வாசிப்பதற்கு முன்

வாசிப்பதற்கு முன்

திருக்குர்ஆனை வாசிக்கும் போது அது மற்ற நூல்களில் இருந்து பலவகைகளில் வேறுபட்டிருப்பதைக் காணலாம்.

சில கட்டளைகள் திருக்குர்ஆனில் திரும்பத் திரும்பக் கூறப்பட்டுள்ளதைக் காணலாம். ஒரு விஷயத்தை ஒரு தடவை கூறினால் போதாதா? திரும்பத் திரும்ப ஏன் ஒரே விஷயத்தைக் கூற வேண்டும்? என்ற சந்தேகம் ஏற்படலாம்.

திருக்குர்ஆன் 23 ஆண்டுகளில் பல்வேறு சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப இறைவனால் கூறப்பட்ட அறிவுரைகளின் தொகுப்பாகும். இது போன்ற அறிவுரைகளின் தொகுப்புகள் இவ்வாறு தான் அமைந்திருக்கும்.

இதை ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

நல்லொழுக்கமுள்ள அறிவுள்ள தந்தை தன் மகனுக்குப் பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் அறிவுரை கூறுகிறார். இவ்வாறு அவர் பத்து ஆண்டுகளில் கூறிய அறிவுரைகளை நாம் தொகுத்தால் அது எவ்வாறு அமைந்திருக்கும்?

# முதல் வருடம் கூறிய அறிவுரைகளில் சிலவற்றை மறு வருடமும் அவர் கூறியிருப்பார்.

# சில அறிவுரைகளை ஏழெட்டு தடவைகள் கூறியிருப்பார்.

# சில அறிவுரைகளை ஒரே ஒரு தடவை கூறியிருப்பார்.

செய்தியின் முக்கியத்துவம் கருதி இவ்வாறு திரும்பத் திரும்பக் கூறியிருக்கலாம். அல்லது கூறப்பட்ட அறிவுரையை மகன் சரியாகக் கடைப்பிடிக்காததால் மறுபடியும் கூறியிருப்பார்.

இதுபோல் 23 வருடங்களில் கூறப்பட்ட அறிவுரைகளின் தொகுப்பு என்பதால் திருக்குர்ஆனிலும் சில விஷயங்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட தடவைகள் கூறப்பட்டுள்ளன.

ஒரு நூல் என்றால் தலைப்பு வாரியாக அது வகைப்படுத்தப்பட்டு அந்தந்த தலைப்பின் கீழ் பொருத்தமான செய்திகள் கூறப்பட்டிருக்கும். ஆனால் திருக்குர்ஆனைப் பார்த்தால் தலைப்பு வாரியாக அதில் செய்திகள் தொகுக்கப்பட்டு இருக்காது.

நூலாக எழுதுவதற்கும் பேச்சை எழுத்தாக ஆக்குவதற்கும் வித்தியாசம் உள்ளது. பேச்சை எழுத்து வடிவமாக்கினால் அது தலைப்பு வாரியாக அமையாது.

எழுதும்போது நாம் கூட்டி, கழித்து, திருத்தி, மாற்றி வகைப்படுத்தும் வாய்ப்பு உள்ளதால் அதை தலைப்பு வாரியாக எழுதலாம். ஆனால் பேசும் போது நாம் நினைத்தது போல் பேச முடியாது. சந்தர்ப்பமும் சூழ்நிலையும் தான் நாம் எதை எப்போது பேச வேண்டும் என்பதைத் தீமானிக்கும்.

இதையும் ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

தந்தை மகனுக்குக் கூறிய பத்து வருட அறிவுரைகளைத் தொகுத்துப் பார்த்தால் அது எந்தத் தலைப்பின் கீழும் வரிசைப்படுத்திக் கூறப்பட்டதாக இருக்காது.

# முதல் நாளில் மகன் கோபமாக இருப்பதைக் கண்டு பொறுமையைப் பற்றிப் பேசுவார்.

# அடுத்த நாளில் பரீட்சை என்றால் படிப்பதன் அவசியம் பற்றிக் கூறுவார்.

# மறுநாள் மகன் சரியாகச் சாப்பிடவில்லையானால் உணவு உட்கொள்வது பற்றிப் போதனை செய்வார்.

# அதற்கும் மறுநாள் தாயை மகன் எதிர்த்துப் பேசுவதைக் காணும் போது அதுபற்றி அறிவுரை கூறுவார்.

இந்த அறிவுரைகள் எந்தத் தலைப்பின் கீழும் வரிசைப்படுத்திக் கூறப்பட்டிருக்காது. முதலில் இந்தத் தலைப்பிலான விஷயங்களைக் கூறிவிட்டு, அடுத்து வேறு தலைப்பை எடுத்துக் கொள்வோம் என்றெல்லாம் திட்டமிட்டு தந்தை மகனுக்கு அறிவுரை கூறுவதில்லை. மகனுக்குத் தேவைப்படும் செய்திகளைத் தேவையான அளவுக்குக் கூற வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவரது திட்டமாக இருக்கும்.

மகன் பொய் பேசுவதைக் காணும் போது நான் அரசியல் என்ற தலைப்பில் இப்போது ஈடுபட்டுள்ளதால் பொய் பேசுவதைக் கண்டிப்பது பொருத்தமாக இருக்காது என்று தந்தை நினைக்க மாட்டார்.

அதுபோல் தான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வாழும்போது எந்தப் பிரச்சனைகளைச் சந்தித்தார்களோ அதற்கு என்ன தீர்வு என்று உடனடியாக இறைவனால் சொல்லப்படும். அவ்வாறு 23 ஆண்டுகளில் சொல்லப்பட்ட செய்திகளின் தொகுப்பாக குர்ஆன் உள்ளதால் அது தலைப்பு வாரியாக அமைக்கப்படாமல் உள்ளது.

திருக்குர்ஆனில் சில வசனங்கள் ஒரு செயலை அனுமதிக்கும் வகையிலும், சில வசனங்கள் அதைத் தடுக்கும் வகையிலும் இருப்பதைக் காணலாம்.

இதை முரண்பாடு என்று எடுத்துக் கொள்ளக் கூடாது. ஒரு நேரத்தில் சொல்லப்படும் செய்திகளில் இப்படி இருந்தால் அதை முரண்பாடு என்று கூறலாம். திருக்குர்ஆன் 23 ஆண்டுகளில் சுழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப அருளப்பட்டதாகும். ஒரு சூழ்நிலையில் ஒன்றை அனுமதித்து விட்டு வேறு சூழ்நிலையில் தடுக்கப்பட்டால் இது முரண்பாடு போல் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையில் அது முரண்பாட்டில் சேராது.

முன்னர் சொல்லப்பட்ட சட்டம் மாற்றப்பட்டு பின்னர் சொல்லப்பட்ட சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தது என்றால் அது முரண்பாடாக ஆகாது.

இதையும் ஒரு உதாரணத்தின் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்ளலாம்.

நான்கு வயதுச் சிறுவனாக இருக்கும் போது "வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லக் கூடாது'' என்று கூறிய தந்தை பதினைந்து வயதுப் பையன் வீட்டுக்குள்ளே அடைந்து கிடந்தால் "வெளியே போய் மற்றவர்களைப் போல விளையாடினால் என்ன'' என்று கூறுவார். முன்பு கூறியதற்கு இது மாற்றமானது என்றாலும் இரண்டுமே இரண்டு நிலைகளில் கூறப்பட்டவை.

இது போலவே குர்ஆனும் பல்வேறு காலகட்டங்களில் கூறப்பட்ட அறிவுரைகளின் தொகுப்பு என்பதால் இருவேறு சூழ்நிலைகளில் கூறப்பட்ட இருவேறு அறிவுரைகள் முரண்போல தோற்றமளிக்கலாம். இது போன்ற இடங்களில் நாம் அதற்குரிய குறிப்புகளில் விளக்கம் அளித்துள்ளோம்.

இது குறித்து மேலும் விளக்கமறிய ”சில வசனங்கள் மாற்றப்பட்டது ஏன்’’ என்ற 30வது குறிப்பை வாசிக்கவும்.

திருக்குர்ஆனில் ’அவர்கள்’ என்று படர்க்கையாகப் பேசிக் கொண்டே வந்து ’நீங்கள்’ என்று முன்னிலைக்கு மாறும். இப்படி முன்னிலையில் இருந்து படர்க்கை, படர்க்கையில் இருந்து முன்னிலை என்று மாறுவது அதிக அளவில் குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ளது.

எழுத்துக்களில் இதுபோல் நாம் அதிக அளவில் காண முடியாது. ஆனால் பேச்சுக்களில் இது சாதாரணமான ஒன்று தான்.

எந்த ஒரு தலைவரின் மேடைப் பேச்சையாவது கவனியுங்கள்! "இவருடைய ஆட்சி மோசமான ஆட்சி. ஊழல் மலிந்து விட்டது. உன்னை ஆட்சியை விட்டு அகற்றுவதே எனது முதல் வேலை'' எனப் பேசுவார். இவருடைய ஆட்சி என்று படர்க்கையாகப் பேசியவர் திடீரென "உன்னை'' என்று முன்னிலைக்கு மாறுவார்.

"இவர்' என்பதும் "உன்னை' என்பதும் ஒருவரைத்தான் குறிக்கிறது என்றாலும் பேச்சுக்களில் இவ்வாறு மாறுவது உலக மொழிகள் அனைத்திலும் காணப்படுகிறது.

இது மேடைப் பேச்சுக்களில் மட்டும் இல்லை; வீட்டில் ஒருவர் தன் குடும்பத்தில் பேசும் பேச்சுக்களிலும் இந்தப் போக்கைக் காணலாம்.

"உனக்குத் திமிர் அதிகமாகி விட்டது'' என்று முன்னிலையாகப் பேசிக்கொண்டே வருபவர் திடீரென்று "இவனை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றினால் தான் நிம்மதி'' எனக் கூறுவார். இது போல் முன்னிலையிலிருந்து படர்க்கைக்கு மாறுவதை சர்வ சாதாரணமாகப் பேச்சு வழக்கில் காணலாம்.

திருக்குர்ஆன் எழுத்து வடிவில் அருளப்படவில்லை. மக்களை நோக்கிப் பேசும் ஒலி வடிவமாகவே அருளப்பட்டது. எனவே திருக்குர்ஆனிலும் இது போன்ற போக்கை அதிக அளவில் காண முடிகின்றது.

குர்ஆனில் இறைவன் தன்னைப் பற்றி தன்னிலையாகக் கூறும் போது மிகச் சில இடங்களில் மட்டுமே "நான்' எனக் கூறுகிறான். பெரும்பாலான இடங்களில் "நாம்' என்றே கூறுகிறான்.

தனி நபர்களும் தம்மைப் பற்றி இவ்வாறு கூறும் வழக்கம் பல்வேறு மொழிகளில் உள்ளது போல் அரபுமொழியிலும் உள்ளது.

"இது என் வீடு' என்று கூறும் இடத்தில் "இது நம்ம வீடு' என்று கூறுகிறோம். மற்றவர்களுக்கும் அந்த வீட்டில் பங்கு உண்டு என இதைப் புரிந்து கொள்ள மாட்டோம்.

சொந்த மகனைக் கூட மற்றவர்களிடம் அறிமுகப்படுத்தும் போது "நம்ம பையன்' என்று கூறுவதுண்டு. இதை நேரடியான பொருளில் யாரும் கூறுவதுமில்லை. புரிந்து கொள்வதுமில்லை. இதுபோல் தான் "நாம்', "நம்மை', "நம்மிடம்' என்பன போன்ற சொற்கள் நான் என்ற கருத்தில் குர்ஆனில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 

Published on: August 11, 2009, 9:20 PM Views: 1034

www.onlinepj.com © 2013 Developed by Mwinsys

Scroll To Top