்கு விட்டு வந்தார்கள்.

 

2344 பின்னர் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு (ஹதீஸ் எண் 2339ல்) ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்த, நபி (ஸல்) அவர்கள் நிலங்களைக் குத்தகைக்கு விடுவதைத் தடுத்தார்கள் என்னும் நபிமொழி எடுத்துரைக்கப்பட்டது. இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் இதைச் செவியுற்றவுடனே ராஃபிஉ பின் கதீஜ்

(ரலி) அவர்களிடம் சென்றார்கள். அப்போது அவர்களுடன் நானும் சென்றேன். இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் ராஃபிஉ (ரலி) அவர்களிடம் இது குறித்து விசாரித்தார்கள். ராஃபிஉ (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் விளைநிலங்களைக் குத்தகைக்கு விடுவதைத் தடை செய்தார்கள் என்று கூறினார்கள். இதனைச் செவியுற்ற இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் ராஃபிஉ (ரலி) அவர்களிடம், நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நீரோடை களின் கரையோரமாக உள்ள நிலங்களின் விளைச்சலையும் சிறிது வைக்கோலையும் எங்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் நிலங்க ளைக் குத்தகைக்குக் கொடுத்து வந்ததைத் தாங்கள் அறிந்திருக்கிறீர்களே என்று கூறினார்கள்.

2345 சாலிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நிலம் குத்தகைக்கு விடப்பட்டு வந்ததை நான் அறிந்திருந்தேன் என்று அப்துல் லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள். பிறகு, அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் (மேற்கண்ட ஹதீஸ் எண் 2344ல் ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதைக் கேட்ட பின்) நிலக் குத்தகை தொடர்பாக நபி (ஸல்) அவர்கள் (அது கூடாது என்று) புதிய சட்டம் எதனையாவது பிறப்பித்து (பழைய விதிகளை மாற்றியமைத்து) விட்டிருக்க, அதனை நாம் அறியா திருந்து விட்டோமோ என்று அஞ்சி நிலத்தைக் குத்தகைக்கு விடுவதை நிறுத்தி விட்டார்கள்.

பாடம் : 19

நிலத்தைத் தங்க மற்றும் வெள்ளி (நாணயங்களு)க்காகக் குத்தகைக்கு விடுவது செல்லும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், நீங்கள் செய்யக் கூடியவற்றில் மிகவும் மேலானது தரிசு நிலத்தை (பயிர் செய் வதற்காக) வருட வாடகைக்கு எடுப்ப தேயாகும் என்று கூறினார்கள்.

2346 & 2347 ராஃபி உ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

என் தந்தையின் சகோதரர்கள் இருவர், நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நீரோடைகளின் ஓரமாக விளைபவற்றை எங்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும் அல்லது நில உரிமையாளர்(களான நாங்கள்) வரையறுக்கின்ற (ஒரு பகுதி) விளைச்சலை எங்களுக்குக் கொடுத்து விட வேண்டும் என்னும் நிபந்தனையின் பேரில் நிலங்களைக் குத்தகைக்கு விட்டு வந்தோம். இதை யறிந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு குத்தகைக்கு விடுவதைத் தடை செய்து விட்டார்கள் என்று என்னிடம் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர் ஹன்ழலா பின் கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர் களிடம், தங்க மற்றும் வெள்ளி நாணயங் களைப் பெற்றுக் கொண்டு குத்தகைக்கு விடலாமா? என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், அதில் (தங்க, வெள்ளி நாணயங்களைப் பெற்றுக் கொண்டு குத்தகைக்கு விடுவதில்) தவறில்லை என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர் லைஸ் (ரஹ்) அவர்கள், ஹலாலையும் (அனுமதிக்கப்பட்டதையும்) ஹராமையும் (விலக்கப்பட்டதையும்) வேறுபடுத்தி விளங்கிக் கொள்ளும் ஆற்றல் உடையவர்கள் தடை செய்யப்பட்ட குத்தகை முறைகளை ஆய்வுக் கண் கொண்டு பார்ப்பார் களாயின் அவற்றிலுள்ள ஆபத்துகளைக் கருத்தில் கொண்டு அவற்றை அனுமதிக்க மாட்டார்கள் என்று கூறினார்கள்.

பாடம் : 20

2348 அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு முறை நபி (ஸல்) அவர்கள், கிராமவாசி ஒருவர் தன்னிடம் அமர்ந் திருக்க (பின்வரும் நிகழ்ச்சியை) எடுத் துரைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்:

சொர்க்கவாசிகளில் ஒரு மனிதர், தன் இறைவனிடம் விவசாயம் செய்ய அனுமதி கேட்பார். அதற்கு இறைவன் அவரிடம், நீ விரும்பிய (இன்பகரமான) நிலையில் (இப்போது) நீ வாழ்ந்து கொண்டிருக்கவில்லையா? என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், ஆம். (நான் விரும்பியபடியே இன்பகரமான நிலையில்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின் றேன்.) ஆனால், நான் நிலத்தை உழுது பயிரிட விரும்புகிறேன் என்று கூறுவார். (இறைவனும் அவருக்கு அனுமதியளிப் பான்.) அந்த மனிதர் விதை தூவி விடுவார். கண் இமைக்கும் நேரத்திற் குள் அந்தப் பயிர் வளர்ந்து முதிர்ந்து அறுவடைக்குத் தயாராகி விடும்; மலை களைப் போல் விளைந்து குவிந்து போய் விடும். அப்போது இறைவன், எடுத்துக் கொள், ஆதமின் மகனே! உன்னை எதுவுமே திருப்திப்படுத்தாது என்று கூறுவான்.

(நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதைச் செவியுற்ற) அந்த கிராமவாசி, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அந்த மனிதர் குறைஷியாகவோ (மக்கா வாசியாகவோ) அன்சாரியாகவோ (மதீனாவாசியாகவோ) தான் இருக்க முடியும். அவர்கள் தாம் விவசாயிகள். நாங்களோ விவசாயிகள் அல்லர் என்று கூறினார். இதனைக் கேட்ட நபி (ஸல்) அவர்கள் சிரித்து விட்டார்கள்.

பாடம் : 21

மரம் நடுதல்.

2349 சஹ்ல் பின் சஅத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் வெள்ளிக்கிழமையன்று மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருந்து வந்தோம். ஏனெனில், எங்களுடன் கிழவியொருத்தி நட்பாக இருந்தாள். அவள், நாங்கள் எங்கள் நீரோடைகளின் ஓரமாக நட்டு வந்த சில்க் என்னும் கீரைத் தண்டுகளைப் பிடுங்கி, அவற்றைத் தனது பாத்திர மொன்றில் போட்டு, அவற்றுடன் வாற் கோதுமை விதைகள் சிலவற்றையும் கலந்து (ஒரு வகை உணவைத் தயார் செய்து) தருவாள். நாங்கள் ஜும்ஆ தொழுகை தொழுது விட்டோமென் றால் அந்தக் கிழவியைச் சந்திப்போம். அவள் அந்த உணவை எங்களுக்குப் பிரியமாகத் தருவாள். இதன் காரணமாக நாங்கள் வெள்ளிக் கிழமையன்று மகிழ்ச்சியுடன் இருப்போம். ஜும்ஆ தொழுகைக்குப் பிறகுதான் நாங்கள் உண்போம்; மதிய ஓய்வு கொள்வோம்.

மூன்றாவது அறிவிப்பாளரான யஃகூப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்:

இரண்டாம் அறிவிப்பாளர் அபூ ஹாஸிம் (ரஹ்) அவர்கள், அந்த உணவு கெட்டியான கொழுப்போ திரவக் கொழுப்போ எதுவும் அற்றதாக இருந்தது என்று கூறியதாகவே நான் கருதுகின்றேன்.

2350 அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அபூஹுரைரா ஏராளமான நபி மொழிகளை அறிவிக்கின்றாரே என்று மக்கள் (என்னைக் குறை கூறும் தொனியில்) பேசிக் கொள்கிறார்கள். அல்லாஹ்விடம் இதற்கெனக் குறித்த வேளை ஒன்று உண்டு. மேலும், அவர்கள், முஹாஜிர்களுக்கும் அன்சாரிகளுக்கும் என்ன நேர்ந்து விட்டது? அபூஹுரைரா நபிமொழிகளை அறிவிப் பதைப் போல் அவர்கள் அறிவிப்ப தில்லையே ஏன்? என்று கேட்கின் றார்கள். என் முஹாஜிர் சகோதரர்கள் கடைவீதிகளில் வியாபாரங்களில் ஈடு பட்டிருந்தனர்; என் அன்சாரிச் சகோதரர் களோ தங்கள் சொத்துகளைப் பராமரிக் கும் வேலையில் (விவசாயம் போன்ற பணிகளில்) ஈடுபட்டிருந்தனர். (அதே நேரத்தில்) நானோ என் வயிற்றை நிரப்பும் (வருவாய் போதுமென்ற) திருப்தியுடன் (மேற் கொண்டு வருவாய் எதுவும் தேடாமல்) அல்லாஹ்வின் தூதருட னேயே எப்போதும் இருப்பதை வழக்கமாகக் கொண்ட ஏழை மனிதனாயிருந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்களுடன் மற்றவர்கள் இல்லாத போதும் (சம்பாத்தி யத்தைத் தேடி அவர்கள் வெளியே சென்று விடும் போதும்) நான் (நபியவர் களுடன்) இருப்பேன். அவர்கள் (நபி மொழிகளை) மறந்து விடும் போது நான் (அவற்றை) நினைவில் (பாதுகாப்பாக) வைத்திருப்பேன். மேலும், ஒரு நாள் நபி (ஸல்) அவர்கள், நான் எனது இந்தச் சொல்லைச் சொல்லிமுடிக்கின்ற வரை, எவர் தனது ஆடையை விரித்து வைத்திருந்து, பிறகு தன் நெஞ்சோடு அதைச் சேர்த்து வைத்துக் கொள்கின் றாரோ அவர் என் வாக்கு எதனையும் மறக்க மாட்டார் என்று கூற, நான் என் அங்கியை விரித்தேன். அதனைத் தவிர என் மீது வேறு ஆடை எதுவும் இருக்கவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் சொல்லைச் சொல்லி முடிக்கும்வரை அதை அப்படியே விரித்து வைத்திருந்து விட்டு, பிறகு அதனை என் நெஞ்சோடு சேர்த்து (அணைத்து)க் கொண்டேன். நபி (ஸல்) அவர்களைச் சத்திய மார்க்கத்துடன் அனுப்பி வைத்தவன் மீதாணையாக! அப்போதிருந்து அவர் களுடைய சொற்களில் எதனையுமே இன்று வரை நான் மறக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வுடைய வேதத்தின் இரு வசனங்கள் மட்டும் இல்லையென்றால் நான் (நபிமொழிகளில்) எதனையுமே உங்களுக்கு ஒரு போதும் அறிவித்திருக்க மாட்டேன்.

இவைதாம் அந்தத் திருக்குர்ஆன் வசனங்கள்:

நாம் இறக்கியருளிய தெளிவான அறிவுரைகளையும் வழிகாட்டுதலையும் அவற்றை மக்கள் அனைவர்க்காகவும் நம் வேதத்தில் எடுத்துரைத்த பின்னரும் எவர் மறைக்கின்றார்களோ அவர்களை நிச்சயமாக அல்லாஹ் சபிக்கின்றான். மேலும், சபிப்போர் அனைவரும் அவர் களைச் சபிக்கின்றார்கள். ஆனால், யார் (இத்தவற்றிலிருந்து) திருந்தி, தம் செயல் முறையை ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டு, (தாம் மறைத்து வைத்தவற்றை) எடுத் துரைக்கின்றார்களோ அவர்களை நான் மன்னிப்பேன். நான் பெரிதும் மன்னிப் பவனாகவும் கருணை புரிபவனாகவும் இருக்கின்றேன். (திருக்குர்ஆன் 2:159,160)

November 2, 2009, 8:45 AM

www.onlinepj.com © 2013 Developed by Mwinsys

Scroll To Top